Theses supervised by Prof. Dr. Özgür Eminağaoğlu
13 theses · Artvin Çoruh University
Artvin Çoruh Üniversitesi Seyitler yerleşkesi ve çevresinin florası
Bu çalışma, Artvin Çoruh Üniversitesi Seyitler Yerleşkesi ve çevresinin florasının tespit edilmesi amacıyla 2012-2014 yılları arasında yapılmıştır. Araştırma alanı, Davis'in grid sistemine göre A8 karesinde yeralmakta olup, Holarktik bölgenin, Avrupa-Sibirya fitocoğrafik alanının Karadeniz provensinin Kolşik kesiminde yer almaktadır. Çalışma alanı 200-2500 m yükselti arasında bulunmaktadır. Bu araştırmada 82 familya, 271 cinse ilişkin toplam 369 adet takson saptanmıştır. Bunlardan 5 takson Pteridophyta, 364 takson ise Spermatophyta bölümüne ilişkindir. Spermatophyta bölümüne ilişkin taksonlardan 8'i Gymnospermae, 356'sı Angiospermae alt bölümünde bulunmaktadır. Araştırma alanında en fazla takson içeren ilk üç familyalar; Asteraceae (36 takson), Gramineae (26 takson), Leguminosae (Fabaceae) (25 takson) ve Cruciferae (Brassicaceae) (23 takson), Rosaceae (23 takson), Labiatae (Lamiaceae) (19 takson), Boraginaceae (13 takson), Scrophulariaceae (13 takson), Caryophyllaceae (10 takson), Ranunculaceae (9 takson), Umbelliferae (Apiaceae) (4 takson)'dir. Çalışma alanında belirlenen 219 taksonun fitocoğrafik bölgeleri alanda saptanmıştır. Tespit edilen türlerin fitocoğrafik bölgelere göre dağılımları ise şöyledir: 134 adeti Avrupa-Sibirya, 16 adeti İran-Turan ve 9 adeti Akdenizdir. Araştırma alanında 11 adet endemik bitki saptanmıştır. Endemik bitkiler, uluslararası IUCN tehlike kategorilerine göre sınıflandırılmıştır.
Barhal vadisi (Yusufeli) ve yakın çevresinin florası
Bu çalışma, Barhal Vadisi (Yusufeli) ve Yakın Çevresi Florası'nın tespit edilmesi amacıyla 2013-2014 yılları arasında yapılmıştır. Araştırma alanı, Davis'in grid sistemine göre A8 karesinde yer almakta olup, Holarktik bölgenin, Avrupa-Sibirya flora alanının Öksin kesiminin Kolşik altkesiminde yer almaktadır. Çalışma alanı 600-3352 m yükseltiler arasında yer almaktadır. Bu araştırmada 100 familya, 328 cinse ilişkin toplam 593 adet takson saptanmıştır. Bunlardan 19 takson Pteridophyta, 574 takson ise Spermatophyta bölümüne ilişkindir. Spermatophyta bölümüne ilişkin taksonlardan 9'u Gymnospermae, 565'si Angiospermae alt bölümünde bulunmaktadır. Araştırma alanında en fazla takson içeren familyalar sırasıyla; Compositae (65 takson), Poaceae (60 takson), Rosaceae (34 takson), Lamiaceae (31 takson), Leguminosae (28 takson), Brassicaceae (24 takson), Apiaceae (23 takson), Boraginaceae (18 takson), Caryophyllaceae (17 takson) ve Campanulaceae (14 takson). Çalışma alanında belirlenen 291 taksonun fitocoğrafik bölgeleri saptanmıştır. Bu türlerin fitocoğrafik bölgelere göre dağılımları ise şöyledir: 235 adeti (%39,6) Avrupa-Sibirya, 45 adeti (%7,6) İran-Turan ve 11 adeti (%1,9) Akdeniz'dir ve coğrafi bölgesi bilinmeyen ve birden fazla bölgede yayılış gösterenler 302 adet (%50,9)'dir. Taksonların hayat formlarına göre dağılım ve oranları sırasıyla şöyledir: Hemikriptofitler 159 takson (%27), Kriptofitler 109 takson (%18,4), Fanerofitler 66 takson (%11,1), Kamefitler 62 takson (%10,4) ve Terofitler 52 takson (%8,75)'dir. Araştırma alanında 42 adet endemik ve 57 adet endemik olamayan nadir bitki türü saptanmış olup, endemizim oranı %7,1'dir. IUCN tehlike kategorilerine göre endemik ve endemik olmayan nadir 99 adet taksonun tehlike durumu değerlendirilmiştir. Anahtar Sözcükler: Flora, Barhal, Kolşik altkesim, Yusufeli, Endemik.
