11
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Yerel arpa genotiplerinin karakterizasyonu ve ISSR markörler yardımıyla genetik çeşitliliğin belirlenmesi
Yerel arpalar, varyasyonu artırmaya yönelik ıslah programlarına katkı sağlayan önemli gen kaynaklarımızdandır. Çalışma, yarı kontrollü sera koşullarında 24 yerel arpa genotipi ve 5 kontrol çeşitten oluşan 29 arpa materyali ile yürütülmüştür. Moleküler olarak karakterize edilen arpa genotipleri bazı tarımsal özellikler bakımından da incelenmiştir. ISSR markörler vasıtasıyla moleküler düzeyde karakterize edilen arpa genotipleri arasında önemli seviyede genetik varyasyon olduğu belirlenmiştir. Yerel arpa genotipleri; sap mumsuluğu, başak mumsuluğu, sapın ortadan enine kesitinin kalınlık durumu, bayrak yaprak antosiyanin yoğunluğu, bitki boyu ve karınlanma dönemi klorofil içeriği bakımından yüksek varyasyon göstermiştir. Arpa genotiplerinin moleküler karakterizasyonunda 6 ISSR markörü kullanılmış ve polimorfik bilgi içeriği (PIC) değerleri 0.85-0.94 olarak belirlenmiştir. Lokusların allel boyları 280-1500 bç arasında değişirken, en küçük allel boyu; UBC-842 en büyük allel boyu; UBC-825 ve UBC-826 primerlerinde gözlenmiştir. Çalışmada kullanılan ISSR primerlerinin allel sayılarının 7-15 arasında değiştiği ve ortalama allel sayısının her bir lokus için 12.6 olduğu gözlenmiştir. Analiz sonucunda oluşan filogenetik ağaç iki ana kümeye ayrılmıştır ve Küme-2' de kendi arasında 3 alt küme oluşturmuştur. Benzerlik matrisine göre kontrol olarak kullanılan 5 arpa çeşidinin 24 yerel genotip ile yakınlık ilişkisi %58.7-%89.5 arasında değişim göstermiştir. Sonuç olarak, üstün özelliklere sahip genotiplerin belirlenebilme olasılığı dikkate alındığında, genetik olarak birbirine en uzak çeşitlerin veya genotiplerin kullanılması ve ıslah çalışmalarında heterosisin belirlenmesi için bu genotiplerin gen havuzunda koruma altına alınması önem arz etmektedir. Çalışmada yer alan G76 ve G85 yerel arpa genotipleri genetik olarak kontrol çeşitlere en uzak genotipler olduğu ve bu yerel arpa genotiplerin genetik tabanı genişletmeye katkı sağlamak amacıyla klasik ve modern ıslah programlarında ebeveyn olarak kullanılabileceği öngörülmektedir.
Bazı şekerpancarı çeşitlerinin Muş ekolojik koşullarında verim ve kalite özelliklerinin araştırılması
Bitkisel üretimde, lokasyona uygun çeşitlerin belirlenmesi ve en iyi performansı gösteren çeşitlerin seçilmesi en öncelikli konuların başında gelmektedir. Muş ili şekerpancarı üretimi ve yeni çeşitlerinin performanslarının değerlendirilmesi açısından önemli potansiyele sahiptir bir lokasyondur. Bu amaçla, bu araştırma 2022 yılında Muş ekolojik koşullarında 18 çeşidi Türkiye'de ve 2 adedi de yurtdışı tescilli olmak üzere 20 adet şekerpancarı çeşidi ile Tesadüf Blokları Deneme Desenine göre yürütülmüştür. Araştırmada çeşitlere ait verim ve kalite parametreleri incelenmiştir. Varyans analiz sonuçlarına göre, incelenen tüm özellikler bakımından çeşitler arasında istatistiksel olarak 1% düzeyinde önemli farklılıklar olduğu tespit edilmiştir. Çalışmada elde edilen ortalama verilere göre; çatallanma oranı (%) 5.4-17.8, yaprak verimi 13.54-24.28 t ha-1, kök verimi 73.42-93.57 t ha-1, biyolojik verimi 90.29-118.26 t ha-1, arıtılmış şeker varlığı (%) 16.1-18.9, briks oranı % 19.4-23.4, polar oranı %16.8-20.1, bitki özsuyu (usare) safiyeti % 82,39- 88.10, α-amino N (mg 100g pancar-1) oranı 0.0405-0.0498 ve kül oranı (%) ise 2.49-3.35 arasında değişim göstermiştir. Araştırma sonuçlarına göre kök verimi özelliği açısından, Bernanche, Smilodon, Garrot, Chevalier, Taurus, Kuno ve Molly çeşitleri ve Polar oranı özelliği açısından, Orthega KWS, Cicogne, Exotique, Garrot, Terranova KWS, Emirata, Chevalier, Premmio, Tuna, Kuno ve MA4071 çeşitleri ön plana çıkmıştır. İncelenen tüm özelliklerin ortalama verileri birlikte değerlendirildiğinde, Terranova KWS, Emirata ve Taurus çeşitleri en uygun çeşitler olarak değerlendirilmiştir. Yapılan değerlendirmede; Chevalier, Garrot, Kuno, Smilodon, Terranova KWS, Taurus, Emirata, Bernanche ve MA4071 çeşitleri Muş ili ekolojik koşulları için tavsiye edilebileceği, ancak daha belirleyici öneriler için çalışmanın sonraki yıllarda yürütülmesinin gerektiği sonucuna varılmıştır.
