Vergi uyuşmazlıklarında yeni bir çözüm tolu olarak kanun yolundan vazgeçme müessesesinin değerlendirilmesi

"Vergi Uyuşmazlıklarında Yeni Bir Çözüm Yolu Olarak Kanun Yolundan Vazgeçme Müessesesinin Değerlendirilmesi" adlı yüksek lisans tezi; 07.12.2019 tarihli 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 27. maddesinin, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mülga 379. maddesini yeniden düzenlemesiyle Türk Vergi Hukuku'na girmiş ve 2020 yılı itibariyle uygulamaya başlanmış olan "Kanun Yolundan Vazgeçme" müessesesini ayrıntılarıyla incelemeyi amaçlar. Henüz çok yeni olan ve karma bir nitelik taşıyan müessesenin ayrıntılarını ortaya koyarken temel alınan konular, vergi uyuşmazlıklarının idari ve yargısal çözüm yollarıdır. Zira Kanun Yolundan Vazgeçme Müessesesi, yargısal çözüm yolundan, idari çözüm yoluna geçmiş, iki alanın da ayrıntılarını içeren bir vergi uyuşmazlığı çözüm yoludur. Literatür tarama yöntemiyle hazırlanmış olan tezin konusu "Kanun Yolundan Vazgeçme"'nin uygulaması, benzer çözüm yollarıyla karşılaştırılması, vergi uyuşmazlıklarının çözüme kavuşturulması açısından işlevsel olup olmadığını araştırmaktır. 7194 sayılı Kanun'un madde gerekçesinde de ortaya konulduğu üzere, bu müessesenin yargı mercilerinin iş yüklerini hafifleterek vergi alacağını kısa yoldan Hazine'ye aktarma amacına hizmet edip etmediği, faydalı ve eleştirel yönleri ve eksiklikleri ortaya konmaya çalışılmıştır. Yapılan çalışma sonucunda ülkemizde sık sık vergi affı uygulamalarına başvurulduğundan kanun yolundan vazgeçme müessesenin kullanılmadığı ve etkinliğinin bulunmadığı tespit edilmiştir.