Theses supervised by Dr. Öğr. Üyesi Cenk Yoldaş
10 theses · Manisa Celal Bayar University
Sınıf öğretmenlerinin internet kullanım özyeterlik algıları ve uzaktan eğitime yönelik tutumlarının incelenmesi
Bu araştırma sınıf öğretmenlerinin internet kullanım özyeterlik algılarının uzaktan eğitime yönelik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesini amaçlamaktadır. Çalışmada, genel tarama modellerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma, 2021-2022 eğitim öğretim yılında Manisa İli Demirci İlçe 'sindeki resmi kurumlarda görev yapan 121 sınıf öğretmeninden 93'ünün gönüllü katılımıyla yapılıştır. Araştırmanın verilerinin toplanması Covid-19 pandemisi nedeniyle çevirimiçi formlar ile yapılmıştır. Veri toplama aracı üç bölümden oluşmaktadır ve araştırmacı tarafından geliştirilen kişisel bilgi formuyla başlar. İkinci bölümde Akgün, Topal ve Duman (2017) tarafından geliştirilen 11 maddelik İnternet Kullanım Özyeterlik Ölçeği ve üçüncü bölümde Ağır (2007) tarafından geliştirilen 21 maddeden oluşan Uzaktan Eğitim Tutum Ölçeği bulunmaktadır. Toplanan verilerin analizi SPSS 25 programı kullanılmış ve normallik analizleri yapıldığında tüm alt boyutlarıyla normal dağılım gösterdiği görülmüştür. Parametrik analizler uygulanarak t-testi ve korelasyon analizleri yapılmıştır. Araştırmanın sonucuna göre sınıf öğretmenlerinin internet kullanım özyeterlik algılarının yüksek olduğu, uzaktan eğitime yönelik tutumlarının avantajları hususunda kararsız olduğu, dezavantajları olduğuna katıldıklarına dair bulgulara ulaşılmıştır. Elde edilen sonuçlar incelendiğinde sınıf öğretmenlerinin uzaktan eğitimi tam anlamıyla benimsemediklerini söylenebilir. İnternet kullanım özyeterlik algıları ve uzaktan eğitime yönelik tutumlarının cinsiyet, yaş, mesleki kıdem gibi değişkenlere göre anlamlı farklılaşma görülmemiştir. Sınıf öğretmenlerinin internet kullanım özyeterliği ve uzaktan eğitime yönelik tutumları arasında ilişki bulunamamıştır. Anahtar Kelimeler: İnternet Kullanım Özyeterlik Algısı, Özyeterlik, Uzaktan Eğitim, Uzaktan Eğitime Yönelik Tutum
Öğretmen adaylarının sanal gerçeklik teknolojilerine yönelik tutumları ve mesleki yeterlik algılarının belirlenmesi
Son yıllarda teknolojinin hızla gelişimi, birçok alanda olduğu gibi eğitimde de büyük değişimlere yol açmıştır. Günümüzde öğrenme öğretme süreçlerinde kullanılmaya başlanan kullanılmaya başlanan sanal gerçeklik teknolojisi de bu dönüşümün bir parçasıdır. Sanal gerçeklik teknolojisi, öğretmenler ve öğretmen adaylarının bu teknolojiye karşı tutumlarını giderek daha önemli hale getirmiştir. Sanal gerçeklik teknolojisinin sağladığı faydalara rağmen, gerekli bilgi, beceri ve tutumlara sahip olunmadığında uygulanma sürecinde zorluklarla karşılaşıla bilinmektedir. Bu noktada, Öğretmenlik mesleğini icra etmek için gerekli bilgi ve becerileri içeren mesleki yeterlilik algısı öne çıkmaktadır. Bu araştırmanın amacı, öğretmen adaylarının mesleki yeterlilik algılarını ve sanal gerçeklik teknolojisine karşı olan tutumlarını belirlemek ve bunların cinsiyet ve sınıf düzeylerine göre değişim