Theses supervised by Prof. Dr. Fatih Çatıkkaş
11 theses · Manisa Celal Bayar University
2020 Tokyo Olimpiyat oyunlarında yarışan taekwondocuların kilo kategorilerine göre fiziksel özelliklerinin ve teknik performanslarının değerlendirilmesi
Amaç: Bu çalışma, 2020 Tokyo Olimpiyat Oyunlarında Yarışan Taekwondocuların fiziksel özelliklerini, karşılaşmalarda rauntlara göre uyguladıkları teknikleri, aldıkları GJ cezalarını, IVR durumlarını incelemek ve bu değişkenleri belirlenen gruplara göre analiz ederek aralarında bulunan farklılıkları ortaya çıkarmak amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Olimpiyatlara katılan sporcuların demografik özellikleri ile kullandıkları teknikler, sporcuların madalya alma ve maç kazanma durumlarına, yarıştıkları sıkletlere ve cinsiyetlerine göre analiz edilmiştir. Gruplar arasındaki farklılıkları test etmek için verilerin normal dağılış gösterme durumlarına göre varyans analizi, Friedman, Kruskall-Wallis, Mann-Whitney U testi uygulanmıştır. Sıkletler arasındaki teknik farklılıklar için Post Hoc analizi yapılmıştır. Sıralama puanları arasındaki ilişkinin araştırılması amacıyla doğrusal regresyon analizi yapılmıştır. Bulgular: Madalya kazanan sporcuların daha genç yaşa sahip oldukları, WTR ve WTGS kotasıyla katılan sporcuların daha çok madalya aldıkları, madalya alan ve maç kazanan sporcuların daha sık teknik uyguladıkları, gövdeye direkt tekme tekniklerinin tüm sıkletlerde daha sıklıkla uygulandığı ve en sık üçüncü rauntlarda kullanıldığı, dönüşlü tekniklerin en az kullanılan teknikler olduğu ve erkeklerin kadınlara nispeten daha sık dönüşlü teknik uyguladıkları, IVR antrenör taleplerinin en fazla üçüncü rauntlarda yaşandığı ve çoğunun reddedildiği, hakemler tarafından verilen GJ cezalarının en çok üçüncü rauntlarda verildiği bulunmuştur. Sonuç: Araştırma sonuçları; dönerek uygulanan tekniklerin tüm karşılaşmalarda en az kullanılan teknikler olduğunu, maç kazanan ve madalya alan sporcuların karşılaşmalarda daha fazla çeşit ve sıklıkla teknik uygulayarak aktif bir mücadele sergilediklerini, daha az GJ cezası aldıklarını ve antrenör IVR taleplerinin hakemler tarafından daha fazla kabul edildiğini göstermektedir.
Gelişim çağındaki taekwondocuların kilo ve boy kategorilerine göre organize edilen yarışmalardaki BMI ve başarı performanslarının karşılaştırılması
Amaç: Bu çalışmanın amacı, 10 farklı sıklette kilo kategorilerine göre dizayn edilen 2019 Dünya Taekwondo Şampiyonası ve 2019 Avrupa Taekwondo Başkanlık Kupası ile 10 farklı sıklette boy kategorilerine göre dizayn edilen 2020 Türkiye Uluslararası Taekwondo Açık Turnuvasındaki kız ve erkek müsabık taekvadocuların BMI ve turnuvalardaki başarılı olma durumlarının karşılaştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, kilo kategorilerine göre gerçekleştirilen 2019 Dünya Taekwondo Şampiyonası ve 2019 Avrupa Taekwondo Başkanlık Kupası ile boy kategorilerine göre dizayn edilen 2020 Türkiye Uluslararası Taekwondo Açık Turnuvasında müsabakalara katılan 12-14 yaş aralığındaki kız ve erkek müsabık taekwondoculardan oluşmuştur. Müsabakalardan bir gün önce taekwondocuların boy ve kilo ölçümleri yapılmış ve BMI değerleri hesaplanmıştır. 