Yenidoğanın geçici takipnesi ve pnömonisinin ayrımında vasküler ve inflamatuar parametrelerin değerlendirilmesi

Amaç Yenidoğan ünitelerinde yatan bebeklerde, en sık görülen solunum sıkıntısı nedenlerinin başında YGT ve pnömoni gelir. Başlangıçta bu iki hastalığın ayırıcı tanısı tam yapılamadığından çoğu kez solunum sıkıntısı bulguları olan bütün bebeklere pnömoni tedavisinde gecikme olmaması için antibiyotik tedavisi başlanmaktadır. Bu nedenle, ayırıcı tanı için kullanılacak yeni testlere gereksinim vardır. Bu çalışmada pnömoni ve YGT ayırıcı tanısında ET-1, PAF, CC16, SP-A, SP-D, NT-pro BNP belirteçlerinin kullanılabilirliğinin araştırılması planlanmıştır. Böylece hastalıklara yönelik erken tanı konulup uygun tedavi başlanabilecektir. Ayrıca bu bilgiler ışığında yeni tedavi yöntemleri geliştirilebilecektir. Gereç ve yöntem Bu çalışma, Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Yenidoğan Ünitesine ve Moris Şinasi Çocuk Hastanesi Yenidoğan Ünitesine 32 gebelik haftası ve üzerinde doğmuş olup solunum sıkıntısı nedeniyle yatırılan 50 yenidoğan ve 20 sağlıklı yenidoğanda gerçekleştirilmiştir. Bebeklerden hastaneye başvuru anından itibaren 0-6. saatlerde kan örnekleri alındı. ET-1, PAF, CC16, SP-A, SP-D, NT-pro BNP çalışılması için örnekler santrifüj edildi. Örnekler, çalışılacağı güne kadar -80 derecede saklandı. Bebeklerin yatış tanıları, klinik özellikleri ve izlemde aldıkları tanılar kaydedildi. Bulgular Çalışmaya alınan 70 bebeğin 25'i pnömoni, 25'i YGT tanısı aldı. 20 sağlıklı bebek kontrol grubunu oluşturdu. Bu iki grup arasında doğum haftası, doğum ağırlığı, cinsiyet, anneye gebelikte iv Mg uygulaması, gestasyonel diyabet, 1.derece akrabalarda astım veya atopi varlığı, gebelikte sigara kullanımı açısından anlamlı olarak fark bulunmadı. 24 saati geçen EMR sıklığı, takipne süresi, kan gazında solunumsal asidoz sıklığı, oksijen veriliş süresi, hastanede yatış süresi ve 5. dakika Apgar puanı arasında anlamlı fark bulundu. Plazma ET-1, PAF, CC16, SP-A ve SP-D düzeyleri gruplar arasında anlamlı farklılık göstermedi. NT-pro BNP düzeyleri ise YGT tanılı bebeklerde, pnömoni ve kontrol grubuna göre yüksek bulundu. Sonuç Çalışmamızda pnömoni ve YGT ayrımında plazma ET-1, PAF, CC16, SP-A ve SP-D düzeyleri yararlı bulunmamıştır. Kan NT-pro BNP düzeyleri ise YGT' li bebeklerde anlamlı olarak yüksek saptanmıştır. YGT tanısında, NT-pro BNP düzeylerinin daha geniş hasta grubu ve 0-6. saatler arasında alınan kan örneklerindeki dizi çalışmalar ile klinik kullanımda yararlı olabileceği düşünülmüştür.