Yarı rijit dolgu duvarlardan oluşan düzlemsel çerçevelerin analizi

Yapıların büyük çoğunluğunda mekânları birbirinden ayırmak, kullanım alanlarını dış ortamdan izole etmek ve yalıtım amacıyla dolgu duvarlar tercih edilmektedir. Dolgu duvar uygulamalarında farklı yöntemler kullanılmaktadır. Yaygın olarak kullanılmasına rağmen, malzemelerdeki çeşitliklere bağlı olarak homojen olmayan, kısmi boşluklu, tam dolu gibi farklı şekillerde uygulanabilen dolgu duvarların hesap modelinin oluşturulması, birçok değişkeni içerdiğinden dolayı karmaşıklaşmaktadır. Bu nedenle, dolgu duvarlar genellikle yapısal analizlerde yalnızca düşey yük olarak dikkate alınmakta ve hesap modeline yansıtılmamaktadırlar. Dolgu duvar amaçlı kullanılan perde duvarlar ise sistemde kütle merkezi ile rijitlik merkezini birbirinden uzaklaştırabilmekte, çoğu zamanda yapıyı fazla rijit hale getirmektedir. Çalışma kapsamında yapılarda dolgu duvar amaçlı kullanılmak üzere yarı rijit olarak adlandırılan bir yöntem önerilmiştir. Yarı rijit eleman olarak tanımlanan beton dolgulu ve donatılı/etriyeli tuğlaların davranışı bu kapsamda incelenmiştir. Kalıp amaçlı kullanılan tuğlaların iç kısmında oluşturulan betonarme koloncuklarla oluşturulan yarı rijit elemanların boş tuğla dolgulu sisteme göre daha iyi davranış sergilediği görülmüştür. Dayanım ve elastisite modülü açısında karşılaştırıldıklarında boş tuğlaya göre daha yüksek, betona ve betonarmeye göre daha düşük sonuçlar elde edilmiştir.