Muş ekolojik koşullarında farklı organik gübrelerin yulafın (Avena sative L.) ot verimi ve kalitesine etkilerinin belirlenmesi
Araştırmamız 2022-2023 vejetasyon döneminde Muş Alparslan Üniversitesi Külliyesi deneme arazilerinde tesadüf bloklarında bölünmüş parsellere (split-plot) deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Araştırmada otağ, diriliş ve albatros yulaf (Avena sativa L.) çeşitleri kullanılmıştır. Bitki boyu (BB,cm), yaş ot verimi (YOV, kg/da), kuru ot verimi (KOV, kg/da), kuru ot oranı (KOO, %), kuru madde oranı (KMO, %), kuru madde verimi (KMV, kg/da), ham protein oranı (HPO, %), ham protein verimi (HPV, kg/da), sindirilebilir kuru madde oranı (SKMO, %), sindirilebilir kuru madde verimi (SKMV, kg/da), nispi yem değeri (NYD), kuru madde tüketimi (KMT), asit deterjan lif (ADF) oranı (%), nötral deterjan lif (NDF) oranı (%) gibi bazı özellikleri araştırmak için bu üç yulaf çeşidine; kontrol:0, kimyasal:8 kg/da N ve P, koyun gübresi: 1000 kg/da, Sığır gübresi: 2000 kg/da, tavuk gübresi: 300 kg/da, yarasa gübresi: 100 kg/da, kaz gübresi: 70 kg/da, solucan gübresi: 50 kg/da oranlarında farklı gübreler uygulanmıştır. Araştırma neticesinde yulaf×gübre interaksiyonu şeklinde elde edilen veriler şu şekilde olmuştur; bitki boyu (BB, cm): 43.667-67.967 en yüksek verim koyun gübresi uygulanmış otağ çeşidinde görülmüş, yaş ot verimi (YOV, kg/da): 457.967-1058.333 en yüksek verim yarasa gübresi uygulanmış albatros çeşidinde görülmüş, kuru ot verimi (KOV, kg/da): 100.800-245.400 en yüksek verim kimyasal gübre uygulanmış albatros çeşidinde görülmüş, kuru ot oranı (KOO, %): 20.693-25.887 en yüksek verim koyun gübre uygulanan kimyasal gübre uygulanmış otağ ve kontrol gübre uygulanmış diriliş çeşidinde görülmüş, kuru madde verimi (KMV, kg/da): 89.433-222.033 en yüksek verim tavuk gübresi uygulanmış albatros çeşidinde görülmüş, ham protein oranı (HPO, %): 21.890-25.887 en yüksek verim koyun gübresi uygulanmış albatros çeşidinde görülmüş, ham protein verimi (HPV, kg/da): 13.197-38.680 en yüksek verim tavuk gübresi uygulanmış albatros çeşidinde görülmüş, asit deterjan lif (ADF) oranı (%): 29.567-37.233 en yüksek verim koyun gübresi uygulanmış otağ çeşidinde görülmüş, nötral deterjan lif (NDF, %) oranı: 51.633-63.800 en yüksek verim tavuk gübresi uygulanmış albatros çeşidinde görülmüş, sindirilebilir kuru madde oranı (SKMO, %): 59.947-65.867 en yüksek verim kontrol gübresi uygulanmış otağ çeşidinde görülmüş, sindirilebilir kuru madde verimi (SKMV, kg/da): 61.003-152.197 en yüksek verim tavuk gübresi uygulanmış albatros çeşidinde görülmüş, nispi yem değeri (NYD): 88.147-117.343 en yüksek verim koyun gübresi uygulanmış diriliş çeşidinde görülmüş, kuru madde tüketimi (KMT) : 1.897-2.327 en yüksek verim koyun gübresi uygulanmış diriliş çeşidinde görülmüştür. Araştırma sonucunda elde ettiğimiz verilere göre organik gübrelerin verimi arttırdığı ve verim değerlerinin daha çok yulaf varyansları üzerine olduğu sonucu elde edilmiştir.
