Theses supervised by Prof. Dr. Cengiz Soykan
11 theses · Yozgat Bozok University, Uşak University
2-(4-kloro-1-naftiloksi)-2- oksoetil metakrilat'ın 2-(dimetilamino) etil metakrilat ile kopolimerlerinin sentezi ve karakterizasyonu
Bu çalışmada, 2-(4-Kloro-1-Naftiloksi)-2-Oksoetil Metakrilat (CINOEMA) monomeri 70 oC'de faz transfer maddesi trietil benzilamonyumklorür yanında asetonitril çözeltisinde 4-klornaftiloksikarbonil metilenklorür ile sodyum metakrilat'tan sentezlendi. ClNOEMA monomerinin yapısı FT-IR, 1H- ve 13C-NMR yöntemleriyle aydınlatıldı. ClNOEMA'nın 2-(dimetilamino) etil metakrilat (DMAEMA) ile değişik oranlardaki bir seri kopolimerleri hazırlandı. Monomer reaktivite oranları; rClNOEMA ve rDMAEMA Fineman-Ross(F-R), Kelen-Tüdös(K-T) linear yöntemi ve bilgisayar programı RREVM yöntemleriyle hesaplandı. Kopolimerlerin camsı geçiş sıcaklıkları diferansiyel taramalı kalorimetre (DSC ) ile belirlendi. Polimerlerin termal kararlılıkları TGA ile araştırıldı. Kopolimerlerin Molekül Ağırlığı Dağılımı Jel Geçirgenlik Kromotografisi (GPC) Metodu ile hesaplandı. Polimer ve Kopolimerlerin antimikrobiyal özellikleri farklı bakteri ve mantarlara karşı test edildi. Kopolimerlerin kuvaterner amonyum tuzları yapılmış ve elektriksel iletkenlikleri ölçüldü.Kopolimer bileşimindeki CINOEMA'nın miktarı arttıkça kopolimer örneklerinin camsı geçiş sıcaklık değerlerinin ve termal kararlılığının giderek arttığı görüldü. Kopolimer sistemi için monomer reaktivite oranı rClNOEMA =0.1537 ve rDMAEMA =2.9598 olarak bulundu. Bu durum kopolimer zincirinin DMAEMA bakımından zengin olduğunu göstermektedir. Kopolimer bileşimindeki CINOEMA'nın miktarı arttıkça kopolimerlerin bakteri ve mayalara karşı etkisinin arttığı görüldü. Kopolimer bileşimindeki DMAEMA oranı ve sıcaklık arttıkça, kuvaternizasyon süresi uzadıkça iletkenlik değerinin arttığı görüldü.Anahtar Kelimeler: 2-(4-Kloro-1-Naftiloksi)-2-Oksoetil Metakrilat, Kopolimerizasyon, Monomer reaktivite oranları, Termal özellikler, Antimikrobiyal aktivite, Kuvaternizasyon, Elektriksel iletkenlik
2-(4-kloro-1-naftiloksi)-2-oksoetil metakrilat'ın 2-(dietilamino) etil metakrilat ile kopolimerlerinin sentezi ve karakterizasyonu
Bu çalışmada, 2-(4-Kloro-1-Naftiloksi)-2-Oksoetil Metakrilat (CINOEMA) monomeri 70 oC'de faz transfer maddesi trietil benzilamonyumklorür yanında asetonitril çözeltisinde 4-klor-1-naftiloksiklormetilketon'un sodyum metakrilat ile reaksiyonundan sentezlendi. Monomerin yapısı FTIR, 1H-NMR ve 13C-NMR spektroskopik teknikleri kullanılarak karakterize edildi.4CINOEMA'nın 2-(Dietilamino) Etil Metakrilat (DEAEMA) ile değişik oranlardaki kopolimerleri 1,4-dioksan çözeltisinde %1 oranında AIBN başlatıcısı kullanılarak 70 oC'de %10'un altındaki dönüşümlerde hazırlandı. Kopolimer bileşimleri elementel analiz ile belirlendi. Monomer reaktivite oranları Fineman-Ross (F-R) ve Kelen Tüdös (K-T) metodlarıyla ve lineer olmayan değişkenlerdeki hata metodu modeli bilgisayar programı RREVM ile hesaplandı. Kopolimerlerin FTIR, 1H-NMR ve 13C-NMR spektrumları yorumlandı, yumuşama sıcaklıkları DSC ile termal kararlılıkları TGA ile ve molekül ağırlıkları GPC ile belirlendi. Kopolimerlerin kuvaterner tuzları sentezlenerek iletkenlikleri ölçüldü.
