Theses supervised by Prof. Dr. Adnan Nurhan Yıldırım
20 theses · Isparta University of Applied Sciences
Bazı organik uygulamaların elmada (Malus communis L.) meyve kalitesi ve biyokimyasal içeriklerine etkileri
Çalışmada, 'Jeromine' elma çeşidinde, tam çiçeklenme döneminde ağaçlara bitki büyümesini teşvik eden uygulamaların kalite ve biyokimyasal içerikler üzerine etkisi araştırılmıştır. Bu amaçla ağaçlara, bitki büyümesini teşvik eden rizobakteriler (PGPR) (%3), alg ekstraktı (%15) ve Vermikompost (10 kg ağaç-1-%2) uygulanmıştır. Genel anlamda uygulamaların kalite özelliklerini arttırdığı ayrıca meyvelerde biyokimyasal içerikler üzerine pozitif etkilerde bulunduğu, toplam antioksidan, fenolik madde ve flavanoid içeriklerinde Kontrol uygulamasına göre artış sağladığı saptanmıştır. Çalışmada en yüksek meyve ağırlığı PGPR+Vermikompost uygulamasından (346.8 g), en yüksek meyve eni Vermikompost uygulamasından (82.32 mm), en yüksek meyve boyu Vermikompost+Alg uygulamasından (78.23 mm) ve en yüksek meyve eti sertliği (78.99 N) Alg uygulamasından elde edilmiştir. Alg uygulamasının biyokimyasal içerikler üzerine önemli derecede etkili olduğu, bu uygulamanın en yüksek toplam antioksidan aktivite (92.29 %inhibisyon mg 100g-1), toplam fenolik madde içeriği (121.72 mg GAE 100g-1) ve suda çözünebilir kurumadde miktarı (SÇKM) (%14.10) içeriğine sahip olduğu belirlenmiştir. En yüksek flavonoid içeriği PGPR+Vermikompost+Alg uygulamasında (38.01 mg catechin 100g-1) saptanmıştır. En yüksek asitlik (pH) Kontrol uygulamasında (3.79), en yüksek titre edilebilir asitlik ise PGPR+Vermikompost+Alg uygulamasında (%0.40) saptanmıştır. Meyve renk değerlerinde en yüksek L* değeri Kontrol (48.38), en yüksek a* değeri Alg (24.76), en yüksek b* ve c* değeri PGPR+Alg (sırasıyla, 19.27-30.36), en yüksek h° değeri PGPR+Vermikompost+Alg (45.80) uygulamasından elde edilmiştir.
Denizli bölgesinde yetiştirilen bazı Trabzon hurması çeşitlerinin pomolojik özellikleri ile taze ve kurutulmuş meyvelerde biyokimyasal içeriklerinin belirlenmesi
Bu çalışmada Denizli bölgesinde yetiştirilen bazı Trabzon hurması çeşitlerinin fenolojik ve morfolojik gelişimleri ile bazı meyve kalite özellikleri ve kurutulduktan sonra meyvelerde meydana gelen biyokimyasal değişimlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada bütün çeşitlerin nisan ayında tomurcuk patlaması evresini gerçekleştirdiği ve mayıs ayında tam çiçeklenme dönemine ulaştığı tespit edilmiştir. Tam çiçeklenmeden beş ay sonra ekim ayında tüm çeşitler hasat olumuna ulaşmış ve hasat edilmiştir. Ağaç özelliği bakımından en kuvvetli gelişim gösteren çeşit 'Hana Fuyu', en zayıf gelişim gösteren çeşit ise 'Fuyu' olmuştur. Meyve özellikleri bakımından en iri meyvelerin Hachiya çeşidine ait olduğu tespit edilmiştir. Trabzon hurmalarının meyve sularında yapılan analizler sonucunda suda çözünebilir kuru madde miktarının %13.00 (Hana Fuyu) ile %20.63 (Fuyu), pH değerinin 5.64 (Fuyu) ile 5.90 (Hana Fuyu), titre edilebilir asit %0.14 (Hana Fuyu) ile %0.28 (Rojo Brillantee), L* değerinin 64.00 (Fuyu) ile 66.76 (Hana Fuyu), a* değerinin 6.25 (Hachiya) ile 22.97 (Rojo Brillantee), b* değerinin ise 61.89 (Rojo Brillantee) ile 70.34 (Hana Fuyu) arasında değiştiği tespit edilmiştir. Kurutma işlemi sonrası tanen içeriğinde Haciha ve Rojo Brillantee çeşitlerinde %33.00, Hana Fuyu ve Fuyu çeşitlerinde ise %40.00 oranında azalmanın olduğu saptanmıştır. Kurutulmuş Hachiya, Hana Fuyu ve Fuyu meyvelerinin, taze meyvelerden daha yüksek flavonoid madde içerdiği tespit edilmiştir. Flavonoid madde içeriğinde en fazla artışın %302 oranla Hana Fuyu çeşidinde gerçekleştiği belirlenmiştir. Rojo Brillantee çeşidinde ise flavonoid içeriğinde azalmanın olduğu saptanmıştır. Trabzon hurması meyvelerinde kurutulduktan sonra toplam fenolik madde içeriği, antioksidan aktivite ve fenolik bileşenlerin azaldığı ancak yine de yüksek oranda antioksidan madde içerdiği tespit edilmiştir.