Muş ovasından yetiştiriciliği yapılan yonca (Medicago sativa L.) genotiplerinin verim ve kalite özelliklerinin belirlenmesi
Bu çalışma, Muş ovası sınırları dâhilinde yetiştiriciliği yapılan Bilensoy-80 yonca çeşidinin ve yerel yonca genotiplerinin verim ve özelliklerinin tespit edilmesi amacıyla 2022 yılında yapılmıştır. Çalışmanın yürütüldüğü 13 ayrı köyde (Bağlar, Bozbulut, Çöğürlü, Karakuyu, kepenek, Kıyıbaşı, Kızılağaç, Muratgören, Özdilek, Serinova, Suboyu, Sungu ve Taşoluk) toplam 52 adet yonca (22 adet Bilensoy-80 yonca çeşidi parseli ve 30 adet yerel yonca genotipleri parseli) parseli ürünün %10 çiçeklenme dönemine ve ürünün birinci biçimine denk gelen dönemde ziyaret edilmiştir. Çalışmada 10 adet bitki bir tekerrür olacak şekilde her parselden rastgele seçilen 15 bitkinin boyu en alt noktasından en üst noktasına kadar olan kısmı cm cinsinden ölçülmüş ve bitkilerin ortalama ölçümleri alınarak bitki boyları tespit edilmiştir. Her tesadüf bloku deneme deseninden dört tekerrürlü olarak alınan toplam 208 adet örnek laboratuvar ortamına alınmıştır. Son olarak dört ayrı tekerrürden rastgele alınan bir kilogram yonca kurutulmaya bırakılarak kuru ot verimleri hesaplanmıştır. Kurutulan yonca örnekleri öğütüldükten sonra kalite parametreleri NIRS cihazı ile analiz edilmiş ve Bilensoy-80 yonca çeşidinde, bitki boyu 67.80-134.00 cm, yeşil ot verimi dekara 1901.25-6782.50 kg, kuru ot verimi dekara 360.75-1380.76 kg, kuru ot oranı %17.67-29.60, ham protein oranı %16.21-21.75 ham protein verimi dekara 73.32-224.95 kg, ADF oranı %37.17-41.76, NDF oranı %48.03-53.79, SKM oranı %56.37-59.95, SKM verimi %190.20-753.94, KMT oranı %2.23-2.50 ve NYD ise 100.23-116.39 arasında, yerel genotiplerin üretimlerinde ise bitki boyu 58.87-125.27 cm, yeşil ot verimi dekara 1770.00-4723.00 kg, kuru ot verimi dekara 415.25-875.28 kg, kuru ot oranı %18.14-26.57, ham protein oranı %16.02-21.12, ham protein verimi dekara 67.41-175.95 kg, ADF oranı %38.12-42.10, NDF oranı %48.65-52.87, SKM oranı %56.10-59.21, SKM verimi %225.10-512.51, KMT oranı %2.27-2.47, ve NYD ise 99.42-113.17 arasında değişim gösterdiği saptanmıştır. Bilensoy-80 yonca çeşidi ile yerel yonca genotiplerin üretim parametreleri karşılaştırıldığında, analiz edilen koşullar arasındaki farklar Duncan testi kullanılarak karşılaştırılmış ve tüm koşullar arasında gözlenen farklılıklar istatistiksel olarak önemli bulunmuştur (P<0,01).
