Yoğun bakım ünitesinde yatan hastaların çevresel stresör ve bireyselleştirilmiş bakım algılarının incelenmesi

Araştırma, yoğun bakım hastalarının çevresel stresör ve bireyselleştirilmiş bakım algılarını belirlemek amacı ile tanımlayıcı ve ilişki arayıcı türde planlandı. Araştırmanın örneklemini, Manisa'da bir şehir hastanesinin yoğun bakım ünitelerinde yatarak tedavi gören, 18 yaş ve üzeri araştırmaya dahil etme kriterlerine uyan 190 hasta oluşturdu. Verilerin toplanmasında, Hasta Bilgi Formu", "Yoğun Bakım Ünitesinde Çevresel Stresörler Ölçeği (YBÜÇSÖ)" ve "Bireyselleştirilmiş̧ Bakım Skalası-B (BBSB)" kullanıldı. Hastaların yaş ortalamasının 62,52±13,17 yıl, %51,1'inin (n=97) kadın olduğu, yoğun bakım ünitesinde yatış süresi ortalamasının 1,28±0,45 gün, %42,6'sının (n=81) 2.basamak yoğun bakım ünitesinde olduğu, %35,8'nin (n=68) yoğun bakımda yatış nedeninin kalp ve damar hastalıkları olduğu saptandı. Hastaların YBÜÇSÖ toplam puan ortalaması 109,27±19,19, BBSB puan ortalaması 2,64±0,81 idi. BBSB alt boyut puan ortalamalarının "Karar Verme Kontrolü" (3,05±0,92), "Klinik Durum" (2,85±1,15) ve "Kişisel Yaşam Durumu" puan ortalaması (1,65±0,91) olduğu saptandı. Bazı bireysel ve hastalık özelliklerinin, bu puan ortalamalarını etkilediği belirlendi. Hastaların YBÜÇSÖ toplam puan ortalaması ile BBSB toplam, "Klinik Durum" ve "Karar Verme Kontrolü" alt boyut madde puan ortalamaları arasında çok zayıf düzeyde, negatif yönlü anlamlı bir ilişki bulundu (p ˂ 0,05). Sonuç olarak, hastaların çevresel stresör algılarının ortalamanın üzerinde, bireyselleştirilmiş bakım algılarının orta düzeyde olduğu ve aralarında negatif yönde bir ilişki bulunduğu, bazı bireysel ve hastalık özelliklerinin bu algıları etkilediği görüldü.