İngilizce sınıflarında dilsel çevrenin çok modlu bir pedagojik araç olarak kullanılması: Lise bağlamında nitel bir çalışma

Dilsel Çevre (DÇ), tabelalar, reklamlar ve sokak isimleri de dâhil olmak üzere kamusal alanlarda farklı dillerin ve bunların farklı biçimlerinin incelenmesini ifade eder. Dillerin çevrede kullanımı, temsili ve etkileşimi ile ilgilenir. Disiplinler arası olmasının yanı sıra, dillerin eğitimdeki önemi on yılı aşkın bir süredir araştırmacılar tarafından büyük ilgi görmektedir. Anlamlı dil öğrenimini kolaylaştırmada ve dilsel çeşitliliği teşvik etmede güçlü olduğu kabul edilmektedir. Buna dayanarak, bu nitel çalışma, geleneksel ders kitaplarının ötesine geçmeye ve gerçek yaşam durumlarını entegre etmeye vurgu yaparak, DÇ materyallerini lisede İngilizce öğretimine dâhil etmenin etkinliğini araştırmayı amaçlamıştır. Araştırma, DÇ materyallerinin değerli pedagojik kaynaklar olarak hizmet edip edemeyeceğini araştırmıştır. Çalışma, Türkiye'nin Güneydoğusunda yer alan Siirt ilindeki bir devlet lisesinden otuz iki 11. sınıf öğrencisinden oluşan bir örneklem grubunu kapsamaktadır. On iki haftalık bir süre boyunca, 11. sınıf İngilizce ders kitabındaki konulara dayanan üç etkinlik, "İkinci Dil Öğretimi ve Öğreniminde Dilsel Çevre" pedagojik modeli kullanılarak geliştirilmiş ve uygulanmıştır. Veriler, çalışma öncesi ve sonrası yansıtıcı günlükler, yarı yapılandırılmış odak grupları ve bireysel görüşmeler, etkinlik yansıtma günlükleri ve daha sonra nitel içerik analizi kullanılarak analiz edilen öğrenci tarafından üretilen eserler dâhil olmak üzere çeşitli yöntemlerle toplanmıştır. Sonuçlar, öğrencilerin İngilizce derslerinde DÇ temelli materyallere yönelik algılarının olumlu yönde etkilendiğini, motivasyon, ilgi ve dil anlayışlarının arttığını göstermiştir. Öğrenciler DÇ'yi daha fazla keşfetmeye hevesli olduklarını ifade etmiş ve İngilizce öğrenmeye olan ilgilerinin arttığını bildirmişlerdir. Öğrenciler, yeni kavram ve üniteleri anlamalarını kolaylaştıran DÇ materyallerinin dil öğrenimi için faydalı olduğunu kabul ettiler. Ayrıca, DÇ etkinlikleri, öğrenciler işbirliği yaptıkça, bakış açılarını paylaştıkça ve akranları ve öğretmenleriyle anlamlı etkileşimler kurdukça sosyal becerilerin ve ilişkilerin gelişimini kolaylaştırdı. Öğrenciler, DÇ etkinliklerine katılarak, İngilizce öğrenimine ilişkin algılarında kayda değer bir değişim yaşamış ve İngilizce öğreniminin gerçek dünya bağlamlarındaki pratik önemini ve uygulanabilirliğini fark etmişlerdir. Çalışma ayrıca, tanıdık çevresel materyallere maruz kaldıklarında artan öğrenci ilgisi, motivasyonu ve anlayışı ile kanıtlandığı gibi, dil sınıfında otantik materyaller olarak DÇ kullanmanın avantajlarını ortaya koymuştur. DÇ temelli dil etkinliklerinin dâhil edilmesi, öğrencilerin üretken ve alıcı dil becerileri üzerinde olumlu bir etki yaratmıştır. Buna ek olarak, öğrenciler kendi deneyimleriyle bağlantılar kurarak ve daha ilgi çekici dil etkinliklerine geçişin keyfini çıkararak, DÇ'nin pratikliğini ve anlamlılığını takdir ettiler. Özellikle, öğrencilerin çoğunluğu müfredata DÇ temelli etkinliklerin dâhil edilmesini ve her akademik dönem için bir veya iki etkinlik yapılmasını önerdi. Genel olarak, bu çalışma, lise düzeyindeki İngilizce sınıflarında DÇ odaklı etkinliklerin uygulanmasına ilişkin sınırlı araştırmaya katkıda bulunmaktadır. Bulgular, DÇ dayalı etkinliklerin öğrencilerin dil becerileri, motivasyonları ve İngilizceyi kullanma konusundaki özgüvenleri üzerindeki olumlu etkisinin altını çizmektedir. Öğretmenlere ve öğrencilere geleneksel ders kitaplarının ötesinde daha geniş bir İngilizce anlayışı sunan değerli pedagojik kaynaklar olarak DÇ materyallerinin entegrasyonunu savunmaktadır. Çalışma, DÇ 'nin dil öğretimindeki potansiyelinin daha fazla araştırılmasıyla sonuçlanmakta ve DÇ tabanlı etkinliklerin gelecekteki müfredata dahil edilmesini önermektedir.