2019 Dünya Taekwondo Şampiyonası ve 2019 Avrupa Taekwondo Başkanlık Kupasında kızlar; -29, -33, -37, -41, -44, -47, -51, -55, -59 ve +59 kg; erkekler ise -33, -37, -41, -45, -49, -53, -57, -61, -65 ve +65 kg sıkletlerinde müsabakalara katılmışlardır. 2020 Türkiye Uluslararası Taekwondo Açık Turnuvasında ise sıkletler, her bir kilo kategorilerine göre hesaplanan sağlıklı BMI değerlerine denk gelen boy kategori aralıkları gözönüne alınarak oluşturulmuştur. Buna göre kızlar; 144, 148, 152, 156, 160, 164, 168, 172, 176 ve +176 cm sıkletlerinde erkekler ise 148, 152, 156, 160, 164, 168, 172, 176, 180 ve +180 cm sıkletlerinde müsabakalarda yer almışlardır. Bulgular: X nolu kategorideki erkeklerde boy sıkletinin kilo sıkletine göre daha başarılı olduğu saptanmıştır (p<0,05). I, IX ve X nolu kategorideki erkeklerin boy sıkletinde (p<0,05); III, IV, V, VI ve VII nolu kategorilerdeki erkeklerin ise kilo sıkletinde BMI normalliğinin daha yüksek olduğu bulunmuştur (p<0,05). Kızlarda ise I, II, III, IX ve X nolu kategorilerde boy sıkletinde (p<0,05); VI ve VII nolu kategorilerde ise kilo sıkletlerinde BMI normalliğinin daha yüksek olduğu saptanmıştır (p<0,05). Sonuçlar: Kilo ve boy kategorilerine göre dizayn edilen turnuvalarda taekwondocuların başarılı olma durumları arasında bir fark yokken BMI normalliği açısından ağır ve hafif sıkletlerde boy kategorisinin daha sağlıklı olduğu tespit edilmiştir. Resmi turnuvaların boy kategorilerine göre organize edilebileceği ortaya konmuştur.
3×3 basketbol elit takımlarında performans göstergelerinin ve sistemsel verilerinin başarı üzerindeki etkisi
FIBA 3x3 Dünya Turu 2023 Final Turnuvası'na katılan elit basketbol takımları ve oyuncuları üzerinde gerçekleştirilen çalışmanın amacı, video analiz yöntemi ile oyun sistemlerinin belirlenmesi ve elde edilen sistemsel verilerin takımların başarı düzeyleriyle olan olası ilişkisinin incelenmesidir. Çalışmada final turuna katılan toplam 12 basketbol takımının ve 20-41 yaş aralığındaki 56 erkek sporcunun analizi yapılmıştır. Bu video analizi sırasında takımların her maç top sürme, pas verme, elden ele pas, perdeleme, topsuz perdeleme, toplu perdeleme ve perdeleme toplam sayılarını içeren 1691 hücum fazı kayıt altına alınmıştır. Bunun yanı sıra çalışmada takımların hücum oyununda farklı perdeleme stratejilerinin etkileri incelenmiştir. Çalışmada, çok perdeleme yapan oyuncular ile az perdeleme yapan oyuncular iki gruba ayrıldı. Bu grupların analizinde Man Whitney U kullanılmıştır. 