Sarp Sınır Kapısı (Kemalpaşa, Hopa) çevresi florası
Bu çalışma, Sarp Sınır Kapısı (Kemalpaşa, Hopa) Çevresi florasının tespit edilmesi amacıyla 2013-2014 yılları arasında yapılmıştır. Araştırma alanı, Davis'in grid sistemine göre A8 karesinde yer almakta olup, Holarktik bölgenin, Avrupa-Sibirya Fitocoğrafik alanının Karadeniz provensinin Kolşik kesiminde yer almaktadır. Araştırma alanı deniz seviyesinden başlayıp 1513 m yükseltiye kadar çıkmaktadır. Bu araştırmada 80 familya, 184 cinse ilişkin toplam 253 takson saptanmıştır. Bunlardan 7 takson Pteridophyta, 246 takson ise Spermatophyta bölümüne ilişkindir. Spermatophyta bölümüne ilişkin taksonlardan 2'si Gymnospermae, 244'ü Angiospermae alt bölümünde bulunmaktadır. Araştırma alanında en fazla takson içeren ilk on familya; Asteraceae (24 takson), Poaceae (21 takson), Rosaceae (18 takson), Fabaceae (14 takson), Lamiaceae (13 takson), Boraginaceae (10 takson), Brassicaceae (6 takson), Geraniaceae (6 takson), Primulaceaea (6 takson) ve Caryophyllaceae (5 takson)'dir. Çalışma alanında belirlenen 81 taksonun fitocoğrafik bölgeleri saptanmıştır. Tespit edilen türlerin fitocoğrafik bölgelere göre dağılımları ise şöyledir: 77 adedi Avrupa-Sibirya, 4 adedi Akdeniz fitocoğrafik bölgesine aittir. Taksonların hayat formlarına dağılımı ve oranları sırasyla şöyledir: hemikriptofit 56 (% 33,9), kriptofit 35 (% 21,2), kamefit 28 (% 17), fanerofit 24 (% 14,6), terofit 21 (% 12,7), ve yarı parazit 1 (% 0,6)'dir. Araştırma alanında endemik bitki saptanmamıştır. Araştırma alanında bulunan bitkiler IUCN tehlike kategorilerine göre sınıflandırılmıştır.
Tekmezar Dağı (Sarıbudak Köyü, Artvin) ve çevresinin florası
Bu çalışma, Tekmezar Dağı (Sarıbudak köyü, Artvin) ve Çevresinin Florası'nın tespit edilmesi amacıyla 2013-2015 yılları arasında yapılmıştır. Araştırma alanı, Davis'in grid sistemine göre A8 karesinde yer almakta olup, Holarktik bölgenin, Avrupa-Sibirya flora alanının Öksin kesiminin Kolşik altkesiminde yer almaktadır. Çalışma alanı 300-3224 m yükseltiler arasında bulunmaktadır. Bu araştırmada 79 familya, 234 cinse ilişkin toplam 365 adet bitki taksonu saptanmıştır. Bunlardan 11 takson Pteridophyta, 354 takson ise Spermatophyta bölümüne ilişkindir. Spermatophyta bölümüne ilişkin taksonlardan 4'ü Gymnospermae, 350'si Angiospermae alt bölümünde bulunmaktadır. Araştırma alanında en fazla takson içeren familyalar sırasıyla; Compositae (45 takson), Leguminosae (33 takson), Rosaceae (28 takson), Lamiaceae (25 takson), Boraginaceae (14 takson), Caryophyllaceae (12 takson), Brassicaceae (11 takson), Ranunculaceae (10 takson), Apiaceae (10 takson) ve Plantaginaceae (9 takson). Çalışma alanında belirlenen 174 taksonun fitocoğrafik bölgeleri saptanmıştır. Bu türlerin fitocoğrafik bölgelere göre dağılımları ise şöyledir: 130 adeti (%35,6) Avrupa-Sibirya, 37 adeti (%10,2) İran-Turan ve 7 adeti (%1,9) Akdeniz'dir ve coğrafi bölgesi bilinmeyen ve birden fazla bölgede yayılış gösterenler 191 adet (%52,3)'dir. Taksonların hayat formlarına göre dağılım ve oranları sırasıyla şöyledir: Hemikriptofitler 109 takson (%29,9), Kriptofitler 66 takson (%18,1), Fanerofitler 49 takson (%13,4), Kamefitler 48 takson (%13,2) ve Terofitler 31 takson (%8,5)'dir. Araştırma alanında 16 adet endemik ve 29 adet endemik olmayan nadir bitki türü saptanmış olup, endemizim oranı %4,4'dır. IUCN tehlike kategorilerine göre endemik ve endemik olmayan nadir 45 adet taksonun tehlike durumu değerlendirilmiştir. Anahtar Kelimeler: Flora, Tekmezar Dağı, Kolşik altkesim, Sarıbudak, Endemik.
