Uluslararası finansal raporlama standartlarına göre amortismana tabi duran varlıklar ve Türkiye uygulaması

Amortismana tabi duran varlıklar, işletmenin aktif toplamı içerisinde önemli bir yer tutarlar ve bu nedenle finansal durumun belirlenmesinde büyük öneme sahiptirler. Bu çalışmanın amacı amortismana tabi duran varlıkların muhasebeleştirilmesi uygulamalarının Türk Ticaret Kanunu, Sermaye Piyasası Mevzuatı, Vergi Kanunları ve Türkiye Muhasebe Standartları açısından karşılaştırılarak incelenmesidir.Bu kapsamda öncelikle, amortismana tabi duran varlıklar kısaca tanımlanmış ve çeşitleri açıklanmıştır. İzleyen bölümde, konuyla ilgili TMS'larının muhasebeleştirme prensipleri örnek olaylar ile açıklanmıştır. Üçüncü bölümde TMS'larının uygulamaları ile mevcut uygulamalar karşılaştırılmış farklılıklar tespit edilmiştir. Bu farklılıklar, varlıkların kaydedilme maliyetinin belirlenmesinde, amortisman ayrılmasında ve özellikle de dönem sonu değerlemesi aşamalarında ortaya çıkmaktadır. Çünkü, TMS uygulamalarına göre dönem sonu değerlemelerinde bu varlıkların gerçeğe uygun değerlerinin tespit edilmesi ve varsa değer artış ve değer azalışlarının öz kaynaklar yada kar zarar hesaplarına kaydedilmesi gerekmektedir. Bu doğrultuda hazırlanan finansal tablolarda da firmanın ve dolayısıyla birim hissenin gerçek değeri raporlanmış olmaktadır. Böylece, firma değeri ile ilgilenen finansal bilgi kullanıcıları da güncel değerlere ulaşmış olmaktadırlar.