Yeni-Kantçılarla Heidegger arasında Kant'ın felsefi konumu-proto metafizik olarak Kantçı eleştiri

Bu çalışma Kant felsefesi üzerine geliştirilmiş iki yorumun karşılaştırılmasına dayanmaktadır. Bu yorumlardan ilki Heidegger'e aittir ve Kant felsefesinin temelde bir ontoloji, dahası sonlu insan neliğinin analizine dayanan temel bir ontoloji olduğunu iddia eder. Heidegger bu iddiasını Kantçı eleştirinin öznenin öznelliğini zamansal bir bağlamda kurduğunu ileri sürerek temellendirir. Böylece, öznenin öznelliğinin Kantçı temsili neredeyse Dasein'ın bir analitiği olarak ortaya çıkar. İkinci yorum Yeni-Kantçı geleneğin Marburg ekolüne aittir. Bu yoruma göre Kant felsefesi matematiksel doğa bilimlerinin bir epistemolojisidir. Bu bağlamda Kantçı görü ve anlama dikotomisi anlama lehine değiştirilmelidir. Çünkü Kant felsefesi doğa bilimlerinin saf ilkelerini içerir ve bu bağlamda doğanın yasa koyucusu olarak anlamanın işlevi ön plana çıkar. Çalışmamız bu iki yorumun felsefi doğruluğundan ziyade, Kant felsefesinden bu iki zıt yorumun ortaya çıkmasını sağlayan imkânlara odaklanmaktadır. Bu bağlamda tezimiz, Kant felsefesinin ne bir ontoloji ne de bir epistemoloji olduğudur. Kantçı eleştiri, epistemoloji ya da ontoloji gibi bir temsili mümkün kılan birincil bir metafizik, bir proto-metafiziktir.