Nitril grupları içeren metakrilamit polimerlerinin sentezi ve karakterizasyonu
Bu çalışmada, N,N'-dipropiyonitril metakrilamit (DPMAAm) monomeri 0-5 oC'de trietilamin yanında N,N'-iminodipropiyonitril ile metakriloilklorürden sentezlendi. Monomerin yapısı FTIR, 1H-NMR ve 13C-NMR spektroskopik teknikleri kullanılarak karakterize edildi. DPMAAm'nin stiren (St) ve p-klormetilen stiren (ClM-St) ile değişik oranlardaki kopolimerleri 1,4-dioksan çözeltisinde %1 oranında AIBN başlatıcısı kullanılarak 70 oC'de %10'un altındaki dönüşümlerde hazırlandı. Kopolimer bileşimleri elementel analiz ile belirlendi. Monomer reaktivite oranları Fineman-Ross (F-R) ve Kelen-Tüdös (K-T) lineer metotlarıyla ve lineer olmayan değişkenlerdeki hata metodu modeli bilgisayar programı RREVM ile hesaplandı. Kopolimerlerin FTIR, 1H-NMR ve 13C-NMR spektrumları yorumlandı. Polimerlerin yumuşama sıcaklıkları DSC ile ve termal kararlılıkları TGA ile belirlendi.
N,n'-diasetonitril metakrilamit ile alkil metakrilatların kopolimerlerinin sentezi ve spektroskopik karakterizasyonu
Bu çalışmada, N,N'-Diasetonitril Metakrilamit (DAMAAm) monomeri 0-5 oC'de trietilamin yanında N,N'-iminodiasetonitril ile metakriloilklorürden sentezlendi. Monomerin yapısı FTIR, Raman, 1H-NMR ve 13C-NMR spektroskopik teknikleri kullanılarak karakterize edildi. DAMAAm'nin alkil metakrilatlar [ metil metakrilat (MMA), etil metakrilat (EMA) ve n-bütil metakrilat (n-BuMA) ] ile değişik oranlardaki kopolimerleri 1,4-dioksan çözeltisinde % 1 oranında AIBN başlatıcısı kullanılarak 70 oC'de yüksek dönüşümlerde ~ % 75 hazırlandı. Kopolimerlerin FTIR, Raman, 1H-NMR ve 13C-NMR spektrumları yorumlandı, yumuşama sıcaklıkları DSC ile belirlendi. Kopolimer bileşimleri elementel analiz ile belirlendi. Monomer reaktivite oranları Fineman-Ross (F-R) ve Kelen Tüdös (K-T) metodlarıyla ve lineer olmayan değişkenlerdeki hata metodu modeli bilgisayar programı RREVM ile hesaplandı. Üç metot ile elde edilen r1 ve r2 değerleri birbiriyle uyum içinde görünmektedir, örneğin, DAMAAm-MMA kopolimer sistemi için monomer reaktivite oranları rDAMAAm = 4.6438 ve rMMA = 1.2372; DAMAAm-EMA kopolimer sistemi için monomer reaktivite oranları rDAMAAm = 3.6454 ve rEMA = 1.2456; DAMAAm-n-BuMA kopolimer sistemi için monomer reaktivite oranları rDAMAAm = 4.6085 ve rn-BuMA = 1.0008 dir. Üç kopolimer sistemi için de r1(rDAMAAm) >> 1 ve r2(rMMA, rEMA, rn-BuMA) ? 1 dir ve kopolimerlerdeki monomer birimlerinin blok yapıda düzenlendiği görülmüştür.
