Argumentation
86 theses under this subject heading
Sosyal bilgiler dersinde argümantasyon temelli öğretimin öğrencilerin bilimsel değerlere ve yenilikçi düşünme eğilimlerine etkisi
Araştırma, ilköğretim 7.sınıf sosyal bilgiler dersi "Bilim, Teknoloji ve Toplum" öğrenme alanı dahilinde uygulanan Argümantasyon Temelli Öğretim yönteminin, öğrencilerin bilimsel ve yenilikçi düşünme eğilimleri üzerindeki etkisinin var olup olmadığını ortaya koymayı amaçlamıştır. Çalışma, 2022-2023 eğitim-öğretim yılında Aydın'ın Efeler ilçesindeki bir devlet okulunda gerçekleştirilmiştir. Araştırmada nitel ve nicel araştırma tekniklerinin bir arada kullanıldığı karma araştırma deseninin açımlayıcı sıralı örnekleme yöntemiyle yürütülmüştür. Araştırma, araştırma ve referans gruplarında bulunan toplam 62 öğrenciyle gerçekleştirilmiştir. Argümantasyon temelli öğretim yöntemin uygulanmasında, ünitenin konularıyla alakalı ders planları, etkinlikler ve dersin işlenişi tartışmacı bir ortam yaratabilmeye yönelik hazırlanmıştır. Referans grubuna ise, mevcut program kullanılarak dersler işlenilmiştir. Araştırmanın nicel boyutunda, bilimsel eğilim ölçeği ve yenilikçi düşünme eğilimi ölçeği ilk-ölçüm ve son-ölçüm olarak hem araştırma grubuna hem de referans grubuna uygulanmıştır. Araştırmanın nitel boyutunda ise, araştırma grubu öğrencilerine uygulamayla ilgili yarı yapılandırılmış görüşme formu uygulanmıştır. Araştırmanın verilerinin analizine göre, araştırma grubunun bilimsel eğilim ölçeğinden aldıkları ilk-ölçüm ve son-ölçüm puanları arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Referans grubunda da ilk-ölçüm ve son-ölçümlerde anlamlı bir farklılığın olmadığı ortaya çıkmıştır. Ayrıca, araştırma grubu ve referans grupları arasında bilimsel eğilim ölçeğinde son ölçümlerde araştırma grubuna yönelik anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir. Yenilikçi düşünme ölçeği üzerinde ise, araştırma grubunun ilk-ölçüm ve son-ölçüm sonuçları arasında anlamlı bir farklılığın olduğu gözlemlenmiştir. Referans grubunda ise, yenilikçi düşünme eğiliminde ilk-ölçüm ve son-ölçümleri arasında herhangi bir anlamlı farklılık gözlemlenmemiştir. Her iki grubun yenilikçi düşünme ölçeği üzerinde ise, araştırma grubunun referans grubuna göre son-ölçümlerde anlamlı bir farklılık gösterdiği ortaya konulmuştur. Yapılan görüşmelerde ise, öğrencilerin Argümantasyon Temelli Öğretim hakkında görüşleri genellikle pozitif yönde olmuştur. Araştırmanın bulguları ışığında, uygulamanın ortaokul öğrencilerinin bilimsel ve yenilikçi düşünme eğilimleri üzerinde olumlu bir etkiye sahip olduğu gözlemlenmiştir.
A comparative analysis in written discourse: A corpus-based study on frame marker use in native and non-native students' argumentative essays
Savlama temelli metin yazımı, belirli dil ifadelerinin kullanımı ile düşüncelerin, savların ve karşıt fikilerin okuyucuya belirli bir düzen içerisinde aktarılmasını, söylemin düzenlenmesini ve okuyucu ile başarılı iletişim kurmayı gerektirdiğinden öğrenciler için zorluk oluşturmaktadır. Bu dil ifadelerinden biri olan çerçeve belirleyicileri, yazılı söylemin önemli bir öğesidir ve söylemin açıkça düzenlenmesinde ve savların, karşıt fikirlerin, ve metnin bölümlerinin belirli bir düzen içerisinde sunulmasında önemli rol oynamaktadır. Söylemin içeriğinin ve yapısının en iyi biçimde düzenlenmesi en başta çerçeve belirleyicileri ile sağlanmaktadır (Hempel ve Degand, 2006) ve sıralama (ilk olarak, ikinci olarak), yazarın amacını açıkça ifade etme (amacım...niyetim...), metin aşamalarına gönderimde bulunma (sonuç olarak, kısaca), ve konular arası geçişi işaretleme (açısından, şimdi) olmak üzere dört işlevi bulunmaktadır (Hyland, 2005a). Ancak, yazılı metinlerde okuyucuyu yönlendiren ve metnin anlaşılmasını sağlayan çerçeve belirleyicileri kullanımı yabancı dil öğretiminde, yazma derslerinde çok önemsenmemektedir ve İngilizce'yi yabancı dil olarak öğrenen öğrenciler çerçeve belirleyicilerini etkili biçimde kullanmakta zorlanmaktadır ve çeşit olarak az sayıda çerçeve belirleyicisini sık olarak kullanmaktadır. Bu bağlamda, İngilizce'yi yabancı dil olarak öğrenen Türk öğrencilerin yazılı metinlerinde üstsöylem düzeyinde çerçeve belirleyici kullanımlarını inceleyen çalışma oldukça azdır. Bu nedenle, Türk öğrencilerin yazılı metinlerini düzenlerken hangi çerçeve belirleyicisini hangi amaçla kullandıklarının incelenmesi sonucunda farklı söylem topluluklarında metnin düzenlenmesinde çerçeve belirleyicilerinin kullanımına ilişkin ortaya konacak bulguların konuya açıklık getirmesi hedeflenmektedir. Ayrıca, anadili İngilizce olan öğrencilerin 'önsezisi'ne güvenmekten ziyade (Nesselhauf, 2004: 125) yazılı metinlerinde tipik çerçeve belirleyicileri kullanımlarının belirlenmesi, Türk öğrencilerin çerçeve belirleyicilerini kullanımları ile karşılaştırılması ve anadili İngilizce olan ve olmayan öğrencilerin kullanım farklılıklarının ortaya çıkarılması hedeflenmektedir. Bu doğrultuda, bu çalışma, İngilizce Öğretmenliği Programı'nda okuyan 1. sınıf Türk üniversite öğrencileri ile Amerikalı üniversite öğrencilerinin İngilizce savlama temelli metinlerinde çerçeve belirleyicilerini kullanımlarını, kullanım sıklığı ve işlevleri bakımından incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın amaçları doğrultusunda, Louvain Amerikalı ve İngiliz Öğrencilerin İngilizce Derlemi (LOCNESS)'nden basit rastgele örnekleme yöntemi ile alınan 100 savlama temelli metin ile Türk üniversite öğrencilerinin savlama temelli metinlerinden oluşturulan derlemden aynı yöntem ile alınan 100 savlama temelli metindeki çerçeve belirleyicileri ve sıklığı AntConc 3.2.4. yazılımı aracılığıyla saptanmış ve Hyland (2005a)'in çerçeve belirleyicileri işlev modeli kullanılarak çalışmanın yapıldığı kurumda çalışan ikinci bir araştırmacı ile manuel olarak incelenmiştir. Buna göre, çerçeve belirleyicileri sıralama, metin aşamalarına gönderimde bulunma, amacı açıkça ifade etme ve konular arası geçişi işaretleme işlevleri bakımından incelenmiştir. Daha sonra, sıklık analizi için çerçeve belirleyicilerinin sayı ve yüzdeliklerinin hesaplanmasının yanısıra iki derlemde her 10,000 kelimedeki kullanım sıklıkları hesaplanmış ve iki grubun çerçeve belirleyicileri kullanımı arasında anlamlı fark olup olmadığını belirlemek amacıyla Log-Likelihood istatistik testi yapılmıştır. Çalışma bulguları, her bir derlemde ve iki derlem arasında çerçeve belirleyicilerinin işlevlerine göre kullanım sıklıkları ve çeşitliliğinde farklılık olduğunu göstermiştir. Her iki grupta da sıralama ifadelerinin diğer tüm çerçeve belirleyicilerinden daha fazla sıklıkta ve çeşitte kullanıldığı ve konular arası geçişi işaretleme işlevini gören ifadelerin oldukça az kullanıldığı belirlenmiştir. Ayrıca, Türk öğrencilerin çerçeve belirleyicilerini Amerikalı öğrencilere kıyasla oldukça sık ve fazla çeşitte kullandığı saptanmıştır. Bu araştırma sonucunda, İngilizce'yi yabancı dil olarak öğrenen öğrencilerin çerçeve belirleyicileri kullanarak üstsöylem boyutunda savlarını daha düzenli ve açık bir şekilde okuyucuya iletebilmeleri, daha etkili metinler yazabilmeleri için akademik yazma dersleri düzenlenmesinin ve çerçeve belirleyicilerin kullanılması için çeşitli eğitim amaçlı uygulamaların yapılmasının yararlı olacağı düşünülmektedir. Key words: Anadili İngilizce olan ve olmayan öğrenciler, çerçeve belirleyicileri, derlem temelli çalışma, savlama temelli metin, üstsöylem
Employment of stance adverbials as hedges and boosters in argumentative essays of native american and nonnative Turkish university students