gösterip göstermediğini ortaya koymaktır. Çalışmada uygun örnekleme kullanılmıştır ve bunun sonucunda Manisa Celal Bayar Üniversitesi Eğitim Fakültesi Sınıf Öğretmenliği ve Fen Bilimleri Öğretmenliği anabilim dallarında 1, 2, 3 ve 4. sınıfta eğitim gören öğretmen adayları seçilmiştir. Araştırmaya 27 erkek 83 kadın olmak üzere 110 öğretmen adayı katılmıştır. Bu çalışmada nicel araştırma teknikleri arasından tarama yöntemi kullanılmıştır. Çalışmada veri toplamak için iki farklı ölçek kullanılmıştır. Karaoğlan-Yılmaz (2023) tarafından geliştirilen, 9 maddelik "Eğitimsel Sanal Gerçeklik Teknolojisi Tutum Ölçeği" ve mesleki yeterliliklerin belirlenmesi için de Sarpkaya (2021) tarafından hazırlanan, 28 maddelik "Öğretmen Adayları İçin Mesleki Yeterlilik Ölçeği" kullanılmıştır. Ölçekler üzerinden toplanan verilerde önce tanımlayıcı istatistik analizleri yapılmış ardından tutumların cinsiyete ve sınıf düzeyine göre değişiklik gösterme durumları analiz edilmiştir. Öğretmen adaylarının mesleki yeterliliklerinin cinsiyete göre yapılan analizlerinde farklılık görülürken sınıf düzeyine göre yapılan analizlerinde anlamlı fark görülmemiştir. Sanal gerçeklik teknolojisi tutum ölçeğinde ise cinsiyete göre anlamlı fark görülemezken sınıf düzeyi göre anlamlı fark görülmüştür.
Fen bilimleri öğretmenlerinin fen öğretim öz yeterlilikleri ile mobil uygulamaları eğitsel amaçlı kullanımları arasındaki ilişkinin incelenmesi
Başarılı bir eğitim sisteminde en önemli öğe öğretmenler olup öğretmenlerin nitelikleri ve performansları donanımlı öğrencilerin yetiştirilmesi için anahtar rolündedir. Bu bağlamda öğretmen eğitiminin önem sırasının öncelikli bir durumda olduğu söylenebilir. Bu çalışma ile Fen Bilimleri Öğretmenlerinin Fen Öğretim öz yeterlilikleri ve mobil uygulamaları eğitsel amaçlı kullanımları arasındaki ilişki incelenecektir. Bu çalışma için 2022-2023 Eğitim-Öğretim yılı içerisinde Turgutlu ilçesinde görev yapan 80 Fen Bilimleri öğretmenin tamamına ulaşılmaya çalışılacaktır. Çalışmada, geçerlik ve güvenirliliği ispatlanmış ''fen öğretimi öz yeterlik inancını ölçmek için kullanılan ölçek'' ve ''mobil uygulamaları eğitsel amaçlı kullanımlarını incelemeye yönelik ölçek'' adlı iki ölçme aracı kullanılarak veri toplanacaktır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler en yüksek ve en düşük değerler, aritmetik ortalama ve standart sapma bağlamında değerlendirilecektir. Verilerin normal dağılım göstereceği varsayıldığında cinsiyete göre anlamlı fark olup olmadığına tek yönlü varyans analizi ile bakılacaktır. Verilerin normal dağılım göstermemesi durumunda ilgili non–prametrik testler kullanılacaktır. Öğretmenlerin Öz yeterlilik ve mobil uygulamaları eğitsel amaçlı kullanmaları arasındaki ilişki Pearson Korelasyon Analizi ile çözümlenecektir. Verilerin normal dağılım göstermemesi durumunda ilişki Spearman Sıra Farkları Korelasyon Analizi ile çözümlenecektir. Araştırma bulgularına göre beklenen sonuç Fen Bilimleri öğretmenlerinin öz yeterlilikleri ile mobil uygulamaları eğitsel amaçlı kullanımları arasında ilişki bulunması yönündedir.
Sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma eğitiminde yaşadıkları problemler ile öz-yeterlik algıları arasındaki ilişkinin belirlenmesi
Bu araştırmanın amacı, sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimi sürecinde karşılaştıkları sorunlar ile öz-yeterlik algıları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Kaynaştırma eğitimi, özel gereksinimli öğrencilerin akranlarıyla aynı ortamda, en az kısıtlayıcı eğitim koşulları altında eğitim almasını sağlamak amacıyla uygulanan bir modeldir. Ancak, sınıf öğretmenleri için bu süreci etkili bir şekilde yürütmek, farklı seviyelerde ihtiyaçları olan öğrencilerle çalışmak ve bireyselleştirilmiş eğitim programlarını (BEP) başarıyla uygulamak ciddi zorluklar yaratabilmektedir. Sınıf öğretmenlerinin bu zorluklarla başa çıkarken ne kadar başarılı oldukları, büyük ölçüde öz-yeterlik algılarına bağlıdır. Bu araştırma, sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimi sürecinde karşılaştıkları zorlukların daha iyi anlaşılmasını ve bu zorlukların öz-yeterlik algıları üzerindeki etkisini açıklamayı hedeflemektedir. Bu sayede, öğretmenlerin daha etkili bir şekilde desteklenmesi ve kaynaştırma eğitiminin daha verimli hale getirilmesi için öneriler geliştirilmesi mümkün olacaktır. Sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma eğitiminde öz-yeterlik algılarını ve yaşadıkları problemler arasındaki ilişkiyi belirlemek için yapılan bu çalışma; nicel araştırma yöntemlerinden betimsel tarama modeline göre yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini, 2024-2025 eğitim ve öğretim yılında Manisa ili Yunusemre ilçesi ilkokullarında görev yapan ve rastlantısal belirlenen 317 sınıf öğretmeni oluşturmuştur. Verilerin analizinde öncelikle verilerin normal dağılımları incelenmiştir. Betimsel istatistikler, t-testi, ANOVA, regresyon ve pearson korelasyon katsayısı kullanılmıştır. Veriler SPSS paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda erkek öğretmenlerin, kadın öğretmenlere kıyasla kaynaştırma uygulamalarında daha fazla sorun yaşadıkları ve kaynaştırma öz-yeterliklerinin daha düşük düzeyde olduğu belirlenmiştir. Aynı zamanda yaş ilerledikçe öğretmenlerin kaynaştırma problemleri azaldığı görülmektedir. Bununla birlikte mesleki deneyim arttıkça kaynaştırma problemleri azalmakta, kaynaştırma öz yeterliliklerinin ise arttığı belirlenmiştir. Elde edilen bulgularda eğitim düzeyi yükseldikçe kaynaştırma problemlerinin azaldığı ve kaynaştırma öz yeterlilikleri arttığı dikkat çekmektedir. Yapılan araştırmada kaynaştırma problemleri ile kaynaştırma öz yeterlilikleri arasında negatif yönlü güçlü bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Bu durum Öğretmenlerin kaynaştırma problemleri artmasıyla birlikte kaynaştırma öz-yeterliklerinin azaldığı şeklinde açıklanabilir.