Kamilet Vadisi (Arhavi) flora ve vejetasyonu
Bu çalışma, 2011-2016 yılları arasında, Doğu Karadeniz Bölgesi'nin kuzeydoğusunda, oldukça zengin floristik içeriğe sahip Kamilet Vadisi'nin flora ve vejetasyon yapısını incelemeyi amaçlamıştır. 300-3264 m. yükselti arasında bulunan araştırma alanı, Davis tarafından uygulanan kare yöntemine göre A8 karesinde yeralmakta olup, Holarktik bölgenin, Avrupa-Sibirya fitocoğrafik alanının Karadeniz provensinin Kolşik kesimine girmektedir. Bu araştırmada, 107 familya, 361 cinse ilişkin toplam 651 adet takson saptanmıştır. Bunlardan 41 takson Pteridophyta, 610 takson ise Spermatophyta bölümüne ilişkindir. Spermatophyta bölümüne ilişkin taksonlardan 5'i Gymnospermae, 605'i Angiospermae alt bölümünde bulunmaktadır. Angiospermae taksonlarının 504 adeti Magnoliatae, 101 adeti ise Liliatae sınıfına ilişkindir. Araştırma alanında en fazla takson içeren familyalar; Asteraceae 79 adet, Poaceae 44 adet, Rosaceae 38 adet, Fabaceae 30 adet, Brassicaceae 28 adet, Lamiaceae 28 adet, Caryophyllaceae 21 adet, Ranunculaceae 20 adet, Boraginaceae 18 adet ve Apiaceae 17 adettir. Çalışma alanında belirlenen 378 taksonun (%58.07) floristik bölgeleri saptanmıştır. Taksonların, fitocoğrafik bölgelere göre dağılımları ise şöyledir: 326 adeti (%86.24) Avrupa-Sibirya, 19 adeti (%5.03) İran-Turan, 5 adeti (%1.32) Akdeniz kökenli, 28 adeti (%7.41) kozmopolittir. Taksonların hayat formlarına göre dağılımları sırasıyla şöyledir: Hemikriptofitler 253 takson, Kriptofitler 196 takson, Fanerofitler 46 takson, Kamefitler 68 takson, Terofitler 86 takson ve Vasküler parazitler 2 taksondur. Araştırma alanında 19 adet endemik bitki saptanmış olup, endemizm oranı %2.92'dir. Endemik ve endemik olmayan nadir bitkiler, uluslararası IUCN tehlike kategorilerine göre sınıflandırılmıştır. Araştırma alanının vejetasyonu, Braun-Blanquet yöntemine göre 168 örnek alan alınarak araştırılmıştır. Araştırma alanında, 5 farklı vejetasyon tipine ait 11 bitki birliği tanımlanmıştır. Bunlardan 2'si bilim dünyası için yenidir. Çalışma alanının vejetasyon ve bitki birlikleri haritaları Coğrafi Bilgi Sistemlerine göre hazırlanmıştır.