Denizli çivril bölgesindeki hünnap tiplerinde ağaç gelişimi ve bazı meyve özelliklerinin belirlenmesi
Araştırma Denizli/Çivril bölgesinde meyve ve verim özellikleri bakımından öne çıkan 15 adet hünnap genotipinde ağaç gelişimi ve bazı meyve özelliklerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Genotiplerin tomurcuk kabarma, ilk çiçeklenme, tam çiçeklenme, ilk ben düşme ve hasat tarihlerinin yıllara göre farklılıklar gösterdiği belirlenmiştir. Araştırmada her iki yılda da 5 nolu genotip hem gövde çevresi hem de taç genişliği bakımından en yüksek değerlere sahip olmuştur (sırasıyla, 2021 yılı 65 cm, 599 cm; 2022 yılı 66 cm, 625.50 cm). Araştırmada meyve ağırlığı 2021 yılında 5.59 g (14 nolu genotip) – 19.91 g (10 nolu genotip), 2022 yılında 5.14 g (4 nolu genotip) – 17.36 g (8 nolu genotip), meyve eti sertliği 2021 yılında 1.79 Ib (14 nolu genotip) – 3.05 Ib (10 nolu genotip), 2022 yılında 4.04 Ib (11 nolu genotip) – 7.23 Ib (12 nolu genotip), ağaç başı verim 2021 yılında 15.65 kg/ağaç (11 nolu genotip)- 100.40 kg/ağaç (5 nolu genotip), 2022 yılında 13.60 kg/ağaç (14 nolu genotip) – 66.95 kg/ağaç (5 nolu genotip), suda çözünür kuru madde miktarı 2021 yılında % 18.15 (7 nolu genotip) - % 30.70 (8 nolu genotip), 2022 yılında % 18.37 (5 nolu genotip) – % 33.60 (7 nolu genotip), toplam fenolik madde miktarı 2021 yılında 0.669 mg GAE/100 g (5 nolu genotip) – 3.131 mg GAE/100 g (10 nolu genotip), 2022 yılında 0.837 mg GAE/ 100 g (5 nolu genotip) – 3.914 mg GAE/100 g (10 nolu genotip), toplam flavonoid içeriği 2021 yılında 0.509 mg CE/100 g ( 7 nolu genotip) – 0.885 mg CE/100 g ( 10 nolu genotip, 2022 yılında 0.728 mg CE/100 g (7 nolu genotip) – 1.266 mg CE/100 g (10 nolu genotip), toplam antioksidan kapasitesi 2021 yılında 0.415 mmol TE/ g (7 nolu genotip) – 0.855 mmol TE/g (2 nolu genotip), 2022 yılında 0.836 mmol TE/g (7 nolu genotip) – 1.580 mmol TE/g (10 nolu genotip) arasında değişmiştir.
Afyonkarahisar/Dinar yöresinde yetiştirilen bazı badem çeşitlerinin (P. amygdalus L.) meyve özellikleri ile biyokimyasal içeriklerinin belirlenmesi
Bu çalışma 2023-2024 yıllarında Afyonkarahisar İli Dinar İlçesi'ndeki kapama badem bahçesinde yürütülmüştür. Çalışmada Ferragnes, Ferraduel ve Nonpareil badem çeşitlerinin meyve özellikleri ile biyokimyasal içeriklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada, tomurcuk kabarması Mart ayının ilk haftası (Nonpareil) ile Mart ayının ikinci haftası (Ferraduel), tomurcuk patlaması Mart ayının ikinci haftası (Nonpareil) ile Mart ayının üçüncü haftası (Ferraduel), ilk çiçeklenme Mart ayının son haftası (Nonpareil) ile Mart ayının son haftası (Ferraduel), tam çiçeklenme Nisan ayının Mart ayının son haftası (Nonpareil) ile Nisan ayının ilk haftası (Ferraduel) ve hasat ise Eylül ayının ikinci haftası (Nonpareil) ile Eylül ayının üçüncü haftası (Ferraduel) olarak gerçekleşmiştir. Çalışmada kabuklu meyve ağırlıkları 2.01 g (Nonpareil)-5.18 g (Ferragnes), kabuklu meyve eni 19.87 mm (Nonpareil)-26.65 mm (Ferragnes), kabuklu meyve boyu 32.66 mm (Nonpareil)-39.72 mm (Ferragnes), kabuk kalınlıkları 1.75 mm (Nonpareil)-3.58 mm (Ferraduel), iç badem ağırlıkları 1.07 g (Nonpareil)-1.69 g (Ferragnes), iç badem eni 12.89 mm (Nonpareil)-16.20 mm (Ferragnes), iç badem boyu 22.54 mm (Nonpareil)-28.40 mm (Ferragnes), iç badem kalınlığı 6.45 mm (Nonpareil)-7.65 mm (Ferragnes), iç oranı %27.29 (Ferraduel)-%53.40 (Nonpareil) arasında değişmiştir. Çalışmada toplam yağ içerikleri %44.84 (Ferraduel)-%49.02 (Ferragnes), toplam fenolik madde içeriği 361.02 mg GAE/100 g (Nonpareil)-429.2 mg GAE/100 g (Ferragnes), toplam flavonoid madde içeriği 30.49 mg CAE/100 g (Nonpareil)-68.64 mg CAE/100 g (Ferragnes), toplam antioksidan içeriği %87.00 (Ferraduel)-%82.98 (Nonpareil) toplam protein içeriği %16.64 (Ferragnes)-%19.16 (Ferraduel) arasında belirlenmiştir.
Muğla bölgesinde yetiştirilen bazı pitaya çeşitlerinin pomolojik özellikleri ile biyokimyasal içeriklerinin belirlenmesi
Bu çalışma, Muğla bölgesinde yetiştirilen Vietnam White ve Siam Red pitaya çeşitlerinin pomolojik ve biyokimyasal özelliklerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada Vietnam White çeşidinin ortalama meyve ağırlığı 232.20 g, meyve eni 68.884 mm, meyve boyu 102.92 mm, meyve kabuk ağırlığı 77.29 g, meyve kabuk kalınlığı 3.32 mm ve meyve eti sertliği 1.41 kg/cm2 olarak belirlenmiştir. Siam Red çeşidinde ise sırasıyla 203.55 g, 65.63 mm, 84.50 mm, 54.53 g, 2.69 mm ve 0.57 kg/cm2 olarak ölçülmüştür. Kimyasal analizlerde, Vietnam White çeşidinde suda çözünebilir kuru madde oranı %12.57, pH 4.46 ve titre edilebilir asitlik oranı %0.36 olarak belirlenmiştir. Siam Red çeşidinde ise sırasıyla %10.94, 4.60 ve %0.45 olarak saptanmıştır. Renk analizi sonuçlarına göre, Vietnam White çeşidinin kabuk L* değeri 41.54, a* değeri 35.37 ve b* değeri 11.03; meyve eti L* değeri 74.62, a* değeri 10.22 ve b* değeri 4.33 olarak belirlenmiştir. Siam Red çeşidinde ise kabuk L*, a* ve b* değerleri sırasıyla 39.70, 37.74 ve 13.35; meyve eti L*, a* ve b* değerleri sırasıyla 33.67, 45.73 ve-2.14 olarak tespit edilmiştir. Biyokimyasal analizlerde, toplam fenolik madde içeriği Vietnam White çeşidinde 406.42 mg GAE/100g, Siam Red çeşidinde 432.77 mg GAE/100g, toplam flavonoid madde içeriği Vietnam White çeşidinde 20.10 mg kateşin/100g, Siam Red çeşidinde ise 22.99 mg kateşin/100g ve toplam antioksidan aktivitede, Vietnam White çeşidinde 79.40 % inhibisyon mg/100g, Siam Red çeşidinde ise 73.74 % inhibisyon mg/100g olarak kaydedilmiştir. Sonuç olarak, Vietnam White ve Siam Red çeşitleri arasında pomolojik, kimyasal ve biyokimyasal özellikler bakımından önemli farklılıkların olduğu ve bu farklılıkların çeşit seçiminde dikkate alınabileceği belirlenmiştir.
