Yapay bir merada otlatmanın bitki örtüsü ve toprak özelliklerine etkisi

Araştırma Biga'ya (Çanakkale) 17 km uzaklıktaki Hacıpehlivan Köyü merasında 2006 ve 2007 yıllarında yürütülmüştür. Mera 220 da olup, 4.12.2004 tarihinde % 40 baklagil (yonca ve gazal boynuzu) ve % 60 buğdaygil yem bitkisi (çok yıllık çim ve kılçıksız brom) karışımı ekilmiştir. Köyde 408,4 HB'ne eşdeğer hayvan bulunmaktadır. Mera bu hayvanları taşımayacak kadar küçük olduğu için otlatma üç ayrı zamanda (Nisan-Mayıs, Haziran ve Kasım ayları) yapılmıştır. Araştırmada, mera ıslahının ot verimi ve kalitesi üzerine etkilerinin yanında, otlatma kapasitesi ve toprak özellikleri üzerine etkileri incelenmiştir. Bu amaçla meraya köye farklı uzaklıklarda (30 m'den 300 m'ye kadar) 30 kafes yerleştirilmiş, deneme başı ve sonunda 0-10 cm'den bozulmuş ve bozulmamış toprak örnekleri alınmıştır.En yüksek kuru ot verimi ilk otlatma sonunda (288,2 kg/da) elde edilmiş, ikinci (204,3 kg/da) ve üçüncü otlatma sonunda (109,6 kg/da) verimler önemli derecede azalmıştır. Meradan yenen ot miktarı ilk iki otlatmada yüksek (172,1 kg/da ve 167,4 kg/da), son otlatmada düşük (83,2 kg/da) bulunmuştur. Üretilen otun ilk otlatmada % 59,54'ü, ikinci otlatmada % 81,86'sı ve son otlatmada % 71,41'i tüketilmiştir. Botanik kompozisyonun % 76,81'i buğdaygil, % 13,34'ü baklagil ve % 9,35'i diğer otsu türlerden meydana gelmiştir. Otun ham protein oranının otlatma öncesi ve sonunda yüksek (% 14,5 ve % 14,6), ilk ve ikinci otlatma sonunda daha düşük (% 12,2 ve % 10,7) olduğu tespit edilmiştir. NDF, ADF ve ADL oranları genelde mevsimin ilerlemesi ile artmıştır. Deneme süresince toprakların organik madde, toplam N, değişebilir K ve hacim ağırlığı önemli düzeyde artmış; alınabilir P, değişebilir Ca ve toplam porozite azalmış; pH, EC ve değişebilir Mg ise önemli oranda değişmemiştir.Anahtar Kelimeler: Ot Verimi, Yenen Ot Miktarı, Botanik Kompozisyon, Kimyasal Kompozisyon, Toprak Özellikleri