Türkiye'nin iç siyasetinde Demokrat Parti (1950-1960)

İkinci Dünya Savaşı'nda faşizmin ve tek particiliğin ağır bir yenilgi alması sonucu demokrasi düşüncesi tüm dünyaya yayılmıştır. 1945'lerde değişen dünya koşullarından Türkiye de etkilenmiştir. Türkiye hem Sovyet tehdidini engellemek hem de batının siyasal çoğulcu düzenini benimsemek için çok partili hayata geçmiştir. Çok partili hayatın kalıcı olmasını sağlayan Demokrat Parti (DP), 7 Ocak 1946 tarihinde Celal Bayar, Adnan Menderes, Refik Koraltan ve Fuat Köprülü tarafından kurulmuştur. DP'nin kurulması ile beraber özellikle II. Meşrutiyet döneminden beri oluşturulmaya çalışılan muhalefet anlayışı başarıya ulaşmıştır. DP yakın dönem Türk politik tarihinde önemli bir dönüm noktasını teşkil etmektedir. Kısa bir zaman içerisinde toplumun desteğini sağlamış ve halkı peşinden sürüklemiştir. 14 Mayıs 1950 yılında yirmi yedi yıllık tek parti iktidarına seçimle son verilmiş ve Türkiye'de ilk defa seçimle bir iktidar değişikliği yaşanmıştır. DP, bu seçimden sonra girdiği bütün seçimleri kazanmıştır. Ancak DP'nin Atatürk devrimlerinden ödün vermesi, halkevlerini kapatması, Cumhuriyet Halk Partisi(CHP)'nin mal varlığına el koyması ve muhaliflerin üzerinde baskı kurması sonucu bazı toplumsal güçler örgütlenmeye başlamıştır. Toplumun gerginleşmesi ve rejimin tehlikeye düşmesi karşısında bir süreden beri huzursuz olan ordu içindeki bazı subaylar da, 27 Mayıs 1960'ta darbe yaparak DP'yi iktidardan uzaklaştırmışlardır. Bu tez, 14 Mayıs ile başlayan ve on yıl süren DP'nin iktidarda olduğu dönemi incelemek için hazırlanmış ayrıca tezde Türkiye'de çok partili döneme geçiş sorunlarına ve demokratik rejim içinde karşılaşılan sarsıntılara ışık tutulmuştur. Anahtar Kelimeler: DP, Siyasal Tarih, Adnan Menderes, Genel Seçimler, CHP