Bazı pikan ceviz (Carya illinoinensis) çeşitlerinin antalya koşullarında gelişim özellikleri ile biyokimyasal içeriklerinin belirlenmesi
Bu çalışma Antalya ekolojisinde (BATEM) yetişen pikan çeşitlerine ait (Burkett, Choctaw, Mahan, Western, Wichita) bazı gelişim özellikleri (morfolojik, fenolojik, pomolojik) ile bazı biyokimyasal özelliklerini (toplam yağ, yağ asitleri kompozisyonu, protein oranları, toplam fenolik madde içerikleri, toplam antioksidan kapasiteleri, toplam flavonoid içerikleri) belirlemek için yapılmıştır. Araştırmada kullanılan çeşitlerin gelişim özellikleri ile biyokimyasal içeriklerinin önemli düzeyde (p≤0.05) farklılıklar gösterdiği belirlenmiştir. Araştırmada çeşitlerin tomurcuk patlama zamanı 22 Mart (Wichita)-5 Nisan (Choctaw), erkek çiçek açma zamanı 27 Nisan (Western)-3 Mayıs (Choctaw, Mahan), dişi çiçek açma zamanı 25 Nisan (Burkett, Wichita)-3 Mayıs (Western), yaprak döküm zamanının ise 6 Aralık (Burkett, Western)-20 Aralık (Mahan, Wichita) tarihleri arasında değişmiştir. Araştırmada kabuklu meyve ağırlıklarının 7.78 g (Burkett)-11.40 g (Mahan), iç meyve ağırlıklarının 3.45 g (Burkett)-5.99 g (Mahan), iç oranının %44.2 (Burkett)-%55.6 (Western, Wichita) arasında değişiklik gösterdiği belirlenmiştir. Çeşitlere ait toplam yağ içerikleri %67.70 (Mahan)-%73.95 (Wichita), protein oranı %7.45 (Mahan)-%9.76 (Western), toplam fenolik madde içeriği 115.29 mg GAE/g (Choctaw)-176.65 mg GAE/g (Burkett), toplam antioksidan kapasitesi 256.02 mg TEAC/g (Choctaw)-597.21 mg TEAC/g (Burkett), toplam flavonoid içeriği ise 1.84 mg/g (Western)-2.24 mg/g (Mahan) arasında değişmiştir. Araştırmada oleik asit majör yağ asidi olarak öne çıkmış, doymamış yağ asitleri oranı en düşük Wichita çeşidinde (%90.73), en yüksek Burkett çeşidinde (%91.42) saptanmıştır (p≤0.05).
Bazı pikan ceviz (Carya illinoinensis) çeşitlerinin antalya koşullarında gelişim özellikleri ile biyokimyasal içeriklerinin belirlenmesi
Bu çalışma Antalya ekolojisinde (BATEM) yetişen pikan çeşitlerine ait (Burkett, Choctaw, Mahan, Western, Wichita) bazı gelişim özellikleri (morfolojik, fenolojik, pomolojik) ile bazı biyokimyasal özelliklerini (toplam yağ, yağ asitleri kompozisyonu, protein oranları, toplam fenolik madde içerikleri, toplam antioksidan kapasiteleri, toplam flavonoid içerikleri) belirlemek için yapılmıştır. Araştırmada kullanılan çeşitlerin gelişim özellikleri ile biyokimyasal içeriklerinin önemli düzeyde (p≤0.05) farklılıklar gösterdiği belirlenmiştir. Araştırmada çeşitlerin tomurcuk patlama zamanı 22 Mart (Wichita)-5 Nisan (Choctaw), erkek çiçek açma zamanı 27 Nisan (Western)-3 Mayıs (Choctaw, Mahan), dişi çiçek açma zamanı 25 Nisan (Burkett, Wichita)-3 Mayıs (Western), yaprak döküm zamanının ise 6 Aralık (Burkett, Western)-20 Aralık (Mahan, Wichita) tarihleri arasında değişmiştir. Araştırmada kabuklu meyve ağırlıklarının 7.78 g (Burkett)-11.40 g (Mahan), iç meyve ağırlıklarının 3.45 g (Burkett)-5.99 g (Mahan), iç oranının %44.2 (Burkett)-%55.6 (Western, Wichita) arasında değişiklik gösterdiği belirlenmiştir. Çeşitlere ait toplam yağ içerikleri %67.70 (Mahan)-%73.95 (Wichita), protein oranı %7.45 (Mahan)-%9.76 (Western), toplam fenolik madde içeriği 115.29 mg GAE/g (Choctaw)-176.65 mg GAE/g (Burkett), toplam antioksidan kapasitesi 256.02 mg TEAC/g (Choctaw)-597.21 mg TEAC/g (Burkett), toplam flavonoid içeriği ise 1.84 mg/g (Western)-2.24 mg/g (Mahan) arasında değişmiştir. Araştırmada oleik asit majör yağ asidi olarak öne çıkmış, doymamış yağ asitleri oranı en düşük Wichita çeşidinde (%90.73), en yüksek Burkett çeşidinde (%91.42) saptanmıştır (p≤0.05).
