Theses supervised by Prof. Dr. Semra Güney
11 theses · Hacettepe University
Liderlik, örgüt kültürü ve örgüt yapısı arasındaki etkileşimler: Öz-liderlik temelli bir örgüt tasarlamak
Bu araştırmanın temel amacı her bireyin liderlik davranışı sergilemesini sağlayan bir örgüt tasarımının hangi koşullarda mümkün olabileceğini keşfetmektir. Çalışma örgüt tasarımı kavramını tartışmakta ve öz-liderlik temelli bir örgüt tasarımının nasıl olacağını araştırmaktadır. Bu doğrultuda temellendirilmiş kuram yöntemini ana araştırma stratejisi olarak kabul ederek yorumlayıcı ve tümevarımcı bir anlayışla nitel bir araştırma tasarımı kurgulanmıştır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde liderlik kavramı kısaca tanımlanmış ve öz-liderlik yaklaşımı postmodern liderlik anlayışı bağlamında açıklanmış ve tartışılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde örgüt tasarımı ele alınmış ve örgüt yapısı, örgüt kültürü ve örgüt stratejisi boyutları üzerinden açıklanmıştır. Ayrıca, öz-liderlik temelinde örgüt tasarımını yeniden düşünmenin önemi ve gerekliliği tartışmaya açılmıştır. Çalışmanın üçüncü ve son bölümü araştırma tasarımını anlatmaktadır. Araştırma yorumlayıcı düşünceye dayanmakta ve verilerden yola çıkarak öz-liderlik temelli örgütlere ilişkin bir kuram oluşturmaya çalışmaktadır. Bu amaçla temellendirilmiş kuram yöntemini benimsemektedir. Tümevarım çalışmanın odak noktasıdır. Bu amaçla belge inceleme, derinlemesine görüşme ve odak grup görüşmelerini içeren bir araştırma deseni tasarlanmıştır. Bu kapsamda 3 kişiyle 3 derinlemesine görüşme ve 34 kişiyle 8 odak grup görüşme olmak üzere toplam 37 kişiyle 11 görüşme yapılmıştır. Temellendirilmiş kuram gereği veri toplama ve veri analizi süreçleri birlikte yapılmıştır. Belge inceleme ve derinlemesine görüşmeler yoluyla toplanan veri açık kodlama yapılarak çözümlenmiş ve kategoriler ortaya çıkarılmıştır. Bu kategoriler doğrultusunda, odak grup görüşmelerinde yeniden veri toplanmıştır. Bu veriler de sırasıyla eksen ve seçici kodlama yapılarak çözümlenmiştir. Tüm bu analizlerin sonucunda, öz-liderlik anlayışına dayanan örgütlerin yapısal ve kültürel özellikleri ortaya çıkarılmıştır. Öz-liderlik temelli bu örgütler müşterek örgüt olarak adlandırılmış; etki ve önem düzeyleri tartışılmıştır.
Beş faktör kişilik modeli ile örgütsel muhalefet arasındaki ilişkinin incelenmesi: Algılanan örgütsel desteğin düzenleyici rolü
Geçmişten günümüze yaşamış ve gelecekte yaşayacak bireylerin her birinin kendilerine has özellikleri ve kişilik yapıları olmasına rağmen insanlık ortak davranış kalıplarına sahiptir. Söz konusu davranış kalıplarından biri de bireylerin bulunduğu bağlam ve yaşamış olduğu hayat üzerine karşıt görüşlerini ve eleştirilerini dile getirerek muhalefet göstermesidir. İnsanlığın muhalefet ettiği ortamlardan birisi de çalıştıkları örgütlerdir. Bireylerin sahip oldukları kişilik özelliklerine ve örgütlerinden aldıkları desteğe göre göstermiş oldukları muhalefetin yapısı ve çeşidi değişmektedir. Buradan hareketle bu araştırmanın amacı beş faktör kişilik modeli ve örgütsel muhalefet arasındaki ilişkide algılanan örgütsel desteğin düzenleyici bir rolü olup olmadığını tespit etmektir. Çeşitli sektörlerde istihdam edilen beyaz ve mavi yaka çalışanlardan tek bir zaman diliminde toplanmış olan veriler kullanılarak kişilik boyutları, örgütsel muhalefet ve algılanan örgütsel destek arasındaki ilişkiler tek bir model altında incelenmiştir. Çalışma bağlamında literatür temel alınarak değişkenlerin arasındaki ilişkilerin incelendiği modelin analizi Hayes (2018) tarafından geliştirilen PROCESS Macro ile gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgular incelendiğinde dışa dönüklük kişilik boyutunun açık ve gizli muhalefet ile anlamlı ilişkisinin olmadığı ancak dışsal muhalefet ile anlamlı ilişkisi olduğu bulunmuştur. Algılanan örgütsel desteğin ise bu ilişkide açık muhalefeti arttırdığı ve dışsal muhalefeti azalttığı yönünde düzenleyici rolünün olduğu tespit edilmiştir. Bir diğer kişilik boyutu olan sorumluluk boyutunun örgütsel muhalefet davranışları ile anlamlı bir ilişkisinin olmadığı ancak algılanan örgütsel desteğin açık muhalefeti arttığı yönünde düzenleyici role sahip olduğu tespit edilmiştir. İncelenen son boyut olan yumuşak başlılık kişilik boyutunun açık, dışsal ve gizli muhalefet davranışları ile istatistiksel olarak anlamlı ilişkisinin olduğu ancak algılanan örgütsel desteğin bu ilişkide düzenleyici rolünün olmadığı tespit edilmiştir. Yapılan analizler doğrultusunda örgütleri tarafından desteklendiklerini algılayan bireylerin çalıştıkları örgütlerin yararına hareket ettiği sonucuna yapılan analizler doğrultusunda ulaşılmıştır. Buradan hareketle yöneticilerin çalışanlarına yönelik olan tutumları üzerine faydalı olabileceği düşünülen çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
Anne girişimcilerin motivasyonları, yaşam doyumları, girişimcilik deneyimleri: Fenomenolojik bir çalışma
Bu araştırmanın amacı, anne girişimcilerin girişimcilik serüvenlerini ortaya çıkarmaktır. Nitel araştırmanın fenomenoloji (olgubilim) araştırma yaklaşımı kullanılmıştır. Anne girişimciliği konusu, kadın girişimciliği altında yeni bir olgu olduğundan ve Türkiye'de daha önce benzer bir konuda araştırma yapılmadığı için nitel araştırma yöntemi seçilmiştir. Araştırmaya konu olan fenomen, anne girişimci olmak olduğu için, araştırma evrenini anne girişimciler oluşturmuştur. Girişimini kurduğunda bakmakla yükümlü olduğu, ilkokul çağında (0-10 yaş arası) en az bir çocuğu olan anne girişimciler araştırma evrenini oluşturmuştur. Çeşitli platformlardan 22 anne girişimciye ulaşılmış ve bire bir görüşmeler yapılmıştır. Anne girişimcilere, girişimcilik ve annelik ile ilgili düşünceleri, girişimcilik motivasyonlarının neler olduğu, girişimleri için aldıkları destekler, girişimleri sonrasında karşılaştıkları problemler, girişimlerinin hayatlarını nasıl etkilediği, başarı ve büyüme kriterleri ve bilişim teknolojilerinin özellikle sosyal medyanın girişimlerini nasıl etkilediği ile ilgili sorular yöneltilmiştir. Bu çalışma çok sayıda sonuç ortaya koymuştur. Anne girişimcilerin annelik ile ilgili bireysel ve toplumsal olarak adlandırılan iki ana kategori altında sınıflandırılan söylemleri incelendiğinde bireysel boyut altında "Yeni bakış açıcı kazanmak" en çok tekrarlan kod olurken, toplumsal kategori altında "Sorumluluk" ve "Öncelik" öne çıkmıştır. Kadınların anne girişimci olma motivasyonları beş temel grup altında toplanmıştır: "Kişisel Nedenler", "Ailevi Nedenler", "Sosyal Nedenler", "Kurumsal Çalışma Hayatı" ve "Yeni İş". Tüm motivasyon faktörleri incelendiğinde, "Ailevi Nedenler" altında yer alan çocuk ile ilgilenebilme isteğinin "Kişisel Nedenler" altında yer alan çalışma isteği faktörünün ardından ikinci sırada yer aldığı görülmüştür. Anne girişimciliği sayesinde, kadınlar üretken olmaya devam ederek, çocuklarından da uzak kalmamayı hedeflemişlerdir. Sosyal medyanın girişimlerini kurarken çok önemli bir rol oynadığı, pazarlama için bütçe ayırmadan, sosyal medyanın olanaklarını kullanarak, birçok kişiye ulaşma şansı elde ettikleri, sanal ortamda kendi dükkânlarını açma fırsatı yakaladıkları gözlenmiştir. Araştırma, kadın girişimcilikte annelik olgusunun girişimleri nasıl etkilediği ile ilgili bulgular sunarak girişimcilik literatürüne; annelik ile ilgili bulgular sunarak da annelik literatürüne katkıda bulunmuştur.
Duygusal zekanın koçluk tarzı liderlik üzerindeki etkisi
Duygusal zekâ kavramı, pek çok farklı tanımlamaya sahip olmakla beraber kişinin kendi duygularının farkında olması, onları yönetebilir olması, başkalarını bu duyguları kullanarak etkileyebilmesi temeline dayanır. Koçluk tarzı liderlik ise koçluk yetkinliklerini kullanan insan odaklı bir yönetim tarzıdır. Bu araştırmanın amacı duygusal zekanın koçluk tarzı liderlik ile anlamlı bir ilişkisinin olup olmadığını tespit etmektir. Aynı zamanda yaş, cinsiyet, eğitim durumu, çalışma deneyimi gibi demografik değişkenlerin de koçluk tarzı liderlik ve duygusal zekâ stratejileri ile bağlantısını incelemektir. Bu sebeple Ankara'da faaliyet gösteren büyük ölçekli bir firmanın yönetim kadrosunda çalışan 588 kişiye anket uygulanmıştır. Bu yöneticilerden 275 tanesi anketi yanıtlamış (%47,62) ve 251 tanesi cevaplarının akademik çalışmada kullanılmasına izin vermiştir. Duygusal zekâ değişkenini ölçmek için duygusal zekâ ölçeği, koçluk tarzı liderlik özelliklerini ölçmek için koçluk ölçeği kullanılmıştır. Anket cevaplarından elde edilen verilere korelasyon ve regresyon analizi uygulanarak bazı çıktılar elde edilmiştir. Bu çıktılar sonucunda duygusal zekâ ve koçluk tarzı liderlik arasında anlamlı ve pozitif yönlü bir ilişki olduğu, yaş, cinsiyet, eğitim durumu ve çalışma süresi gibi özelliklerin duygusal zekâ ve koçluk tarzı liderlik üzerinde herhangi bir etkisi olmadığı ancak koçluk eğitiminin duygusal zekâ alt boyut puanlarını etkilediği saptanmıştır.
Babacan liderlik ile ekstra rol davranışı arasındaki ilişkinin incelenmesi: Örgütsel özdeşleşmenin aracı, kendinden fedakârlık etmenin düzenleyici rolü
Bu araştırmanın amacı öncelikle Türkiye gibi toplulukçu özellikleri fazla olan kültürler için daha geçerli bir liderlik tarzı olan babacan liderliğin çalışanların benlik algılarını etkileyerek, bir başka deyişle örgütle özdeşleşmelerini sağlayarak örgüt için ekstra çaba, performans göstermelerini sağlayıp sağlamadığı belirlemek, aynı zamanda babacan liderlik ile örgütsel özdeşleşme arasındaki ilişkide liderin kendinden fedakârlıkta bulunmasının düzenleyici rolünü incelemektir. Bu maksatla gıda sektöründe faaliyet gösteren bir işletmede çalışan 211 kişiden toplanan veriler ile değişkenler arasındaki ilişkiler iki ayrı modelde incelenmiştir. Ana modelde değişkenlerin arasındaki doğrudan, dolaylı ve düzenleyici etkileri belirlemek için Process Macro uygulamasından faydalanılmıştır. Alternatif model için yapısal regresyon modelleri oluşturulmuş ve yol analizleri yapılmıştır. Yapılan analizler neticesinde babacan liderliğin hem örgütsel özdeşleşmeyi hem de ekstra rol davranışını anlamlı şekilde etkilediği; örgütsel özdeşleşmenin ekstra rol davranışını anlamlı şekilde etkilediği tespit edilmiştir. Ayrıca örgütsel özdeşleşmenin babacan liderlik ile ekstra rol davranışı arasındaki ilişkiye aracılık ettiği tespit edilmiştir. Ancak liderin kendinden fedakârlık etmesinin ise babacan liderlik ile örgütsel özdeşleşme arasındaki ilişkide düzenleyici bir etkiye sahip olmadığı görülmüştür. Alternatif modelde örgütsel özdeşleşmenin kendinden fedakârlık eden liderlik ile ekstra rol davranışı arasındaki ilişkiye aracılık ettiği tespit edilmiştir.
Girişim sermayesi yatırımları ile yatırım yapılan şirketlerin teknoparkta faaliyet göstermesi arasındaki ilişki ve örgüt yapısının bu ilişkideki aracılık rolü
Girişim sermayesi yatırımları firmaların erken aşamada ihtiyaç duydukları finansman kaynağının sermaye yatırımı ile gerçekleştirildiği bir modeldir. Erken aşamadaki özellikle teknoloji tabanlı firmalar diğer işletmelerin temin edebileceği banka kredileri gibi geleneksel finansman yöntemleri ile kaynak bulmada güçlük çekebilmektedir. Bu nedenle önemli bir alternatif sağlayan girişim sermayesi yatırımlarının son yıllarda uygulama alanı gittikçe artmaktadır. Teknoparklar, üniversite, araştırma kurumları ve iş dünyasının bir arada bulunduğu araştırma-geliştirme faaliyetlerinin ticarileştirilmesi amacıyla kurulan firmaların kümelendiği alanlardır. Çalışmada, girişim sermayesi yatırımları ile yatırım yapılan firmaların teknoparklarda faaliyet göstermesi arasındaki ilişki ve örgüt yapısının bu ilişkideki aracılık rolü incelenmiştir. 379 katılımcının verileri üzerinden regresyon analizi yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, firmanın faaliyet gösterdiği sektörün teknolojik düzeyi ile girişim sermayesi yatırımı arasında anlamlı bir ilişki belirlenmiştir. Firmanın teknoparkta faaliyet göstermesinin girişim sermayesi yatırımı alınmasına negatif yönlü etkisinin olduğu, bununla birlikte örgüt yapısının modele aracı olarak eklenmesi sonrasında teknoparkta faaliyet gösterilmesinin örgüt yapısı üzerinden girişim sermayesi yatırımı alınmasına dolaylı etkisinin pozitif yönde olduğu belirlenmiştir. Firmanın organik örgüt yapısına sahip olması girişim sermayesi yatırımı alınmasına olumlu yönde etkide bulunmakta olup, bu etki firmanın teknoparkta faaliyet göstermesinin girişim sermayesi yatırımı alınmasındaki olumsuz etkisini bastırmaktadır. Yapılan analiz sonucunda girişim sermayesi yatırımında firmanın örgüt yapısının faaliyet gösterilen yere göre daha etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Algılanan örgütsel desteğin, çalışanların örgütsel bağlılığı ve iş tatmini üzerindeki etkisi: Türkiye'de ana-akım medya çalışanları üzerinde uygulama
Çalışanların örgütlerine duydukları bağlılık ve işlerine karşı duydukları iş tatmini bir örgütün başarısının, devamlılığının ve piyasa koşullarında var olmaya devam edebilmesinin önemli unsurlarıdır. Bu çalışmada, Türkiye'de ana akım medya sektöründe çalışan personelin algıladıkları örgütsel desteğin, örgütlerine olan bağlılıklarına ve iş tatminlerine olan etkisi incelenmiştir. Bu ilişkide örgütsel bağlılığın üç ana kategorisi; duygusal bağlılık, devamlılık bağlılığı ve normatif bağlılık ayrı ayrı ele alınmıştır. Çalışmada aynı zamanda iş tatmininin örgütsel bağlılığa ya da örgütsel bağlılığın iş tatminine bir etkisinin olup olmadığı da araştırılmıştır. Yaş, cinsiyet, kurumsa geçirilen süre ve öğrenim durumu gibi demografik verilerin de çalışmanın değişkenleri olan algılanan örgütsel destek, iş tatmini ve örgütsel bağlılığa olan etkisi incelenmiştir. Çalışmada literatür ile uyumlu sonuçlara ulaşılmış, algılanan örgütsel desteğin, çalışanların iş tatminine ve örgütsel bağlılıklarına olan etkisinin olumlu olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Dönüşümcü liderlik ve örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişkide kişi-örgüt uyumunun rolü
Bu çalışmanın amacı dönüşümcü liderlik davranışı ile örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişkiyi, bu ilişkide kişi-örgüt uyumunun etkisinin bulunup bulunmadığını ve araştırma konusu değişkenler arasındaki etkileşimin muhtemel neticelerini ortaya koyabilmektir. Bu amaçla her değişken tek boyutta incelenmiştir. Çalışma Ankara'da faaliyet gösteren 148 çalışanı bulunan özel bir firmadaki 111 katılımcı ile yürütülmüştür. Modelde yer alan değişkenler arasındaki etkileri belirlemek için yapısal eşitlik modellemesi oluşturulmuş ve yol analizleri yapılmıştır. Yapılan analizler sonucunda kişi-örgüt uyumunun dönüşümcü liderlik ile örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişkide kısmı aracılık rolüne sahip olduğu bulunmuştur. Ayrıca değişkenler arası ilişkilerin yüksek düzeyde olduğu görülmüş; dönüşümcü liderliğin kişi-örgüt uyumu ve örgütsel vatandaşlık davranışı üzerinde, kişi-örgüt uyumunun da örgütsel vatandaşlık davranışı üzerinde olumlu etkileri olduğu tespit edilmiştir.Bununla birlikte dönüşümcü liderliğin örgütsel vatandaşlık davranışı üzerinde kişi-örgüt uyumu üzerinden dolaylı etkisi tespit edilmiştir Anahtar Sözcükler Dönüşümcü Liderlik, Örgütsel Vatandaşlık Davranışı, Kişi-Örgüt Uyumu, Aracılık
Çalışanın kişilik özellikleri ve psikolojik güçlendirmenin iş motivasyonu üzerine etkileri: Türkiye ve Yemen uygulaması
Bu çalışma Yemenli ve Türk sivil toplum kuruluşları çalışanlarından oluşan toplam 165 katılımcıdan oluşan örneklemin motivasyonu üzerinde kişilik özellikleri ve psikolojik güçlendirmenin etkilerini ortaya koymak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların 82'si Yemenli, 83'ü Türk'tür. Katılımcıların kişilik özellikleri 5 Faktör Kişilik Envanteri yardımıyla, psikolojik güçlendirme düzeyleri Psikolojik Güçlendirme Ölçeği yardımıyla ve motivasyon düzeyleri ise Motivasyon Ölçeği yardımıyla belirlenmiştir. Örneklemin öncelikle betimleyici istatistikleri verilmiş, ardından hipotezlerin test edilmesi için çoklu regresyon analizinden, demografik özelliklere göre değişkenliğin belirlenmesi için ise ANOVA ve t testlerinden faydalanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular, psikolojik güçlendirmenin katılımcılar için motivasyon aracı olmadığını, buna karşılık gelişime açık bir kişilik yapısına sahip olmanın motivasyonu olumlu etkilediğini ortaya koymaktadır. Bu kapsamda işe alımlardan önce yapılacak kişilik testleri sonucunda gelişime açık kişilik özelliğine sahip olanların işe alınması ile daha motive çalışanlara sahip bir örgüt yapısına sahip olmak mümkün olacaktır. Motive çalışanlardan oluşan bir örgüt yapısı ise örgütsel başarının anahtarı olacaktır.
Kişilik özellikleri ve girişimcilik niyeti arasındaki ilişkinin proaktif kişilik boyutu açısından incelenmesi
Bu çalışmanın amacı, kişilik özellikleri ve girişimcilik niyeti arasındaki ilişkinin proaktif kişilik boyutu açısından incelenmesidir. Bu amaç çerçevesinde çalışma üç bölümde tamamlanmıştır. Birinci bölümde, girişimcilik kavramına ilişkin bilgiler verilmiştir. Burada girişimci ve girişimcilik kavramlarının tanımı, girişimciliğin dünyada ve Türkiye'de tarihsel gelişimi, girişimciliğin sosyal ve ekonomik açıdan önemi ve girişimcilik türleri açıklanmıştır. Sonrasında ise girişimcilik niyeti kavramı ele alınarak bu niyeti etkileyen faktörler açıklanmıştır. İkinci bölümde, girişimciliğin kişilik ve proaktif kişilik kavramları ile ilişkisi incelenmiştir. Bu bölümde ilk olarak kişiliğin tanımı ve boyutları açıklanmış ve kişilik oluşumunu etkileyen faktörler üzerinde durulmuştur. Daha sonra kişilik kavramı Beş faktör kişilik kuramı bağlamında ele alınmış, beş faktör kişilik özellikleri açıklandıktan sonra girişimci kişilik özellikleri hakkında detaylı bilgi verilmiştir. Son olarak girişimci kişilik özelliklerinden proaktiflik kavramı ve bu kavramın beş faktör kişilik özellikleri ile ilişkisi irdelendikten sonra girişimcilik kavramı kişilik ve proaktif kişilik kavramları ekseninde ele alınmıştır. Üçüncü bölüm, araştırmanın yöntemi ve bulgularının sunulduğu bölümdür. Burada öncelikle örneklem, ölçüm aracı ve analiz yöntemi açıklanmıştır. Ardından araştırma bulgularına yer verilmiştir. Araştırmanın ilk iki bölümünde sunulan kavramsal ve kuramsal çerçeve için çeşitli veri tabanlarından kaynak taraması yapılmış ve konuyla ilgili kaynaklar ışığında bu iki bölüm tamamlanmıştır. Üçüncü bölümde, veri toplama tekniklerinden anket yöntemi kullanılarak Hacettepe Üniversitesi ve Bilkent Üniversitesi'nde öğrenim gören işletme ve mühendislik fakültesi öğrencilerinden veri toplanmıştır. Bu öğrencilerin tamamı evreni oluştururken, kolayda örnekleme metoduyla aralarından seçilen 280 kişi örneklemi oluşturmaktadır. Toplanan veriler SPSS istatistik programında analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre proaktif kişilik özelliğinin girişimcilik niyetini pozitif yönde etkilediği; işletme öğrencilerinin mühendislik fakültesi öğrencilerine göre daha girişimci olduğu ortaya konulmuştur.
Kendi kendine liderlik tarzının iş tatmini ve iş özerkliği üzerindeki etkisini belirlemeye yönelik bir araştırma
Kendi kendine liderlik kavramı, bireylerin kendi eylem ve düşüncelerini kontrol etmek için kendilerini etkilemek yoluyla bireysel düzeyde bakış açısı sürecini temsil eder. Örgütsel anlamda ise kendi kendine liderliğin hedefi, örgütte yer alan bireylerin kendi yaşamlarını, örgütü geliştirmek için öğrenerek, özel davranışsal ve bilişsel stratejileri uygulayarak daha etkili olarak yönlendirmeleridir. Bu araştırmanın amacı ise; çalışanların kendi kendine liderlik tarzının ve stratejilerinin kullanımının iş tatmini ve iş özerkliği üzerine etkisi olup olmadığını tespit etmektir. Aynı zamanda yaş, cinsiyet, eğitim durumu ve çalışma süresi gibi demografik değişkenlerin de kendi kendine liderlik stratejilerinin kullanılmasındaki etki durumunu incelemektir. Bu amaçla; veri toplama yöntemi olarak anket kullanılmış ve sağlık sektöründe çalışan 230 personele ulaşılmış ve 200 personelden (%86,95) yanıt alınmıştır. Toplanan bu verilere korelasyon ve regresyon analizi uygulanarak bulgular elde edilmiştir. Bu bulgular sonucunda; kendi kendine liderlik kavramı ile iş tatmini arasında orta seviyede bir ilişki olduğu ve iş özerkliği ile ilişkisi olmadığı ancak, kendi kendine liderlik stratejilerinin kullanımının iş tatmini ve iş özerkliği üzerinde etkisi olduğu ve yaş, cinsiyet, eğitim durumu ve çalışma süresi gibi özelliklerin kendi kendine liderlik stratejilerinin kullanımı üzerinde herhangi bir etkisi olmadığı saptanmıştır.