12 takımın belirlenen parametreler açısından karşılaştırılması için Kruskal Wallis H analizi uygulanmıştır. Takımların ikili karşılaştırılması post hoc testlerden Dunn Bonferroni'den yararlanılmıştır. Sonuçlar, 0,05 anlamlılık düzeyine göre yorumlanmıştır. Elde edilen sonuçlar incelendiğinde az perdeleme yapan oyuncular genellikle oyunu yönlendiren ve skor yükünü üstlenen anahtar oyuncular olarak belirlenirken, çok perdeleme yapan oyuncular ise destekleyici rol üstlenerek oyun akışına ve diğer oyunculara katkı sağladığı belirlenmiştir. Bireysel performans açısından, perdeleme içeren takım organizasyonları, oyuncuları oyuna dahil ederek takımın hücum verimliliğini artırdı. Öte yandan, az perdeleme yapılan hücumlar top kaybı riskini artırırken, bireysel yeteneklere daha fazla bağımlılık yarattı. Bireysel becerilerin öne çıktığı hücumlar, genellikle oyun ritmini yakalamada etkili olabilir, ancak bu durum hücum verimliliğini olumsuz yönde etkileyebilir. Bu nedenle, çok perdeleme içeren oyun stratejilerinin, takım başarısını artırmada daha etkili olabileceği ve gelecekteki araştırmalara önemli bir referans oluşturabileceği düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: 3x3 basketbol, top sektirme, perdeleme, ribaunt, elden ele pas, top kaybı. 2024, 55 sayfa
Türkiye Futbol Süper Ligindeki takımların ligteki başarı sıralamalarına göre hızlanma ve yavaşlama mesafelerinin incelenmesi
Amaç: Bu çalışmanın amacı müsabakalar sonucunda gruplandırılan takımların farklı mevkilerindeki oyuncularının; aynı pozisyondaki diğer grup oyuncularıyla farklı zaman dilimlerinde topla etkileşimlerine göre gerçekleştirdikleri yüksek şiddetli hızlanma (YŞHIZ)-yavaşlama (YŞYVŞ) mesafelerinin takımların başarısına olan etkisini incelemektir. Meteryal ve Yöntem: Bu çalışma, 2016-17 Türkiye Futbol Süper Ligi'nde 34 hafta süren müsabakalardan oluşmuştur. Takımlar, puana göre 1., 2. ve 3. Grup olarak üçe ayrılmıştır. Veriler; beş farklı mevkiye göre kamera sistemleriyle elde edilerek 0-45, 45-90, 0-90 dakika (dk.) aralıklarında top takımındayken, rakipteyken ve toplamdaki YŞHIZ ve YŞYVŞ mesafelerine göre analiz edilmiştir. Bulgular: Analizlere göre, top kendi takımındayken 0-45, 45-90 ve 0-90 dk.'lerde 1. ve 2. Grup bekler, 3. Gruba göre daha fazla YŞHIZ yapmıştır (p<0,05). 0-45 dk.'de kanat ve forvetlerde yalnızca 3. Grup; 45-90 ve 0-90 dk.'lerde ise forvetlerde 2. ve 3. Grup, 1. Gruba kıyasla daha fazla YŞHIZ sergilemiştir (p<0,05). Top rakipteyken 0-45 ve 0-90 dk.'lerde tüm mevkilerde; 45-90 dk.'de ise bek, stoper ve kanatlarda 2. ve 3. Grup, 1. Gruba göre fazla YŞHIZ gerçekleştirmiştir (p<0,05). Toplamda 0-45, 45-90 ve 0-90 dk.'lerde stoper ve forvetlerde 2. ve 3. Gruplar, 1. Gruba göre yüksek YŞHIZ göstermiştir (p<0,05). 0-45 dk.'de kanatlarda 2. ve 3. Grup; 0-90 dk.'de orta sahada 2. Grup ve kanatta 3. Grup, 1. Gruba göre fazla YŞHIZ yapmıştır (p<0,05). YŞYVŞ değerleri de gruplar ve mevkiler arasında YŞHIZ ile paralel bir dağılım göstermiştir. Gruplar arasında 2. ve 3. Grup, 1. Gruba göre tüm zamanlarda anlamlı farka sahiptir. Sonuç: Bu çalışma, gruplar arasında mevkilere göre top etkileşimine bağlı fiziksel taleplerin değiştiğini ve Süper Lig'de şampiyonluğa oynayan 1. Grup takımlarının birçok mevki ve zaman diliminde daha az YŞHIZ ve YŞYVŞ yaptığını göstermiştir. Anahtar Kelimeler: Futbol, Kamera Takip Sistemi, Lig Sıralaması, Yüksek Şiddetli Hızlanma-Yavaşlama, Mevkisel Farklılıklar, Toplu ve Topsuz Hızlanma-Yavaşlama.
