Theses supervised by Prof. Dr. İbrahim Turna
13 theses · Karadeniz Technical University, Artvin Çoruh University
Kentsel yeşil alanların peyzaj ve silvikültürel yönden değerlendirilmesi: Trabzon örneği
Kentsel yeşil alanların peyzaj ve silvikültürel yönden değerlendirildiği çalışmada; uygulanan peyzaj ve silvikültürel çalışmalar üzerinde durulmuştur. Bu amaçla çalışma alanı olarak Trabzon ilinde 3 adet kentsel yeşil alan seçilmiş ve bu alanların meşcere profilleri, toprak özellikleri, kentsel peyzaj özellikleri ile ağaç türleri ve özellikleri incelenmiştir. Araştırmanın arazi aşamasında her bir alana gidilerek, en iyi şekilde temsil edecek örnek alanlar seçilmiştir. Seçilen örnek alanlarda toprak örneklemesi yapıldıktan sonra alınan 46 adet toprak örneği laboratuvar ortamında analiz edilmiştir. Meşcere profillerinin belirlenmesi amacıyla hazırlanan "Meşcere Profili Alım Formu" her bir örnek alan için ayrı ayrı hazırlanıp değerlendirmeye alınmıştır. Bu değerlendirmede, örnek alanların; bakısı, eğimi, yükseltisi, koordinatları ile örnek alanlardaki ağaçların türleri, çapları, boyları, tepe izdüşüm alanı içinde kalan doğu, batı, kuzey, güney yönlere doğru dal uzunlukları, yaş dal başlangıç yüksekliği ölçülmüş ve toplam 9 adet meşcere profil çizimi yapılmıştır. Elde edilen bu verilere göre, yeşil alanların kullanım şekilleri, işlevselliği, yeterliliği değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda yeşil alanların bakımsız ve ihtiyaçlara cevap veremeyecek durumda olduğu sonucu ortaya çıkmıştır. Bu noktadan hareketle mevcut yeşil alanların tekrar gözden geçirilerek işlevsel açıdan kullanım olanaklarının artırılması,bitkisel tasarım ve toprak özellikleri açısından irdelenip iyileştirilmesi, kent halkına etkili bir kullanım sunmak üzere neler yapılabileceği konusunda öneriler getirilmiştir.
Kestane kanseri ile mücadelenin silvikültürel yönden değerlendirilmesi: Kütahya Simav örneği
Bu çalışma ile Türkiye'de geniş bir yayılışa sahip olan ve kestane kanserine maruz kalan kestane ormanlarının silvikültürel yönden değerlendirilmesi yapılmıştır. Çalışmada araştırma alanı olarak kestanenin doğal yayılış alanlarından biri olan Kütahya Simav ormanları seçilmiştir. Simav kestane ormanlarında kestane kanseri ile mücadelenin ve kestane meyve hasadının silvikültürel müdahaleler açısından ormana verdiği zararlar incelenmiştir. Araştırma alanından 3 farklı deneme alanı alınmış, her bir deneme alanındaki bireylerin çapları, hastalık durumu ve aşılı olup olmadıkları tespit edilmiştir. Ayrıca bu ormanların meşcere kuruluşu (ağaç türü karışımı) incelenmiştir. Bu çalışma envanter ve uygulama niteliğinde olup silvikültürel müdahalelerle kestane ormanlarının sürdürülebilirliğine yönelik önerilerde bulunulmuştur. Çalışma sonucunda silvikültürel müdahalelerin (sürgün tekleme, budama, vb.) kestane kanseri ile mücadelede etkinliği araştırılmıştır. Yöre halkı tarafından yapılan bilinçsiz müdahaleler sonucunda kestane ormanlarının meşcere kuruluşunun bozulmasına ve hastalığın artmasına neden olan etmenler incelenmiştir. Ayrıca doğaya uygun silvikültürel müdahalelerle hem hastalıkla mücadele hem de ormanın sürdürülebilirliği hakkında bazı yorumlar ileri sürülmüştür.