İstanbul ili Esenyurt ilçesinde kullanılan bitkisel halk ilaçlarının araştırılması
Bu çalışma 2013-2019 yılları arasında Marmara Bölgesi İstanbul ili Esenyurt ilçesinde kullanılan bitkisel halk ilaçlarının kullanımının belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma sonucunda 35 familyaya ait 69 cins, 73 tür ve 1 alttüre ait bitki taksonunun halk ilacı olarak kullanıldığı tespit edilmiştir. Yerel halka (72 kişi) anketler yapılmış ve en fazla kullandıkları tıbbi ve aromatik bitkiler belirlenmiştir. Yapılan yerel halk anket çalışmasına göre en fazla kullanılan tıbbi ve aromatik bitki türlerinin Ihlamur (Tilia cordata Mill.), Nane (Mentha x piperita L.), Kuşburnu (Rosa canina L.), Adaçayı (Salvia officinalis L.), Papatya (Matricaria chamomilla L.), Zencefil (Zingiber officinale Roscoe), Kantaron (Hypericum perforatum L.), Kiraz (Prunus avium (L.) L.) sapı, Isırgan otu (Urtica dioica L.), Melisa (Melissa officinalis L.) olduğu saptanmıştır. Katılımcıların tıbbi ve aromatik bitkileri en fazla ağrı kesici, balgam söktürücü, idrar söktürücü, kabızlık, öksürük kesici, sakinleştirici-yatıştırıcı, sindirim sistemi bozukluğu, solunum sistemi bozukluğu, uykusuzluk ve zayıflatıcı olarak kullandıkları tespit edilmiştir. Anahtar Sözcükler: Anket, Esenyurt, Halk İlacı, Tıbbi, Aromatik
Güneysu (Rize) ilçesinin etnobotanik özellikleri
Dünya'da artan ihtiyaçlar doğrultusunda insanların doğaya ve doğal ürünlere olan talebi her geçen gün artmaktadır. Ülkemizin her bölgesinde farklı iklim koşullarının hüküm sürmesi, beraberinde farklı etnobotanik özelliğe sahip bitkileri içeren zengin floraları oluşturmaktadır. Doğu Karadeniz bölgesi sınırları içerisinde yer alan Rize yöresi de bunlardan bir tanesidir. Bu çalışma 2017-2018 yılları arasında, Güneysu (Rize) sınırları içerisinde yetişen bazı taksonların etnobotanik özelliklerini tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Yapılan çalışmada, yöre insanlarıyla bire bir görüşmeler yapılmış, yöre insanlarına anketler uygulanmış, yörede bulunan bilirkişilerden faydalanılmıştır. Yapılan çalışmalar sonucunda Güneysu (Rize) sınırları içerisinde 62 familyaya ait 112 taksonun etnobotanik özelliğe sahip olduğu tespit edilmiştir. Tür sayısı bakımından en zengin familyalar: Rosaceae 11 takson (%6,79 ), Lamiaceae ve Asteraceae 6 takson (%3,70), Apiaceae, Ericaceae ve Solanaceae 5 takson (%3,09)'dur. Tespit edilen taksonların fitocoğrafik bölgelere göre dağılımı ise şöyledir: 36'sı (% 32) Avrupa Sibirya elementi, 10'u (% 9) Akdeniz elementi, coğrafi bölgesi bilinmeyenler ve birden fazla bölgeyi tercih edenler ise 66 (% 59)'dır.
Erzurum bataklıkları sulak alanının florası
Bu çalışmanın amacı; 2017-2019 yılları arasında Erzurum'un kuzeyinde bulunan Erzurum Bataklıkları sulak alanı'nın florasını belirlemektir. Çalışma alanı, Davis'in grid sistemine göre A8 karesinde, Holarktik bölgenin de İran- Turan flora alanında bulunmaktadır. Araştırma alanı 1751-1764 m yükseltiler arasında bulunmaktadır. Bu araştırmada 40 familyaya ait 141 cinse ilişkin toplam 223 adet bitki taksonu tespit edilmiştir. Araştırma alanında en fazla takson içeren ilk üç familya sırasıyla; Asteraceae (43), Fabaceae (21), Lamiaceae (18)' dir. Araştırma alanında saptanan 102 taksonun fitocoğrafik bölgeleri belirlenmiştir. Bu taksonların fitocoğrafik bölgelere göre dağılımları: % 64,7'si İran-Turan, % 31,3'ü Avrupa-Sibirya, % 3' ü Karadeniz, %1'i Akdeniz'dir. 223 bitki taksonundan % 54,3'ü coğrafi bölgesi bilinmeyen ve birden fazla bölgede yayılış gösterenler türlerdir. Çalışma da endemik bitki türü 25 adet olarak belirlenmiş, endemizm oranı % 11,2 olarak hesaplanmıştır. IUCN tehlike kategorilerine göre endemik ve endemik olmayan nadir 29 taksonun tehlike durumu değerlendirilmiştir.