Sınıf öğretmenlerinin yansıtıcı düşünme eğilimleri ve çevre bilinci arasındaki ilişki: Bursa ili Nilüfer ilçesi örneği
Bu araştırmada 2018-2019 eğitim öğretim yılında Bursa ili Nilüfer ilçesine bağlı devlet okullarında çalışmakta olan sınıf öğretmenlerinin yansıtıcı düşünme düzeyleri ile çevre bilinçleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlamaktadır. Araştırma genel tarama modellerinden ilişkisel tarama türünde bir araştırmadır. Tarama modelleri, "geçmişte ya da halen var olan bir durumu var olduğu biçimiyle ortaya koymayı amaçlayan araştırma yaklaşımlarıdır. Bu modelde önemli olan, var olanı değiştirmeye kalkmadan gözlemleyebilmektir''(Büyüköztürk, 2014). İlişkisel tarama modelleri "iki ya da daha çok sayıdaki değişken arasında birlikte değişim varlığını ve/veya derecesini belirlemeyi amaçlayan araştırma modelleridir" (Karasar, 2008). Yapılan araştırmanın çalışma grubunu 2018-2019 eğitim öğretim yılında Bursa ili Nilüfer ilçesine bağlı devlet okullarında çalışmakta olan 350 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Çalışmadaki örneklem sayısı tabakalı örnekleme yöntemiyle belirlenmiştir. Çalışmada Erten (2000) tarafından geliştirilen "Çevre Bilinci Belirleme Ölçeği" ile Başol ve Evin Engel (2013) tarafından Türkçe 'ye uyarlanmış olan "Yansıtıcı Düşünme Düzeyi Belirleme Ölçeği" kullanılmıştır. Elde edilen veriler Spss. 22 programıyla analiz edilmiş ve yorumlanmıştır.
STEM uygulamalarının okul öncesi öğretmenlerin bilimsel süreç becerilerine etkisinin incelenmesi
Günümüzde teknoloji alanında meydana gelen çok hızlı gelişmeler her yaştan insanın bu değişime ayak uydurmasını gerekli kılmaktadır ve bu yönde eğitimlerin verilmesi gerekli hale gelmektedir. Bu yüzden çocuk yaşta fen, teknoloji, mühendislik ve matematik (STEM) konuları ile tanışmak ve bu konulara yönelik uygulamalar yapmak önemli hale gelmektedir. Bu maksatla okul öncesi dönemde STEM eğitimlerinin verildiği görülmektedir. Bu çalışmanın amacı, 21.yy becerilerini barındıran STEM uygulamalarının okul öncesi öğretmenlerin bilimsel süreç becerilerine etkisinin ortaya koyulması, okul öncesi öğretmenlerinin STEM eğitimine yönelik farkındalıkları ile STEM öğretimine yönelimlerinin incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda Gaziantep ilinde görev yapmakta olan 50 okul öncesi öğretmeninin katılımı ile kontrol grubuna tümevarımsal fen eğitimi, deney grubuna da STEM eğitim modeline uygun uygulamalar gerçekleştirilmiştir. Araştırma verileriBilimsel Süreç Başarı Testi, STEM Farkındalık Ölçeği, Entegre FeTeMM Öğretimi Yönelimi Ölçeği anketleri kullanılarak toplanmıştır. Örnekleme sayısı göz önüne alınarak Shapiro Wilk Normallik Testi uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen verilerin analizinde SPSS 24 paket programından yararlanılmıştır. Verilerin analizinde bağımlı gruplar t-testi ve bağımsız gruplar t-testi yapılmıştır. Araştırma sonucuna göre, okul öncesi öğretmenlerin bilimsel süreç becerilerinin geliştirilmesinde STEM eğitimi uygulamalarının tümevarımsal fen eğitimlerine göre daha etkilidir. Okul öncesi öğretmenlerin STEM farkındalığı ve STEM öğretimi yönelimleri "yüksek" düzeydedir. Okul öncesi öğretmenlerin STEM farkındalığı cinsiyete görefarklılık göstermezken, mesleki kıdem ile STEM farkındalığı arasında negatif yönlü ilişki bulunduğu, ayrıca öğretmenlerin cinsiyet ve mesleki kıdemine göre STEM öğretimi yönelimleri arasında farklılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Sınıf öğretmenlerinin duygusal zekâ, psikolojik iyi olma ve okul iklimine yönelik algıları arasındaki ilişki: Manisa Sarıgöl ilçesi örneği