Bazı pikan ceviz (Carya illinoinensis) çeşitlerinin antalya koşullarında gelişim özellikleri ile biyokimyasal içeriklerinin belirlenmesi
Bu çalışma Antalya ekolojisinde (BATEM) yetişen pikan çeşitlerine ait (Burkett, Choctaw, Mahan, Western, Wichita) bazı gelişim özellikleri (morfolojik, fenolojik, pomolojik) ile bazı biyokimyasal özelliklerini (toplam yağ, yağ asitleri kompozisyonu, protein oranları, toplam fenolik madde içerikleri, toplam antioksidan kapasiteleri, toplam flavonoid içerikleri) belirlemek için yapılmıştır. Araştırmada kullanılan çeşitlerin gelişim özellikleri ile biyokimyasal içeriklerinin önemli düzeyde (p≤0.05) farklılıklar gösterdiği belirlenmiştir. Araştırmada çeşitlerin tomurcuk patlama zamanı 22 Mart (Wichita)-5 Nisan (Choctaw), erkek çiçek açma zamanı 27 Nisan (Western)-3 Mayıs (Choctaw, Mahan), dişi çiçek açma zamanı 25 Nisan (Burkett, Wichita)-3 Mayıs (Western), yaprak döküm zamanının ise 6 Aralık (Burkett, Western)-20 Aralık (Mahan, Wichita) tarihleri arasında değişmiştir. Araştırmada kabuklu meyve ağırlıklarının 7.78 g (Burkett)-11.40 g (Mahan), iç meyve ağırlıklarının 3.45 g (Burkett)-5.99 g (Mahan), iç oranının %44.2 (Burkett)-%55.6 (Western, Wichita) arasında değişiklik gösterdiği belirlenmiştir. Çeşitlere ait toplam yağ içerikleri %67.70 (Mahan)-%73.95 (Wichita), protein oranı %7.45 (Mahan)-%9.76 (Western), toplam fenolik madde içeriği 115.29 mg GAE/g (Choctaw)-176.65 mg GAE/g (Burkett), toplam antioksidan kapasitesi 256.02 mg TEAC/g (Choctaw)-597.21 mg TEAC/g (Burkett), toplam flavonoid içeriği ise 1.84 mg/g (Western)-2.24 mg/g (Mahan) arasında değişmiştir. Araştırmada oleik asit majör yağ asidi olarak öne çıkmış, doymamış yağ asitleri oranı en düşük Wichita çeşidinde (%90.73), en yüksek Burkett çeşidinde (%91.42) saptanmıştır (p≤0.05).
In vitro koşullarda farklı dozlarda bor uygulamalarının mersin (Myrtus communis L.)' de morfolojik ve biyokimyasal özellikler üzerine etkileri
Araştırmada siyah meyveli bir mahalli çeşit olan 'tatlı mersin' genotipinin sürgün uçları materyal olarak kullanılmıştır. Bu çalışma ile ortama eklenen bor konsantrasyonlarından toksisite problemi yaratabilecek bor (B) düzeyi belirlenmeye çalışılmış, olası B stresi altında morfolojik ve biyokimyasal özelliklerdeki değişimler incelenmiştir. Bu amaçla 6 farklı H3BO3 dozu (12.4 mg L-1, 18.6 mg L-1, 24.8 mg L-1, 31 mg L-1, 37.2 mg L-1, 43.4 mg L-1) Murashige ve Skoog (MS) ortamına eklenmiş ve kontrol grubu ile bitkilerin gelişimleri takip edilmiştir. Araştırmada kontrol ortamındaki bitkilere yalnızca MS ortam içeriğindeki standart B miktarı (6.2 mg L-1) ilave edilmiştir. İstatistiki değerlendirmelerin incelenmesi sonucunda; sürgün sayısı, sürgün başına yaprak sayısı, sürgün yaş ağırlığı, toplam klorofil miktarları en düşük değerlerini B konsantrasyonunun en yüksek olduğu (43.4 mg L-1) ortamda sırasıyla 1.9 adet, 4.7 adet, 0.09 g, 50.3 mg g-1 olarak saptanmışlardır Araştırmada, en yüksek prolin miktarı 43.4 mg L-1 uygulamasında 11.6 µg ml-1 olarak elde edilirken, en düşük prolin miktarı kontrol grubunda 3.3 µg ml-1 olarak belirlenmiştir. Askorbat peroksidaz (APX), süperoksit dismutaz (SOD), peroksidaz (POD) enzim aktiviteleri uygulama dozları arttıkça yükselmiş, en düşük değer kontrol grubundaki bitkilerde belirlenmiştir. Sonuç olarak; yetiştirme ortamına eklenen H3BO3 miktarı arttıkça özellikle APX, katalaz (CAT), SOD, POD gibi stres mekanizmasında rol alan enzimatik antioksidan aktivitelerinde önemli derecede artış gözlemlenirken sürgün sayısı, sürgün başına yaprak sayısı, sürgün yaş ağırlığı, toplam klorofil gibi parametrelerde strese bağlı olarak azalma görülmüştür. Rejenerasyon oranı ve klorofil a değerinde ise istatistiki olarak önemli bir fark görülmemiştir. Çalışmanın sonucunda mersin bitkisinin B stresine karşı tolerans sınırlarının yüksek olduğu saptanmıştır.