Stiren ile N-izopropilakrilamit ve glisidilmetakrilat'ın kopolimerlerinin sentezi ve karakterizasyonu
Bu çalışmada, Stiren (ST) ile N-İzopropilakrilamit (NIPAM) ve Glisidil metakrilat (GMA)'ın değişik oranlardaki kopolimerleri 1,4-dioksan çözeltisinde %1 oranında AIBN başlatıcısı kullanılarak 70 oC'de %10'un altındaki dönüşümlerde hazırlandı. Kopolimerlerin FTIR, 1H-NMR, 13C-NMR ve Raman spektrumları yorumlandı. Kopolimer bileşimleri elementel analiz ve 1H-NMR spektrumları ile belirlendi. Monomer reaktivite oranları Fineman-Ross (F-R) ve Kelen-Tüdös (K-T) metotlarıyla ve lineer olmayan değişkenlerdeki hata metodu modeli bilgisayar programı RREVM ile hesaplandı. Stiren'den daha büyük r değerine sahip GMA'nın ST'den daha reaktif olduğu görülmüştür. ST/GMA kopolimer sistemi için kopolimer türünün GMA birimlerince daha zengin olduğu alternatif kopolimer yapısında olduğu belirlenmiştir. ST ve NIPAM için r değerleri 1'den büyük olarak belirlenmiştir. ST/NIPAM kopolimer sistemi için kopolimer türünün blok kopolimer yapısında olduğu görülmüştür. Polimerlerin termal kararlılıkları TGA ile belirlendi. Kopolimer bileşimlerindeki stiren oranlarının artması ile kopolimerlerin termal karalılıklarının arttığı gözlendi. Anahtar Kelimeler: Stiren, N-İzopropilakrilamit, Glisidil metakrilat, Kopolimerizasyon, Monomer Reaktivite Oranı.
Synthesis and characterization of poly(diethylamino ethyl methacrylate-co-ethyl methacrylate)/polyindole composites
Mevcut çalışmada; İlk aşamada, hidrofilik monomer 2-dietilamino etilmetakrilat (DEAEMA) ve hidrofobik monomer etil metakrilattan (EMA) serbest radikal polimerizasyonu kullanılarak amfifilik poli(DEAEMA-ko-EMA) kopolimerleri sentezlendi. İkinci aşamada, poli(DEAEMA-ko-EMA) kopolimerinde in situ oksidatif polimerizasyon tekniği kullanılarak demir(III) klorür (FeCl3) varlığında indol iletken monomer kullanılarak farklı konsantrasyonlarda beş seri kompozit hazırlandı. Polimer kompozitlerin (PC'ler) yapıları FTIR, TGA, SEM, AFM karakterizasyon teknikleri kullanılarak aydınlatıldı. PC'ler, test tüpü yöntemi (TM) ile Streptococcus mutans kullanılarak test edilen bakteriyel biyofilm yapışması konusunda önemli performans sergiledi. Bu çalışmada, PC1'in 0,006 mg/ml konsantrasyonu Streptococcus mutans'ın biyofilm oluşumunu %83,199 oranında azaltmıştır. PC'lerdeki poli(indol) konsantrasyonu ve miktarı arttıkça % antibiyofilm etkisi de artmaktadır. Hazırlanan poli(DEAEMA-co-EMA)/PIN kompozitlerinin Escherichia coli ve Staphylococcus aureus'a karşı antibakteriyel aktivitesi değerlendirildi ve sonuçlar kompozitin antibakteriyel aktiviteye sahip olduğunu gösterdi. Bunun yanısıra, kompozitlerin antioksidan çalışmaları da yapıldı. Sonuçlar poli(DEAEMA-co-EMA)/PIN(%90) kompozitinin biyoaktivitesinin arttığını gösterdi. Ayrıca antioksidan çalışmalarının bulguları, PIN'in diğer tüm numuneler arasında en yüksek canlılık değerini sergilediğini gösterdi. Ayrıca, kompozit ince filmlerin dielektrik özellikleri; dielektrik kayıp ve tanjant değerleri baz alınarak frekansa bağlı olarak değerlendirme yapılmıştır.
