Türkiye'de siyasî partilerin gençlik kollarında ve bağlı yan kuruluşlarında faaliyet gösteren gençlerin siyasî katılımlarına ilişkin algıları

Siyasal katılma, hem demokratik yönetim sistemlerinin vazgeçilmez bir unsuru olarak, hem de küreselleşen dünyada bireylerin siyasi ve sosyal anlamda var oluşlarının iradî bir biçimde dışavurumunu mobilize eden bir yol olarak, her geçen gün toplum hayatını etkileyen bir kavram biçiminde karşımıza çıkmaktadır. Yalnızca seçime ilişkin süreçlerin yürütüldüğü bir etkinlik biçimi değil, bireyin yaşadığı toplumdaki her türlü siyasal ve sosyal gerçekliğe, karar alarak ve davranışta bulunarak katılmasını ve süreçlere etki etmesini içeren bu kavramın, toplumun çeşitli kesimlerince farklı yollardan idame edilmesi söz konusudur. Türkiye'de gençliğin siyasal karar süreçlerine katılımında pasif bir eğilim gözlenmektedir. Özellikle geleneksel olarak örgütlenmeye bir karşı duruş sergilenmektedir. Gençliğin siyasete katılamadığı veya katılmamayı tercih ettiği bu yapılanmada bir siyasi parti örgütlenmesi içerisinde faaliyet gösteren gençleri siyasal katılıma teşvik eden sebepler ve kendi siyasal katılımlarını nasıl algıladıkları merak edilerek araştırılmaya çalışılmıştır. Bu çalışma, toplumun önemli bir kesimi olan gençliğin siyasal katılımını, örgütlülük temelinde ele almaktadır. Çeşitli araştırmalar Türkiye'de gençlerin çok yüksek bir oranda geleneksel yollarla siyasete katılmadığını ortaya koymaktadır. Siyasi partilerde örgütlenen gençlerin kendilerine yönelik algıları, yaşanmışlıkları, ülke gerçekleri ve benzeri unsurlar vasıtasıyla siyasal katılımı algılayış biçimlerini ortaya koymak, çalışmanın temel amacıdır. Nitel bir araştırma olarak tasarlanan bu çalışmada Türkiye'deki ana akım partilerinden AKP, CHP ve MHP (Ülkü Ocakları)'nin gençlik kolları ve organizasyonlarının genel merkezlerinde görev alan on beş gencin siyasalkatılım hakkındaki algıları, 2012'de Ankara'da yapılan derinlemesine görüşmelerden elde edilen verilerin içerik analizine tabi tutulup yorumlanmasıyla tespit edilmeye çalışılmıştır. Analizler sonucunda dört ana kategori ortaya çıkmıştır. Siyasal katılıma ilişkin kavramsal algılar, örgüte ilişkin algılar ve örgütlülük, Türkiye'de sosyal ve siyasal olay ve olgular hakkındaki algılar, gençlik ve siyaset hakkındaki algılar biçiminde temellenen bu temalarda, görüşme formundaki sorular şemsiye kategoriler olarak, görüşülenlerin verdikleri yanıtlar da alt kategoriler şeklinde gruplandırılarak oluşturulmuştur. Elde edilen veriler kategorize edilerek yorumlandığında, siyasi partilerde örgütlenen gençlerin temelde siyasal katılım kavramına ilişkin algılarının yalnızca konvansiyonel katılım biçimlerini kapsamadığı, geniş anlamda tüm sosyal ve siyasal hayatı ilgilendiren her türlü etkileme faaliyetini siyasal katılım kapsamında gördükleri sonucu ortaya çıkmıştır. Bunun yanı sıra gençlerin örgütsel varoluşlarının birtakım ideolojik, duygusal ve davranışsal temellere dayandığı görülmekle birlikte, örgütte görev almanın çoğunluklu olarak siyasal motivasyonu belirleyen faktörlerden siyasi etkenlik duygusu ile gerçekleştiği, örgütlü olmama ihtimalinde dahi bu motivasyonun kendilerini yönlendireceği gerçeğine ulaşılmıştır. Örgütlü gençler, Türkiye'nin siyasal yapısı ve sorunları hakkında gerçekçi ve eleştirel bir tutum sergileyerek Türkiye'de gençlerin siyasette etkin bir konumda olmadıklarını ifade etmişlerdir. Buna rağmen mücadele etme gerekliliği için örgütlülüğün önemini vurgulamışlardır. Konvansiyonel yollarla siyasete katılan gençler hakkında önemli bir bulgu olarak, örgütlü gençlerin konvansiyonel olmayan yollarla da siyasete katıldıkları, bu noktada siyasi katılım gösteren fakat örgütlenmemiş gençlerden bir farkları olmadığı tespit edilmiştir. Siyasi partilerde örgütlenen gençler, örgüt çatısı altında faaliyet göstermenin kendilerine daha geniş bir etki alanı yarattığı konusunda hemfikirdirler. Anahtar Kelimeler: Gençlik, Gençlik Kolları, Konvansiyonel Siyasal Katılım