Theses supervised by Prof. Dr. Fikret Karataş
11 theses · Fırat University
Investi̇gati̇on of amounts of vi̇tami̇ns, stress bi̇omarkers, glutathi̇one and ami̇no aci̇d i̇n blood serum of pati̇ents wi̇th breast cancer
Summary: Breast cancer is the most common type of cancer among women in the world, in this study, blood samples were drawn from 45 breast cancer and 32 healthy control group individuals and their serums were separated The amounts of fat-soluble vitamins (A, E, β-carotene), water-soluble vitamins (C, B1, B2, B3, B5, B6, B9 and B12), stress biomarkers (4-HNE, MDA), GSH, GSSG and amino acids in blood serums were determined by HPLC. The decrease in the amount of fat and water-soluble vitamins in patients with breast cancer compared to the control group, excluding vitamins C, B5 and B12, was statistically significant (p<0.001). The amounts of lipid peroxidation products 4-HNE and MDA were higher in cancer patients compared to the control group (p<0.05). Compared to the control group, there was a decrease in the amount of GSH and an increase in the amount of GSSG in cancer patients (p<0.01). The GSH/GSSG ratio of breast cancer patients was found to be lower than the control group (p<0.01). Levels of valine, tryptophan, glycine, histidine, thronine, proline, cysteine and asparagine were increased in the serum of cancer patients compared to the control group, while leucine, isolatinine, phenylalanine, methionine, lysine, alanine tyrosine, glutamic acid, aspartic acid, arginine, glutamine and decrease in the amount of serine amino acids were observed (p<0001). As a result, it was observed that there was a decrease in the amount of water and fat-soluble vitamins and GSH in the serum of breast cancer patients, an increase in the amount of stress markers (MDA, 4-HNE) and GSSG, and changes in the amount of amino acids. From these results, it can be said that a serum-based screening test may be useful for the diagnosis of breast cancer.
Investigation of some biochemical parameters of citrobacter freundii exposed to HEAVY metal
In this study, Citrobacter freundii (C. freundii) was grown in an LB medium containing various concentrations of cadmium, vitamin C and selenium. The density of the bacteria in the medium, the concentration of total protein and enzyme activities were determined by spectrophotometer and the level of stress biomarkers and amino acids were determined by high performance liquid chromatography (HPLC). The bacteria were grown at 0, 10, 20, 40, 60, 75, 100 and 125 ppm cadmium (Cd). The groups containing 75, 100 and 125 ppm Cd had a statistically significant decrease in bacterial density (p<0.05). Likewise, a significant increase was observed in the concentration of the bacteria after adding vitamin C (25, 50 and 75 ppm) and selenium (1.0 and 3.0 ppm) to the medium containing 75, 100 and 125 ppm Cd (p <0.05). The groups containing 20, 40, 60, 75, 100 and 125 ppm Cd showed a decreased level of fat and water-soluble vitamins. Addition of 25, 50 and 75 ppm vitamin C and 1.0 and 3.0 ppm selenium showed a significant increase in the amount of these vitamins (p<0.05). The groups containing 20, 40, 60, 75, 100 and 125 ppm Cd showed a decrease in the amount of reduced glutathione (GSH), stress biomarkers such as malondialdehyde (MDA), oxidized glutathione (GSSG) and 4-hydroxynonenal (4-HNE). The level of GSH increased with increasing concentrations of vitamin C and selenium, while a decrease was observed in the amount of MDA, GSSG and 4-HNE in the medium containing Cd (p <0.05). The superoxide dismutase (SOD), catalase (CAT), peroxidase (POD), glutathione peroxidase (GSH-Px) and glutathione reductase (GSH-Red) of the groups containing 60, 75 and 100 ppm Cd were seen to significantly increase compared to the controls. A decrease in the activity of these enzymes was observed with the addition of vitamin C (25, 50 and 75 ppm) to the culture medium in a concentration dependent manner (p <0.05). Levels of amino acids in C. freundii were also determined and the amino acid with the highest concentration was glutamic acid (38.70 ± 1.50 mg / g dw), while the amino acid with the lowest concentration was tryptophan (1.50 ± 0.08 mg / g dw). The amount of leucine, asparagine, glycine, histidine, arginine, valine, aspartic acid, proline, tyrosine, alanine, cysteine, threonine, isoleucine, phenylalanine and lysine increased with increasing concentrations of cadmium. A decrease in the amount of these amino acids was observed after addition of varying concentration of vitamin C. Also, the amount of glutamic acid, serine, glutamine, methionine and tryptophan decreased with increasing concentrations of cadmium and the amount of these amino acids increased with increasing concentrations of vitamin C. The results showed that the use of vitamin C and selenium may provide a beneficial effect on reducing or reversing the toxic effect of cadmium.
Quantitative determination of resveratrol from different fruits and isolation of resveratrol from grape seeds
Resveratrol has been ranked as the most biologically important class of stilbenoid found in plants. It has been proven to have antioxidant, anticancer, anti - inflammatory, vasorelaxer, anti-diabetic, anti-aging and general antimicrobial activities. This nobel molecule resveratrol is investigated in this research work, with a special interest in isolating and purifying this molecule, in this end optimmization methods for TLC, column chromatography as well as HPLC for resveratrol were investigated, at the same time presence of resveratrol qualitatively and quantitatively from some samples of food/fruits/herbs ( twenty two of them) exclusively obtained from Turkey were also investigated. Our results and finding shows that the best mobile phase to seperate resveratrol from crude extract of Vitis vinifera (grape) seed is chlorofaorm: methanol: acetonitrile with propotion ratio of 9:1:1, this is on TLC plate coated with silica gel 60, for optimization of column chromatography, silica gel, alumina, dowex cation exchanger, dowex anion exchanger and florisil adsorbents were all found to separate resveratrol from crude extract with exception of alumina, using the same best mobile phase system established from TLC analysis, the sequence by with these column fillers can be use to isolate resveratrol is Silica gel > Florisil > Dowex cation exchanger > Dowex anion exchanger, gardients elution using two sets of solvent system of hexane:ethylacetate; 9:1, and then follows by chlorofaorm: methanol: acetonitrile 9:1:1 was found to be the best way to isolate resveratrol from complex crude plant extract. Agilent 5 TC-C18 column (25.0 cm x 4.60 mm x 5.0 μm) was used in the determination of cis resveratrol and trans resveratrol. Methanol: Acetonitrile: 0.1% phosphoric acid solution (6:1:3 v/v) used as a mobile phase with the flow rate of 1.0 mL/min. The maximum absorbance of cis resveratrol and trans resveratrol was 308 nm. NMR analysis used in this work shows a spectra which confirmed the presence and purity of extracted resveratrol. This research work established presence of resveratrol from many foods/fruits/herbs which has never been reported before and also established a better column chromatographic condition to isolate resveratrol from any plant source.
Determination of total antioxidant capacity, amount of vitamins and amino acids with some peptides in different type of eggs
Vitamin A, E, C, MDA, beta-carotene, lycopene, glutathione and ghrelin levels of Farm Chicken, duck, quail and goose eggs were determined by HPLC. In the same eggs total phenolics, flavonoids content, gallic acid content, BHT and DPPH radical scavenging activity were all measured by spectrophotometer In terms of vitamin A farm chicken eggs are the most highest (6.07 ± 0.70 µg/g) whereas organic eggs are the lowest (2.33 ± 0.33 µg/g) were determined respectively. However, the highest in terms of vitamin E (3.33 ± 0.42 µg/g) are farm eggs, whereas the quail eggs are the lowest (0.32 ± 0.05, µg/g), respectively. In terms of vitamin C quail eggs are the highest (1.50 ± 0:30 µg/g), whereas goose eggs are the lowest (0.13 ± 0.03 µg/g), respectively. The highest in terms of Beta-carotene are the organic eggs (0.41 ± 0.07 µg/g), whereas the lowest are the goose eggs (0.19 ± 0.03 µg/g), respectively. However, in terms of lycopene organic eggs found to be the highest one (0.10 ± 0.01 µg/g), whereas duck eggs are the lowest (0.06 ± 0.01 µg/g), respectively. In terms of gherilin quail eggs found to be the highest (3.77 ± 0.34 µg/g), whereas farm chicken eggs are the lowest (0.17 ± 0.03 µg/g), respectively. In terms of GSH goose eggs are found to be the highest (659.25 ± 66.94 µg/g), whereas duck eggs are the lowest (50.33 ± 8.65 µg/g), respectively. Quail eggs are found to be highest in terms of GSSG (529.25 ± 77.19 µg/g), whereas organic eggs are the lowest (0.80 ± 0.08 µg/g), respectively. The phenolic content were determined from the egg yolk extract (ethanol) of farm chicken eggs, organic, duck, goose and quail eggs in µmol of gallic acid/g values; 1:28 ± 0.08; 2:10 ± 0.09; 2:49 ± 0.11; 2.88 ± 0.11 and 3.08 ± 0.24 respectively. The total amount of flavonoid content were determined from the egg yolk extract (ethanol) of farm chicken eggs, organic, duck, goose, and quail eggs in µmol of gallic acid/g values as; 1.00 ± 0.08; 1.88 ± 0.10; 1.62 ± 0.1; 1.13 ± 0.06 and 1.63 ± 0.07 respectively. The BTH and DPPH radical scavenging activity were determined from the egg yolk extract (ethanol) of farm chicken eggs, organic, duck, and quail eggs with respected values; 4.67 ± 1.32; 6.15 ± 2.50, 5.03 ± 1.20; 5.37 ± 1.61 and 4.83 ± 1.12 µg/mg.
Patates kızartmalarında akrilamid oluşumuna geven (Astragalus bisculcatus ) ve sarımsak (Allium satium L.) bitkilerinin etkilerinin araştırılması
Bu çalışmada patatesin değişik yağlar ve kızartma sürelerinde oluşabilecek akrilamid miktarları araştırıldı. Kızartma sonucu oluşan akrilamid miktarı HPLC ile belirlendi. Kızartma ortamına katılan sarımsak ve keven bitkilerindeki selenyum miktarları ise Florimetre ile tayin edildi. Kızartma ortamına selenyum açısından oldukça zengin keven (Astragalus bisculcatus) vesarımsak (Allium satium L.) bitkileri katılarak akrilamid oluşumunu engelleme dereceleri araştırıldı. Patatesin değişik kızartma sürelerinde (6-15 dk) ayçiçek, mısırözü ve zeytinyağları ile kızartmalarında oluşan akrilamid miktarının sırasıyla 4.93 ± 0.20 - 13.94 ± 0.78; 3.33 ± 0.22 - 11.49 ± 0.50; 3.02 ± 0.14 – 10.62 ± 0.44 µg/g arasında değiştikleri gözlendi. Ayçiçeği, mısırözü ve zeytinyağı ile patates kızartmalarında, ortama sarımsak ilave edilerek kızarma işlemleri gerçekleştirilmiştir. Bu işlemlerde yağa vekızartma sürelerine (12-15 dk) bağlı olarak akrilamid miktarlarının sırasıyla 4.54 ± 0.18 - 5.52 ± 0.20; 3.70 ± 0.10 - 4.88 ± 0.16 ve 3.30 ± 0.08 - 4.22 ± 0.21 µg/g arasında değiştikleri gözlendi. Ayçiçeği, mısırözü ve zeytinyağları ile 12 dk patates kızartma süresinde ortama keven dallarının ilave edilmesi ile oluşan akrilamid miktarlarını sırasıyla 2.23 ± 0.14; 1.84 ± 0.10 ve 1.45 ± 0.09 µg/g olduğu gözlendi. Aynı yağlar ile 12 dk patates kızartma süresinde ortama keven çiçeğinin ilave edilmesiyle oluşan akrilamid miktarlarını sırasıyla 2.73 ± 0.15; 2.34 ± 0.12 ve 1.94 ± 0.11 µg/g olduğu gözlendi. Sarımsak ile kevenin çiçek, dal ve kök kısmındaki selenyum miktarı ise sırasıyla 181 ± 17.05; 396 ± 41.70; 604.30 ± 53.85 ve 295.67 ± 24.96 µg/g kuru ağırlık olarak belirlendi. Sarımsak ile kevendeki selenyumun akrilamid oluşumuna etkisini gözlemek için patatesin kızartıldığı üç farklı yağ ortamına 3,3-DAB ile Se-DAB kompleksi ilave edilerek kızartma işlemleri gerçekleştirilmiştir. Aynı yağlar ile 12 dk patates kızartmalarında ortama 3,3-DAB ilave edilmesi ile oluşan akrilamid mitarlarının sırasıyla 9.60 ± 0.45; 8.06 ± 0.38 ve 7.04 ± 0.32µg/g olduğu gözlendi. Aynı yağlar ve sürede kızartmalarda ortama Se-DAB ilave edilmesi ile oluşan akrilamid mitarlarının sırasıyla 2.35 ± 0.16; 1.92 ± 0.10 ve 1.70 ± 0.09 µg/g olduğu gözlenmiştir. Bu sonuçlardan patates kızarmasında hem yağ hemde kızartma süresinin akrilamid oluşumunu etkilediği görülmektedir (p<0.005). Ayrıca sarımsak ve kevenin kızartma ortamına katılmasıyla akrilamid oluşumunda azalma gözlenmiştir (p<0.005). Keven dalıve Se-DAB kompleksinin katılarak gerçekleştirildiği kızrtmalarda akrilamid miktarlarının birbirine yakın olduğu gözlenmiştir (p>0.05). Anahtar Kelimeler: Akrilamid, selenyum, sarımsak(Allium Satium), keven (Astragalus bisculcatus), HPLC.
Pastörize sütlerde ghrelin hormonu ve bazı antioksidanların zamana bağlı olarak incelenmesi
Süt ve süt ürünleri canlıların beslenmesinde en önemli gıda maddelerinin başında yer almaktadır. Bu çalışmada hem paket sütlerin raf ömrüne bağlı olarak, hemde taze çiğ süt ile kaynatılmış sütlerde antioksidan vitaminler (A, E ve C) ve ghrelin hormonu miktarlarındaki değişimleri belirlemek amacıyla, piyasada yaygın olarak tüketilen beş markaya ait sütler tercih edildi. Bu sütlerin üretim tarihinden itibaren 1'er aylık peryotlarla toplam 6 aylık süre için toplandı. Daha sonra A, E ve C vitamini ile açile ve desaçile ghrelin miktarları HPLC ile analiz edildi.Sütlerin üretimin 1. ayında en yüksek A, E, C vitamini ile açile ve desaçile ghrelin miktarları sırası ile 1,87±0,25 µg/mL; 1,79±1,23 µg/mL; 23,66±2,25 µg/mL; 5,84±0,56 pg/mL; 220,27±1,64 pg/mL olduğu belirlendi.Aynı şekilde sütlerin üretimin 6. ayında en düşük A, E, C vitamini ile açile ve desaçile ghrelin miktarları sırası ile 0,33±0,13 µg/mL; 0,48±0,03 µg/mL; 13,05±1,38 µg/mL; 0,84±0,14 pg/mL; 193,28±1,86 pg/mL olduğu gözlendi.Taze çiğ sütün A, E, C vitamini ile açile ve desaçile ghrelin miktarları sırası ile 1,54±0,38 µg/mL; 3,58±0,76 µg/mL; 14,13±1,34 µg/mL; 5,06±0,86 pg/mL; 226,11±9,09 pg/mL iken, taze kaynatılmış sütteki miktarlarının ise 0,97±0,12 µg/mL; 2,92±0,71 µg/mL; 6,88±1,13 µg/mL; 1,80±0,37 pg/mL; 101,95±6,19 pg/mL olduğu belirlendi.Bütün markaların paket sütlerindeki antioksidan vitaminler (A, E ve C) ile açile ve desaçile ghrelin hormonunun da her iki formunun da miktarlarının raf ömrüne bağlı olarak azaldığı belirlendi. Taze sütün vitamin ve ghrelin miktarları bakımında paket sütlere göre azda olsa yüksek olduğu, kaynatılmış sütlerde ise bu değerlerin daha düşük olduğu gözlendi.Anahtar Kelimeler: Süt, Ghrelin hormonu, A vitamini, E vitamini, C vitamini
Krom III klorür tuzuna maruz kalan mayalara c vitamini katılarak mayaların malondialdehit, glutatyon, antioksidan vitaminler ve enzimlerine etkisinin araştırılması
Bu çalışmada, Krom III klorür (CrCL3.6H2O) tuzuna maruz kalan (10 ve 40 ppm krom olmak üzere) maya (Saccharomyces cerevisiae)'ların ortamına 10, 15 ve 20 ppm C vitamini katıldı. Daha sonra bu mayaların 12, 24 ve 36. saat sonra canlılık oranları, A, E ve C vitaminleri, indirgenmiş glutatyon (GSH), yükseltgenmiş glutatyon (GSSG) ve Malondialdehit (MDA) miktarları yüksek performanslı sıvı kromatografisi (HPLC) ile GSH-Px (Glutatyon Peroksidaz), GSH-Rd (Glutatyon Redüktaz) ve SOD (Süperoksit Dismutaz) antioksidan enzimlerinin aktiviteleri ise spektrofotometre ile belirlendi. Besi ortamlarına 10 ve 40 ppm olmak üzere iki farklı dozda krom ile 10, 15 ve 20 ppm C vitamini uygulanmış mayaların 12, 24 ve 36. saatlerinde protein miktarları araştırıldı. Mayalarda artan krom dozu ve süreye bağlı olarak protein miktarında azalmalar (p<0,05), artan C vitamini dozu ve süreye bağlı olarak da protein miktarında artışların (p<0,05) olduğu gözlendi. Krom dozuna bağlı olarak mayaların serbest radikal oluşumunda artış olduğu, bunun indirekt göstergesi olan MDA miktarında artışlar (p<0,05) ve GSH/GSSG oranında ise azalmalar (p<0,05) olduğu belirlendi. Besi ortamına katılan C vitamini dozuna bağlı olarak mayaların; MDA miktarlarında azalmalar (p<0,05), GSH/GSSG oranlarında ise artmaların (p<0,05) olduğu belirlendi. Yine artan krom dozuna bağlı olarak mayaların GSH, A, E ve C vitamini miktarlarında azalma (p<0,05), GSSG miktarlarında, GSH-Px, GSH-Rd ve SOD aktivitelerinde ise artma (p<0,05) olduğu gözlendi. Süreye bağlı olarak ise; mayaların GSH, A, E ve C vitamini miktarlarında azalma (p<0,05), GSSG miktarları, GSH-Px, GSH-Rd ile SOD aktivitelerinde de artma (p<0,05) olmuştur. Doz artışına bağlı olarak besi ortamlarına C vitamini katılan mayaların GSH, A, E ve C vitamini miktarlarında artma (p<0,05), GSSG miktarları ile GSH-Px, GSH-Rd ve SOD aktivitelerinde ise azalma (p<0,05) olduğu belirlenmiştir. Tüm bu sonuçlardan kontrol grubuna göre kromun, antioksidan vitaminler ile GSH miktarlarını azalttığı, MDA ve GSSG miktarları ile antioksidan enzim aktivitelerini de artırdığı belirlenmiştir. Fakat besi ortamına eklenen kroma ilave olarak C vitamini katılmasının ise; antioksidan vitaminler ile GSH miktarlarını artırdığı, MDA ve GSSG miktarları ile antioksidan enzim aktivitelerini de azalttığı gözlenmiştir. Sonuç olarak; kromun serbest radikal oluşumunu artırdığı, C vitaminin ise antioksidan özelliğinden dolayı serbest radikal oluşumunu azalttığı sonucuna varılmıştır.
Paraoksonaz enziminin saflaştırılarak grelin hormonuna karşı kinetiğinin araştırılması
Bu çalışmada, metabolizma için büyük öneme sahip olan Paraoksonaz 1 (E.C. 3.1.1.2. ve E.C. 3.1.8.1.) enzimi, sığır karaciğerinden saflaştırılmaya çalışılmıştır. Bu amaçla homojenizasyon, ultrasantrifüj, % amonyum sülfat çöktürmesi, DEAE-Sefaroz iyon değişim kromatografisi ve Sefadeks G-200 jel filtrasyonu kromatografisi sırasıyla uygulanmıştır. Bu işlemler sonucunda Paraoksonaz 1 enzimi 23,93 U/mg protein spesifik aktivite ile homojenata göre 26,30 kat saflaştırılmıştır. Saflaştırılan Paraoksonaz 1 enziminin molekül ağırlığı SDS-PAGE ile 45,2 kDa olarak hesaplanmıştır. Paraoksonaz 1 enziminin pH:7,1 ve 37 0C'de optimum aktivite gösterdiği saptanmıştır. Substrat olarak fenil asetat kullanıldığında Km değeri 0,074 + 0,002 mM ve Vmax değeri 36,42 U/mg olarak hesaplanmıştır. Paraoksonaz 1 enziminin aktif grelin hormonuna etki ettiği ve aktif grelin hormonunu 20 dakika sonunda % 61,20 oranında inaktif greline dönüştürdüğü bulunmuştur.Anahtar Kelimeler : Paraoksonaz 1, saflaştırma, sığır karaciğeri, grelin, HPLC
Okside ve redükte glutatyon miktarları ile glutatyon redüktaz ve peroksidaz arasındaki ilişkinin araştırılması
Bu çalışmada tip 2 diyabet teşhisi almış 60 kişi ile kontrol grubu olarak sağlık problemi olmayan 21 kişinin eritrosit, glutatyon peroksidaz (GSH-Px) ve glutatyon redüktaz (GSH-Rd) enzim aktivitesi UV-spektrofotometresi kullanılarak belirlenirken eritrosit yükseltgenmiş glutatyon (GSSG) ve indirgenmiş glutatyon (GSH) miktarları ise yüksek performanslı sıvı kromatografisi ( HPLC ) ile belirlendi.Tip 2 diyabet teşhisi almış kişilerin GSSG miktarları kontrol grubuna göre yüksek iken, GSH miktarlarının ise düşük olduğu gözlendi (p<0.005).Aynı şekilde diyabetiklerin hem eritrosit GSH-Px hemde GSH-Rd aktiviteleri kontrol grubuna göre düşük olduğu tespit edildi (p<0.005).Sonuç olarak tip 2 diyabetiklerin GSSG miktarı, GSH-Px ve GSH-Rd aktivitelerindeki artış ile GSH miktarında ve azalma oksidatif stres ile açıklanabilir.Anahtar Kelimeler: GSH, GSSG, GSH-Px, GSH-Rd, Tip 2 diyabet
Determination of some biochemical parameters and elements in sumac (Rhus coriaria L.) plant seeds
In this study, Rhus coriaria L. (Sumac) samples collected from different parts of Turkey and Iraq, the first group was freshly ground, the second group was ground and lubricated with sunflower oil in the ratio (90:10), and the third sumac group was only ground. The second and third group samples were analyzed after being stored in the refrigerator at 3-5 degrees Celsius for six months. Elements in sumac samples were determined by ICP-OES, vitamins, β-carotene, lycopene, 4-HNE, glutathione, MDA and amino acids were determined by HPLC, and total phenolics and flavonoids, ABTS, DPPH radical scavenging activity were determined using UV-Vis spectrophotometry. The maximum amounts of Na, K, Mg and P in freshly ground samples are Kadana, Shelladize, Maraş and Derishke regions, respectively. It was determined that the richest regions in terms of trace elements such as Zn, Cu, Fe, Se, Mn, Cr, Mo, Ni and B were Charput, Derishke, Ranya, Charput, Ranya, Derishke, Elazığ, Derishke and Kadana, respectively. The highest amounts of As, Cd, Pb and Hg in sumac samples were determined in the Kadana, Kadana, Trawanish and Charput regions, respectively, and the lowest amounts were determined in the Kadana, Kadana, Trawanish and Charput regions, respectively. The amounts of ascorbic acid, thiamine, riboflavin, nicotine amide, nicotinic acid, pantothenic acid, pyridoxine, folic acid and cyanocobalamin in freshly ground samples were 78.90–36.57, 173.57–61.11, 518.4–182.3, 314.0–105.6, 1292.1–788.7, 779.2–301.7, 385.8–133.4, 826.2–473.1, 192.6–73.9 μg/g dw respectively. The difference between the vitamin amounts in fresh, oiled and unoiled sumac samples from all regions was found to be statistically significant (p<0.05). It was observed that the amounts of vitamins A and E, β-carotene and lycopene in fresh sumac samples varied between 1.12-2.77, 84.40-230.65, 2.48-5.31 and 8.10-26.90 μg/g dw, respectively. It was observed that the loss of both water- and fat-soluble vitamins was higher in the group kept without lubrication (p<0.05). The total phenolic and flavonoid substance amounts in fresh samples were found between 27.73-51.75 μgGAE/g dw and 16.16-33.50 μgQE/g dw, respectively. IC50 and TEAC values in freshly ground sumac samples were found between 14.79-23.80 μg/mL and 359.30-665.62 μmol trolox/g dw, respectively. The decreases in the parameters examined in lubricated samples were found to be lower than in the samples kept without lubrication (p>0.05). It was observed that the amounts of GSH, GSSG, MDA and 4-HNE in the samples varied between 1004.12-2550.42, 422.54-1375.38, 13.95-31.30, 7.12-15.40 μg/g dw, respectively. It was determined that while the amounts of GSH and GSH/GSSG in the stored sumac samples decreased, the amounts of MDA, GSSG and 4-HNE increased. It was observed that the changes in the examined parameters in fresh, oiled and unoiled sumac samples were statistically significant (p<0.05). Among the amino acids in the sumac samples, it was determined that the Maraş region sumac was the richest in terms of glutamic acid, while the Kadana and Sheladize regions were the richest in terms of other non-essential amino acids. It was observed that the sumacs of the Shelaza and Maraş regions were the poorest in terms of non-essential amino acids. It has been determined that the sumacs of the Kadana and Sheladize regions are richer in terms of essential amino acids, while the sumacs of the Suleymania and Maraş regions are poorer. It can be said that all of the sumac samples examined were rich in glutamic acid, histidine and alanine and poor in glycine. It was observed that while Kadana sumac was the richest in terms of total essential and non-essential amino acids, Shelaza sumac was the poorest. As a result, it can be said that sumac is a good spice in terms of elements, vitamins, total antioxidant capacity and amino acids.
Bazı baklagillerdeki toplam protein ve aminoasit içeriklerinin belirlenmesi
Bu çalışmada, soya fasulyesi, fasulye, nohut, lobik, barbunya, yeşil mercimek ve kırmızı mercimek gibi yaygın olarak tüketilen baklagil çeşitlerinde toplam protein miktarları ile esansiyel ve esansiyel olmayan amino asit profillerinin belirlenmesi ve bu değerlerin birbiriyle karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışma, bu baklagillerin besin değerlerini ortaya koyarak, hem bireylerin protein ihtiyacına yönelik daha bilinçli seçimler yapmasına hem de gıda endüstrisinde baklagillerin daha etkin değerlendirilmesine katkıda bulunmayı hedeflemektedir. Araştırmada tohum örnekleri farklı yetiştirme bölgelerinden alınmış ve laboratuvar analizleri gerçekleştirilmiştir. Protein içerikleri spektrofotometre ile aminoasit miktarları ise yüksek performanslı sıvı kromatografisi (HPLC) kullanılarak analiz edilmiştir. Baklagillerdeki toplam protein miktarı 337.75 mg ile 154.15 mg arasında değişmiştir. Yapılan analizler sonucunda soya fasulyesinin (337.75±15.42) protein bakımından en zengin baklagil olduğu tespit edilmiştir. Soya fasulyesinden sonra protein bakımından en zengin olan baklagillerin sırasıyla lobik, börülce ve barbunya olduğu, protein içeriği en az olan baklagilin ise nohut (154.15±7.95) olduğu saptanmıştır. Esansiyel olmayan aminoasitlerden aspartik asit, glutamik asit, asparajin, glisin, glutamin, alanin ve pirolin en fazla soya fasulyesinde bulunurken, tirozin ve serin en fazla barbunyada; sistein ise en fazla ispir fasulyesinde bulunmaktadır. Esansiyel aminoasitleriden histidin, lösin en fazla soya fasulyesinde bulunurken, valin, thronin, izolösin, fenilalalin en fazla barbunyada; arjinin, triptofan lizin ve metiyonin en fazla börülcede bulunmaktadır. Bu durumda esansiyel olmayan aminoasitlerin başta soya fasulyesi olmak üzere daha çok barbunya ve ispir fasulyesinde bulunduğu, esansiyel aminoasitlerin ise soya fasulyesi, barbunya ve börülcede bulunduğu söylenilebilir. Toplam esansiyel amino asitlerin en yüksek miktarının soya fasulyesi, börülce ve barbunyada bulunduğu, en az olanının ise nohutta bulunduğu tespit edilmiştir. Toplam esansiyel olmayan amino asitler, toplam aminoasitler ve toplam protein açısından en zengin olan baklagilin soya fasulyesi, en düşük olanın ise nohut olduğu belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Baklagil, Aminoasit, Protein.