The growth of discourse analysis as a key tool in understanding language use, has led to the idea of the importance of interaction in writing. Thus, the concept of metadiscourse has emerged as a way of representing the writer's awareness of the unfolding text as discourse. Metadiscourse is based on a view of writing as social engagement and especially considered to be essential element of persuasive and argumentative writing (Crismore & Farnsworth 1990; Hyland, 2004). Among the metadiscourse markers, hedges and boosters are two crucial devices helping writers to express their authorial stance in their products. Writing argumentative texts is a challenge for the students not only in their mother tongue but also in their foreign language(s). They seem to experience difficulties in producing texts, which clearly interact with the reader(s), guide the reader in the process of reception and interpretation of the text and convince the potential reader of the text. Research on students' argumentative writing is relatively little compared to descriptive, narrative, and expository writing (e.g. Stephens, 2003). For example, two of the related studies have focused on comparison of native speakers with advanced Spanish university writers (ICLE corpus) (Neff, Ballesteros, Dafouz, Martínez & Rica, 2004) and the Greek advanced learners of English (Hatzitheodorou & Mattheoudakis, 2007). More texts need to be analyzed to gain a deeper understanding about how and effective authorial stance is presented. In the Turkish context, the students are not offered an explicit instruction in authorial stance taking and employing stance devices, instead, they are provided with very general writing guidelines and there is a scarcity of study examining comparatively native American and Turkish non-native EFL learners' employment of stance devices as hedges and boosters in their English argumentative writings. Therefore, a detailed and comparative analysis needs to be conducted in order to gain a deeper understanding about how stance-taking is presented by non- native and native students. So this study aims to identify the stance adverbials used as hedges and boosters employed by native American and Turkish non-native students. This study specifically based on the stance adverbials as they expose the author's comment or attitude much clearer. The data of this study consist of the argumentative essays of the native American students (from the Louvain Corpus of Native English Essays - LOCNESS corpus) and of the Turkish non-native students from the corpus of argumentative essays written by Turkish students, majoring in the first year of English Language Teaching Department at Anadolu University. Simple random sampling is used in order to choose 200 argumentative essays (100 from each student group) and native corpus consists of 84,851 words whereas non-native corpus consists of 86,554 words. The data are analyzed both qualitatively and quantitatively, percentages, mean frequencies per 10,000 words and Log-likelihood results for each item are calculated and interpreted. The stance adverbials as hedges and boosters are identified with the help of a concordance program, Ant. Conc. 3.3.4. and analyzed in their own contexts manually using Hyland's (2005) interpersonal model of metadiscourse, checked twice and the results are inter-rated by another researcher by using peer debriefing system. The functional use of stance adverbials as hedges and boosters are analyzed in their own contexts and explained in detail. The results of the study show that argumentative essays of students are characterized by extensive use of boosters, and less limited use of hedges and it is found out that Turkish non-native students use more diverse hedges and boosters than native American students use in their argumentative essays. Functional uses of each adverbial are explained, examples from the essays are also presented. The results of this study are believed to create an awareness among both the teachers and the students both in theoretical and linguistic aspects. Keywords: argumentative writing, corpus, hedges and boosters, stance adverbials
Argümantasyon tabanlı fen öğretiminin ilkokul 4. sınıf öğrencilerinde etkililiğinin incelenmesi
Bu araştırmada, 4. Sınıf Fen ve Teknoloji dersi programında yer alan "Maddeyi Tanıyalım" ünitesinin argümantasyon tabanlı öğretiminin öğrencilerin kavramsal anlamalarına, fen ve teknoloji dersine yönelik tutumlarına, bilimsel süreç becerilerine, akademik özyeterliliklerine ve deney grubu öğrencilerinin yazılı tartışma etkinliklerinde kullandıkları tartışma öğelerine etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, 2013-2014 eğitim-öğretim yılı Uşak İlinde, bir ilkokulun 2 farklı 4. Sınıf şubesinde gerçekleştirilmiştir. Öğrencilere, deney grubunda (N=29) argümantasyon tabanlı yaklaşım ile eğitim verilirken, kontrol grubunda (N=28) geleneksel öğretim yaklaşımıyla eğitim verilmiştir. Argümantasyon tabanlı ve geleneksel öğretim yaklaşımları kapsamında belirlenen etkinlikler 11 hafta boyunca uygulanmıştır. Araştırma deseni olarak karma metodun kullanıldığı araştırmada veriler; "Maddeyi Tanıyalım Başarı Testi" (MTBT), "Bilimsel Süreç Becereleri Testi" (BSBT), "Fen ve Teknolojiye Yönelik Tutum Ölçeği" (FTTÖ), "Akademik Özyeterlilik Ölçeği" (AÖYÖ), gözlem, video kayıtları, ünite sonunda öğretmen ve öğrencilerle gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış mülakatlar, deney grubuna uygulanan tartışma etkinlikleri ve araştırma sonunda deney grubu öğrencilerine uygulanan argümantasyon görüşme formları (AGF) ile elde edilmiştir. Bu araştırmada nicel verileri analiz etmek amacıyla; ortalama, standart sapma, frekans değerleri hesaplanmış ve gruplar arasındaki karşılaştırmalar için t-testi kullanılmıştır. Nitel verilerin analizi için ise, yarı yapılandırılmış mülakatlar, gözlem ve yazılı tartışma etkinlik kâğıtları alt problemlere göre ele alınmıştır. Analiz sonuçlarına göre, deney grubu öğrencilerinin kavramsal anlamaları, fen ve teknoloji dersine karşı tutumları, bilimsel süreç becerileri ve akademik özyeterlilikleri kontrol grubu öğrencilerine göre istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Ayrıca, argümantasyon tabanlı öğretim yaklaşımının; öğrencilerin kavramsal anlamalarının, bilimsel süreç becerilerinin, fen ve teknoloji dersine yönelik tutumlarının ve akademik özyeterliliklerinin gelişimine olumlu yönde etki ettiği ancak, argüman oluşturma becerilerinde herhangi bir değişime sebebiyet vermediği tespit edilmiştir.
Argümantasyon yönteminin öğrencilerin maddenin tanecikli yapısı konusunda kavramsal değişimlerine etkisi
Bu çalışma, 2017 – 2018 eğitim/öğretim yılında Kocaeli-Gebze ilçesinde bulunan bir ortaokulda öğrenim gören yedinci sınıf öğrencileri ile 6 haftalık bir sürede gerçekleştirilmiştir. Çalışma kapsamında argümantasyon odaklı öğretime özgü örnek etkinlikler geliştirilerek öğrencilerin madde konuyla ilgili kavramsal değişimlerinin olumlu yönde geliştirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmacı, çalışmayı görev yaptığı okulun dört şubesinde öğrenim gören 95 yedinci sınıf (46 kız, 49 erkek) öğrencisi ile gerçekleştirmiştir. Bu bağlamda çalışmada kolay ulaşılabilir örnekleme yönteminden yararlanılmıştır. Çalışmanın başında öğrencilerin maddenin tanecikli yapısı, element, molekül, bileşik, saf madde ve karışımlar konularında sahip oldukları yanlış kavramalar ve anlamakta güçlük çektikleri konular biçimlendirici yoklama soruları ile tespit edilmiştir. Daha sonra, bu dört şubeden ikisi rastgele seçilerek, birinci şubede bulunan 24 öğrenci deney grubuna, diğer şubede bulunan 24 öğrenci ise rastgele olarak kontrol grubuna dahil edilmiştir. Deney grubunda ise argümantasyon odaklı etkinlikler uygulanırken, kontrol grubunda 2018 Fen Bilimleri Dersi Öğretim Programında yer alan etkinlikler gerçekleştirilmiştir. Çalışma sonunda biçimlendirici yoklama soruları ile deney ve kontrol gruplarında kavramsal değişimin ne düzeyde gerçekleştiği tespit edilmiştir. Ayrıca deney grubunda bulunan öğrencilerin argüman kurma becerileri incelenmiştir. Bu bağlamda çalışmada ön-test son-test kontrol gruplu deneysel yöntem, görüşme ve doküman analizi yöntemi uygulanması suretiyle nitel ve nicel analiz teknikleri birlikte uygulanmıştır. Biçimlendirici değerlendirme sorularının analizinde Karataş (2003) tarafından geliştirilmiş dereceli puanlama anahtarı kullanılmıştır. Argüman kurma seviyelerinin değerlendirilmesi için ise, McNeill ve Krajcik (2011) tarafından geliştirilen "Argüman Değerlendirme Puanlama Anahtarı" kullanılmıştır. Nicel veriler, betimleyici analiz, bağımlı ve bağımsız örneklemler için t testi ve Cohen etki büyüklüğü kullanılarak SPSS 15.00 (Sosyal Bilimler için İstatistik Paketi) programı ile 0,5 anlamlılık düzeyinde analiz edilmiştir. Deney grubu öğrencilerinin kurdukları argümanlardan elde edilen veriler içerik analizi ile değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda öğrencilerin maddenin tanecikli yapısı konusunda bazı yanlış kavramalara sahip olduğu tespit edilmiş ve bu eksikliklere göre düzenlenen argümantasyon odaklı öğretim ile öğrencilerdeki kavramsal anlama düzeyinde olumlu bir artış olduğu görülmüştür. Deney grubunda yer alan öğrenciler genellikle temel düzeyde argümanlar kursa da kavramsal gelişimlerine olumlu katkı sağladığı söylenebilir. Argümanların düzeyini yükseltmek için öğretmenler sınıf içinde öğrencileri bilimsel düşünmeye ve daha çok aktif katılım sağlamaya yönlendirmelidir. Anahtar Sözcükler: Argümantasyon odaklı öğretim, fen öğretimi, maddenin tanecikli yapısı, kavramsal değişim.
Sosyo-bilimsel konularla argümantasyon becerisi ve insan haklarına karşı tutum geliştirmeye yönelik bir eylem araştırması
Bu çalışma, ortaokul sekizinci sınıf öğrencilerinde fen ve teknoloji dersinde sosyobilimsel konularla argümantasyon becerisinin ve insan haklarına yönelik tutumun nasıl geliştirilebileceğini ve uygulamada karşılaşabilecek sorunların nasıl giderilebileceğini ayrıntılı olarak incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiş bir eylem araştırmasıdır. Araştırma 2012-2013 eğitim-öğretim yılı bahar ve güz döneminde orta sosyoekonomik düzeyde bir ortaokulda gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu ise amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme yöntemiyle seçilmiş sekizinci sınıf düzeyinde öğrenim görmekte olan 14?ü kız 12?si erkek olmak üzere 26 kişilik bir öğrenci grubu oluşturmuştur. Araştırma verileri yapılandırılmamış gözlem (Kamera kayıtları), öğretmen ve öğrenci günlükleri, argümantasyon becerisi ve insan haklarına ilişkin yazılı dokümanlar ve araştırmacılar tarafından geliştirilen İnsan Haklarına Yönelik Tutum Ölçeği (İHTÖ) kullanılarak toplanmıştır. Araştırmanın nitel verileri içerik analizi yapılarak çözümlenmiştir. Bu analiz uygulama süreci içinde ve süreç tamamlandıktan sonra yapılan analizler olmak üzere iki aşamalı olarak ve sürekli karşılaştırma yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. İHTÖ puanlarındaki değişim ise Freidman testi kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonuçları sosyobilimsel konular temelli uygulamalarla çalışma grubunu oluşturan öğrencilerde insan haklarına yönelik anlayış ve tutum gelişiminin sağlandığını göstermiştir. Bu bağlamda nitel bulgular birinci kuşak haklardan insanlık onuru, yaşama hakkı, ayrımcılık yasağı kişinin bedensel ve ruhsal dokunulmazlık hakkı, özel yaşama saygı ve bilgilerin gizliliği hakkı, mülkiyet hakkı, adil yargılanma hakkı ve ifade özgürlüğü hakkı ile ilgili anlayış ve tutum gelişiminin gerçekleştirildiğini ortaya koymuştur. İkinci kuşak haklardan ise meslek seçme ve çalışma hakkı, haksız işten çıkarılmaya karşı koruma hakkı, sağlık hizmetleri hakkı, barınma hakkı, yeterli yaşam standardı hakkı, gıda güvenirliği hakkı için anlayış ve tutum gelişiminin sağlandığını ortaya koymuştu. Üçüncü kuşak haklar kapsamında ise çevresel koruma hakkı, insanlığın ortak mal varlığına saygı hakkı, barış hakkı ve sürdürülebilir kalkınma hakkı için tutum ve anlayış gelişimi sağlandığını göstermiştir. Nicel bulgular ise insan haklarına yönelik tutumun anlamlı bir şekilde artarak değiştiğini göstermiştir. Ayrıca, araştırma kapsamında uygulamalar süresince insan haklarıyla ilgili anlam oluşturma ve insan haklarıyla bağdaşmayan fikirler öne sürme ve ısrar etme problemleri yaşandığı tespit edilmiştir. Araştırmanın argümantasyon becerisi gelişimine ilişkin sonuçları ise sosyobilimsel konular temelli uygulamalarla fen ve teknoloji dersinde ortaokul sekizinci sınıf öğrencilerinde argümantasyon becerisinin geliştirilebileceğini ve üretilen argümanların kalitesinde olumlu yönde bir değişim meydana geldiğini göstermiştir. Bu bağlamda öğrencilerin tamamında iddia, gerekçe, kanıt, karşı iddia-gerekçe ve çürütücü üretebilme becerisi gelişiminin sağlandığı tespit edilmiştir. Ayrıca, öğrencilerin argüman gelişim süreçlerinde farklılıklar bulunduğu akademik olarak daha başarılı olan öğrencilerin argümantasyon becerilerinin daha hızlı gelişim gösterdiği ve daha zengin yapıda argümanlar sergiledikleri saptanmıştır. Ayrıca, uygulamalar süresince, iddiayı desteklemeyen gerekçe ve kanıt sunma, dini gerekçeler sunarak kanıtlarla destekleyememe, destekleyici bilgi ve araştırma becerisi eksikliği, sözel dilsel beceri eksikliği, gerekçe ve kanıt arasındaki farkı ayırt edememe, hangi bilgilerin kanıt olacağına karar verememe gibi çeşitli problemlerin yaşandığı tespit edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bu sonuçlar çalışma grubunu oluşturan öğrencilerde sosyobilimsel konularla argümantasyon becerisi ve insan haklarına ilişkin tutumun geliştirilebileceğini göstermiştir. Bununla birlikte, duruma ilişkin daha kapsamlı bilgi sağlayabilmek için farklı sosyoekonomik düzeydeki okullarda, farklı sınıf düzeylerinde, farklı deneyim ve yeterliliklere sahip öğretmenlerle ve daha geniş örneklemlerle çalışmaların yapılması önerilebilir.
Okul öncesi eğitime devam eden çocuklardan argümantasyon uygulamalarının canlı-cansız kavram bilgisi ve argümantasyon düzeylerine etkisi
Araştırmanın genel amacı, argümantasyon uygulamalarının altı yaş çocukların argümantasyon becerisi ve canlı-cansız kavram bilgisine etkisini incelemektir. Araştırma, nitel ve nicel yaklaşımların birlikte kullanıldığı iç içe gömülü karma metod olarak planlanmıştır. Nitel boyutunda yar yapılandırılmış görüşme, nicel boyutunda ise yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini 2015-2016 Eğitim-Öğretim yılında, Osmaniye İli Düziçi ilçesinde bulunan orta sosyo ekonomik düzeyde MEB' e bağlı bir resmi anaokulu ile ilkokula bağlı anasınıfında öğrenim gören, öğrenme düzeyleri, yaş ve cinsiyet bakımından birbirine yakın 51 çocuk (17 öğretmen kontrol grubu, 17 araştırmacı kontrol grubu, 17 deney grubu) oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemi ise "karma yöntem örneklemi"dir. Bu araştırmada veri toplama aracı olarak demografik bilgi formu, argümantasyon sevileri analiz rubriği, canlı-cansız kavram başarı testi ve yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemi, biri deney ikisi kontrol grubu olmak üzere üç sınıfta gerçekleşmiştir. Deney ve araştırmacı kontrol grubu aynı okulda random olarak belirlenmiştir. Öğretmen kontrol grubu ise uygulama sürecinde öğretmen etkisini ortadan kaldırmak amacıyla başka bir okulda öğrenim gören öğrencilerden oluşmuştur. Uygulama süreci, deney ve araştırmacı kontrol gruplarında araştırmacı, öğretmen kontrol grubunda ise öğretmen tarafından yürütülmüştür. Ayrıca asıl uygulamaya geçilmeden önce 12 öğrenci ile 6 haftalık süren bir pilot uygulama yapılmıştır. Araştırmanın deneysel işlem sürecinde, etkinlikler argümantasyon yöntemi sunularak ve argümantasyona dayandırılarak yürütülmüştür. Böylece çocukların argümantasyon düzeylerinde görülen gelişim, başarılarına olan etkisi, kavramsal anlamaları ve kavram yanılgılarında görülen değişimler araştırılmıştır. Kontrol grubunda ise Okul Öncesi MEB 2013 programına göre hazırlanmış etkinlik planları ile süreç yürütülmüştür. Çalışma deney grubunda 11 hafta, kontrol gruplarında 8 hafta sürmüştür. Araştırma verilerinin analizinde, Köroğlu (2009); Aldağ, Doğanay ve Köroğlu (2015)'nun Toulmin modelinden uyarladıkları değerlendirme rubric'i referans alınmış, frekans, yüzde, aritmetik ortalama (demografik bilgiler), normallik analizi yapılmıştır. Çalışmanın başlangıcında ve sonunda deney ve kontrol gruplarına argümantasyon düzeyleri analiz rubriği ve canlı-cansız kavram başarı testi uygulanmış ve çocuklarla yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Böylece gruplar arası farklar tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu amaçla gruplararası karşılaştırmalarda tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılarak argümantasyon düzeyleri, başarı durumlarındaki gelişmeler ve farklar tespit edilmiştir Bu çalışma argümantasyon yönteminin akademik başarıya, kavramsal anlamaya ve argümantasyon düzeylerine olumlu bir katkı getirdiğini göstermiştir. Nitel anlamda elde edilen bulgular nicel sonuçlarıda desteklemiştir. Çalışma öncesinde ön testte, deney grubu ile öğretmen ve araştırmacı kontrol grupları arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır. Bu sonuç, gruplar arasında başarı ve argümantasyon düzeyleri bakımından birbirlerine denk olduğu söylenebilir. Ancak uygulama sonunda yapılan son test puanlarına bakıldığında argümantasyon yöntemiyle eğitim gören deney grubu çocukların argümantasyon düzeyleri, MEB 2013 programı eğitimi verilen kontrol grubu çocuklarınından anlamlı derecede yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca başarı ve kavram yanılgıları puanlarında anlamlı bir farklılık görülmüştür. Deney grubu puanlarının ön testte diğer gruplardan düşük olduğu görülürken, son test puanlarında yüksek olduğu görülmüştür. Aynı zamanda argümantasyonun başarının göstergesi olan kavram yanılgıları üzerinde de etkili olduğu ve son testin ön test lehine anlamlı farklılık gösterdiği, kavram yanılgılarını azalttığı sonucuna varılmıştır. Bu sonuçtan yola çıkarak deney ve kontrol grupları arasında başarı ve argümantasyon düzeyleri açısından meydana gelen anlamlı farklılık argümantasyon yönteminden kaynaklanmıştır. Anahtar Kelimeler: Argümantasyon, okul öncesinde fen eğitimi, toulmin argüman modeli, canlı-cansız kavramı.
Argümantasyon yöntemi destekli artırılmış gerçeklik uygulamalarının akademik başarı, eleştirel düşünme becerisi, fen ve teknoloji dersine yönelik güdülenme ve argümantasyon becerisi üzerindeki etkisinin incelenmesi
Bu araştırmanın genel amacı fen ve teknoloji dersinde argümantasyon yöntemi destekli arttırılmış gerçeklik uygulamalarının öğrencilerin akademik başarıları, eleştirel düşünme becerileri, fen ve teknoloji dersine yönelik güdülenmeleri ve argümantasyon becerilerine etkisini incelemektir. Bu amaç doğrultusunda araştırma karma araştırma desenlerinden iç içe gömülü deneysel desenle gerçekleştirilmiştir. Araştırma Adana'da bir özel okulda 2014-2015 öğretim yılı Nisan ayının üçüncü haftası, Mayıs ayı ve Haziran ayının ilk haftasında gerçekleştirilmiştir. Nisan ayının üçüncü haftasında pilot çalışma yapılmış, asıl uygulama Mayıs ayında gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, uygun örnekleme göre belirlenen 26'sı Deney-1, 27'si Deney-2 ve 26'sı Kontrol grubunda olmak üzere 79 ortaokul 7. sınıfta öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Deney-1 grubu öğrencileri, fen ve teknoloji dersinde "Güneş Sistemi ve Ötesi: Uzay Bilmecesi" ünitesi kapsamında üç hafta boyunca toplamda 19 saat argümantasyon destekli AG uygulamalarına katılmışlardır. Deney-2 grubunda sadece argümantasyon yönteminin kullanıldığı uygulamalar gerçekleştirilmiş, Kontrol grubuda ise mevcut fen ve teknoloji dersi öğretim programı uygulanmıştır. Araştırmada verilerin toplanmasında nitel ve nicel veri toplama yöntemleri kullanılmıştır. Nicel veriler; "Güneş Sistemi ve Ötesi Ünitesi Başarı Testi (GÜSÖBT)", "Güdülenme ve Öğrenme Stratejileri Ölçeği (GÖSÖ)" ve "Cornell Eleştirel Düşünme Testi Düzey X" deneysel işlem öncesinde öntest ve deneysel işlem sonrasında sontest olarak uygulanmasıyla toplanmıştır. Nitel veriler ise, yapılandırılmamış gözlem, yarı yapılandırılmış görüşme, doküman incelemesi, yansıtıcı değerlendirme formları ve araştırmacı günlükleri aracılığıyla toplanmıştır. Nicel verilerin analizi ANOVA, Kruskal Wallis ve Mann Whitney U testleri ile yapılmıştır. Nitel verilerin analizinde ise tümevarımsal ve tümdengelimsel yaklaşımlar kullanılmıştır. Araştırmanın nicel sonuçları, argümantasyon destekli artırılmış gerçeklik uygulamalarının, argümantasyon yöntemi ve mevcut öğretim programı uygulamalarına göre öğrencilerin başarılarını ve güdülenmelerini artırmada daha etkili olduğunu, argümantasyon destekli artırılmış gerçeklik uygulamaları ve argümantasyon yöntemi uygulamalarının tümdengelim yoluyla çıkarım yapma becerisini geliştirdiğini göstermiştir. Nitel bulgulardan elde edilen sonuçlara göre uygulamanın ortasına kadar Deney-1 grubu öğrencilerinin eleştirel düşünme becerileri gelişim göstermesine rağmen, uygulamanın ortasından sonra becerilerin kullanılma sıklıklarının değişim gösterdiği tespit edilmiştir. Öğrencilerinin güdülenmelerine ilişkin nitel bulgular, artırılmış gerçeklik teknolojisinin öğrencilerin içsel motivasyonlarını artırdığı sonucuna ulaştırmıştır. Öğrencilerin sözel argüman yapıları incelendiğinde, sonuçlar tüm grupların argümantasyona katıldıklarını ve argümanlar ürettiklerini göstermiştir. Öğrenci argümanlarının çoğu seviye 4 ve seviye 5 düzeyindedir. Öğrenciler bilimsel konulara göre sosyo bilimsel konularda daha kaliteli argümanlar üretmişlerdir. Öğrencilerle yapılan görüşmelerde, öğrenciler argümantasyon destekli AG uygulamalarının konuları daha iyi öğrenmelerini sağladığını, 3 boyutlu görüntüler ve onlarla etkileşim gerçekleştirebilmeleri sayesinde öğrenilen bilgilerin daha kalıcı olduğunu, derslerin çok dikkat çekici, eğlenceli olduğunu ve uygulamaların öğrenmeyi kolaylaştırıcı bir etkiye sahip olduğunu, soyut kavramları zihinlerinde canlandırabildiklerini belirtmiştir. Ayrıca fen ve teknoloji dersinin diğer konularında ve diğer derslerde de bu uygulamalara yer verilmesi gerektiğini ifade etmişlerdir. Uygulamada artırılmış gerçeklik programları ile ilgili, internet bağlantısı ile ilgili ve uygulama süreci ile ilgili sorunlar yaşandığı tespit edilmiştir. Anahtar kelimeler: Artırılmış gerçeklik, argümantasyon, fen eğitimi, astronomi eğitimi, güdülenme, eleştirel düşünme.
Ortaokul öğrencilerinin argüman kurma becerileri ile eleştirel düşünme problem çözme ve yaratıcı düşünme becerileri arasındaki ilişki
Bu çalışma, ortaokul öğrencilerinin argüman kurma becerileri ile eleştirel düşünme, problem çözme ve yaratıcı düşünme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmada karma yöntem araştırması kullanılmıştır. Karma yöntem araştırması nitel ve nicel verilerin aynı çalışma bünyesinde birleştirilen araştırma olarak tanımlanmaktadır. Bu tanımlamaya uygun olarak nitel ve nicel veriler ayrı olarak toplanmış, analiz edilmiş ve ulaşılan veriler neticede bir araya getirilmiştir. Araştırmanın amacına uygun olarak toplanan veriler SPSS-21 paket programına işlenmiştir. Araştırma kapsamında 2018-2019 eğitim-öğretim yılında Kayseri İli Develi İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı merkez ortaokullar bünyesinde 7 ve 8. sınıf düzeyinde öğrenim gören 301 öğrenci araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Veri toplama araçları olarak araştırmacı tarafından hazılanan "Kişisel Bilgi Formu", "Eleştirel Düşünme Becerilerine Yönelik Tutum Ölçeği", "Yaratıcılık Ölçeği", "Problem Çözme Becerilerine Yönelik Algı Ölçeği" kullanılmıştır. Öğrencilerin argüman kurma becerilerinin belirlenebilmesi amacıyla öğrencilere bir yazılı anlatım yaptırılmış ve bu yazılı anlatımlar Toulmin'ın argüman modeline göre değerlendirilmiştir. Yapılan çalışmanın sonucunda eleştirel düşünme, problem çözme ve yaratıcı düşünme becerileri ile argüman kurma becerileri arasında cinsiyet, sınıf düzeyi ve yılda okuduğu kitap sayısı değişkenleri açısından anlamlı bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır.Araştırmanın sonuçlarından yola çıkarak argüman kurma becerilerinin, öğrencilerin eleştirel düşünme, problem çözme ve yaratıcı düşünme becerileri üzerinde etkili olacağı düşünülmektedir.Elde edilen bulgulardan yola çıkarak araştırmacılara ve uygulayıcılara önerilerde bulunulmuştur.
Argümantasyon destekli işbirlikli öğrenme yönteminin genetiği değiştirilmiş organizma (GDO) konusunda uygulanmasının onuncu sınıf öğrencilerinin akademik başarılarına etkisinin incelenmesi
Bu çalışmada, argümantasyon destekli işbirlikli öğrenme yönteminin doğrultusunda düzenlenen öğretimin 10' uncu sınıf öğrencilerinin Biyoloji dersindeki akademik başarılarına etkisi olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırma 2017-2018 öğretim yılının ilkbahar yarıyılında Adana ili Çukurova ilçesinde bulunan bir resmi ortaöğretim okulunda gerçekleştirilmiştir. Deney grubunda 34, kontrol grubunda 35 öğrenci olmak üzere 69 öğrenci çalışma grubunda yer almıştır. Çalışma 7 hafta sürmüştür. Dersler deney grubunda argümantasyon destekli işbirlikli öğrenme yöntemine, kontrol grubunda ise 2017 MEB Biyoloji öğretim programına göre hazırlanan ders planları ile gerçekleştirilmiştir. Deney ve kontrol gruplarına "Genetiği Değiştirilmiş Organizmalar Başarı Testi (GDOBT)" ön test ve son test olarak kullanılmıştır. Sonuç olarak GDOBT son test puanları açısından, argümantasyon destekli işbirlikli öğrenme yönteminin uygulandığı deney grubunun GDOBT son test puanlarının aritmetik ortalaması 2017 MEB öğretim programının uygulandığı kontrol grubunun GDOBT son test puanlarından yüksek olduğu bulunmuştur. Bu farklılık ile argümantasyon destekli işbirlikli öğrenme yönteminin öğrencilerin Biyoloji dersine ilişkin başarılarının, 2017 MEB öğretim programına göre daha etkili olduğu belirlenmiştir. Anahtar kelimeler: Argümantasyon, işbirlikli öğrenme, akademik başarı, 2017 MEB öğretim programı
Fen ve teknoloji dersinde argümantasyon yöntemine ilişkin öz-yeterlik ve tutum ölçeklerinin geliştirilmesi
Bu araştırmanın amacı, fen bilgisi öğretmen adaylarının argümantasyon yönteminin fen bilimleri dersinde kullanılmasına yönelik öz-yeterlik ve tutumlarını belirlemek amacı güden iki ölçeğin geliştirilmesidir. Bu araştırmada nicel bir araştırma olan tarama araştırma deseni kullanılmıştır. Ölçeklerin geliştirilme süreci;madde havuzunun oluşturulması, uzman görüşlerinin alınması, uygulama, geçerlik ve güvenirliğin hesaplanması olmak üzere dört temel aşamada ele alınmıştır. Çalışma başlangıcında tutum ölçeği için 32 maddelik ve öz-yeterlik ölçeği için 18 maddeden oluşan 2 adet madde havuzu oluşturulmuştur. Oluşturulan taslak formlar için beş alan uzmanından görüş alınmıştır. Ardından uygulama sürecine geçilmiş ve veri toplama süreci iki devlet üniversitesinin eğitim fakültesi fen bilgisi eğitimi ana bilim dalı 3. ve 4. sınıf düzeyinde öğrenim gören 324 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Bu süreç 2018-2019 eğitim-öğretim yılı güz döneminde yürütülmüştür. Elde edilen verilerin analizleri için SPSS ve AMOS paket programları kullanılmıştır. Ölçeklerin güvenirliklerinin belirlenmesi için Cronbach Alpha katsayısı hesaplanmıştır. Geçerlik analizlerinde ise açımlayıcı faktör analizi (AFA) ve doğrulayıcı faktör analizi (DFA) kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre, 25 madde ve üç faktörden oluşan "Fen Eğitiminde Argümantasyon Yönteminin Kullanımına Yönelik Tutum Ölçeği" ve 17 madde ve üç faktörden oluşan "Fen Eğitiminde Argümantasyon Yönteminin Kullanımına Yönelik Öz-Yeterlik Ölçeği" şeklinde adlandırılan iki ölçek elde edilmiştir. "Fen Eğitiminde Argümantasyon Yönteminin Kullanımına Yönelik Tutum Ölçeği" adlı ölçeğin Cronbach's Alpha katsayısı 0,89 olarak hesaplanmışken, "Fen Eğitiminde Argümantasyon Yönteminin Kullanımına Yönelik Öz-Yeterlik Ölçeği" nin Cronbach's Alpha değeri 0,91 şeklinde bulunmuştur. Bu bağlamda, elde edilen her iki ölçeğin geçerli ve güvenilir olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Fen Eğitimi, Argümantasyon Yöntemi, Öz-yeterlik, Tutum
Sosyobilimsel konularda argümantasyona dayalı öğretimin etkileri: GDO örneği
Fen öğretiminde sosyobilimsel konulara (SBK) yer verilmesi tartışma ortamının oluşturulması açısından öğretim sürecine katkı sağlayacaktır. SBK'ya dair tartışmalarda öğrenciler kendi yaşamlarıyla benzerlik taşıyan konularda bilimsel bilgi ve düşünme yollarını kullanarak tartışırlar. Öğrenciler problem çözme sürecine katılırlar ve bu sayede konu hakkında karar vermeleri sağlanır. Bu amaçla öğrenciler kendi hayatlarında tartışmayla ilgili kanıtlar bulmaya ve geliştirmeye teşvik edilirler. SBK'nın fen öğretimi ve öğrenimi üzerindeki önemli rolü göz önüne alınarak, bu çalışma fen bilimleri derslerinde SBK'nın öğretilmesinde argümantasyon sürecinden faydalanma ve argümantasyonun öğrenciler üzerinde etkisini ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden ön-test, son-test kontrol gruplu yarı deneysel desen modeli kullanılmıştır. Çalışma 2021-2022 eğitim-öğretim yılı güz döneminde Orta Anadolu'da bir devlet okulunda öğrenim görmekte olan iki sekizinci sınıf ile gerçekleştirilmiştir. Deney (N=19) ve kontrol (N=20) grupları basit seçkisiz örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Verilerin elde edilmesinde dört bölümden oluşan bir ölçme aracı kullanılmıştır. İlk bölümde öğrencilerin demografik özelliklerini (ör. yaş, cinsiyet, vb.) belirlemek için Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. İkinci bölümde Topçu (2010) tarafından geliştirilen Sosyobilimsel Konulara Yönelik Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Üçüncü bölümde Kaya (2005) tarafından Türkçeye uyarlanan Tartışmacı Ölçeği kullanılmıştır. Son bölümde ise Kılınç ve arkadaşları (2014) tarafından geliştirilen Genetiği Değiştirilmiş Besinler Hakkında Ahlaki Düşünceler Ölçeği kullanılmıştır. Deney grubunda SBK'nın öğretiminde Tolmin'in Argümantasyon modeli kullanılmıştır. SBK etkinlikleri öncesinde ölçme araçları ön test olarak, sonrasında ise son test olarak uygulanmıştır. Verilerin analizi ve yorumlanması için frekans (f), yüzde (%), aritmetik ortalama (x̅), standart sapma (SS) hesaplanmıştır. İkili değişkenler için t testi ve Tek Faktörlü Kovaryans Analizi (ANCOVA) yapılmıştır. Gruplar arasında farkın anlamlı çıkması halinde etki büyüklüğü değerleri hesaplanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre deney grubu öğrencilerinin, SBK tutumlarında, olumlu ve anlamlı bir değişimin olduğu görülmüştür. Bu değişim SBK'dan hoşlanma ve SBK'ya yönelik kaygı faktörlerinde meydana gelmiştir. Deney ve kontrol grubu son test tutum puanları karşılaştırıldığında ise deney grubu öğrenci puanları lehine (SBK'ya yönelik kaygı, SBK'dan hoşlanma ve SBK'nın yarar ve önemi) bir farkın oluştuğu görülmüştür. Bu farkın nedeni deney grubu öğrencilerinin genetiği değiştirilmiş besinlere yönelik hazırlanan senaryolar yoluyla argümantasyon sürecine katılmaları ve öğrenci merkezli bir sosyobilimsel bir etkinliğin sınıf ortamında işlenmesi olabilir. Ayrıca deney grubu öğrencilerinin genetiği değiştirilmiş besinler hakkındaki ahlaki inançlarının değiştiği ve tartışmacı tutumlarında ise tartışmadan uzak durma eğilimlerinin azalarak anlamlı bir farklılığın olduğu görülmüştür.
Argümantasyon temelli uygulamaların 8. sınıf öğrencilerinin sosyobilimsel konulara yönelik görüşlerine ve düşünme becerilerine etkisi
Bu çalışmada argümantasyon temelli uygulamaların sekizinci sınıf öğrencilerinin sosyobilimsel konulara yönelik görüşlerine ve düşünme becerilerine etkisinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmanın çalışma grubunu Aydın ilinde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı bir devlet okulunda öğrenim görmekte olan deney grubunda 32 ve kontrol grubunda 31 olmak üzere toplam 63 sekizinci sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Katılımcılar uygun örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Deney ve kontrol grupları şubeler arasından rastgele atanmıştır. Araştırma nitel ve nicel verilerin birlikte kullanıldığı karma yönteme göre sürdürülmüştür. Çalışmanın nicel kısmında öntest-sontest yarı deneysel desen kullanılmıştır. Nitel kısmında ise yarı yapılandırılmış mülakatlar, sınıf içi tartışma, video kayıtları, öğrencilerin yazılı olarak sundukları çalışma kâğıtları kullanılmıştır. Deney grubu öğrencileriyle argümantasyon senaryolarına dayalı etkinlikler üzerinde, kontrol grubu öğrencileriyle ise ders sunumları ve sınıf içi etkinlikler üzerinde çalışılmıştır. Araştırmanın nicel verilerinin toplanmasında Topçu (2010) tarafından geliştirilen sosyobilimsel konulara bakış ölçeği, Yıldırım (2012) tarafından geliştirilen yansıtıcı düşünme ölçeği, Görücü (2014) tarafından geliştirilen eleştirel düşünme ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın nitel verilerinin toplanmasında ise sınıf içi argümantasyon etkinlikleri video ile kaydedilmiş, öğrencilerle yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmış ve öğrencilerden yazılı dokümanlar toplanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen nicel veriler istatistik programı kullanılarak analiz edilmiş, nitel verilerin analizinde ise Sadler ve Fowler (2006) tarafından geliştirilen argümantasyon değerlendirme rubriği kullanılmıştır. Çalışma sonunda sosyobilimsel konuların argümantasyon yöntemiyle işlenmesinin öğrencilerin sosyobilimsel konulara bakışlarını, eleştirel düşünme becerilerini ve yansıtıcı düşünme becerilerini olumlu etkilediği tespit edilmiştir. Bu nedenle sosyobilimsel argümantasyonun sınıf ortamında yaygınlaştırılmasının öğrencilere faydalı olacağı söylenebilir.
Argüman tabanlı sanal laboratuvar uygulamalarının ortaokul öğrencilerinin akademik başarı argümantasyon seviyeleri ve girişimcilik becerileri üzerine etkisinin incelenmesi
Güncellenen 2018 İlköğretim-ortaöğretim programında Türkiye Yeterlilikler Çerçevesi anahtar yetkinlikleri arasına girişimcilik ve inisiyatif alma becerileri dâhil edilmiştir. MEB becerilerin açığa çıkartılmasında benimsenebilecek stratejilerin probleme dayalı öğrenme, proje tabanlı öğrenme, argümantasyon ve işbirliğine dayalı öğrenme yöntemlerinin kullanılarak derslerin yürütülebileceğini öngörmüştür ve öğretmenin rolünü, öğrenciler bilgiyi araştırıp sorgularken onlarla etkili iletişim ve işbirliği içerisinde olan bilimsel bilgiye ulaşmanın heyecan ve sorumluluğunu öğrencileriyle paylaşan bir rehber olarak belirtmiştir. Temel becerilerin, dijital ve girişimci yeterliliklerinin geliştirilmesi ve eğitim-öğretime yapılan yatırımlar toplumların işleyişlerini, ekonomilerini ve gelecek için yapılandırdıkları stratejileri yönlendirmektedir. Bu araştırmanın genel amacı fen bilimleri dersinde argüman tabanlı sanal laboratuvar uygulamalarının ortaokul 7.sınıf öğrencilerinin akademik başarı, argümantasyon seviyeleri ve girişimcilik becerileri üzerine etkisini incelemektir. Araştırma yarı-deneysel desene sahiptir. Araştırma verileri akademik başarı testi, girişimcilik becerileri ölçeği ve argümantasyon testi ile toplanmıştır. Verilerin analizi için Mann-Whitney U Testi ve betimsel istatistik analizi yapılmıştır. Araştırmanın örneklemi Adana ili sınırları içerisinde yer alan bir devlet okulunda öğrenim gören 7. sınıf öğrencileridir. Araştırma sonucunda argüman tabanlı sanal laboratuvar uygulamaları kullanımının öğrencilerin akademik başarı, girişimcilik becerileri ve argümantasyon seviyelerinin, argümantasyon oluşturma kısmında istatistiksel olarak anlamlı fark yarattığı bulunmuştur. Argümanlara itiraz boyutunda ise istatistiksel açıdan anlamlı bir fark tespit edilmemiştir. Anahtar kelimeler: Girişimcilik, PhET, argümantasyon, sanal laboratuvar
Maddenin ısı ile etkileşimi konusunda argümantasyon uygulamaları ile desteklenmiş buluş yolu öğrenme stratejisine yönelik sınıf içi etkinliklerin 8.sınıf öğrencilerinin akademik başarıları üzerine etkisi
Bu araştırmada "Maddenin Isı ile Etkileşimi" konusunda argümantasyon uygulamaları ile desteklenmiş buluş yolu ile öğrenme stratejisinin 8. Sınıf öğrencilerinin akademik başarılarına etkisi incelenmiştir. Araştırma eşitlenmemiş kontrol gruplu ön test son test yarı deneysel modeline yönelik desenlenmiştir. Araştırmanın örneklemini uygun örnekleme yöntemi kullanılarak belirlenen 2019-2020 eğitim öğretim yılı bahar yarıyılında Adana ili Karaisalı ilçesinde bulunan 2 ortaokulda öğrenim gören 34 (20 deney, 14 kontrol) 8. sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada deney grubunda argümantasyon uygulamaları ile desteklenmiş buluş yoluyla öğrenme stratejisi ile ders işlenmiş, kontrol grubunda ise ders sadece buluş yoluyla öğrenme stratejisi ile işlenmiştir. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen akademik başarı testi kullanılmıştır. Her iki gruba da derslerden önce akademik başarı testi ön test olarak uygulanmıştır. Üç hafta (10 ders saati) sonunda ise aynı ölçekler son test olarak tekrar uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde betimsel istatistiklerden, bağımlı gruplar t-testinden, ANCOVA'dan yararlanılmıştır. Çalışma sonunda argümantasyon uygulamaları ile desteklenmiş buluş yolu ile öğrenme stratejisinin fen bilimleri dersinde öğrencilerin akademik başarıları üzerine olumlu yönde etkisinin olduğu belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Fen Eğitimi, Buluş Yoluyla Öğrenme, Argümantasyon, Akademik Başarı
Argümantasyon temelli fen öğretiminin 8. sınıf öğrencilerinin mutasyon-modifikasyon konusundaki kavram yanılgılarının giderilmesindeki etkisi
Bu çalışmada ortaokul 8.sınıf öğrencilerin mutasyon-modifikasyon konusundaki kavram yanılgılarının tespiti, kavram yanılgılarının giderilmesinde argümantasyon temelli fen öğretiminin etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada öğrencilerin kavramsal değişiminin gözlenebilmesi amacıyla tek grup üzerinde uygulanan ön test-son test desenli basit deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini 2020-2021 eğitim öğretim yılında Düzce ili Gölyaka ilçesinde bir ortaokulda öğrenim gören 28 8.sınıf öğrencisi oluşturmuştur. Araştırma örneklemi amaçlı örnekleme yöntemine uygun olarak seçilmiştir. Veri toplama aracı olarak kavram yanılgılarının tespiti için iki aşamalı teşhis testi, kavram yanılgılarının giderilmesi için kavram haritaları, kavram karikatürleri, kavramsal değişim metinleri, yarışan teoriler ve ifadeler tabloları kullanılmıştır. Araştırmanın başında iki aşamalı teşhis testi ön test olarak uygulanarak öğrencilerin sahip olduğu kavram yanılgıları belirlenmiştir. Kavram yanılgıları belirlendikten sonra argümantasyon temelli fen öğretimi kapsamında mutasyon-modifikasyon konulu etkinlikler ile kavram eğitimi tamamlanmıştır. Eğitimin sonunda iki aşamalı teşhis testi son test olarak uygulanarak öğrencilerdeki kavram yanılgıları tekrar tespit edilmiştir. Araştırmada verilerin çözümlenmesinde ilişkili örneklemler t-testi kullanılmıştır. Analizler SPSS programı ile yapılmıştır. Uygulama sonucuna göre öğrencilerin çalışma başındaki kavram yanılgısına sahip olma düzeylerinin çalışma sonunda olumlu yönde azaldığı görülmüştür. Öğrencilerin hem kavram yanılgısı sayısı olarak hem de toplam puan olarak gelişim gösterdiği tespit edilmiştir. Sonuçlara bağlı olarak yapılan çalışma 'DNA ve Genetik Kod' ünitesindeki diğer kavramlar ile ilgili yanılgılar için de yapılabilir. Anahtar kelimeler: Argümantasyon temelli fen eğitimi, Kavram yanılgısı, Mutasyon-modifikasyon.
