Türklerde dayanışma kültürü ve toplumsal empati

Bu çalışmada, Türklerin seciyeleri, karakter yapısı, sosyal yardımlaşma ve dayanışma dinamikleri ile bir arada barış ve huzur içinde yaşamaya imkân sağlayan özelliklerine ve değerlerine değinilerek, "toplumsal empati" hususiyetleri sorgulanmaya çalışılmıştır. İki bölümden oluşan bu çalışmada, literatürde yeni bir kavram olmakla beraber çeşitli disiplinlerin alanına giren "toplumsal empati" kavramına dayanak olarak dayanışma kültürümüzün zenginlikleri gösterilmektedir. Ayrıca Türk kültüründe mihenk taşları olan tasavvuf ehli hazinelerimizden hareketle toplumsal barışa, insana verilen değere ve insan-insana ilişkiye, nefis terbiyesi ve yaratılanı yaratandan ötürü sevmenin felsefesi ile Türklerdeki ideal empati seviyesi ortaya konulmaya çalışılmıştır. Modernleşme ve beraberinde getirdikleri ile bizden götürdüğü değerlerimize sığınmak kuşkusuz hastalıklı yalnızlığımız ve empati yoksunluğumuzun ortaya çıkardığı umursamazlık ve bananeciliğimizden kurtuluşa giden yolda bize psikolojik ve sosyal açıdan destek olacağı inancı ve savı ile bu çalışma şekillenmektedir. Çalışmanın temelini oluşturması ve anlaşılırlığı açısından birinci bölümde kavramlara değinilmiş, bu çerçevede konumuz kapsamında yer alan kavramların tanımlamaları yapılmıştır. İnsanı, kimliğinden ve kültüründen ayıramayacağımız bilinci ve yaklaşımıyla, Türk toplumu içerisinde doğumdan ölüme kadar insana verilen değer ve insanca kaynaşma, bağ kurma, yardımlaşma ve dayanışma örneklerine de ikinci bölümde yer verilmiştir. Yine ikinci bölümde değerlerimizin kaybolması ve ortaya çıkan kaos ortamında geleneksel kodlarımızda zaten saklı bulunan toplumsal empati davranışına eğilmemizin gerekliliği sunulmaya çalışılmıştır. Anahtar kelimeler; Türk kültürü, dayanışma kültürü, kültür, kimlik, empati, toplumsal empati, değerler, değer değişmeleri, modernleşme ve toplumsal empati.