Üniversite öğrencilerinin eğitim stresi düzeylerinin ve öğrenmeye ilişkin tutumlarının spor ve farklı değişkenler açısından incelenmesi(Ağrı ili örneği)

Bu araştırmanın amacı Ağrı ilindeki üniversite öğrencilerinin eğitim stresi düzeylerinin ve öğrenmeye ilişkin tutumlarının spor ve farklı değişkenler açısından incelenmesidir. Bu araştırma, geçmişte ya da halen var olan bir durumu o anki mevcut durumuyla betimlemeyi amaçlayan tanımlayıcı (betimleyici) yöntem modellerinden olan alan taraması (survey) tipi bir araştırma modelidir. Araştırmanın evrenini 2016-2017 eğitim öğretim yılında Ağrı ilindeki Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesinin Eğitim Fakültesi, Fen Edebiyat Fakültesi, İslami İlimler Fakültesi ve Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulunda öğrenim gören üniversite öğrencileri oluşturmaktadır. Çalışmaya 374'ü (% 49,7) kadın, 378'i (% 50,3) erkek olmak üzere toplam 752 öğrenci katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak öğrencilerin demografik nitelikleri ile ilgili bilgileri elde etmek için araştırmacı tarafından oluşturulan kişisel bilgi formu, eğitim stresi yaşayıp yaşamadıklarının belirlemek için Akın (2012) tarafından geliştirilen Eğitim Stresi Ölçeği ve öğrenmeye ilişkin tutumlarını öğrenmek için ise Kara (2010) tarafından geliştirilen Öğrenmeye İlişkin Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizi SPSS 22.0 paket programı kullanılarak yapılmıştır. Bu çalışma sonucunda üniversite öğrencilerinin: cinsiyetleri, yaşları, öğrenim gördükleri fakülte/yüksekokulları ile eğitim stresi düzeyleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki bulunurken; öğretim şekilleri, sınıf düzeyleri, spor yapma durumları, spor yapma türleri, spor yapma amaçları ve spor yapma süreleri ile eğitim stresi düzeyleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişkinin olmadığı bulunmuştur. Bu çalışmanın diğer bir sonucuna göre ise üniversite öğrencilerinin: cinsiyetleri, öğrenim gördükleri fakülte/yüksekokulları, sınıf düzeyleri ve spor yapma durumları ile öğrenmeye ilişkin tutumları arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişkinin olduğu bulunurken; yaşları, öğretim şekilleri, spor yapma türleri, spor yapma amaçları ve spor yapma süreleri ile öğrenmeye ilişkin tutumları arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişkinin olmadığı bulunmuştur. Sonuç olarak; spor yapma türü, spor yapma amacı ve spor yapma süresi üniversite öğrencilerinin eğitim stresi düzeyleri ve öğrenmeye ilişkin tutumlarında anlamlı bir farklılık yaratmazken; spor yapma durumu ise üniversite öğrencilerinin sadece öğrenmeye ilişkin tutumlarında anlamlı fark oluştururken, eğitim stresi düzeylerinde anlamlı bir fark yaratmamaktadır. Bu sonuçlar ışığında: "özellikle öğrenme olayının gerçekleştiği yaşamın ilk dönemlerinde ve eğitim kurumlarında gençler spor konusunda daha kapsamlı bilinçlendirilmeli ve katılımı sağlanmalı, üniversite öğrencilerinde öğrenmeye ilişkin olumlu tutumları artırmak için yükseköğretim kurumlarında spor alanları öğrencilerin kolaylıkla ulaşabileceği ve katılabileceği şekillerde dizayn edilmeli ve bu kurumlarda sporun üniversite öğrencilerinde öğrenmeye ilişkin tutumları artırdığı yönünde bilgilendirme amaçlı seminer, bilimsel toplantı ve konferans gibi etkinlikler düzenlenmeli" şeklinde görüşüler öneri olarak sunulabilir. Anahtar Kelimeler: Eğitim, Stres, Öğrenme, Tutum, Spor, Üniversite Öğrencileri