Poliindol/poli[2-(dimetilamino) etil metakrilat-ko-metil metakrilat] iletken kompozitlerin sentezi ve karakterizasyonu
Bu çalışmada; birinci aşamada, hidrofilik monomer 2-dimetilamino etilmetakrilat (DMAEMA) ve hidrofobik monomer metil metakrilattan (MMA) serbest radikal polimerizasyonu kullanılarak amfifilik poli(DMAEMA-ko-MMA) kopolimeri hazırlandı. İkinci aşamada, poli(DMAEMA-ko-MMA) kopolimerinde in situ oksidatif polimerizasyon yöntemi kullanılarak demir(III) klorür (FeCl3) varlığında indol iletken monomer kullanılarak farklı konsantrasyonlarda beş seri PIN/DMAEMA-ko-MMA kompoziti hazırlandı. Polimer kompozitlerin (PC'ler) yapıları FTIR, TGA, SEM, AFM karakterizasyon teknikleri kullanılarak aydınlatıldı. PC'ler, test tüpü yöntemi (TM) ile Streptococcus mutans kullanılarak test edilen bakteriyel biyofilm yapışması konusunda önemli performans sergiledi. Bu çalışmada, PC1'in 0,006 mg/ml konsantrasyonu Streptococcus mutans'ın biyofilm oluşumunu %83,199 oranında azaltmıştır. CP'lerdeki poli(indol) konsantrasyonu ve miktarı arttıkça % antibiyofilm etkisi de artmaktadır. Hazırlanan PIN/(DMAEMA-ko-MMA) kompozitlerinin Escherichia coli ve Staphylococcus aureus'a karşı antibakteriyel aktivitesi değerlendirildi ve sonuçlar kompozitin antibakteriyel aktiviteye sahip olduğunu gösterdi. Bunun yanısıra, kompozitlerin antioksidan çalışmaları da yapıldı. Sonuçlar PIN(90%)/(DMAEMA-ko-MMA) kompozitinin biyoaktivitesinin arttığını gösterdi. Ayrıca antioksidan çalışmalarının bulguları, PIN'in diğer tüm numuneler arasında en yüksek canlılık değerini sergilediğini gösterdi. Kompozit ince filmlerin dielektrik özellikleri; dielektrik kayıp ve tanjant değerleri baz alınarak frekansa bağlı olarak değerlendirme yapılmıştır.
Glisidil metakrilat- akrilonitril kopolimerlerinin sentezi, karakterizasyonu ve termal özelliklerinin incelenmesi
Bu çalışmada, glisidil metakrilat (GMA)'ın akrilonitril (AN) ile kopolimerleri 1,4-dioksan çözücüsünde, 70 oC'de, benzoil peroksit (BPO)'in serbest radikal başlatıcı olarak kullanılmasıyla serbest radikal çözelti polimerizasyonu yöntemi ile sentezlendi. Kopolimerizasyon davranışı GMA'nın monomer besleme mol fraksiyonunun 0.20 ila 0.80 arasında değiştiği geniş bir kompozisyon aralığında ve %10 kopolimer dönüşümlerinin altında incelendi. Kopolimerler, fourier dönüşümlü kızılötesi (FT-IR) spektroskopisi, jel geçirgenlik kromatografisi (GPC) ve taramalı elekron mikroskobu (SEM) yöntemleri ile karakterize edildi. Termogravimetrik analiz (TGA) çalışmaları, AN oranının artması ile kopolimerlerin termal kararlılığının arttığını gösterdi. Termal bozunma aktivasyon enerjileri Ozawa metodu ile hesaplandı. Kopolimer bileşimi, element analizi ile belirlendi. Monomer reaktivite oranları Fineman - Ross (F-R) ve Kelen - Tudos (K-T) gibi geleneksel doğrusallaştırma yöntemlerinin uygulanmasıyla ve bilgisayar programı kullanarak doğrusal olmayan bir değişken modeli (RREVM) yöntemi ile belirlendi ve tüm sonuçlar tartışıldı.