8-10 yaş çocuklarda denge egzersizlerinin denge gelişimi üzerine etkileri
Amaç: 8-10 yaş grubu çocuklarda uygulanacak düzenli denge egzersizlerinin, denge gelişimi üzerine etkilerinin incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Araştırma, Muğla ilinde öğrenci olan 8-10 yaş grubundaki 120 kız ve erkek öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. Bu yaş ve cinsiyetlerden eşit sayıda 10'ar öğrenciden oluşan 60 kişilik altı deney grubuna, sekiz haftalık düzenli egzersiz programı uygulanırken, yine bu yaş ve cinsiyetlerden eşit sayıda 10'ar öğrenciden oluşan 60 kişilik altı kontrol grubuna egzersiz programı uygulanmamıştır. Grupların; boy ve ağırlık ölçümleri yapılıp, beden kütle indeksleri hesaplanmıştır. Egzersiz programı uygulanmadan önce ve program uygulandıktan sonra, grupların statik denge ölçümleri için, flamingo denge testi ve dinamik denge ölçümleri için yıldız denge testi (dominant ve non-dominant bacak) ön-test, son-test sonuçları alınmış ve tüm bu değerler sosyal bilimler için istatistik programı olan Statistical Package for the Social Sciences (SPSS) programında analiz edilmiştir. Analizler için; SPSS 22.0 versiyonunda, Eşleştirilmiş Örneklem t-Testi kullanılmıştır. Bulgular: Analizler sonucunda, elde edilen bulgulara göre; statik ve dinamik denge ölçümlerinde, araştırmanın tüm yaş ve cinsiyet gruplarında hesaplanan ortalama değerler için, egzersiz programı uygulanan tüm deney gruplarında, bu programın uygulanmadığı tüm kontrol gruplarına göre, daha yüksek bir gelişme görüldüğü belirlenmiştir. Deney grubundaki 102 ölçümün 100'ünde istatiksel olarak anlamlı bir farklılık (p<0,05) bulunmuştur. Sonuçlar: Araştırma verilerinden elde edilen sonuçlara göre; 8-10 yaş grubu çocuklarda uygulanan düzenli denge egzersizlerinin, denge gelişimi üzerine olumlu etkilerinin olduğu belirlenmiştir. Anahtar Sözcükler: Denge, çocuk, antrenman, gelişim
Elit karate ve taekwondocuların hamstring ve quadriceps kuvvet oranlarının bazı motorik özellikler üzerindeki etkisinin karşılaştırılması
Amaç:Bu çalışma, karate ve taekwondo branşlarındaki sporcuların hamstring ve quadriceps kas oranlarını incelemeyi ve bu iki branş arasındaki farklılığın teknik ya da kuvvet farklılığından kaynaklanıp kaynaklanmadığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya İzmir ve Manisa illerinde aktif spor yapan elit düzeyde 12 karate ve 12 taekwondo yapan kadın sporcu gönüllü katılmıştır. Çalışmada yer alan gönüllüler çalışma süresince herhangi bir müsabakaya katılmamış ve haftada 5 gün 10 saatlik teknik antrenmanlara tabi olmuşlardır. Çalışma antropometrik, çabukluk, sprint ve izokinetik testlerden oluşmuştur. Çalışma başlamadan önce her bir gönüllüden zorlayıcı egzersiz yapmamaları istenmiştir. Çalışmanın ilk gününde antropometrik ölçümler yapılmıştır. Çalışmanın ikinci gününde ise her bir gönüllü sırasıyla çabukluk, sprint ve izokinetik ölçümlere katılmışlardır. Bulgular: İstatistiksel analiz sonuçlarına göre 12 karate ve 12 taekwondo gönüllü kadın sporcu arasında sadece 600/sn açısal hızda sağ ve sol bacak fleksiyon ve ekstansiyon ölçümlerinde anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Çabukluk, sprint, 1800/sn açısal hızdaki ekstansiyon-fleksiyon ölçümleri, H/Q oranlarının ölçümler arasında anlamlı farklılıklar olmamıştır. Sonuçlar: Çalışmamızdaki bulgular atletik performansın yalnızca teknik ve taktik antrenmanlar ile belli bir seviyeye gelinebileceği ve yetersiz kuvvet çalışmalarının atletik performansın gelişiminde negatif etki ettiği söylenebilir. Ek olarak çalışmamızdaki sporcuların literatürdeki elit seviye sporcular ile kuvvet oranları karşılaştırıldığında kuvvet oranlarının çok düşük çıkma sebebinin yetersiz kuvvet çalışmaları olduğu söylenebilir. Teknik ve taktik antrenmaların yanında atletik performansın üst seviyelere çıkarılması için yeterli kuvvet çalışmalarının uygulanması önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: Karate, Taekwondo, İzokinetik Ölçüm, Smartspeed, Çabukluk, Sprint.
