Ünı̇versı̇te öğrencı̇lerı̇nı̇n mobı̇l telefonsuz kalma korkusu (Nomofobı̇) ı̇le yalnızlık düzeylerı̇nı̇n arasındakı̇ ı̇lı̇şkı̇nı̇n ı̇ncelenmesi

Bu çalışmanın amacı; üniversite öğrencilerinin mobil telefonsuz kalma korkusu (nomofobi) ile yalnızlık düzeylerinin arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Çalışmaya 400 (200 erkek 200 kadın) üniversite öğrenci dahil olmuştur. Çalışmada veri toplama araçları olarak Yıldırım, Sumuer, Adnan ve Yıldırım (2016) tarafından Türkçeye uyarlanan Nomofobi Ölçeği, Demir, (1989) tarafından Türkçeye uyarlanan UCLA Yalnızlık Ölçeği ile araştırmacı tarafından geliştirilen kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Çalışmanın evren ve örneklemini 2024-2025 eğitim öğretim yılındaki Erzincan ve Kayseri'deki üniversite öğrencileri oluşturmaktadır. Çalışma bağlamında toplanan formlar SPSS 27.0 paket programında kullanılmıştır. Çalışma kapsamında toplanan formların analizinde betimsel analizlerden faydalanılmıştır. Veri setinin normal dağılım gösterip göstermediğinin incelenmesi adına çarpıklık ve basıklık katsayıları bakılmıştır. Normal dağılım gösterdiği anlaşılan veri setinde ilişkileri incelemek adına Pearson Momentler Korelasyon Katsayısı; ikili gruplar için farklılaşmanın yönünü belirlemek adına bağımsız örneklemler T testi ve iki veya daha fazla gruplar için Tek Yönlü Varyans Analizinden (ANOVA), nomofobi düzeylerinin üniversite öğrencilerinin yalnızlık düzeylerini yordayıp yordamadığını belirleme adına Basit Doğrusal Regresyon Analizi yapılmıştır. Araştırmanın bulgularına bakıldığında Nomofobi ile Yalnızlık arasında pozitif yönlü orta düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Çalışmada elde edilen sonuçlar alan yazını kapsamında tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur.