Türkiye'de farklılıkların yönetiminde bir anayasal tasarım: Ortaklıkçı demokrasi

Bu çalışma, erken cumhuriyet döneminde yürütülen modernleşme ve uluslaşma projesi ve bu projenin bir devamı niteliğinde olan gelenekselleşmiş yöntemlerin, devletin temel norm ve değerleri üzerinde bir çatışmaya yol açtığı, bu çatışmanın ise etnik, dinsel, ideolojik fay hatları ile örtüştüğü ve bunu takip ettiği savunusu üzerine kuruludur. Türkiye'de önemli toplumsal grupların kendilerini var edebileceği, özerk bir alana sahip olabileceği, yürütme düzeyinde ve kilit kamu görevlerinde orantılı bir biçimde temsil edilebileceği bir sisteme doğru gerçekleşecek paradigma değişikliğinin, barış ve demokrasinin inşası ve sürdürülmesinde bir gereklilik olduğu düşünülmektedir. Bu bağlamda bir anayasal tasarım olan ortaklıkçı güç paylaşımı sisteminin öngörmüş olduğu mekanizmaların, bölünmüş/kutuplaşmış bir toplumsal yapıya sahip olan Türkiye'de, çatışmaların pozitif barışa dönüştürülmesinde uygun bir reçete olduğuna inanılmaktadır.