In vitro koşullarda farklı dozlarda bor uygulamalarının mersin (Myrtus communis L.)' de morfolojik ve biyokimyasal özellikler üzerine etkileri
Araştırmada siyah meyveli bir mahalli çeşit olan 'tatlı mersin' genotipinin sürgün uçları materyal olarak kullanılmıştır. Bu çalışma ile ortama eklenen bor konsantrasyonlarından toksisite problemi yaratabilecek bor (B) düzeyi belirlenmeye çalışılmış, olası B stresi altında morfolojik ve biyokimyasal özelliklerdeki değişimler incelenmiştir. Bu amaçla 6 farklı H3BO3 dozu (12.4 mg L-1, 18.6 mg L-1, 24.8 mg L-1, 31 mg L-1, 37.2 mg L-1, 43.4 mg L-1) Murashige ve Skoog (MS) ortamına eklenmiş ve kontrol grubu ile bitkilerin gelişimleri takip edilmiştir. Araştırmada kontrol ortamındaki bitkilere yalnızca MS ortam içeriğindeki standart B miktarı (6.2 mg L-1) ilave edilmiştir. İstatistiki değerlendirmelerin incelenmesi sonucunda; sürgün sayısı, sürgün başına yaprak sayısı, sürgün yaş ağırlığı, toplam klorofil miktarları en düşük değerlerini B konsantrasyonunun en yüksek olduğu (43.4 mg L-1) ortamda sırasıyla 1.9 adet, 4.7 adet, 0.09 g, 50.3 mg g-1 olarak saptanmışlardır Araştırmada, en yüksek prolin miktarı 43.4 mg L-1 uygulamasında 11.6 µg ml-1 olarak elde edilirken, en düşük prolin miktarı kontrol grubunda 3.3 µg ml-1 olarak belirlenmiştir. Askorbat peroksidaz (APX), süperoksit dismutaz (SOD), peroksidaz (POD) enzim aktiviteleri uygulama dozları arttıkça yükselmiş, en düşük değer kontrol grubundaki bitkilerde belirlenmiştir. Sonuç olarak; yetiştirme ortamına eklenen H3BO3 miktarı arttıkça özellikle APX, katalaz (CAT), SOD, POD gibi stres mekanizmasında rol alan enzimatik antioksidan aktivitelerinde önemli derecede artış gözlemlenirken sürgün sayısı, sürgün başına yaprak sayısı, sürgün yaş ağırlığı, toplam klorofil gibi parametrelerde strese bağlı olarak azalma görülmüştür. Rejenerasyon oranı ve klorofil a değerinde ise istatistiki olarak önemli bir fark görülmemiştir. Çalışmanın sonucunda mersin bitkisinin B stresine karşı tolerans sınırlarının yüksek olduğu saptanmıştır.
In vitro koşullarda farklı dozlarda bor uygulamalarının mersin (Myrtus communis L.)' de morfolojik ve biyokimyasal özellikler üzerine etkileri
Araştırmada siyah meyveli bir mahalli çeşit olan 'tatlı mersin' genotipinin sürgün uçları materyal olarak kullanılmıştır. Bu çalışma ile ortama eklenen bor konsantrasyonlarından toksisite problemi yaratabilecek bor (B) düzeyi belirlenmeye çalışılmış, olası B stresi altında morfolojik ve biyokimyasal özelliklerdeki değişimler incelenmiştir. Bu amaçla 6 farklı H3BO3 dozu (12.4 mg L-1, 18.6 mg L-1, 24.8 mg L-1, 31 mg L-1, 37.2 mg L-1, 43.4 mg L-1) Murashige ve Skoog (MS) ortamına eklenmiş ve kontrol grubu ile bitkilerin gelişimleri takip edilmiştir. Araştırmada kontrol ortamındaki bitkilere yalnızca MS ortam içeriğindeki standart B miktarı (6.2 mg L-1) ilave edilmiştir. İstatistiki değerlendirmelerin incelenmesi sonucunda; sürgün sayısı, sürgün başına yaprak sayısı, sürgün yaş ağırlığı, toplam klorofil miktarları en düşük değerlerini B konsantrasyonunun en yüksek olduğu (43.4 mg L-1) ortamda sırasıyla 1.9 adet, 4.7 adet, 0.09 g, 50.3 mg g-1 olarak saptanmışlardır Araştırmada, en yüksek prolin miktarı 43.4 mg L-1 uygulamasında 11.6 µg ml-1 olarak elde edilirken, en düşük prolin miktarı kontrol grubunda 3.3 µg ml-1 olarak belirlenmiştir. Askorbat peroksidaz (APX), süperoksit dismutaz (SOD), peroksidaz (POD) enzim aktiviteleri uygulama dozları arttıkça yükselmiş, en düşük değer kontrol grubundaki bitkilerde belirlenmiştir. Sonuç olarak; yetiştirme ortamına eklenen H3BO3 miktarı arttıkça özellikle APX, katalaz (CAT), SOD, POD gibi stres mekanizmasında rol alan enzimatik antioksidan aktivitelerinde önemli derecede artış gözlemlenirken sürgün sayısı, sürgün başına yaprak sayısı, sürgün yaş ağırlığı, toplam klorofil gibi parametrelerde strese bağlı olarak azalma görülmüştür. Rejenerasyon oranı ve klorofil a değerinde ise istatistiki olarak önemli bir fark görülmemiştir. Çalışmanın sonucunda mersin bitkisinin B stresine karşı tolerans sınırlarının yüksek olduğu saptanmıştır.
Cresthaven şeftali çeşidinde AVG ve NAA uygulamalarının hasat önü dökümü ve meyve kalite kriterleri üzerine etkisi
Bu çalışmada şeftali çöğürüne aşılı "Cresthaven" şeftali çeşidinde hasat önü dökümü ve meyve kalitesi üzerine Aminoetoksivinilglisin (AVG) ve Naftaline asetik asit (NAA) uygulamalarının etkisi incelenmiştir. Araştırmada tahmini hasattan 3 hafta önce ağaçlara farklı dozlarda AVG (100, 200, 300 ppm) ve NAA (10, 15, 20 ppm) uygulamaları yapılmıştır. AVG uygulamalarının kontrol ve NAA uygulamalarına göre hasadı 1 hafta geciktirdiği belirlenmiştir. Tüm uygulamalarda kümülatif döküm yüzdesi kontrol uygulamasına göre azalmıştır. Özellikle AVG verimi arttırmada NAA'ya göre daha etkili bulunmuştur. Araştırmada tüm uygulamaların meyve boyutu ve meyve ağırlığını artırdığı saptanmıştır. AVG uygulamaları meyve eti sertliğini arttırma konusunda oldukça etkili bulunmuştur. Meyve kabuk rengi değerlerinde gözle görülür bir fark olmamıştır. AVG uygulanan meyvelerde hasada doğru pH değeri azalmıştır. Özellikle AVG uygulamalarının solunum hızını yavaşlattığı ve buna bağlı olarak etilen üretimini azalttığı belirlenmiştir.