Glisidil metakrilat- akrilonitril kopolimerlerinin sentezi, karakterizasyonu ve termal özelliklerinin incelenmesi
Bu çalışmada, glisidil metakrilat (GMA)'ın akrilonitril (AN) ile kopolimerleri 1,4-dioksan çözücüsünde, 70 oC'de, benzoil peroksit (BPO)'in serbest radikal başlatıcı olarak kullanılmasıyla serbest radikal çözelti polimerizasyonu yöntemi ile sentezlendi. Kopolimerizasyon davranışı GMA'nın monomer besleme mol fraksiyonunun 0.20 ila 0.80 arasında değiştiği geniş bir kompozisyon aralığında ve %10 kopolimer dönüşümlerinin altında incelendi. Kopolimerler, fourier dönüşümlü kızılötesi (FT-IR) spektroskopisi, jel geçirgenlik kromatografisi (GPC) ve taramalı elekron mikroskobu (SEM) yöntemleri ile karakterize edildi. Termogravimetrik analiz (TGA) çalışmaları, AN oranının artması ile kopolimerlerin termal kararlılığının arttığını gösterdi. Termal bozunma aktivasyon enerjileri Ozawa metodu ile hesaplandı. Kopolimer bileşimi, element analizi ile belirlendi. Monomer reaktivite oranları Fineman - Ross (F-R) ve Kelen - Tudos (K-T) gibi geleneksel doğrusallaştırma yöntemlerinin uygulanmasıyla ve bilgisayar programı kullanarak doğrusal olmayan bir değişken modeli (RREVM) yöntemi ile belirlendi ve tüm sonuçlar tartışıldı.
Poli(stiren)/poli(akrilonitril)/poliindol üçlü kompozitlerin sentezi ve karakterizasyonu
Bu çalışmada çeşitli miktarlarda Poli(Stiren) (PSt), Poli(Akrilonitril) (PAN) ve Poli(İndol) (PIN) içeren polistiren/poliakrilonitril/poliindol (PSt/PAN/PIN) üçlü kompozitler oksidan olarak FeCl3 kullanılarak kimyasal polimerizasyon yöntemi ile sentezlenmiştir. Üçlü kompozitlerin oluşumu, Fourier Dönüşümlü Kızılötesi Spektroskopisi (FTIR) ile desteklenmiştir. Yapılan morfolojik çalışmalar tüm kompozitlerin pürüzsüz bir yüzeye sahip olduğunu göstermektedir. Termogravimetrik analizler (TGA) kompozitlere PIN eklenmesinin kompozitlerin termal kararlılığını arttırdığını göstermiştir. X-Rey Difraksiyonu (XRD) analizi ile PIN ve üçlü kompozitlerin amorf yapıya sahip olduğu görülmüştür. PIN ve PSt/PAN/PIN üçlü kompozitlerin elektrik iletkenlikleri dört nokta tekniği kullanılarak ölçülmüştür. PIN'a ait iletkenlik 5,0×10-3 S cm-1, ağırlıkça % 9, 27, 45, 63 ve 81 PIN içeren kompozitlerin iletkenlikleri ise sırası ile 3,5×10–4, 7,4×10–4, 1,3×10–3, 2,2×10–3 ve 2,8×10–3 S cm–1 olarak ölçülmüştür.
Poli(stiren)/poli(akrilonitril)/poliindol üçlü kompozitlerin sentezi ve karakterizasyonu
Bu çalışmada çeşitli miktarlarda Poli(Stiren) (PSt), Poli(Akrilonitril) (PAN) ve Poli(İndol) (PIN) içeren polistiren/poliakrilonitril/poliindol (PSt/PAN/PIN) üçlü kompozitler oksidan olarak FeCl3 kullanılarak kimyasal polimerizasyon yöntemi ile sentezlenmiştir. Üçlü kompozitlerin oluşumu, Fourier Dönüşümlü Kızılötesi Spektroskopisi (FTIR) ile desteklenmiştir. Yapılan morfolojik çalışmalar tüm kompozitlerin pürüzsüz bir yüzeye sahip olduğunu göstermektedir. Termogravimetrik analizler (TGA) kompozitlere PIN eklenmesinin kompozitlerin termal kararlılığını arttırdığını göstermiştir. X-Rey Difraksiyonu (XRD) analizi ile PIN ve üçlü kompozitlerin amorf yapıya sahip olduğu görülmüştür. PIN ve PSt/PAN/PIN üçlü kompozitlerin elektrik iletkenlikleri dört nokta tekniği kullanılarak ölçülmüştür. PIN'a ait iletkenlik 5,0×10-3 S cm-1, ağırlıkça % 9, 27, 45, 63 ve 81 PIN içeren kompozitlerin iletkenlikleri ise sırası ile 3,5×10–4, 7,4×10–4, 1,3×10–3, 2,2×10–3 ve 2,8×10–3 S cm–1 olarak ölçülmüştür.