Beşpare köylerinin halk ilacı olarak kullanılan bitkilerinin belirlenmesi
Bu çalışma, 2017-2020 yılları arasında Artvin ili merkez ilçesine bağlı Beşpare Köyleri olarak bilinen Seyitler, Vezirköy, Ahlat, Varlık ve Salkımlı köylerinde halk tarafından tıbbi ve aromatik amaçla kullanılan bitki türlerinin yöresel isimleri ve kullanımlarının belirlemesi ayrıca bahçelerde yetiştirilen meyve potansiyellerinin tespit edilmesi amacıyla gerçekleştirildi. Çalışma alanı 300-3000 m yükseltiler arasında ve 7 milyon m² yüzölçümüne sahiptir. Araştırma alanı Davis'in grid sistemine göre A8 karesinde, Holarktik bölgenin, Avrupa-Sibirya flora alanının Öksin kesiminin Kolşik altkesiminde yer almaktadır. Araştırma alanında 120 kişi ile anket yapılmıştır. Veriler, bilgilendirici konsensüs (FIC-Factor informant consensus), geçerlik düzeyi (FL-fidelity level) ve kullanım değeri (UV-use value) faktörü ile analiz edildi. Anket sonucunda; 39 familyaya ait 75 bitki türünün yöre halkı tarafından tıbbi ve aromatik amaçlarla kullanıldığı tespit edilmiştir. Araştırma alanında en çok takson içeren familyalar sırasıyla; Rosaceae (8 takson), Asterecaeae (5 takson), Lamiaceae (4 takson), Apiaceae (4 takson)'dir. IUCN tehlike kategorilerine göre endemik ve endemik olmayan nadir 75 adet taksonun tehlike durumu değerlendirilmiştir.
Türkiye'deki Rosaceae familyasına mensup bazı cinslerin (Aria, Hedlundia, Sorbus ve Torminalis) morfolojik ve moleküler filogenetik yönden araştırılması
Aria (Pers.) Host, Hedlundia Sennikov & Kurtto, Sorbus L. ve Torminalis Medik. cinsleri sistematik yönden Rosaceae familyasının Amygdaloideae alt familyasında yer alan, çok sayıda taksonu, hibritleri ve bahçe formları bulunan, cins içinde gözlenen hibritleşmeler ve poliploidi nedeniyle türlerin ayrımında taksonomik olarak sıkıntı yaşanan önemli bitki gruplarıdır. Türkiye'deki bu cinslere ait türlerinin taksonomisini revize etmek ve filogenisini oluşturmak için gerçekleştirilen bu tez çalışmasında Sorbus cinsi içinde yer aldığı bilinen 18 taksonun morfolojik ve moleküler karakterleri incelenmiştir. Taksonomik araştırmalar neticesinde, S. aucuparia dışındaki tüm taksonların sinonim oldukları belirlenmiştir. Uluslararası Bitki Adları veri bankalası (IPNI) ve Yaşam Kataloğu (Catalohue of Life=COL) verileri ile bu çalışmadaki analizler sonucunda elde edilen veriler ışığında: Türkiye'de Aria cinsinden 5 tür, Hedlundia cinsinden 7 tür, Sorbus cinsinden 1 tür ve Torminalis cinsinden 1 türün bulunduğu belirlenmiştir. Türler arası ayrımı daha net ortaya koyabilmek için 4 farklı gen bölgesiyle (matK, ITS, RbcL, LEAFY2) çalışılmış, matK ve ITS gen dizilimleri ile hem tür içi hemde cinsler arası filogeni gözlenmeye çalışılmıştır. Filogenetik analizlerde kullanılan çekirdek gen bölgesinde (ITS), kloroplast gen bölgesine (matK) göre türler arasında daha fazla varyasyon gözlenmiştir. Filogenetik ve morfolojik çalışmalar neticesinde, S. subfusca türünün Aria cinsi içinde yer aldığı, S. caucasica var. yaltrikii taksonunun H. armeniaca'nın sinonimi olduğu, S. caucasica'nın Hedlundia cinsi içinde ancak, H. armeniaca'dan farklı yeni bir tür olarak değerlendirilmesi gerektiği belirlenmiştir. ITS gen bölgesiyle yapılan filogenetik analizlerde Türkiye'den örneklenen S. aucuparia örnekleri ve T. glaberrima örneklerinin kendi içinde farklı dallanmalar gösterdiği belirlense de yüksek oranda varyasyona rastlanmamıştır. S. turcica, S. taurica S. umbellata ve S. graeca türlerinin hem morfoloji hemde filogenetik olarak Aria cinsi altında yer aldığı desteklenmiştir. Çalışma kapsamında değerlendirilen 14 türden 10 tanesi ilk defa bu çalışma ile moleküler analizlere konu edilmiş, farklı gen bölgesi dizileri oluşturulmuştur. Türkiye Aria, Hedlundia, Sorbus ve Torminalis cinsleri türleri için teşhis anahtarları oluşturulmuş, türlerin ayrıntılı tanımlamaları yapılarak Türkiye ve Dünya dağılımlarıyla ilgili bilgiler ile bu türlerin arazi fotoğrafları ve yerel isimleri verilmiştir.