Argümantasyon etkinliklerinin ortaokul öğrencilerinin proje ödevi belirlerken oluşturdukları argümanların kalitesi üzerine etkisi
Bu çalışma ortaokul 8.sınıf öğrencilerinin proje ödevlerini belirlerken oluşturdukları yazılı argümanların kalitesine üzerine argümantasyon etkinliklerinin etkisini belirlemek amacı ile yapılmıştır. Bu araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışmasına yer verilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2021-2022 eğitim-öğretim yılında Düzce il merkezinde yer alan bir devlet ortaokulunun 8.sınıfta öğrenim gören 28 öğrenci oluşmaktadır. Araştırmanın çalışma grubu, kolay ulaşılabilir örnekleme yöntemiyle belirlenmiştir. Araştırmaya katılan öğrencilerin proje ödevlerini belirlerken oluşturdukları yazılı argümanların kalitesini belirlemek için yazılı argümantasyon formu veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Araştırma etkinlikleri öncesinde ve sonrasında yazılı argümantasyon formu ile veriler toplanmıştır. Araştırmacı tarafından argümantasyonun ne olduğuna dair bilgilerin verildiği argümantasyon eğitimi ile argümantasyon etkinlikleri, her biri 2'şer ders saati olmak üzere sekiz etkinlik toplam 16 ders saatinde araştırmaya katılan öğrencilere uygulanmıştır. Araştırma etkinlikleri öncesinde ve sonrasında toplanan veriler içerik analizi ile çözümlenmiştir. Araştırma sonunda araştırmaya katılan ortaokul 8.sınıf öğrencilerinin argümantasyon etkinliklerinin oluşturdukları argümanların kalitesi üzerine olumlu yönde etkisi görülmüştür. Proje ödevlerinin belirlenmesinde argümantasyon kullanılarak öğrencilerin bilinçli karar vermesi sağlanabilir. Proje ödevlerinin belirlenmesinde argümantasyon sürecinin işlemesi sağlanarak öğrencilerin proje ödevlerinin niteliğinde olumlu değişimler meydana gelebilir.
Argümantasyon destekli kavram karikatürlerinin ilkokul öğrencilerinin kavramsal anlayışları, argüman kurma becerileri ve fene yönelik tutumları üzerine etkisi
Bu araştırmada, argümantasyona dayalı hazırlanan kavram karikatürü etkinliklerinin öğrencilerin kavramsal anlayışlarına, argüman kurma becerilerine, fen tutumlarına ve görüşlerine olan etkililiğinin incelenmesi amaçlanmıştır. Planlanan argümantasyon etkinlikleri 2021-2022 eğitim-öğretim yılında Düzce ilinin Yığılca ilçesine bağlı bir devlet okulunda gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubu ilkokul dördüncü sınıfta öğrenim gören 38 öğrenciden (19 kız, 19 erkek) oluşmaktadır. Fen bilimleri dersi "Madde ve Doğası " konu alanı kapsamında gerçekleştirilen argümantasyon destekli kavram karikatürü etkinlikleri yedi hafta boyunca uygulanmıştır. Karma araştırma yönteminin kullanıldığı bu araştırmada, eş zamanlı iç içe geçmiş desen kullanılmıştır. Nicel veri toplama araçlarını Kavram Yanılgısı Başarı Testi ve Fen Tutum Ölçeği; nitel veri toplama araçlarını ise yarı yapılandırılmış görüşme formu ve gözlem notları oluşturmaktadır. Deney grubunda sınıf içinde aktif olarak araştırmacı yer alırken kontrol grubunda araştırmacı rehberliğinde mevcut sınıf öğretmeni yer almıştır. Deney grubunda argümantasyon destekli kavram karikatürleri etkinlikleri, kontrol grubunda ise MEB tarafından önerilen uygulamalar yapılmıştır. Uygulama sonucunda elde edilen veriler betimsel ve yordayıcı istatistik aracılığıyla analiz edilmiştir. Araştırmacı tarafından hazırlanan 30 maddeli doğru/yanlış olarak hazırlanan kavram yanılgısı başarı testi ve referans olarak alınan fen tutum ölçeği süreç başında ön test, süreç sonunda ise son test olmak üzere iki kez uygulanmıştır. Araştırma sonucunda deney ve kontrol grubu öğrencilerinin Kavram Yanılgısı Başarı Testi ve Fen Tutum Ölçeği son test ortalama puanlarında artış olmasına rağmen bu değişimin istatistiksel olarak anlamlı olmadığı belirlenmiştir. Yapılan etkinlikler neticesinde deney grubundaki öğrencilerin mevcut kavram yanılgıları azalırken, argüman kurma becerilerinin gelişimine olumlu etki ettiği bulunmuştur. Aynı zamanda, deney grubu öğrencilerinin fen dersine ilişkin tutumları sontest lehine anlamlı bir etki sağladığı sonucuna ulaşılmıştır. Öğrencilerin görüşlerinden elde edilen kod ve kategoriler argümantasyon dayalı kavram karikatürü uygulamalarının fen bilimleri dersini eğlenceli kıldığı, öğrenmeye teşvik edici olduğu ve derse aktif katılımı sağladığı yönünde olumlu etkisinin olduğu belirlenmiştir. Ayrıca elde edilen bulgular neticesinde, ilkokul kademesinde argümantasyona dayalı hazırlanabilecek etkinlikler özelinde eğitimcilere önerilerde bulunulmuştur.
İlkokul 4. sınıf öğrencilerinin argüman haritaları kullanımının eleştirel düşünme becerilerine etkisinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı, Türkçe dersinde geleneksel eğitim-öğretim süreci yerine, argüman haritaları destekli bir eğitim-öğretim süreci oluşturarak argüman haritalarının ilkokul 4. sınıf öğrencilerinin eleştirel düşünme becerilerine olan etkisini incelemektir. Argüman haritaları, argüman öğelerinin ve ilişkilerinin renkli kutular ve oklar yardımıyla düzenlendiği bir argüman temsilidir. Argüman haritaları diğer haritalama araçlarından farklı olarak argüman öğelerinin oluşumu ve bu unsurlar arasındaki ilişkileri takip etmek için belirli bir sistematik yol sağlar (Davies, 2011). Araştırmada öğrencilerin argüman haritası sayesinde düşünen, sorgulayan, hipotezler oluşturabilen, öğretmeni ve akranlarıyla tartışan bilim insanları ya da bilim tartışmacıları olarak yetiştirilmesi; öğretmen merkezli dersler yerine öğretmenle öğrencinin doğal ortamlarda birlikte öğrenme topluluğu oluşturmasının sağlanması yer almaktadır. Araştırma, 2019-2020 eğitim öğretim yılının birinci döneminde Şanlıurfa ili Birecik ilçesindeki bir devlet okulunun 4. sınıfında eğitimlerini sürdüren 50 öğrenci ile yürütülmüştür. Araştırma sonucunda araştırmada kullanılan argüman haritalarının eleştirel düşünme becerilerine olumlu yönde etki ettiği, öğrencilerin konuya ilgilerini artırdığı ancak Türkçe dersinde argüman haritası uygulamasının bu dersin başarısına anlamlı bir şekilde etki etmediği sonucuna varılmıştır. Argüman haritası uygulama sürecinde amaç, Türkçe dersi kazanımlarını öğrenciye kazandırmak değil öğrencileri düşünmeye ve sorgulamaya sevk etmektir. Anahtar Kelimeler, Argüman Haritaları, Argümantasyon, Eleştirel Düşünme, İlkokul Öğrencileri
Argümantasyon yoluyla fikir iklimi oluşturma: Nazım Hikmet Ran ve Necip Fazıl Kısakürek örneği
Bu çalışmada, mantık konusuyla giriş yapılarak formal ve informal mantığın açıklamaları ve kıyasları yapılmıştır. Fikir iklimi oluşturmadaki öneminden dolayı retorik sanatı ve diyalektik yöntem ele alınıp, daha sonra da Stephen Toulmin'ın Argümantasyon Kuramı açıklanmıştır. Üçüncü bölümde, Nazım Hikmet Ran ve Necip Fazıl Kısakürek'in sanatçı, şair, tiyatro, dil, din, milli edebiyat ve kadın konuları üzerine oluşturdukları hükümleri içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Varılan sonuç doğrultusunda fikir iklimi oluşturmada argümanların, akıl yürütmenin, hitabın ve dolayısıyla ikna ediciliğin gücü ispatlanmıştır.