Muş ekolojik koşullarında bazı sorgum genotiplerinin ot ve kalite özelliklerinin belirlenmesi
Araştırma 2022 yılında Muş ilinde yürütülmüştür. Araştırmada amaç Muş Ekolojik koşullarına bazı 14 Sorgum ve Sorgum Sudan otu melezi ile 4 adet çeşit adayında ( Akdarı, 26, Mataco, Talisman, Karaca Melez, 305, Uzun, Hulk, Gözde 80, E.Sumac, Rox, 310, Aldarı, Öğretmen Oğlu, 314, Leoti, Erdurmuş, Beydarı) genotiplerinin ot verim ve kalitesi belirlenmesi amacıyla desadüf blokları deneme desenine göre 3 tekrarlı olarak yapılmıştır. Bitkilerin; boyu 96,33-243,66 cm, yaprak sayısı 8-11,6 adet, tek bitki ağırlığı 868,33-2418,33 gr, kuru madde verimi dekara 345,95-1057,18 kg, ham protein oranı 6,08-10,02 kg/da, ADF 31,84-37,13, NDF 57,29-65,53. Bu çalışmada araştırma sonucuna göre kalite bakımından Leoti, Uzun ve Beydarı çeşitleri ön plana çıkarken; verim bakımından ise Gözde 80, Uzun ve Mataco çeşitleri ön plana çıkmıştır. Muş ve benzeri ekolojik koşullarda iyi bir verim elde etmek için Gözde 80, Uzun veya Mataco çeşitlerinden birinin yetiştirilmesi önerilebilir. Hem verim hem de kalite bakımından değerlendirildiğinde ise yüksek istatistiki gruplar içinde olan Uzun çeşidinin kullanılması elverişli olacaktır.
Muş ekolojik koşullarında arpa ve macar fiğ farklı karışım oranlarının verim ve kalite özelliklerine etkisi
Bu araştırma Muş ekolojik koşullarında Arpa ve Macar Fiğin farklı karışım oranlarının verim ve kalite özelliklerine etkisini belirlemek amacıyla 2022-2023 yılları arasında yürütülmüştür. Araştırmada Scorpia arpa (Hordeum vulgare L.) çeşidi ile Atom Macar fiği (Vicia pannonnica Crantz.) çeşidi kullanılmıştır. Araştırma tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Araştırmadaki sonuçlara göre en yüksek; arpa bitki boyu % 40 A+ % 60 MF karışımdan (87,76 cm), fiğ bitki boyu %40 A+ % 60 MF karışımından (79,63 cm), yaş ot verimi % 80 A+ %20 MF karışımından (2055,83 kg/da), kuru ot verimi %100 A karışımından (608,39 kg/da), kuru otta Macar fiğ oranı %20 A+ % 80 MF karışımından (% 48,97), alan eşdeğerlik oranı % 80 A+ % 20 MF karışımından (% 1,34), ham protein oranı % 100 MF yalın ekiminden (% 18,36), ham protein verimi % 80 A+ % 20 MF karışımından (117,60 kg/da), ADF oranı % 60 A+ % 40 MF karışımından (% 35,06), NDF oranı % 60 A+ % 40 MF karışımından (% 51,99), sindirilebilir kuru madde oranı % 80 A+ % 20 MF karışımından (% 65,16), sindirilebilir kuru madde verimi % 80 A+ % 20 MF karışımından (491,55 kg/da), nispi yem değeri % 100 MF yalın ekiminden (% 136,19) elde edilmiştir. Araştırma sonucuna göre; KOV, NDF ve HPO dışında kalan tüm parametreler için en uygun karışım oranları; %80 A+%20 MF ve %40 A+%60 MF olarak tespit edilmiştir. 2024, 60 Sayfa Anahtar Kelimeler: Muş, Karışım, Kuru ot, Kalite, NYD
Muş koşullarında adi çörekotu (Nigella sativa L.) ve şam çörekotu (Nigella damascena L.)'nun farklı ekim zamanlarında verim ve kalite özelliklerinin incelenmesi
Bu çalışma Muş koşullarında Adi çörekotu (Nigella sativa L.) ve Şam çörekotu (Nigella damascena L.)'nun farklı ekim zamanlarında verim ve kalite özelliklerinin incelenmesi amacı ile 2022 yılı Nisan ve Kasım ayları arasında yürütülmüştür. Deneme bölünmüş parseller deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak kurulmuştur. İncelenen özellikler bakımından her iki türde bitki boyu 25.5-36.0 cm, dal sayısı 3.70-6.23 adet/bitki, kapsül sayısı 4.7-17.9 adet/bitki, kapsüldeki tohum sayısı 27.67-77.73 adet, 1000 tane ağırlığı 1.72-2,97 g, tohum verimi 58.4-128.2 kg/da, sabit yağ oranı %13.24-23.40 Sabit yağ verimi 8.49-28.47 lt/da uçucu yağ oranı % 0.18-0.54 uçucu yağ verimi % 0.143-0.677 lt/da aralığında tespit edilmiştir. Adi çörekotu bu özellikler bakımından Şam çörekotuna göre üstünlük göstermiştir. Ekim zamanı olarak en iyi sonuçların ikinci ekim zamanı 10 Mayıs ekimlerinden alındığı görülmüştür. Adi çörekotunda sabit yağda ana bileşenleri oktadekadienoik Asit, oleik asit, metil linoleat, Şam çörekotunda sabit yağda ana bileşenleri oleik asit, omega-6, omeg-9 oluşturmuştur. Adi çörekotunda uçucu yağda ana bileşenleri 1,3- Siklopentadien, 1,2,3,4-tetrametil-5-metilen, alfa-tujen, beta-pinen, terpinen-4-ol, longifolen, benzen, 1,2,4,5-tetrametil, alfa-phellandren'dır. Şam çörekotunda uçucu yağda ana bileşenleri beta-elemen, alfa- selinen, alfa-panasinsen, 9-heksadesen-1-ol, gamma-gurjunen oluşturmuştur.