Cresthaven şeftali çeşidinde AVG ve NAA uygulamalarının hasat önü dökümü ve meyve kalite kriterleri üzerine etkisi
Bu çalışmada şeftali çöğürüne aşılı "Cresthaven" şeftali çeşidinde hasat önü dökümü ve meyve kalitesi üzerine Aminoetoksivinilglisin (AVG) ve Naftaline asetik asit (NAA) uygulamalarının etkisi incelenmiştir. Araştırmada tahmini hasattan 3 hafta önce ağaçlara farklı dozlarda AVG (100, 200, 300 ppm) ve NAA (10, 15, 20 ppm) uygulamaları yapılmıştır. AVG uygulamalarının kontrol ve NAA uygulamalarına göre hasadı 1 hafta geciktirdiği belirlenmiştir. Tüm uygulamalarda kümülatif döküm yüzdesi kontrol uygulamasına göre azalmıştır. Özellikle AVG verimi arttırmada NAA'ya göre daha etkili bulunmuştur. Araştırmada tüm uygulamaların meyve boyutu ve meyve ağırlığını artırdığı saptanmıştır. AVG uygulamaları meyve eti sertliğini arttırma konusunda oldukça etkili bulunmuştur. Meyve kabuk rengi değerlerinde gözle görülür bir fark olmamıştır. AVG uygulanan meyvelerde hasada doğru pH değeri azalmıştır. Özellikle AVG uygulamalarının solunum hızını yavaşlattığı ve buna bağlı olarak etilen üretimini azalttığı belirlenmiştir.
Cresthaven şeftali çeşidinde AVG ve NAA uygulamalarının hasat önü dökümü ve meyve kalite kriterleri üzerine etkisi
Bu çalışmada şeftali çöğürüne aşılı "Cresthaven" şeftali çeşidinde hasat önü dökümü ve meyve kalitesi üzerine Aminoetoksivinilglisin (AVG) ve Naftaline asetik asit (NAA) uygulamalarının etkisi incelenmiştir. Araştırmada tahmini hasattan 3 hafta önce ağaçlara farklı dozlarda AVG (100, 200, 300 ppm) ve NAA (10, 15, 20 ppm) uygulamaları yapılmıştır. AVG uygulamalarının kontrol ve NAA uygulamalarına göre hasadı 1 hafta geciktirdiği belirlenmiştir. Tüm uygulamalarda kümülatif döküm yüzdesi kontrol uygulamasına göre azalmıştır. Özellikle AVG verimi arttırmada NAA'ya göre daha etkili bulunmuştur. Araştırmada tüm uygulamaların meyve boyutu ve meyve ağırlığını artırdığı saptanmıştır. AVG uygulamaları meyve eti sertliğini arttırma konusunda oldukça etkili bulunmuştur. Meyve kabuk rengi değerlerinde gözle görülür bir fark olmamıştır. AVG uygulanan meyvelerde hasada doğru pH değeri azalmıştır. Özellikle AVG uygulamalarının solunum hızını yavaşlattığı ve buna bağlı olarak etilen üretimini azalttığı belirlenmiştir.
Kivi'de (Actinidia deliciosa) hasat öncesi bitki büyüme düzenleyici uygulamaların meyve kalitesi ve biyokimyasal içerikler üzerine etkisinin belirlenmesi
Bu çalışma 2019 yılı vegetasyon döneminde Bartın ilinde bulunan, 12 yaşındaki Hayward kivi çeşidinde yürütülmüştür. Araştırmada 5 farklı bitki büyüme düzenleyicisinin (50 ppm CPPU, 20 ppm GA3, 196 ppm OA, 25 ppm IBA, ve 50 ppm Perlan) meyve kalitesi üzerine etkisi incelenmiştir. Çalışma sonucunda tüm uygulamaların meyve ağırlığı ve boyunu kontrole göre önemli düzeyde arttırdığı saptanmıştır (P≤0.05). Perlan, CPPU ve GA3 uygulamaları meyve kalınlığını artırmıştır. Çalışmada en sert meyvelerin 8.93 N ile IBA uygulamasında elde edildiği, bunu 8.73 N ile OA uygulamasının takip ettiği belirlenmiştir. GA3, CPPU ve perlan uygulamalarının kivilerde yeşil rengi olumlu yönde etkilediği saptanmıştır. Uygulamalar sonrası SÇKM içeriklerinde istatistik olarak önemli farklar tespit edilmezken IBA ve GA3 uygulamalarının pH değerini arttırdığı ve bu artışın istatistik açıdan önemli olduğu tespit edilmiştir. Araştırmada toplam fenolik ve toplam flavonoid değerlerinde azalışlar meydana gelmiştir. TEA değerlerinde kontrol uygulaması ile kıyaslandığında Perlan, IBA ve OA değerlerinde artışların olduğu saptanmıştır. Sonuçta Hayward kivi çeşidinde tüm uygulamaların meyve iriliğini artırdığı, en sert meyvelerin IBA uygulamalarında elde edildiği ve kivi için önem arz eden yeşil rengin GA3 uygulamasında en iyi sonucu verdiği tespit edilmiştir.