Bazı süs bitkisi türlerinin çelik ile köklendirilmesinde farklı ortam ve hormon etkilerinin araştırılması
Bu çalışma, bazı süs bitkisi türlerinin çelikle köklendirilmesinde sera ortamı, köklendirme ortamı ve hormonların etkilerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışma kapsamında, lavzon yalancı servisi (Chamaecyparis lawsoniana (Murr.) Par. 'Ellwoodii'), fırça çalısı (Callistemon citrinus L.), yıldız çalısı (Pittosporum tobira (Thunb.) Ait.), adi porsuk (Taxus baccata L.), Japon kadife çamı (Cryptomeria japonica D.Don. 'Elegans' (Henk & Hochst.) Mast.), leylandi melez servisi (x Cupressocyparis leylandii (Jackson & Dallimore) Dallimore), oya ağacı (Lagerstroemia indica L.), keçiboynuzu (Ceratonia siliqua L.), sandal ağacı (Arbutus andrachne L.), Çin ağlayan servisi (Cupressus funebris Endl.), kara hurma (Diospyros lotus L.), Japon kurtbağrı (Ligustrum japonicum Thunb.), güz zeytini (Elaeagnus umbellata Thunb.), boyacı sumağı (Cotinus coggygria Scop.) ve mavi ladin (Picea pungens Engelm.'Glauca' Boiss.) türleri kullanılmıştır. Bu çalışmada üç farklı sera ortamı, iki farklı köklendirme ortamı (perlit ve turba) ve hormonların (IBA ve NAA hormonlarının 1000 ppm ve 5000 ppm dozları) etkileri sonucunda, köklenme yüzdesi, kallus yüzdesi, kök boyu ve kök sayısı değerleri belirlenmiştir. Çalışma sonucunda C. lawsoniana 'Ellwoodii', T. baccata, C. japonica 'Elegans', x C. leylandii, L. indica ve E. umbellata türlerinde köklenme başarısı elde edilirken diğer türlerde başarı sağlanamamıştır. Ayrıca Sera-2 ortamı (hava sıcaklığı 20±2oC, köklendirme ortamı alt sıcaklığı 25±2oC), perlit köklendirme ortamı ve NAA 1000 ppm işleminin köklenme başarısı açısından daha etkili olduğu tespit edilmiştir.
Yüksek dağ ağaçlandırmalarının incelenmesi: Galyan örneği
Bu çalışmada "Galyan Ağaçlandırma Projesi" kapsamında aktüel orman sınırının yüksek kesimlerinde dikimi gerçekleştirilen, sarıçam ve ladin fidanlarının 10 yıllık gelişimleri incelenmiştir. 2006 ve 2007 yıllarında, Orman ve Su İşleri Bakanlığı, yıllık programı içerisinde dikimi gerçekleştirilen alanda rastlantısal olarak sarıçam (Pinus sylvestris L.)'da 9 adet, doğu ladini (Picea orientalis L.)'nde ise 4 adet örnek alanbelirlenmiştir. Deneme alanlarına ait fidanlarda 2010 ve 2011 yıllarında ölçümler yapılmış, yüksek dağ mıntıkasında, sarıçam ve ladinin büyümeleri ile ilgili tespitlerde bulunulmuştur. Aynı alanlarda 2016 yılında da gözlem ve ölçümler yapılarak, yüksek dağ ağaçlandırması ile ilgili olarak 10 yıllık büyümeye ilişkin değerlendirmeler yapılmıştır. Çalışma sonucunda, sarıçamın gelişimi ile ilgili tepe kurumaları, çatallanmalar başta olmak üzere bazı sorunların olduğu, doğu ladininde ise sarıçam göre daha sağlıklı bir gelişimin görüldüğü ve başarının ise daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Bu sonuçlara göre yüksek dağlık alanlarda yapılacak ağaçlandırma çalışmalarında planlamaların daha komplike ve özenli yapılması gerektiği ile ilgili bazı yorumlar ileri sürülmüştür.
Ayı üzümü (Vaccinium arctostaphylos L.)' nün çelikle üretilmesi üzerine araştırmalar
Ülkemizin kuzey kesimlerinde doğal olarak bulunan ayı üzümü (Vaccinium arctostaphylos L.)'nün çelikle üretilmesi incelenmiştir. Bu amaçla elde ettiğimiz ayı üzümü çeliklerinin uç kısımları su kaybını önlemek amacıyla bal mumu denilen maddeyle kapatılıp, 6 farklı ortamda, üç dozda 2 farklı hormon (İBA, Polysitimulin) kullanarak üç tekrarlı olacak şekilde bu hormonlara uygulanarak ortamlarına dikilmiştir.Bir vejetasyon dönemi boyunca köklendirilen çelikler ortamlarından sökülerek köklenenler, köklenmeyenler (ölü), köklenecek durumda olanlar (kalluslu, kallussuz) sayılarak kullanılan hormonların etkisi ve hangi ortamın daha iyi sonuç verdiği ortaya konulmuştur. Ayı üzümünün ayak çeliklerindeki köklenme oranına bakıldığında; hormon uygulanan çeliklerin hormon uygulanmayan çeliklere göre daha iyi köklenme meydana getirdikleri görülmüştür. Buna göre uygulanan hormonlar içerisinde en iyi köklenme IBA hormonu ile sağlanmış olup, polistimulin hormonunda sağlıklı bir köklenme gözlemlenmemiştir. IBA hormonunun 1000 ppm ve 5000 ppm'lik dozunda en iyi köklenme görülmüştür. Bu nedenle IBA'nın 1000 ppm ve 5000 ppm dozunda çeliklere uygulanması önerilebilir. Ayı üzümünün dikildiği ortamlardaki köklenme oranına bakıldığında; perlit, kullanılmış perlit+turba ve turba ortamında diğerlerine göre daha iyi köklenme meydana geldiği görülmüştür. En iyi köklenme perlit ortamında olup, kestane toprağı ve perlit+turba ortamında sağlıklı bir köklenme gözlemlenmemiştir.Ayrıca yapılan varyans analizi sonucunda ortam, hormon ve ortam+hormon etkileşimi belirlenmiş, karşılaştırmalı Duncan testi ile parametreler arasındaki benzer veya farklı gruplar ortaya konulmuştur.Elde edilen verilerle, SPSS istatistik programı ile çok yönlü anova (varyans) analizi yapılarak, çeliklerdeki köklenmeye ilişkin veriler bakımından ortam, hormon, ortam+hormon parametreleri arasında farkın olup olmadığı belirlenmiştir. Çalışma sonucunda farklı ortam ve hormonların Vaccinium arctostaphylos L. ayak çeliklerinde köklenmeye büyük oranda etki ettiği tespit edilmiştir.
Rize ve Trabzon yöresi kırsal ev bahçelerinin agroforestry potansiyeli açısından değerlendirilmesi
Bu çalışmada, Doğu Karadeniz Bölgesi kırsal ev bahçelerindeki tür çeşitliliği; tarım ürünü, orman ağacı ve meyve ağaçlarının miktarca dağılımı, yetiştirilme şekli ve ev bahçelerinde çok yönlü yararlanma gibi genel özellikleri ele almıştır. Bu amaçla Rize ve Trabzon yöresinde köy ve mahallelerde birebir görüşme ile anket ve gözleme dayalı olarak araştırma yapılmıştır. Rize'de 22, Trabzon'da 26 kırsal ev bahçesi sahipleriyle anketler yapılmıştır. Rize yöresi ile Trabzon'un doğu ve güney ilçelerindeki ev bahçeleri bitki tür çeşitliliği bakımından daha zengin çıkmıştır. Buna karşılık genel olarak bitki tür çeşitliliği ortalaması Trabzon'da Rize'deki tür çeşitliliği ortalamasına göre daha fazladır. Trabzon yöresi kırsal ev bahçelerinde çok yıllık bitki ve sebze tür çeşitliliği sayısı (23,73), Rize'deki çok yıllık bitki ve sebze tür çeşitliliği sayısı (20,91) ortalamasından yüksek çıkmıştır. Ayrıca çok eski kırsal ev bahçeleri ve yeni kırsal ev bahçelerindeki bitki ve sebze tür çeşitliliği yönünden Trabzon yöresi kırsal ev bahçelerinin daha zengin olduğu görülmüştür. Trabzon yöresinde fındık, çeşitli meyve ve orman ağaçları ile birlikte yetiştirilmekte olup, sebze tarımı oldukça yaygındır. Yerel imkânlarla arazinin uygun olduğu alanlarda seracılık çalışmalarının yapıldığı gözlenmiştir. Rize yöresi doğal bitki çeşitliliğinin zenginliği, toprakların yağış etkisiyle yıkanıp fakirleşmesi, tarım ürününden beklenilen geliri elde edememesi sonucu ek gelir elde etme ihtiyacı doğmuştur. Son yıllarda halk, kiviyi ikinci tarım ürünü olarak ev bahçelerinde yetiştirmeye ve arıcılığa önem vermeye başlamıştır.Anahtar Kelimeler: Kırsal Ev Bahçeleri, Tarımsal Ormancılık, Anket, Rize, Trabzon.
Kent ağaçlarında iyileştirme çalışmalarının değerlendirilmesi: İstanbul örneği
Kent ağaçlarında iyileştirme uygulamalarının değerlendirildiği bu çalışmada; İstanbul İlinde ağaçlara uygulanan restorasyon çalışmalarının başarısı ve ilgili gurupların görüşleri ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Araştırmanın arazi aşamasında İstanbul Büyükşehir Belediyesi Park ve Bahçeler Müdürlüğü Budama ve Restorasyon Şefliği tarafından 2001 yılından itibaren yapılan tüm ağaç restorasyon çalışmalarının yapıldığı 9 alana gidilerek, İstanbul'u temsil edecek şekilde örneklenmiştir. Ağaçların anıtsal niteliği, hastalık dereceleri, sağlık durumu, bulunduğu mekan, insan ve çevre faktörü göz önünde tutularak toplam 67 adet örnek ağaç seçilmiş ve ilk çalışma yılındaki durumu ile 2011 yılındaki durumları karşılaştırılarak incelenmiştir. Bu amaçla hazırlanan `Ağaç Gözlem Kartı' her bir ağaç için değerlendirmeye alınmıştır. Bu değerlendirmede; ağaç türü, mevkii, yaş, tepe çapı, tepe tacı uzunluğu, tepe başlangıç yüksekliği, tepe izdüşüm alanı, tepe tacı yoğunluğu, boyları, çevreleri, çapları, yara/kovuk boyutları, gövde yapıları, sürgün durumları, uygulanan müdahale şekli belirlenmiştir. Bununla birlikte restorasyon çalışmalarının değerlendirilmesinde kullanmak üzere işin uygulayıcılarıyla ve akademisyenlerle yüz yüze görüşme yöntemi kullanılarak mülakat soruları uygulanmıştır. Bu bağlamda araştırma kapsamında, restorasyonu yapılmış ağaçların; genel durumları, gereksinimleri ile sorunları incelenmiştir. Çalışma sonucunda yara, çürük ve kovuk olan ağaçların sağlıklı şekilde yaşamlarına devam edebilmelerinde, bulunduğu ortam koşullarının önemli bir faktör olduğu sonucu çıkmıştır. Bu noktadan hareketle ağaçlardaki kentsel baskılara karşı kontrolün sağlanması gerekliliğine dikkat çekilmiş ve ortaya çıkan sorunlara çözüm önerileri getirilmeye çalışılmıştır.Anahtar Kelimeler: Kent ağaçları, Ağaç Restorasyonu, Ağaç Yaraları, Gövde Kovukları, İstanbul
İstanbul ili Avrupa yakasındaki kent ağaçlarında budama çalışmalarının değerlendirilmesi.