Muş koşullarında değişik susam (sesamum indicum L.) çeşitlerinde farklı ekim zamanlarının verim ve kalite üzerine etkileri
Bu çalışma; Muş koşullarında değişik susam çeşitlerinde iki farklı ekim zamanında verim ve kalite özelliklerinin incelenmesi amacı ile 2023 yılında yürütülmüştür. Deneme tesadüf bloklarında bölünmüş parseller deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Araştırma sonucunda incelenen özelliklerden bitki boyu 102.6 -146.9 cm, dal sayısı 2.8 - 5.7 adet/bitki, ilk kapsül yüksekliği 46.9 - 60.4 cm, bitkide kapsül sayısı 30.5 - 55.2 adet/bitki, kapsülde tohum sayısı 36.2 - 58.9 adet, bin tane ağırlığı 3.03 - 3.62 g, tohum verimi 48.2-153.4 kg/da, sabit yağ oranı %21.5-46.7, sabit yağ verimi 16.5 - 60.6 kg/da arasında değişiklik göstermiştir. . Bu sonuçlara göre denemede kullanılan 10 tescilli susam çeşidinden verim yönünden başta Tanas çeşidi olmak üzere Sarısu, Batem-Aksu, Batem-Uzun, yağ oranı yüksekliği bakımından ise Gölmarmara ve Muganlı-57 çeşitlerinin Muş koşullarında başarı ile yetiştirilebileceği tespit edilmiştir. Ekim zamanı olarak Mayıs ayının ikinci yarısı daha uygun bulunmuştur.
Muş koşullarında kışlık ekilebilecek aspir (carthamus tinctorius l.) çeşit ve hatlarının belirlenmesi
Aspir bitkisi zeytinyağından sonra en kalite yağa sahip olan Anadolu'ya özgü bir yağ bitkisidir. Bu çalışma karasal iklime sahip olan Muş koşullarında kışlık ekime uygun aspir (Carthamus tinctorius L.) çeşit ve hatlarının belirlenmesi amacı ile 2023-2024 yılı kış sezonunda yürütülmüştür. Araştırma tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Araştırmada yedi tescilli aspir çeşidi ile yurt dışından temin edilen 13 aspir hattı kullanılmıştır. Araştırmada incelenen özelliklerden bitki boyu 65.5-94.7 cm, bitkide dal sayısı 5.6-9.0 adet/bitki, tabla sayısı 5.8-12.0 adet/bitki, tablada tohum sayısı 24.6_40.2 adet/tabla, tabla çapı 19.5_26.2 mm, bin tane ağırlığı 29.4_43.7 g, tohum verimi 47.8-139.9 kg/da, yağ oranı % 15.1-36.3, yağ verimi 9.52-44.9 kg/da arasında bulunmuştur. Buna göre Muş şartlarında kışlık olarak tohum verimi yönünden genotipler KYS-3 (139.9 kg/da), ASKON-42 (135.9 kg/da), KYS-4 (124.4 kg/da) ve Yektay (123.7 kg/da), yağ oranı bakımında ise Yektay çeşidi en iyi sonucu vermiş olmakla birlikte yağ oranı %30'un üzerinde olan genotipler sırası ile KYS-8, KYS-11, Balcı, KYS-4 ve Olas olmuştur. Dekara tohum verimi ve yağ verimi yönünden çeşitlerden Yektay, hatlardan ise KYS-4 Muş koşulları için önerilebilecek çeşitler olduğu tespit edilmiştir.
