Türkiye siyasetinde Kemalizm`den Post-Kemalist döneme geçiş

Türkiye Siyasetinde Kemalizm'den Post-Kemalist Döneme Geçiş? başlığıyla sunulan bu çalışmanın problematiği, Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan 2000'lerin ilk on yılına kadar geçen tarihsel süreçte temel kimlik paradigmasındaki kırılmayı ele almaktır. Çalışma, Türkiye Cumhuriyeti devlet kimliği olarak ele aldığı Kemalizm'i temel olarak iki nosyona indirgemektedir: Milliyetçilik (nationalism) ve Medeniyetçilik (Batıcılık, laiklik). Dolayısıyla kimlik paradigmasındaki kırılma da Milliyetçilik ve laiklik nosyonlarının paralelinde ele alınmaktadır. Kemalist kimliğin incelendiği İlk bölümde, Kemalizm'im tarihsel arka planını vermek amacıyla Osmanlı'da uluslaşma sürecini ve düşünce ve kurumsal düzenlemelerde sekülerleşmenin izlerini aramaya çalışarak işe koyulmuştur. Çalışma, Kemalizm'i belli bir paradigmayla, modernleşme kuramıyla çerçevelemektedir. Bu kuramın epistemolojik varsayımlarını pozitivizm, sosyolojik varsayımlarını yapısal işlevselcilik ve tarih kuramsal biliş dünyasını ilerlemecilik teşkil etmektedir. Bu anlamda Türkiye'de Kemalist kimlik paradigmasındaki temel kırılmanın dışsal nedeni, bu modernleşme kuramının her üç ayağında da ciddi bir bilimsel kriz içine girilmesi olarak tespit edilmektedir. Milliyetçi (nationalist) ve medeniyetçi (Batıcı, seküler) bir ulus kurulmaya odaklanıldığı Tek Parti/parti-devlet entegrasyonu döneminde inşa edilen Kemalist metin ?Batılı bir Türk? inşa etmeyi hedeflemiştir. Kimliğin kurucu unsurları hem Batılı (seküler), hem de Türk'tür (etnik-teritoryal). Çalışmanın ikinci bölümü, 1980'lerin ortalarına kadar sorgulamasız bir faaliyet alanı bulan Kemalist politikaların, Özal iktidarları (1983-89 Başbakanlık, 1989-93 Cumhurbaşkanlığı) ile beraber aşılmaya başlandığı Post-Kemalist dönemi ele almaktadır. Özal liderliği Türkiye siyaseti için ilk gerçek liderlik değişimi olarak tespit edilmiştir. Bu liderlik değişiminin parametreleri kendisini en fazla Kemalist etnik politikalardan kopuşta göstermektedir. Özal liderliğinin ardından Post-Kemalist dönemin sembol siyasal oluşumu olarak Adalet ve Kalkınma Partisi iktidarları dönemi ele alınmıştır. Uzak-çevreden (İslamcı) gelip, Kasım 2002'den bugüne uzun bir iktidar döneminde merkezi re-organize etme imkânı bulan bu hareket, 2009'un başına gelinen süreçte özellikle Kemalist etnik politikanın kırılmasını temsil eden pratikleri hayata geçirmiş görünmektedir.Anahtar Kelimeler: Kemalizm, Milliyetçilik, Laiklik, Özal, AK Parti, Kürt Sorunu, Siyasal İslam, Neo-Osmanlıcılık.