Yoğun bakım hemşirelerinin etik duyarlılıkları ile bireyselleştirilmiş bakım algıları arasındaki ilişki

Araştırma, yoğun bakım hemşirelerin etik duyarlılıkları ile bireyselleştirilmiş bakım algıları arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla gerçekleştirildi. Tanımlayıcı ve ilişki arayıcı türde gerçekleştirilen araştırmanın evrenini, Sağlık Bakanlığı'na ve Üniversiteye bağlı iki Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ndeki erişkin yoğun bakım ünitelerinde (YBÜ) çalışan tüm yoğun bakım hemşireleri oluşturdu (N=370). Örneklemi ise; araştırmanın yapıldığı kurumların erişkin YBÜ'lerinde çalışan ve araştırmaya katılmaya gönüllü olan hemşireler oluşturdu (n=242). Verilerin toplanmasında Yapılandırılmış Bilgi Formu, Ahlaki Duyarlılık Ölçeği (ADÖ) ve Bireyselleştirilmiş Bakım Skalası A–Hemşire Versiyonu (BBS-A-Hemşire) kullanıldı. ADÖ'den alınan puanın artması etik açıdan düşük duyarlılığı, BBS-A'dan alınan puanın artması hastaların bireyselliklerini destekleme algısının yüksek olduğunu ifade etmektedir. Verilerin analizi, bilgisayar ortamında istatistiksel program (IBM® SPSS® 29.0 sürümü) ile frekans, yüzde, ilişki, güvenilirlik ve düzenleyici değişken analizleri kullanılarak yapıldı. Yoğun bakım hemşirelerinin etik duyarlılıklarının orta düzeyde (93,53±18,78) ve bireyselleştirilmiş bakımı destekleme algılarının iyi düzeyde (3,89±0,72) olduğu belirlendi. Hemşirenin yaşının ve yoğun bakımda çalışma süresinin artması ile etik duyarlılığın arttığı görüldü. Aynı zamanda mesleği isteyerek seçme, postoperatif YBÜ'de çalışma, çalıştığı ortamdan memnun olma, etik eğitimi alma durumu etik duyarlılığı arttırmakta idi. Hemşirelerin yaşı, meslekte toplam çalışma süresi ve YBÜ'de çalışma süresi arttıkça karar vermede bireyselleştirmiş bakımı desteklemelerinin azaldığı belirlenirken, etik sorunla karşılaşan ve bireyselleştirilmiş bakım verdiğini düşünen hemşirelerin bireyselleştirmiş bakımı desteklemelerinin arttığı saptandı. YBÜ hemşirelerinin etik duyarlılıkları arttıkça, bireyselleştirilmiş bakımı destekleme algılarının artmakta olduğu bulundu (r=-0,128, p<0,05). Sonuç olarak, hemşirelerin etik duyarlılık düzeyinin orta düzeyde, bireyselleştirilmiş bakım algılarının iyi düzeyde olduğu ve aralarında negatif yönde destekleyici bir ilişki bulunduğu belirlendi. Etik duyarlılık ve bireyselleştirilmiş bakım algısının bireysel özelliklerden yaşın yanı sıra, YBÜ'de çalışma süresi, çalışma ortamından memnun olma, vb. mesleki/ çalışma özelliklerinden etkilendiği saptandı. Etik duyarlılığın artmasının bireyselleştirilmiş bakım algısını ve dolayısıyla hemşirelik bakım kalitesini etkileyeceği göz önünde bulundurularak konuyla ilişkili konferans, seminer ve hizmet içi eğitim programlarıyla hemşirelerin desteklenmesi önemlidir.