Trb2 bölgesinde genç çiftçilerin tarım ve kırsal alan algıları ile karar verme süreçlerinde etkili faktörlerin analizi
Bu çalışmada, Türkiye'nin sosyo-ekonomik açıdan dezavantajlı bölgelerinden biri olan TRB2 Bölgesi (Van, Muş, Bitlis ve Hakkâri illeri) özelinde, genç çiftçilerin tarım sektörüne yönelik algıları, mesleki motivasyonları, destek mekanizmalarına erişim düzeyleri ve sektörde kalma eğilimleri incelenmiştir. Ayrıca gençlerin tarımda nesil yenilenmesine yönelik politika süreçlerine katılım düzeyleri ile bu sürece dâhil olma motivasyonlarını etkileyen örgütsel, ekonomik ve sosyal faktörler analiz edilmiştir. Araştırmada, Tarım ve Orman Bakanlığı Çiftçi Kayıt Sistemi verilerine göre 18-41 yaş aralığında olan çiftçiler esas alınmıştır. Araştırmanın özgün verileri, örnekleme yöntemiyle seçilen genç çiftçilere uygulanan anketler aracılığıyla elde edilmiştir. Örneklem büyüklüğü, sonlu bir popülasyon için oransal örnekleme yöntemiyle hesaplanarak analiz edilmiştir. Araştırma bulguları, TRB2 Bölgesi'nde tarım sektörünün istihdamdaki payının %24,5 ile ülke ortalamasının (%14,8) oldukça üzerinde olduğunu; bölgede yüksek seyreden işsizlik oranı (%17,2) ve sanayi ile hizmet sektörlerinin sınırlı gelişimi nedeniyle tarımın ekonomik sürdürülebilirlik açısından kritik önemde bulunduğunu göstermiştir. Tarımsal nüfusun yaş dağılımı incelendiğinde, genç çiftçilerin oranının Türkiye ortalamasının üzerinde (%18,25) olmasına rağmen, yaşlanma eğiliminin sürdüğü tespit edilmiştir. Genç çiftçilerin kırsalda yaşamlarını sürdürebilmeleri ve tarımsal üretimde kalıcı olabilmeleri için yalnızca finansal değil, aynı zamanda sosyal güvenlik, bilgiye erişim ve temsiliyet gibi çok boyutlu destek mekanizmalarına ihtiyaç duydukları belirlenmiştir. TRB2 Bölgesi'nin istihdam ve kalkınma göstergeleri açısından öncelikli müdahale alanlarından biri olarak değerlendirilmesi gerektiği ve bu kapsamda genç çiftçilere yönelik çok boyutlu kırsal kalkınma politikalarının tasarlanmasının zorunlu olduğu sonucuna varılmıştır.
Sorgum (Sorghum bicolor) SnRK2 gen ailesinin soğuk stresi altındakitranskriptomik yanıtlarının biyoinformatik analizi
Bu çalışmada, Sorghum bicolor bitkisinde SnRK2 gen ailesine ait SORBI_3002G379400 geninin Ağırlıklandırılmış Koekspresyon Ağı (AGKA) Analizi yoluyla moleküler ağlar içindeki rolü ve etkileşimlerinin belirlenmesini hedeflenmiştir. AGKA sonuçlarına göre, SnRK2 ile yüksek korelasyon gösteren 23 gen çifti belirlenmiş ve bu genlerin transkripsiyonel düzenleme, membran taşınımı, protein fosforilasyonu, translasyonel kontrol ve redoks homeostazı gibi temel biyolojik süreçlerle ilişkili olduğu ortaya konmuştur. SnRK2'nin ağ içindeki merkezi konumu, onu abiyotik stres yanıtlarında kilit bir düzenleyici haline getirmektedir. Etkileşim gösteren genler arasında AMPK homologları, ferredoksinle ilişkili elektron taşıma genleri, iyon kanalları ve ribozomal protein genleri yer almakta, bu da SnRK2'nin stres sinyallemesinde çok katmanlı bir rol üstlendiğini göstermektedir. Literatürle desteklenen bu bulgular, SnRK2'nin sadece ABA sinyali ile sınırlı kalmayıp enerji dengesi, çeviri, redoks ve iyon yanıtları gibi hayati süreçlerde de aktif olduğunu göstermektedir. Gelecekteki deneysel doğrulama çalışmaları, bu genlerin fonksiyonlarını daha ayrıntılı ortaya koyacak ve SnRK2 merkezli ağ yapısının biyolojik önemini derinleştirecektir