Yüksek Lisans TeziÖZETİSTANBUL İLİ AVRUPA YAKASINDAKİ KENT AĞAÇLARINDA BUDAMA ÇALIŞMALARININ DEĞERLENDİRİLMESİFaruk YAZICIKaradeniz Teknik ÜniversitesiFen Bilimleri EnstitüsüOrman Mühendisliği Anabilim DalıDanışman: Prof. Dr. İbrahim TURNA2012, 73 Sayfa, 7 Sayfa EkKent ağaçlarında budama çalışmalarının değerlendirildiği bu çalışmada; İstanbul İlinde yapılan budama çalışmalarının başarısı ve ilgili gurupların görüşleri ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Araştırmanın arazi aşamasında İstanbul Büyükşehir Belediyesi Park ve Bahçeler Müdürlüğü Budama Şefliği tarafından 2006 yılından itibaren devam eden tüm budama çalışmalarının yapıldığı alanlar gezilmiştir. Kent içi ağaçların bulunduğu alanların çok sayıda olması ve birbirleriyle benzer özellikler göstermesi nedeniyle cadde, koru ve meydan ağaçlandırma alanlarından bazıları örnek alan olarak seçilmiştir. Gülhane Korusu, Sultanahmet Meydanı, Millet Caddesi, Dolmabahçe Caddesi, Kenedy Caddesi ve Fevzipaşa Caddesi seçilen örnek alanlardır. Örnek alanlarda yapılan arazi çalışmalarında gözlemler yapılmış, veriler toplanmış, geçmişte yapılan çalışmalar neticesinde literatürle birlikte eski fotoğrafları elde edilmiş ve yeni çekilen resimlerle karşılaştırılmıştır. Ağaçların budama istekleri, sağlık durumları, bulunduğu mekan, insan ve çevre faktörü göz önünde bulundurularak, budama çalışmalarının etkilerini belirlemek için aynı alan üzerinde bulunan ağaçların, budama öncesine ait arşiv resimleri ve budama sonrasına ait tarafımdan çekilmiş olan resimlerin karşılaştırılarak değerlendirildiği anket formu geliştirilmiştir. Bununla birlikte budama çalışmalarının değerlendirilmesinde kullanmak üzere işin uygulayıcılarıyla ve akademisyenlerle yüz yüze görüşme yöntemi kullanılarak mülakat soruları uygulanmıştır. Bu bağlamda araştırma kapsamında, budama yapılan ağaçların; genel durumları, gereksinimleri ile sorunları incelenmiş ve çözüm önerileri getirilmeye çalışılmıştır.Anahtar Kelimeler: Kent ağaçları, Budama, Anket Formu, İstanbul
Quercus pontica K.Koch'nın yayılış alanlarında bitki birliklerinin analizi
Bu çalışma, Quercus pontica'ın doğal yayılış alanlarından Trabzon-Of, Rize-İkizdere, Rize-Çamlıhemşin, Artvin-Arhavi, Borçka-Karagöl ve Borçka-Camili yörelerinde gerçekleştirilmiştir. Çalışma kapsamında bu türün yayılış alanlarının meşçere profilleri ve vejetasyon alımı yapılmıştır. Bunun yanında bu alanların yetişme ortamı özellikleri ve silvikültürel özellikleri belirlenmiştir. Trabzon-Of'ta 6 örnek alan, Rize-İkizdere'de 4, Rize-Çamlıhemşin'de 6, Artvin-Arhavi'de 9, Artvin-Borçka-Camili mevkiinde 3 ve Artvin-Borçka-Karagöl mevkiinde ise 8 örnek alan olmak üzere toplamda 36 örnek alanda meşcere profili ve vejetasyon çalışmaları yürütülmüştür. Q. pontica'nın yetişme ortamı özelliklerini belirlemek için iklim tipleri ve örnek alanların toprak özellikleri belirlenmiştir. Toprak özelliklerini belirlemek amacıyla ise toplamda 14 adet toprak profili (83 adet toprak örneği) açılmıştır. Farklı çalışma alanlarında Q. pontica'nın floristik çeşitliliği üzerinde olası etkisi olduğu düşünülen topoğrafik ve toprak faktörlerinin etkileri değişik istatistik analizler yardımıyla test edilmiştir. Yapılan vejetasyon analizi sonucunda 1 adet birlik ve 2 adet alt birlik bilim dünyası için yeni olup, bu çalışmayla ilk kez saptanmıştır. Belirlenen meşcere kuruluşları silvikültürel özellikler bakımından farklılıklar göstermektedir. Q. pontica ile karışıma en çok katılan türler Vaccinium arctostaphylos, Rhododendron ponticum ve Sorbus aucuparia olduğu görülmüştür. Kafkas endemiği ve relikt bir tür olan Q. pontica türü genel olarak gruplar ve kümeler halinde yayılış göstermekte olup bu alanların korunmaya alınması gerektiği önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: Meşcere kuruluşu, İklim, Vejetasyon, Yetişme ortamı
Kuraklık stresine maruz bırakılan sarıçam (Pinus sylvestris L.) fidanlarında bazı morfolojik fizyolojik ve biyokimyasal değişimlerin araştırılması