Kivi'de (Actinidia deliciosa) hasat öncesi bitki büyüme düzenleyici uygulamaların meyve kalitesi ve biyokimyasal içerikler üzerine etkisinin belirlenmesi
Bu çalışma 2019 yılı vegetasyon döneminde Bartın ilinde bulunan, 12 yaşındaki Hayward kivi çeşidinde yürütülmüştür. Araştırmada 5 farklı bitki büyüme düzenleyicisinin (50 ppm CPPU, 20 ppm GA3, 196 ppm OA, 25 ppm IBA, ve 50 ppm Perlan) meyve kalitesi üzerine etkisi incelenmiştir. Çalışma sonucunda tüm uygulamaların meyve ağırlığı ve boyunu kontrole göre önemli düzeyde arttırdığı saptanmıştır (P≤0.05). Perlan, CPPU ve GA3 uygulamaları meyve kalınlığını artırmıştır. Çalışmada en sert meyvelerin 8.93 N ile IBA uygulamasında elde edildiği, bunu 8.73 N ile OA uygulamasının takip ettiği belirlenmiştir. GA3, CPPU ve perlan uygulamalarının kivilerde yeşil rengi olumlu yönde etkilediği saptanmıştır. Uygulamalar sonrası SÇKM içeriklerinde istatistik olarak önemli farklar tespit edilmezken IBA ve GA3 uygulamalarının pH değerini arttırdığı ve bu artışın istatistik açıdan önemli olduğu tespit edilmiştir. Araştırmada toplam fenolik ve toplam flavonoid değerlerinde azalışlar meydana gelmiştir. TEA değerlerinde kontrol uygulaması ile kıyaslandığında Perlan, IBA ve OA değerlerinde artışların olduğu saptanmıştır. Sonuçta Hayward kivi çeşidinde tüm uygulamaların meyve iriliğini artırdığı, en sert meyvelerin IBA uygulamalarında elde edildiği ve kivi için önem arz eden yeşil rengin GA3 uygulamasında en iyi sonucu verdiği tespit edilmiştir.
Kivi'de (Actinidia deliciosa) hasat öncesi bitki büyüme düzenleyici uygulamaların meyve kalitesi ve biyokimyasal içerikler üzerine etkisinin belirlenmesi
Bu çalışma 2019 yılı vegetasyon döneminde Bartın ilinde bulunan, 12 yaşındaki Hayward kivi çeşidinde yürütülmüştür. Araştırmada 5 farklı bitki büyüme düzenleyicisinin (50 ppm CPPU, 20 ppm GA3, 196 ppm OA, 25 ppm IBA, ve 50 ppm Perlan) meyve kalitesi üzerine etkisi incelenmiştir. Çalışma sonucunda tüm uygulamaların meyve ağırlığı ve boyunu kontrole göre önemli düzeyde arttırdığı saptanmıştır (P≤0.05). Perlan, CPPU ve GA3 uygulamaları meyve kalınlığını artırmıştır. Çalışmada en sert meyvelerin 8.93 N ile IBA uygulamasında elde edildiği, bunu 8.73 N ile OA uygulamasının takip ettiği belirlenmiştir. GA3, CPPU ve perlan uygulamalarının kivilerde yeşil rengi olumlu yönde etkilediği saptanmıştır. Uygulamalar sonrası SÇKM içeriklerinde istatistik olarak önemli farklar tespit edilmezken IBA ve GA3 uygulamalarının pH değerini arttırdığı ve bu artışın istatistik açıdan önemli olduğu tespit edilmiştir. Araştırmada toplam fenolik ve toplam flavonoid değerlerinde azalışlar meydana gelmiştir. TEA değerlerinde kontrol uygulaması ile kıyaslandığında Perlan, IBA ve OA değerlerinde artışların olduğu saptanmıştır. Sonuçta Hayward kivi çeşidinde tüm uygulamaların meyve iriliğini artırdığı, en sert meyvelerin IBA uygulamalarında elde edildiği ve kivi için önem arz eden yeşil rengin GA3 uygulamasında en iyi sonucu verdiği tespit edilmiştir.
Starkrimson delicious elma çeşidinde metil jasmonat (MeJA) ve aminoethoksivinilglisin (AVG) uygulamalarının hasat önü dökümü ve meyve kalitesi üzerine etkileri
Bu çalışmada 'Starkrimson Deliciou's elma çeşidinde hasattan önce farklı zamanlarda AVG (Aminoethoksivinilglisin), MeJA (Metil jasmonat)ve AVG+MeJA uygulamalarının hasat önü dökümü ve meyve kalitesi üzerine etkileri araştırılmıştır. Araştırmada 300 mg/L AVG dozları hasattan 1, 2 ve 3 hafta önce, 7.5 mM MeJA dozları ise hasattan 2, 3 ve 4 hafta önce ağaçlara pülverizatörü yardımıyla ağaçlara uygulanmıştır. Bununla birlikte hasattan 1, 2 ve 3 hafta önce AVG + hasattan 2, 3 ve 4 hafta önce MeJA birlikte olacak şekilde ağaçlara uygulanmıştır. Çalışmada, kümülatif döküm yüzdesi kontrol uygulamasına göre hasattan 1 hafta önce AVG, hasattan 2 hafta önce AVG + 3 hafta önce MeJA ve hasattan 2 hafta önce AVG uygulamalarında önemli derecede azalmıştır. Bununla birlikte hasattan 1 hafta önce AVG (%7.73) ve hasattan 2 hafta önce AVG + 3 hafta önce MeJA (% 8.74) hem kontrol (% 15.60) hem de diğer AVG, MeJA ve AVG + MeJA (% 11.60- % 33.33) ile karşılaştırıldığında kümülatif döküm oranı önemli düzeyde azalttığı saptanmıştır. Araştırmada toplam verim değerleri incelendiğinde en düşük verim hasattan 3hafta önce AVG + 4 hafta önce MeJA uygulamasında belirlenmiş, en yüksek verim ise hasattan 2 hafta önce AVG uygulamasında elde edilmiştir. Meyve eni, meyve boyu ve meyve ağırlığı kontrol uygulamasına göre önemli düzeyde artmıştır. Meyve boyutları en düşük kontrol uygulamasında belirlenmiş, en yüksek hasattan 2 hafta önce MeJA uygulamasında saptanmıştır. Uygulamada meyve eti sertliğin en düşük değeri hasattan 1 hafta önce AVG uygulamasında belirlenirken, en yüksek değeri hasattan 2 hafta önce MeJA uygulamasında belirlenmiştir. Meyve eti sertliğinde hasattan 2, 3 ve 4 hafta önce MeJA uygulamaları (22.60 - 27.91) iken, diğer tüm uygulamalarda (14.96 – 18.64) daha düşük değerler elde edilmiştir. Araştırmada toplam fenolik madde ve toplam antioksidan kapasitesi kontrole göre diğer tüm uygulamalarda önemli derecede arttığı saptanmıştır. Meyve üst kabuk rengi bakımından uygulamalar arasında istatistiki olarak önemli bir fark saptanmamıştır.