Beyin merkezli futbol antrenmanlarının maç içerisinde topa sahip olma oranına etkisi
Amaç: Futbolda oyuncuların fiziki ve teknik becerilerini yerine getirebilmeleri için yüksek bilişşel beceri gerekmektedir.Son zamanlarda beyin merkezli futbol antrenmanları bu becerilerin gelişimi için kullanılmaktadır,ülkemizde yeni uygulanmaya başlamıştır. Bu çalışmanın amacı futbolda sezon boyunca uygulanan beyin merkezli pas drill antrenmanlarının lig maçları içersinde topa sahip olma oranına etkisini incelemektir. Metot: Bu çalışmaya, Altınordu Futbol Kulübünün U19 kategorisinde oynayan 15 erkek futbolcu ve 256 tane rakip erkek futbolcu katılmıştır. Araştırmamızda yer alan futbolculara 29 hafta boyunca uygulayacakları beyin merkezli pas drilleri, haftada en az 1 kez görsel analiz yapılarak göstertilmiş ve haftada 3 gün 25 dk'dan oluşan antrenman programıyla uygulandı.SportsCode Game Breaker analiz programı ve Tiga Digital kronometre kullanarak, rakipte ve Altınordu Futbol Kulübünde topa sahip olma süreleri belirlenmiştir. Bulgular: Altınordu Futbol Kulübü ile diğer takımlar topla oynama sürelerine göre karşılaştırıldığında anlamlı farklar tespit edilmiştir Bu fark maçın devreleri ayrı ayrı incelendiğinde de toplam olarak incelendiğinde de anlamlı düzeyde bulundu. (* p<0,05) , 15'er dakikalık aralıklardaki topla oynama süreleri karşılaştırıldığında her bir 15 dakikalık aralıklarda Altınordu Futbol Kulübünün topla oynama süresi anlamlı miktarda yüksek bulundu. (* p<0,05) Altınordu Futbol Kulübü ile diğer takımlar 1. bölgede ve 2,3. bölgede topla oynama sürelerine göre karşılaştırıldığında Altınordu Futbol Kulübü adına anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. (* p<0,05) Sonuçlar: Sezon başı ve müsabaka süresince uygulanan beyin merkezli pas drill antrenmanlarının topla oynama süresini arttırmaktadır. Bu araştırmanın sonuçlarına göre futbolda beyin merkezli pas drill antrenmanları antrenörler için performans artışı ve topa sahip olma için önerilmektedir. Anahtar kelimeler: Futbol, Cogi antrenmanları, Beyin merkezli pas drilleri
Futbolda lig sıralamasına göre antrenman yüklerinin karşılaştırılması
Amaç: Bu çalışmanın amacı, 2017-2018 sezonunda 11 hafta boyunca lig şampiyonu ve lig sonuncu olan takımların haftalık içsel ve dışsal yüklerini karşılaştırmak ve bu takımların benzer pozisyonlarında oynayan oyuncuların antrenman yüklerini değerlendirmektir.Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya 2017-2018 sezonunda Türkiye Futbol Federasyonu (TFF) Spor Toto Gelişim Elit U19 Liginde müsabakalara katılan Altınordu ve Manisaspor futbol takımları katılmıştır. Bu çalışmadaki katılımcı sayısı, 10 oyuncu Altınordudan ve 10 oyuncu Manisaspordan olmak üzere toplamda 20 futbolcudur. Çalışmadaki oyuncular pozisyonlarına göre 8 savunma, 6 orta saha, 6 forvet olarak sınıflandırılmıştır. Kaleciler çalışmaya dahil edilmemişlerdir. Çalışma öncesinde antropometrik ve YIRT 1 testi yapılmıştır. İçsel ve dışsal yüklere ait veriler ligin 2. yarısının son 11 haftası boyunca toplanmıştır. İçsel yük hesaplama metodu olan RPE ile Sportif Kulüp Yönetimi isimli telefon aplikasyonu kullanarak her bir antrenman veya müsabaka için hesaplama yapılmıştır. Haftalık içsel yükler, günlük antrenman yüklerinin toplamıyla elde edilmiştir. Dışsal antrenman yükü, oynanan her resmi müsabakada GPS birimleri kullanılarak gerçekleştirilen orta, yüksek ve sprint şiddetli koşu mesafelerinin toplamı değerlendirilmiştir.Bulgular: İstatistiksel analiz sonuçlarına göre Altınordulu oyuncuların YIRT1 testi performansı, haftalık ortalama RPE, resmi müsabakalardaki ortalama orta, yüksek ve sprint şiddetli koşu mesafeleri toplamı, antrenman monotonluğu ve savunma, orta saha ve hücum oyuncularının antrenman yükleri Manisasporlu oyuncularla karşılaştırıldığında anlamlı bir şekilde daha yüksektir (p<0,05). Ayrıca Altınordulu oyuncuların vücut yağ yüzdesinin Manisasporlu oyunculardan istatistiksel olarak anlamlı daha düşük olduğu bulunmuştur (p<0,05).Sonuçlar: RPE ve GPS, antrenman yükü takibinde etkili yöntemlerdir. Ligte başarılı olan takımların içsel ve dışsal yükleri başarısız takımlardan daha yüksektir.Anahtar Kelimeler: Futbol, Antrenman Yükü, İçsel Yük, Dışsal Yük, RPE, GPS, Orta, Yüksek ve Sprint Şiddetli Koşu Mesafesi, Lig Sıralaması, Futbola Özgü Dayanıklılık.
Elit ve elit olmayan taekwondocuların antrenman yüklerinin ve motorik özelliklerinin karşılaştırılması
Amaç: Bu çalışma, 2019-2020 sezonu hazırlık antrenman periyodunda 1 ay boyunca elit ve elit olmayan taekwondocuların haftalık içsel antrenman yüklerini ve motorik özelliklerini karşılaştırmayı ve elit-nonelit taekwondocular arasındaki farklılığın antrenman yükleri ya da motorik özelliklerden kaynaklanıp kaynaklanmadığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya İstanbul ilinde aktif spor yapan büyük erkekler kategorisi 63-68-74 kg sikletlerinde elit sekiz ve elit olmayan sekiz olmak üzere toplam 16 müsabık erkek gönüllü taekwondocu katılmıştır. Çalışmada yer alan elit ve elit olmayan taekwondocular çalışma süresince herhangi bir müsabakaya katılmamış ve elit taekwondocular haftada beş gün on saatlik teknik, taktik ve çabuk kuvvet; elit olmayan taekwondocular ise haftada üç gün altı saatlik teknik antrenmanlar yapmışlardır. Çalışma antrenman yükü ölçümlerinden ve antropometrik, çabukluk, sprint, izokinetik testlerden oluşmuştur. Çalışma başlamadan üç gün önce antropometrik testler, iki gün önce çeviklik ve sprint testleri ve bir gün önce izokinetik dinamometre testleri yapılmıştır. İçsel antrenman yükleri bir ay boyunca RPE yöntemiyle Yorgunluk İndeksi Hesaplama Modülü isimli telefon uygulamasıyla takip edilmiştir. Bulgular: İstatistiksel analiz sonuçlarına göre elit taekwondocuların vücut yağ yüzdeleri, sprint ve çeviklik test zamanları elit olmayan taekwondocularla karşılaştırıldığında anlamlı ve daha düşüktür (p<0,05). Ayrıca elit taekwondocuların haftalık ortalama RPE ve 60-1800/sn açısal hızlardaki dominant-nondominant bacak diz ve kalça fleksiyon-ekstansiyon değerleri elit olmayan taekwondoculara göre istatistiksel olarak yüksek ve anlamlıdır (p<0,05). Sonuçlar: Taekwondo branşında yüksek antrenman yük değeri ve iyi motorik özellikler, elit sporcu olmada önemli bir bulgu olduğu ortaya konmuştur. Anahtar Kelimeler: Taekwondo, Antrenman Yükü, İçsel Yük, RPE, İzokinetik Dinamometre, Sprint, Çeviklik, Smartspeed.
2016-2017 sezonunda Türkiye süper ligindeki takımların başarı sıralamasına göre koşu mesafelerinin incelenmesi
Amaç: Bu çalışmanın amacı, lig sonunda başarı sıralamasına göre üç gruba ayrılan takımların bek, stoper, orta saha, kanat ve forvet oyuncularının farklı hız kategorilerinde gerçekleştirdikleri koşu mesafelerini tespit etmek ve kat ettikleri koşu mesafeleri arasında istatistiksel olarak oluşabilecek farkların tespit edilmesidir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmanın verileri, Türkiye Süper Liginin 2016-2017 sezonunda oynanan 306 resmi lig müsabakasının zaman hareket analizlerinden oluşmuştur. Zaman hareket analizlerinde, bilgisayar tabanlı 2 adet yüksek çözünürlüklü kamera kullanılmıştır. Ligde yer alan 18 takım, altışarlı üç gruba ayrılmıştır. Zaman hareket analizleri yapılan sporcular; mevkilere göre kategorize edilmiş ve çalışmaya sahada 90 dakika süresince oyunda kalan oyuncular dahil edilmiştir. Oyuncuların aktivite profilleri farklı koşu hızları olarak incelenmiş ve aktivite profillerinde kat ettikleri mesafeler müsabakanın 45 ve 90 dakikalık süreleri içeresinde değerlendirilmesi yapılmıştır. Bulgular: Elde edilen veriler istatistiksel olarak değerlendirildiğinde; başarı sıralamasına göre gruplara ayrılan takımlar arasında, topun kendi takımında olduğu koşu hızlarında diğer guruplara oranla birinci grup lehine anlamlı farklar tespit edilmişken, topun rakip takımda olduğu ve toplam (toplu - topsuz) koşularda diğer guruplara oranla ikinci grup lehine anlamlı farklılıklar bulunmuştur. İstatistiksel olarak farkların anlamlı olarak tespit edilmiş olmasına rağmen, koşu şiddeti yükseldikçe niceliksel farkın azaldığı tespit edilmiştir. Sonuçlar: Bu çalışmanın bulguları, Türkiye Futbol Süper Liginde topla daha fazla mesafe kat eden takımların ve topla yüksek şiddetli ve sprint koşularını daha fazla yapabilecek fiziksel kaliteye ve taktiksel varyasyonlara sahip olanların şampiyon olma olasılıklarının yükseleceğini göstermektedir. Anahtar Kelimeler: Elit Futbol, Koşu Mesafeleri, Toplu Koşu Mesafesi, Topsuz Koşu Mesafesi, Maç Analizi, Video Kamera Takip Sistemi, Lig Sıralaması.
Genç erkek futbol oyuncularında ısınma evresinde uygulanan dinamik ve statik germe egzersizlerinin performans üzerine etkileri
Amaç: Bu çalışmada; 6 hafta boyunca uygulanan statik ve dinamik germe programlarının genç erkek futbolculardaki esneklik, sürat ve çabukluk performansları üzerine olan etkilerini ölçmek amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya genç amatör futbol liginde oynayan, toplam 16 kişiden oluşan gönüllü futbolcular katılmıştır (17,62±1,02 yaş, 176,25±0,072 cm boy, 67,67±13,27 kg ağırlık). İlk aşamada 6 haftalık antrenman programı öncesinde sporcuların uzan eriş testleri, ikinci aşamada çabukluk düzeyleri, üçüncü aşamada ise sürat yetisine ait özellikleri birer gün aralıklarla ölçülmüştür. Ölçümlerin sonrasında ise 6 haftalık antrenman programı haftada 3 gün uygulanmıştır. Bu süreyi takiben sporcuların ilk aşamada uzan eriş testleri, ikinci aşamada çabukluk düzeyleri, üçüncü aşamada ise sürat yetisine ait özellikleri birer gün aralıklarla ölçülmüştür. Bulgular: Elde edilen verilere göre statik germe grubuna dâhil olan sporcuların otur eriş düzeylerinde artış elde edilirken, sürat ve çabukluk yetilerinde dinamik germe grubuna göre daha kötü performans değerleri elde edilmiştir. Dinamik germe uygulayan grubun ise otur eriş testlerinde gelişim sağlanamamışken, çabukluk ve sürat yetilerinde statik gruba göre daha pozitif oldukları saptanmıştır. Sonuç: Bu çalışmanın sonucuna göre; güç gerektiren aktiviteler için sporcuların dinamik germe egzersizlerinden daha olumlu etkileneceği ve dinamik germenin antrenmanlarda daha sık kullanılması gerektiğini ortaya koymaktadır. Anahtar kelimeler: Esneklik, dinamik germe, statik germe, ısınmada germe