Sarıçamda (Pinus sylvestris L.) kuraklık stresinin bazı morfolojik ve fizyolojik karakterler üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla, sarıçamın yayılış alanlarını temsil eden, 10 farklı tohum meşcerelerinden temin edilen tohumlardan yetiştirilen fidanlara su stresi uygulanmıştır. Oluşturulan su stresi ile bağıntılı olarak fidanların fizyolojik ve morfolojik karakterlerinde meydana gelen farklılıklar araştırılmıştır.Fidanlık koşullarında ve stres altında yetiştirilen fidanların boyu, kök boğazı çapı, yaş ve kuru gövde ağırlıkları, yaş ve kuru kök ağırlıkları ve yan dal sayıları gibi morfolojik karakterler ölçülmüştür. Oluşturulan su stresinin vejetasyon süresince fidanlarda meydana getirdiği çap ve boy artışları karşılaştırılmış ve orijinler arasındaki farklar belirlenmeye çalışılmıştır. Ayrıca su stresi uygulanan farklı orijinlere ait fidanlarda, sulamaya ve vejetasyon süresine bağlı, bazı fizyolojik (klorofil a, klorofil b, toplam klorofil, toplam karbohidrat ve prolin vb.) karakterlerde meydana gelen değişmeler araştırılmıştır.Elde edilen verilere, SPSS istatistik programı ile varyans analizi ve Duncan testi uygulanmıştır. Sonuçta, gerek morfolojik gerekse fizyolojik karakterler bakımında orijinler arasında farklılıklar olduğu belirlenmiştir. Fidan büyümesi nisan-mayıs aylarında hızlı iken, haziran ayından itibaren durakladığı tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra kök boğazı çapındaki artışın vejetasyon boyunca devam ettiği görülmüştür. Diğer taraftan su stresi, su potansiyelini düşürürken, fotosentetik pigment, toplam karbohidrat ve prolin miktarlarını artırdığı görülmüştür. Fotosentetik pigmentler ve karbohidrat miktarları vejetasyon dönemi başında yüksek iken, yaz aylarında düşmüş, vejetasyon döneminin sonunda ise tekrar yükselmiştir. Prolin miktarlarında ise fotosentetik pigment ve karbohidrata göre ters bir durum ortaya çıkmıştır. Yani vejetasyon başında düşük seviyede seyrederken, yaz aylarında yükselmiş, vejetasyon dönemi sonuna doğru tekrar bir düşüş gözlemlenmiştir.Yapılan korelasyon analizi ile karakterler arasında anlamlı ilişkilerin olduğu belirlenmiştir. Bunun yanında ölçülen değişkenlere ilişkin olarak oluşan grupları ortaya koymak için hiyerarşik cluster analizi yapılmıştır. Yapılan kümeleme analizinde Akyazı-Dokurcun, Dirgine ve Değirmendere orijinleri bir grup içinde yer alırken, diğer orijinler ikinci grubu oluşturmuşlardır.
Ordu ili mMedrese mikrohavzası heyelan duyarlılık haritasının üretilmesi ve heyelana duyarlı alanların silvikültürel açıdan değerlendirilmesi
Bu tez çalışması ile Ordu ilinin Medrese mikro havzası heyelan duyarlılığı açısından değerlendirilerek meydana gelen stabilizasyon sorunlarından kaynaklanan heyelanların, sürdürülebilir arazi kullanımı (tarım orman, mera ve yerleşim alanları) bakımından arazide yapılan müdahaleler ile ilişkisi ortaya koyularak ormanların koruyucu etkisi incelenmiştir. Tez çalışması kapsamında ilk olarak arazi ve büro çalışmalarından tarihi ve güncel veriler derlenerek heyelan envanter haritası oluşturulmuştur. Söz konusu heyelanlar ve bu heyelanları oluşturan etmenlerin ele alınması ile çalışma alanının heyelan duyarlılık haritası makine öğrenme yöntemlerinden Rastgele Orman (RO) kullanılarak oluşturulmuştur. Duyarlılık analizinde 16 parametre ile değerlendirme yapılmıştır. Heyelan duyarlılık haritası; çok düşük, düşük, orta, yüksek ve çok yüksek duyarlılık olarak sınıflarına ayrılmıştır. Sonuç olarak alanın heyelan duyarlılığı üzerinde; yükselti, %19,1 etkilenme oranı ile en yüksek etkiye, drenaj yoğunluğu, %15,1 etkilenme oranı ile ikinci en yüksek etkiye, arazi kullanımı % 0,9 oranı ile en düşük etkiye sahip olduğu belirlenmiştir. Heyelana duyarlı alanlarda ormanların koruyucu fonksiyonu dikkate alınarak ormanlarda yapılacak silvikültürel müdahalelerin nasıl ve ne yönde olması gerektiğine ilişkin değerlendirmeler yapılmıştır.
Kavak endüstriyel plantasyonlarının agroforestry açısından değerlendirilmesi (Terme-Gölardı örneği)
Bu çalışmada, Samsun ili Terme–Gölardı yöresinde yürütülen kavak endüstriyel plantasyonlarının agroforestry (tarımsal ormancılık) sistemi kapsamında yapısal, ekolojik ve sosyo-ekonomik özellikleri değerlendirilmiştir. Çalışma kapsamında 4, 6, 8, 10 ve 12 yaşlarındaki meşcerelerde büyüme dinamikleri boy, göğüs yüksekliği çapı, farklı yönlerdeki (kuzey, güney, doğu ve batı) dal uzunlukları, tepe tacı iz düşüm alanı ve tepe tacı asimetri indeksi ölçülerek tespit edilmiştir. Bunun yanında yörede uygulanan ara tarım faaliyetleri, bakım uygulamalarının etkinliği ve yerel halkın sistemdeki rolü de incelenmiştir. Çalışma sonuçları, boy ve göğüs yüksekliği çapı değerlerinin yaşla birlikte düzenli olarak arttığını, özellikle sekiz yaşın büyüme sürecinde belirgin bir dönüm noktası olduğunu göstermiştir. Tepe tacına ilişkin bulgular ise bireylerin yaşa bağlı olarak iz düşüm alanlarının anlamlı şekilde arttığını ve tüm yaşlarda simetrik bir büyüme seyri gösterdiğini ortaya koymuştur. Agroforestry yapılan köyler ölçeğindeki değerlendirmeler, ilk yıllarda soya, mısır ve çeltik yetiştiriciliğinin yaygın olduğunu, kapalılığın artmasıyla birlikte hayvancılık faaliyetlerine geçiş yapıldığını ortaya koymuştur. Sonuç olarak, Gölardı Orman İşletme Şefliği bünyesinde uygulanan agroforestry modelinin uygun bakım, doğru tür seçimi ve kurumsal planlama ile hem üretim verimliliğini hem de ekolojik sürdürülebilirliği artırma potansiyeline sahip olduğunu göstermiştir.
2-izopentiladenin ve zeatin'in Vaccinium corymbosum L.'un bazı kültivarlarında sürgün rejenerasyonuna etkisi
Bu çalışmada, bazı vaccinium corybosum l. kültivarlarının (Bluecrop, Chandler. Patriot, Toro)'nın in vitro koşullarda sürgün boyu ve sürgün sayısı üzerine çeşitli bitki büyüme düzenleyicilerinin etkisi araştırılmıştır. Eksplant kaynağı olarak kullanılan lateral tomurcukların bulunduğu nod (boğum) eksplantlarının 30 dk musluk suyu altında yıkanmasıyla yapılan ön sterilizasyon işleminin ardından %70'lik etil alkol ve %0,75'lik ticari sodyum hipoklorit (%10 NaOCl içeren) ile farklı sürelerde yüzey sterilizasyon işlemi gerçekleştirilmiştir. Nod (boğum) eksplantları farklı konsantrasyonlarda 2-izopentiladenin (2-İP) ve zeatin (ZEA) içeren Woody Plant Medium (WPM) ortamında sürgün rejenerasyonu için kültüre alınmıştır. Sürgün rejenerasyonundan sonra sürgün çoğaltımı için ise farklı konsantrasyon ve kombinasyonlarda bitki büyüme düzenleyicileri 2-izopentiladenin (2-İP) ve zeatin içeren WPM ortamında ve 24±2 ˚C'de 16 saat aydınlık /8 saat karanlık olan periyotlardaki kültür odasına alınmıştır. Belirli aralıklarla sürgün oluşumu gözlemlenmiş olup sürgün uzunluğu ve sürgün sayısı kaydedilmiştir. Veriler varyans analizi (ANOVA)'ne tabi tutulmuştur. Kontrole göre en yüksek sürgün sayısı 52,60 ± 6,18b Chandler kültivarında 5 mg L-1 2-İP içeren WPM ortamında, kontrole göre en yüksek sürgün boyu 55,78 ± 3,41b Toro kültivarında 1 mg L-1 Zeatin içeren WPM ortamında elde edilmiştir.