Starkrimson delicious elma çeşidinde metil jasmonat (MeJA) ve aminoethoksivinilglisin (AVG) uygulamalarının hasat önü dökümü ve meyve kalitesi üzerine etkileri
Bu çalışmada 'Starkrimson Deliciou's elma çeşidinde hasattan önce farklı zamanlarda AVG (Aminoethoksivinilglisin), MeJA (Metil jasmonat)ve AVG+MeJA uygulamalarının hasat önü dökümü ve meyve kalitesi üzerine etkileri araştırılmıştır. Araştırmada 300 mg/L AVG dozları hasattan 1, 2 ve 3 hafta önce, 7.5 mM MeJA dozları ise hasattan 2, 3 ve 4 hafta önce ağaçlara pülverizatörü yardımıyla ağaçlara uygulanmıştır. Bununla birlikte hasattan 1, 2 ve 3 hafta önce AVG + hasattan 2, 3 ve 4 hafta önce MeJA birlikte olacak şekilde ağaçlara uygulanmıştır. Çalışmada, kümülatif döküm yüzdesi kontrol uygulamasına göre hasattan 1 hafta önce AVG, hasattan 2 hafta önce AVG + 3 hafta önce MeJA ve hasattan 2 hafta önce AVG uygulamalarında önemli derecede azalmıştır. Bununla birlikte hasattan 1 hafta önce AVG (%7.73) ve hasattan 2 hafta önce AVG + 3 hafta önce MeJA (% 8.74) hem kontrol (% 15.60) hem de diğer AVG, MeJA ve AVG + MeJA (% 11.60- % 33.33) ile karşılaştırıldığında kümülatif döküm oranı önemli düzeyde azalttığı saptanmıştır. Araştırmada toplam verim değerleri incelendiğinde en düşük verim hasattan 3hafta önce AVG + 4 hafta önce MeJA uygulamasında belirlenmiş, en yüksek verim ise hasattan 2 hafta önce AVG uygulamasında elde edilmiştir. Meyve eni, meyve boyu ve meyve ağırlığı kontrol uygulamasına göre önemli düzeyde artmıştır. Meyve boyutları en düşük kontrol uygulamasında belirlenmiş, en yüksek hasattan 2 hafta önce MeJA uygulamasında saptanmıştır. Uygulamada meyve eti sertliğin en düşük değeri hasattan 1 hafta önce AVG uygulamasında belirlenirken, en yüksek değeri hasattan 2 hafta önce MeJA uygulamasında belirlenmiştir. Meyve eti sertliğinde hasattan 2, 3 ve 4 hafta önce MeJA uygulamaları (22.60 - 27.91) iken, diğer tüm uygulamalarda (14.96 – 18.64) daha düşük değerler elde edilmiştir. Araştırmada toplam fenolik madde ve toplam antioksidan kapasitesi kontrole göre diğer tüm uygulamalarda önemli derecede arttığı saptanmıştır. Meyve üst kabuk rengi bakımından uygulamalar arasında istatistiki olarak önemli bir fark saptanmamıştır.
Starkrimson delicious elma çeşidinde metil jasmonat (MeJA) ve aminoethoksivinilglisin (AVG) uygulamalarının hasat önü dökümü ve meyve kalitesi üzerine etkileri
Bu çalışmada 'Starkrimson Deliciou's elma çeşidinde hasattan önce farklı zamanlarda AVG (Aminoethoksivinilglisin), MeJA (Metil jasmonat)ve AVG+MeJA uygulamalarının hasat önü dökümü ve meyve kalitesi üzerine etkileri araştırılmıştır. Araştırmada 300 mg/L AVG dozları hasattan 1, 2 ve 3 hafta önce, 7.5 mM MeJA dozları ise hasattan 2, 3 ve 4 hafta önce ağaçlara pülverizatörü yardımıyla ağaçlara uygulanmıştır. Bununla birlikte hasattan 1, 2 ve 3 hafta önce AVG + hasattan 2, 3 ve 4 hafta önce MeJA birlikte olacak şekilde ağaçlara uygulanmıştır. Çalışmada, kümülatif döküm yüzdesi kontrol uygulamasına göre hasattan 1 hafta önce AVG, hasattan 2 hafta önce AVG + 3 hafta önce MeJA ve hasattan 2 hafta önce AVG uygulamalarında önemli derecede azalmıştır. Bununla birlikte hasattan 1 hafta önce AVG (%7.73) ve hasattan 2 hafta önce AVG + 3 hafta önce MeJA (% 8.74) hem kontrol (% 15.60) hem de diğer AVG, MeJA ve AVG + MeJA (% 11.60- % 33.33) ile karşılaştırıldığında kümülatif döküm oranı önemli düzeyde azalttığı saptanmıştır. Araştırmada toplam verim değerleri incelendiğinde en düşük verim hasattan 3hafta önce AVG + 4 hafta önce MeJA uygulamasında belirlenmiş, en yüksek verim ise hasattan 2 hafta önce AVG uygulamasında elde edilmiştir. Meyve eni, meyve boyu ve meyve ağırlığı kontrol uygulamasına göre önemli düzeyde artmıştır. Meyve boyutları en düşük kontrol uygulamasında belirlenmiş, en yüksek hasattan 2 hafta önce MeJA uygulamasında saptanmıştır. Uygulamada meyve eti sertliğin en düşük değeri hasattan 1 hafta önce AVG uygulamasında belirlenirken, en yüksek değeri hasattan 2 hafta önce MeJA uygulamasında belirlenmiştir. Meyve eti sertliğinde hasattan 2, 3 ve 4 hafta önce MeJA uygulamaları (22.60 - 27.91) iken, diğer tüm uygulamalarda (14.96 – 18.64) daha düşük değerler elde edilmiştir. Araştırmada toplam fenolik madde ve toplam antioksidan kapasitesi kontrole göre diğer tüm uygulamalarda önemli derecede arttığı saptanmıştır. Meyve üst kabuk rengi bakımından uygulamalar arasında istatistiki olarak önemli bir fark saptanmamıştır.