Araştırmanın amacı, sınıf öğretmenlerinin duygusal zekâ, psikolojik iyi olma ve okul iklimine yönelik algıları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırma genel tarama modelinden ilişkisel tarama modeli ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubu, Manisa ili Sarıgöl ilçesinde görev yapan 87 sınıf öğretmeninden oluşmaktadır. İlçede görev yapan bütün öğretmenlere ulaşılmış ve 87 öğretmenden veriler toplanmıştır. Araştırma 2018-2019 Eğitim-Öğretim yılında gerçekleştirilmiştir. Veriler "Bar-On Duygusal Zekâ Ölçeği", "Psikolojik İyi Olma Ölçeği" (PİOÖ) ve "Örgüt İklimi Betimleme Anketi" ile toplanmıştır. Verilerin çözümlenmesi amacıyla SPSS 23.0 programı kullanılmıştır. Öncelikle normallik varsayımlarına bakılarak duygusal zekâ puanlarının normal dağılmadığı, psikolojik iyi olma ve okul iklimi puanlarının normal dağıldığı belirlenmiştir. Verilerin analizinde, parametrik testlerden bağımsız örneklem t testi, ANOVA ile non-parametrik testlerden Mann-Whitney U Testi, Kruskal-Wallis testi kullanılmıştır. Ayrıca değişkenler arasındaki ilişkinin belirlenmesinde korelasyon analizi yapılmıştır. Verilerin analizi sonucunda, sınıf öğretmenlerinin demografik özellikleri açısından duygusal zekâ puanlarının yaşlarına göre anlamlı farklılık gösterdiği, ancak cinsiyet, okuldaki çalışma yılı ve meslekteki kıdeme göre anlamlı farklılık göstermediği sonucuna ulaşılmıştır. Psikolojik iyi olma puanlarının cinsiyet, yaş, kıdem, okuldaki çalışma yılı açısından farklılık göstermediği ortaya konulmuştur. Okul iklimine yönelik algılarında ise demografik değişkenlere göre anlamlı farklılığa rastlanmamıştır. Araştırmanın sonucunda, psikolojik iyi olma ile duygusal zekâ arasında ilişki olduğu, okul iklimine yönelik algı ile diğer değişkenler arasında ilişki olmadığı görülmüştür.
Fen bilgisi öğretmen adaylarının eleştirel düşünme becerileri ile biyoçeşitlilik okuryazarlığı arasındaki ilişki
Günümüzde çevre kirliliği ile birlikte biyoçeşitlilik kaybı da artmaktadır. Biyoçeşitlilik kaybını anlamada biyoçeşitlilik okuryazarlığı önem kazanmaktadır. Biyoçeşitlilik okuryazarlığında, edinilen bilginin anlamlandırılmasında eleştirel düşünme önemli bir yere sahip olan faktörlerden biridir. Bu araştırmada, fen bilgisi öğretmen adaylarının eleştirel düşünme becerileri ve biyoçeşitlilik okuryazarlığı arasındaki ilişkiyi inceleme amaçlanmıştır. Araştırmada, Ege Bölgesinde bulunan 5 farklı üniversitede öğrenim gören 224 fen bilgisi öğretmen adayı katılmıştır. Araştırmada karşılaştırmalı nedensel ve ilişkisel araştırma yöntemleri birlikte işe koşulmuştur. Verileri toplamada Yoldaş [30] tarafından geliştirilen ve Cronbach Alpha güvenirliği 0,87 olan Eleştirel Düşünme Becerileri Ölçeği (EDBÖ) ve Gürbüz ve ark. [109] tarafından geliştirilen ve Cronbach Alpha güvenirliği 0,85 olan Biyoçeşitlilik Okuryazarlığı Ölçeği (BOÖ) kullanılmış olup, verilerin analizi SPSS 15. programında yapılmıştır. EDBÖ, eleştirel düşünmede hassasiyet, eleştirel düşünmede bilinç, eleştirel düşünmede empati, eleştirel düşünmede kabullenme, eleştirel düşünmede varsayımlar, eleştirel düşünmede sağduyu ve medyaya yönelik eleştirel düşünme becerileri olmak üzere 7 faktörden