Oltu ilçesi dutlu dağı ve çevresinin flora ve vejetasyonu
Bu çalışma, 2020-2022 yılları arasında, Doğu Karadeniz Bölgesi'nin güneydoğusunda yer alan, Dutlu dağı ve çevresinin flora ve vejetasyon yapısını incelemeyi amaçlamıştır. 900-2530 m. yükseltiler arasında yer alan çalışma alanı, Holarktik bölgenin, İran-Turan fitocoğrafik alanı içerisinde kalmakta ve Davis tarafından uygulanan kareleme yöntemine göre A9 karesinde yer almaktadır. Bu araştırmada, 86 familya, 390 cinse ilişkin toplam 773 adet takson saptanmıştır. Bu taksonların tamamı Tracheophyta bölümüne aittir. Taksonların 1 adedi Gnetopsida, 5 adedi Pinopsida, 7 adedi Polypodiopsida, 683 adeti Magnoliopsida, 77 adeti ise Liliopsida sınıfına aittir. Araştırma alanında en çok taksona sahip familyalar; Asteraceae (121 takson), Fabaceae (64 takson), Lamiaceae (62 takson), Rosaceae (51 takson), Brassicaceae (42 takson), Caryophyllaceae (37 takson), Poaceae (31 takson), Apiaceae (30 takson) ve Boraginaceae (26 takson) dir. Araştırma alanında tespit edilen 285 taksonun (%36,92) fitocoğrafik bölgeleri saptanmıştır. Taksonların, fitocoğrafik bölgelere göre dağılımları şu şekilde sıralanmaktadır: 164 adeti (%21,24) İran-Turan, 95 adeti (%12,31) Avrupa-Sibirya, 26 adeti (%3,37) Akdeniz kökenli, 488 adeti (%63,08) çok bölgeli veya fitocoğrafik bölgesi tanımlanmamıştır. Hayat formlarına göre taksonların dağılımı şu şekildedir: Hemikriptofitler 407, Kriptofitler 108, Fanerofitler 74, Kamefitler 34, Terofitler 145, ve Vasküler parazitler 5 taksondur. Çalışma alanında 83 adet endemik bitki saptanmıştır ve endemizm oranı %10,75'tir. Bitkilerin IUCN risk kategorilerine göre sınıflandırması yapılmıştır. Araştırma alanındaki vejetasyon çalışmaları, Braun-Blanquet metodu kullanılarak yapılmıştır. 201 örnek alan alınarak yapılan değerlendirme sonucunda, 6 farklı vejetasyon tipine ait, tümü bilim dünyası için yeni olan, 11 bitki birliği ve 2 alt birlik tanımlanmıştır. Araştırma alanı ile ilgili tüm haritalar Coğrafi Bilgi Sistemlerine göre düzenlenmiştir. Vejetasyon tipleri ve bitki birliklerinin alfa ve beta damarlı bitkiler çeşitliği hesaplanmıştır. Vejetasyon tiplerine göre en yüksek çeşitlilik bozuk orman vejetasyonunda, bitki birliklerine göre ise Veronico-Salicetum albae birliğinde tespit edilmiştir.
