Türkiye'deki uzaktan eğitim uygulamaları ve öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumları ile dijital okuryazarlıkları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Çalışmada, Gaziantep ili Şahinbey ve Şehitkamil ilçelerindeki kamu ilköğretim ve ortaöğretim kurumlarında görev yapan 407 öğretmenin uzaktan eğitim tutumları ve dijital okuryazarlık düzeyleri arasındaki ilişkinin boyutu ele alınmıştır. Küme örneklem yöntemi kullanılarak her okulda 30 öğretmen olduğu varsayılmış ve rastgele olarak seçilen 13 okul kümeler olarak belirlenmiş ve belirlenen okullarda görev yapan tüm öğretmenlere Google Forms ile hazırlanan anketler mail ve WhatsApp iletişim uygulaması ile gönderilmiştir. Küme örnekleme yöntemi, evrenin basit rastgele seçim yöntemi ile değil, birimlerden oluşturulan gruplardan rastgele seçim yapılarak kümelere ayrıldığı yöntemdir (Kılıç, 2012) Öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumları ve dijital okuryazarlık düzeyleri ile çeşitli değişkenler (cinsiyet, görev yapılan ilçe, görev yapılan branş vb.) arasında anlamlı farklılığın olup olmadığı t-testi ve ANOVA analizi ile Öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumları ile dijital okuryazarlık düzeyleri arasındaki ilişki olup–olmadığı pearson korelasyon analizi ile Öğretmenlerin dijital okuryazarlık düzeyine ilişkin puanların uzaktan eğitim tutumlarını yordayıp yordamadığına ise regresyon analizi ile bakılmıştır. Çalışma sonunda Öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumları ve dijital okuryazarlık düzeyleri ile demografik değişkenler arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumları ile dijital okuryazarlık düzeyleri arasında pozitif yönde ve orta seviyede bir ilişki bulunmuştur. Öğretmenlerin dijital okuryazarlık düzeyine ilişkin puanların uzaktan eğitim tutumlarını anlamlı olarak yordadığı gözlemlenmiştir.