oluşmaktadır. BOÖ, biyoçeşitlilik tehdit unsurları, biyoçeşitlilik kavramı ve biyoçeşitlilik önemi olmak üzere 3 faktörden oluşmaktadır. Araştırmada verilerin analizinde bağımsız örneklemli t-testi, ANOVA tek yönlü faktör analizi, korelasyon analizi, basit doğrusal regresyon analizi ve ölçeklerin faktörleri arasındaki ilişkiyi araştırmak için kanonik korelasyon analizi yapılmıştır. Çalışma sonucunda, öğretmen adaylarının cinsiyet değişkenine bağlı eleştirel düşünme becerilerinde anlamlı bir farklılığın olduğu görülmüştür. Ayrıca öğretmen adaylarının eleştirel düşünme becerileri ve biyoçeşitlilik okuryazarlığı arasında pozitif yönde düşük ve anlamlı bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir. Öğretmen adaylarının eleştirel düşünme becerileri, biyoçeşitlilik okuryazarlığını anlamlı bir şekilde yordadığı ve varyansın %5,1'ini açıkladığı yapılan basit doğrusal regresyon analizi sonucunda tespit edilmiştir. EDBÖ "Eleştirel Düşünmede Empati" faktörü ile BOÖ "Biyoçeşitlilik Kavramı" faktörü arasında anlamlı bir ilişkinin olduğu yapılan kanonik korelasyon analizi sonucunda tespit edilmiştir. Fen bilgisi öğretmen adaylarının eleştirel düşünme becerilerinde, yaş ve sınıf değişkenleri açısından anlamlı bir farklılığın olmadığı gözlenmiştir. Öğretmen adaylarının biyoçeşitlilik okuryazarlığında, cinsiyet, yaş ve sınıf değişkenleri açısından anlamlı bir farklılığın olmadığı tespit edilmiştir.
Fen bilgisi öğretmenlerinin entelektüel düşünme eğilimleri ile çevre etiği farkındalığı arasındaki ilişki
Günümüzde yaşadığımız çevrenin, doğanın ve teknolojinin sürekli değişim ve gelişim halinde olması eleştirel düşünme ve entelektüel becerilerin aktif kullanılmasını teşvik etmektedir. Gelecek nesilleri yetiştirecek olan Fen Bilimleri öğretmenlerinin çevre etiği farkındalığı ile bu farkındalığın doğru bir şekilde şekillenmesinde etkili olduğu düşünülen entelektüel düşüme becerilerinin bilinmesine ihtiyaç duyulmaktadır. Bu araştırma, Fen Bilimleri öğretmenlerinde eleştirel düşünme becerilerinin alt boyutu olan entelektüel düşünme eğilimi ile çevre etiği farkındalığı arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma tarama deseninde olup, araştırmanın evrenini Manisa İli Merkez İlçe Milli Eğitim Müdürlüklerine bağlı devlet okullarında çalışan Fen Bilimleri öğretmenleri oluşturmuştur (N=183). Örneklem seçimine gidilmeyip evrenin tamamına ulaşılmaya çalışılmıştır. Çalışmaya katılmaya gönüllü olan 146 (%80.0) Fen Bilimleri öğretmenine ulaşılmıştır. Veri toplama araçları olarak "Sosyodemografik Veri Toplama Formu", "Entelektüel Düşünme Eğilimi Ölçeği" ve "Çevre Etiği Farkındalığı Ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, tekli analizlerde bağımsız gruplarda t testi ve ANOVA çok yönlü varyans analizi ve korelasyon ile değerlendirilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre Fen Bilimleri öğretmenlerinin entelektüel düşünme eğilimleri ile çevre etiği farkındalığı arasında zayıf düzeyde bir ilişki olduğu saptanmıştır. Entelektüel düşünme eğilimi puanları arttıkça çevre etiği farkındalığı puanlarının arttığı sonucuna varılmıştır. Bu sonuçlar doğrultusunda öğretmenlerin entelektüel düşünme becerilerini arttırmaya yönelik çalışmaların yapılması, öğrencilerin entelektüel düşünme becerilerinin artması için eğitim programlarına ve ders kitaplarına üst düzey düşünme becerilerini geliştirici aktivitelerin yerleştirilmesi önerilebilir.