Oruçlu, Sarıbudak ve Ballıüzüm (Artvin /Merkez) köylerinde etnobotanik bir çalışma
Bu çalışma, 2020-2023 yılları arasında Artvin ili merkez ilçesine bağlı Oruçlu, Sarıbudak ve Ballıüzüm Köylerinin halk tarafından tıbbi ve aromatik amaçla kullandıkları bitki türlerinin yöresel isimleri, hangi kısımlarının, nasıl ve ne kadar sürede, ne zaman, hangi şekilde toplandığı, ne kadar sürede saklandıkları ve hangi bitkiler ile karışım yapılarak kullanıldığının ayrıca tıbbi bitkiler hakkına bilgileri, bitkilerin faydalı olup olmadığı, tıbbi ve aromatik bitkilerin toparken neye yaradığı ve tıbbi ve aromatik bitkiler hakkına topluma bilgi verilip verilmemesi gerektiğinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca çalışma alanı 300-3224 m yükseltiler arasında bulunmaktadır. Araştırma alanı Davis'in grid sistemine göre A8 karesinde, Holarktik bölgenin, Avrupa-Sibirya flora alanının Öksin kesiminin Kolşik altkesiminde yer almaktadır. Veriler, bilgilendirici konsensüs (FIC-Factor informant consensus), geçerlilik düzeyi (FL-fidelity level) faktörü ve kullanım değeri (UV-use value) faktörü ile analiz edilmiştir. Araştırma alanında 55 kişi ile anket yapılmıştır. Ankette toplamda 54 familya ait 122 cins bitki türünün fotoğrafları gösterilmiş ve araştırma sonucunda 26 familyaya ait 67 bitki türünün yöre halkı tarafından tıbbi ve aromatik amaçlarla kullanıldığı tespit edilmiş, ayrıca halk tarafından 8 familyaya ait 9 cins bitki türünü göstererek toplamda 30 familyaya ait 77 bitki türünün tıbbi ve aromatik amaçlarla kullanıldığı tespit edilmiştir. Araştırma alanında en çok takson içeren familyalar sırasıyla; Rosaceae (19 takson), Asteraceae (13 takson), Lamiaceae (12 takson) familyalarının olduğu görülmüştür. IUCN tehlike kategorilerine göre endemik ve endemik olmayan nadir 77 adet taksonun tehlike durumu değerlendirilmiştir.
Esendal, Balalan, Serinsu, Boyalı, Çıralı, Mutlugün (Yusufeli/Artvin) köylerinde geleneksel olarak kullanılan halk ilaçlarının etnobotanik özelliklerinin belirlenmesi
Bu çalışma, 2022-2025 yılları arasında Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı Esendal, Balalan, Serinsu, Boyalı, Çıralı ve Mutlugün köylerinde halk tarafından kullanımı bulunan tıbbi ve aromatik bitki türlerinin yöresel isimlerini ve kullanım amaçlarını belirlemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada halk ilacı olarak kullanılan bitkilerin hangi yöntemlerle toplandığı, ne kadar süreyle saklanabileceği, hangi miktarlarda ve nasıl hazırlandığı, hangi bitkilerle karıştırılabileceği, bu uygulamaların kaç kuşaktır süregeldiği gibi konular ele alınmıştır. Yöre halkından derlenen bilgilerin yararlılığı analiz edilerek, bu bilgilerin topluma aktarılmasının uygun olup olmadığının ortaya konulması amaçlanmıştır. Araştırma alanı, 800 ile 2400 metre arasındaki yüksekliklerde konumlanmaktadır. Davis'in grid sisteminin A8 karesinde bulunan bu bölge, Holarktik kuşağın Avrupa-Sibirya flora alanı içerisinde Öksin alt bölgesinin Kolşik altkesimine dâhildir. Toplanan veriler, bilgilendirici konsensüs (FIC- Factor Informant Consensus), kullanım değeri (UV- Use Value) ve geçerlilik oranı (FL- Fidelity Level) gibi faktörler kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma kapsamında bölgeden 108 katılımcıyla anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Yapılan anket çalışması sonucunda, bölge halkının 39 farklı familyaya mensup toplam 84 bitki türünü tıbbi ve aromatik amaçlarla kullandığı tespit edilmiştir. Araştırma alanında en zengin takson çeşitliliğine sahip familyalar sırasıyla Rosaceae (12 takson), Apiaceae (6 takson), Asteraceae, Brassicaceae ve Lamiaceae (her biri 5 takson) olarak belirlenmiştir. Bunun yanı sıra, IUCN tehlike sınıflandırmasına göre, endemik ve endemik olmayan 84 türün koruma durumları incelenmiştir.