Türkiye'de kamu görevlilerinin sendikal hakları çerçevesinde grev ve siyaset yasağı

Grev hakkı, örgütlenme hakkının bir bileşeni, toplu pazarlık hakkının tamamlayıcısı ve çalışanların ekonomik ve sosyal çıkarlarının korunmasında temel araçtır. Siyaset hakkı ise politik hayata, karar alma süreçlerine ve devlet yönetimine katılmaya olanak tanıyan hem kolektif hem de bireysel boyutları bulunan bir haktır. Ancak örgütlenme özgürlüğü ve siyasal katılımın özünü oluşturan sendikal ve siyasal haklardan herkes aynı ölçüde yararlanamamaktadır. Bu noktada kamu görevlilerinin hem vatandaş hem de memur olmak üzere ikili statüsünün yarattığı çatışma siyasal ve sendikal haklar alanına getirilen yasaklar ve sınırlandırmalar ile aşılmaya çalışılmaktadır. Özellikle grev ve siyaset hakları söz konusu olduğunda kamu hizmetlerinde doğrudan yasaklamaya gidilmektedir. Bu durum kamu görevlileri açısından sendikal ve siyasal haklar alanını tartışmaya açık bir sorun alanı haline getirmektedir. Sebebi ise bu alanlara ihtiyatlı yaklaşılması ve getirilen çözümlerin yetersizliğidir. Ülkemizdeki anayasal ve yasal düzenlemelerde kamu hizmetlerinde sürekliliği sağlamak ve siyasallaşmayı önlemek adına kısıtlayıcı ve yasaklayıcı hükümler bulunmaktadır. Bu durum haklar uygulamasında grev ve siyasal hakların evrensel standartları ile uyum sorunu yaratmaktadır. Dolayısıyla çalışmamızda amaç uluslararası norm ve yasal düzenlemeler bağlamında grev ve siyaset yasağını inceleyerek genel bir değerlendirme yapmaktır. Değerlendirme neticesinde var ise eksik yönlere işaret etmek ve hakların tanınıp tanınmayacağına dair bir görüş ortaya koymaktır. Anahtar Kelimeler: Kamu Görevlileri, Kamu Görevlileri Sendikaları, Grev Hakkı, Siyaset Hakkı, Yasaklar, Uluslararası Normlar, Mahkeme İçtihatları.