Türkiye'de hukuk mesleklerine giriş rejiminin silahların eşitliği ilkesi açısından değerlendirilmesi

Silahların eşitliği ilkesi, adil yargılanma hakkının zımni bir unsuru olarak insan hak ve hürriyetlerinin korunmasında ve yargılamanın hakkaniyete uygun seyrinde hayati derecede önemli bir konumdadır. İlkenin temel amacı yargılamanın tarafları arasında muhakemenin sonucuna etkili olabilecek ölçüde bir eşitsizlik meydana gelmesine engel olmaktır. Hem ceza yargılaması alanında hem de hukuk yargılaması alanında silahların eşitliği ilkesinin sağlanmasında müdafi vasıtasıyla savunulma ve avukatla temsil hakkı önemli bir yer tutmaktadır. Yargı, iddia, savunma ve karar olmak üzere üç bileşenli bir süreçtir. İddia, savunmadan üstün tutulamayacağı gibi, savunma da iddiadan önde gelmemekte, bu iki süje arasındaki ilişki karara giden yolun temelini oluşturmaktadır. Buna rağmen ülkemizdeki hukuk mesleklerine giriş rejiminde önemli farklılıklar bulunmaktadır. Ceza hukukunda iddia makamını temsil eden Cumhuriyet savcılığına girişte adayların hukuki bilgisine yönelik denetim mekanizmaları öngörülmüşken bağımsız savunmayı temsil eden avukatlık mesleğine girişte herhangi hukuki yeterlilik gözetilmemektedir. Bu farklılığın silahların eşitliği ilkesinin ihlali sonucu doğurup doğurmayacağı hususunda değerlendirmenin yapıldığı çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde silahların eşitliği ilkesi ana hatları ile işlenmiş, ikinci bölümde Türkiye'de hukuk mesleklerine giriş rejimi avukat, hâkim ve savcılar yönünden ayrı başlıklar altında incelenmiş, dünyanın farklı ülkelerinden örnekler sunulmuştur. Üçüncü bölümde ise farklı giriş rejimlerinin uygulanmasının silahların eşitliği ilkesine uygun olup olmadı hususunda değerlendirme yapılmıştır.