Mağdur çocuklar: Savaş filmlerinde çocuk karakterlerin portreleri

Başarılı bir film, onun hikayesi ve karakterlerine bağlıdır. Bunun bir sanat filmi ya da ticari film olup olmadığı önemli değil. Son birkaç on yılda film izleyicilerine yönelik önemli kitle iletişim kanallarından biri olarak ortaya çıktı. İzleyicilerin yüreğine dokunan hikaye, hikaye anlatımı tarzı ve görselleştirme izleyicilerin düşüncesine egemen olmaktadır. Piyasada binlerce savaş filmi var. Savaş filmi hikayesinin çoğu, sadece tarihsel, ideolojik, propaganda ve kahraman karakter algısına değil, aynı zamanda zaferlere veya mağdur ya da kurbanlara odaklanır. 1922'de Mussolini, Lenin'i "Sinema en güçlü silahtır" diyerek tekrarlamıştır. Eğer şiir, fotoğraf, resim, heykel sanatı vb. gibi diğer sanat eserleri ile karşılaştırılabilir ise sinema, videografi ve ses tasarımı ile gerçek duygu birleşimi nedeniyle izleyiciyi yönlendirme ve motive etme gücüne sahiptir. Temel olarak, savaş film hikayeleri trajik dram ile dertli bir mit taşır. Aristoteles'in şiirsel teorisine göre, her trajedide katarsis ve olumsuz duygular vardır ve olumsuz duygu izleyicinin dikkatini çok kolay çeker. Bu nedenle savaş mağduru ya da kurban çocuk karakterleri savaş filmi hikayesinden izleyicileri etkiler. Çünkü sinema filmi görsel-işitsel bir retoriktir ve izleyicilerinin kafasında bir görüntü yada imaj oluşturabilmesi için birçok yeteneğe sahiptir. Savaş filmlerindeki mağdur ya da kurban çocuk karakterleri sadece izleyiciler için etkili bir karakter değil, aynı zamanda retorik ve hikaye anlatma gücü ile savaş mağduru çocuklara doğru sempati duyma konusunda güçlü yeteneklere sahiptir. Bu tez, çocuk karakterlerin savaş mağdurları olarak gösterdiği farklı beş savaş filminde nitel, anlatısal analiz araştırma yöntemlerini kullanarak tartışmasını açıklamaktadır.