Fen eğitiminde artırılmış gerçeklik ile ilgili çalışmaların incelenmesi
Eğitim ve teknoloji birbirine görünmez bağlarla bağlı iki kavramdır. Birindeki gelişme ötekini de etkilemektedir. Başka bir deyişle; gelişen teknoloji eğitime katkı sağlamakta, bu sayede gelişen ve yenilenen eğitim sistemleri ise yeni teknolojik gelişmelere olanak sağlamaktadır. Günümüz dünyasında eğitimi ve teknolojiyi ayrı düşünmek artık neredeyse imkânsızdır. Covid-19 Pandemi sürecinde yüz yüze eğitimin imkânsız hale gelmesiyle birlikte teknolojinin eğitimde oynadığı rolün ve bu teknolojilere erişimin önemi bir kez daha açıkça görülmüştür. Bahsi geçen bu teknolojik gelişmelerden biri de artırılmış gerçeklik teknolojisidir. Artırılmış gerçeklik uygulamaları kısaca, dersin anlatımı esnasında geleneksel yöntemler yerine mobil cihazlar, kişisel bilgisayarlar ve bilgisayar yardımıyla oluşturulan uygulamaların kullanılmasıdır. Kıyaslama yapıldığında, fen bilimleri dersi diğer derslere göre daha fazla soyut kavram içermektedir. Fen Bilimleri dersi gerek ölçme değerlendirme sınavlarının gerekse üniversite sınavlarının Fen Bilimleri Testi bölümlerinde elde edilen doğru cevap sayılarına bakıldığında başarı oranının düşük olduğu derslerden biridir. Bu durumun, dersin içerdiği soyut kavramlardan ve sayısal bir ders olmasından kaynaklandığını söylemek yanlış olmayacaktır. Dersteki başarı oranını yükseltmenin yollarından biri, öğrencilerin sayısal becerilerini arttırmakla beraber, soyut kavramların anlaşılmasını kolaylaştırmaktır. Bu nedenle, artırılmış gerçeklik uygulamalarıyla alakalı çalışmaların odak noktası diğer derslerden ziyade genel olarak Fen Bilimleri dersi olmuştur. Bu araştırmada da fen eğitimde artırılmış gerçeklik kullanımının etkisini inceleyen 26 çalışma analiz edilmiştir. YÖKTEZ aracılığı ile ulaşılan bu çalışmalar 2015-2021 yılları arasında yapılan yüksek lisans ve doktora çalışmaları arasından seçilmiştir. Çalışmaların bulguları ayrıntılı olarak incelenerek tablolar haline getirilmiştir. Bulgular ve sonuçlar derlenerek karşılaştırılmıştır. İnceleme sonucunda, artırılmış gerçeklik uygulamalarının farklı sınıf seviyelerinin fen eğitimde kullanılmasının öğrencilerin akademik başarılarında ve derse yönelik motivasyonlarında etkili olduğu ve bu etkinin pozitif yönde olduğu birçok araştırmanın sonucu olarak belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: (Artırılmış Gerçeklik, Fen Eğitimi, Eğitim Teknolojisi)