Fen bilgisi öğretmen adaylarının sosyobilimsel argümantasyon kaliteleri ile bilimin doğası anlayışları arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu araştırmada, fen bilgisi öğretmen adaylarının bilimin doğası anlayışları ile sosyobilimsel argümantasyon kaliteleri arasındaki olası çift yönlü ilişkiyi incelemek amaçlanmıştır. Bununla birlikte, doğrudan bilimin doğası ve sosyobilimsel argümantasyon sürecinin öğretmen adaylarının argümantasyon ve bilimin doğasına yönelik görüşlerinde ne tür farklılıklar meydana getirdiği de incelenmiştir. Araştırma, 2014-2015 eğitim-öğretim yılı güz döneminde Kastamonu Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, İlköğretim Bölümü, Fen Bilgisi Eğitimi Anabilim Dalında öğrenim gören 56, üçüncü sınıf fen bilgisi öğretmen adayının katılımıyla gerçekleştirilmiştir. İki farklı şubede bulunan katılımcılardan 27'si deney grubunda, 29'u ise kontrol grubunda araştırmaya dâhil edilmiştir. Bu araştırmada nitel ve nicel araştırma desenlerinin birlikte yer aldığı karma yöntem kullanılmıştır. Deney grubunda yer alan fen bilgisi öğretmen adayları, doğrudan bilimin doğası ve sosyobilimsel argümantasyon sürecine dâhil edilirken, kontrol grubundaki öğretmen adayları ise öğrenci merkezli etkinlikler doğrultusunda sürece katılmışlardır. Toplamda 11 hafta süren uygulama–veri toplama sürecinin başında ve sonunda, araştırmaya katılan tüm öğretmen adaylarına Argümantasyon Açısından Bilimin Doğası (AABD) Testi yöneltilmiştir. Bu testten alınan puanlar değerlendirilerek deney grubundaki öğretmen adayları, maksimum çeşitlilik örneklemesi kapsamında bilimin doğası anlayışlarına göre alt, orta ve üst şeklinde dörder kişilik üç gruba ayrılmışlardır. Alt, orta ve üst grupta yer alan katılımcıların sosyobilimsel argümantasyon kalitelerini belirlemek için ise "Elektrikli Otomobil Üretimi", "Cep Telefonları İnsan Hayatını Tehdit Ediyor" ve "Altın Pirinç" isimli üç senaryo aracılığıyla veriler toplanmıştır. Son olarak deney grubundan rastgele seçilen altı öğretmen adayına ise sürecin başında ve sonunda bilimin doğası, argümantasyon ve fen eğitimine yönelik yarı-yapılandırılmış görüşme soruları yöneltilmiştir. Çalışmada ulaşılan nicel veriler SPSS paket programı, nitel veriler ise tümevarımsal içerik analizi yöntemi ile analiz edilmiştir. Deney ve kontrol gruplarının ön-test/son-test puanları arasındaki farkın anlamlılığını belirlemek amacıyla örneklemden toplanan veriler üzerinde bağımlı ve bağımsız örneklemler için t-testi yapılmıştır. Alt, orta ve üst grubun argümantasyon kaliteleri arasındaki farkın anlamlılığını belirlemek için ilk olarak Argüman değerlendirme ölçeği aracılığıyla nitel analiz, elde edilen verilerin nicelleştirilmesiyle de Kruskal Wallis H-Testi yapılmıştır. Yarı-yapılandırılmış görüşmelerden elde edilen nitel veriler içerik analizi yöntemi ile çözümlenmiştir. Nitel ve nicel veri analizlerinden elde edilen sonuçlar, bilimin doğası anlayışlarının sosyobilimsel argümantasyon kalitesini anlamlı olarak etkilediğini göstermiştir. Bununla birlikte deney grubu ile kontrol grubunun bilimin doğası anlayışları arasında ise deney grubu lehine anlamlı bir farklılık olduğu tespit edilmiştir. Son olarak deney grubundaki öğretmen adaylarının bilimin doğası, argümantasyon ve fen eğitimine dair görüşlerinin olumlu bir değişim gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır. Bu çalışmada, ulaşılan sonuçlar ilgili literatürle de ilişkilendirilerek fen eğitimi literatürüne katkı, eğitim-öğretimin niteliğinin geliştirilmesi ve hizmet öncesi öğretmen eğitimi açısından öneriler verilmiştir.
Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının argümantasyona dayalı eğitim sürecine göre argüman düzeylerinin belirlenmesi
Çalışmanın amacı Sosyal Bilgiler öğretiminde haklarım ve sorumluluklarım konusu kapsamında argümantasyona dayalı öğrenme ortamında öğretmen adaylarının oluşturdukları argüman seviyelerini belirlemektir. Araştırmada nitel araştırma metotlarından durum araştırması tercih edilmektedir. Araştırmanın çalışma grubu, 2015-2016 öğretim yılının bahar döneminde Kastamonu Üniversitesi Sosyal Bilgiler Öğretmenliği 2. sınıfta öğrenim görmekte olan öğrencilerin 7'si erkek, 5'i kadın toplam 12 öğrencinin gönüllü katılımlarıyla gerçekleştirilmiştir. Oluşturulan araştırma grubuna ön görüşme formu yapılarak araştırmacı tarafından geliştirilen haklarım ve sorumluluklarım konusu hakkında argümantasyon sürecine uygun biri ön uygulama olmak üzere üç farklı senaryo hazırlanmıştır. Haftada 2 saat olmak üzere 5 hafta boyunca uygulanmıştır. Dersler video ve ses kaydına alınarak araştırmanın veri kaynaklarını oluşturmaktadır. Araştırmanın problem durumuna bağlı olarak öğretmen adaylarının oluşturdukları argümanların seviyeleri Toulmin Argüman Modeline göre sınıflandırılıp sonra Erduran, Simon ve Osborne' nun "Argümantasyon Seviyeleri Modeli" göre değerlendirilmiştir. Her etkinlik ardından yarı-yapılandırılmış görüşme formu uygulanmıştır. Yazılı ortama geçirilen video ve ses kayıtları verileri, iki araştırmacı tarafından bağımsız şekilde değerlendirilmiştir. Araştırmanın bulgularından elde edilen; katılımcıların en alt düzeyde Seviye 1, en üst düzeyde Seviye 5'te argüman ürettikleri sonucuna ulaşılmıştır. Argümantasyon hakkında düşüncelerinde değişime açık olduğu, yaratıcı düşünme becerileri elde ettikleri, argümantasyon süreçlerinde verilen konun güncel olması tartışmada daha kaliteli argümanlar ürettiklerini, öğretmen adaylarının iddia oluşturmada başarılı iken başkalarının fikirlerine çürütmede yetersiz oldukları sonuçlarına ulaşılmıştır. Bu çalışmaya katılan öğretmen adaylarının argümantasyonun bileşenlerini öğrendiği, etkinliklerde argümantasyonun rolünü daha iyi kavradıklarını ortaya koymaktadır. Daha kaliteli argümanlar oluşturabilmek için öğretmen yetiştiren kurumlarda argümantasyon yöntemine uygun ortamlar oluşturulması, argumantasyona dayalı etkinliklerin farklı branşlarda da uygulanması önerilebilir. Anahtar Kelimeler: Sosyal Bilgiler Eğitimi, Öğretmen Eğitimi, Argümantasyon.
Argümantasyon tabanlı bilim öğrenme yaklaşımının 6. sınıf öğrencilerinin "madde ve ısı" ünitesi başarılarına ve karar verme becerilerine etkisi
Bu çalışmanın amacı Argümantasyon Tabanlı Bilim Öğrenme (ATBÖ) yaklaşımının ortaokul altıncı sınıf öğrencilerinin ünite başarılarına ve karar verme becerilerine etkisini araştırmaktır. Çalışma; 2017-2018 eğitim öğretim yılında Van ili Özalp ilçesi Özalp Yatılı Bölge Ortaokulunda öğrenim görmekte olan 6. Sınıf öğrencileri ile Fen Bilimleri dersi kapsamında gerçekleştirilmiştir. Çalışma için üçü deney ve biri kontrol grubu olmak üzere dört sınıf belirlenmiştir. Deney gruplarında dersler argümantasyon yaklaşımı ile işlenmiştir. Seçilen üç farklı deney grupları arasındaki farklılıklar; ATBÖ süreci sonunda ürün talep edilmeyen deney grubu, süreç sonunda bireysel olarak hazırlanan afiş ödevlerinin istendiği deney grubu ve grup olarak hazırlanan afiş ödevlerinin istendiği deney grubudur. Kontrol grubunda müfredat temelli geleneksel yaklaşım ile öğretim süreci gerçekleştirilmiştir. Çalışmada veri toplama aracı olarak Ünite Tabanlı Kazanım Değerlendirme Testi (ÜTKDT) ve karar verme becerilerini belirlemek için Karar Verme Becerisi Değerlendirme Ölçeği (KVBDÖ) ölçme araçları olarak kullanılmıştır. Araştırmanın gerçekleştirildiği tüm sınıflar aynı öğretmenle süreci tamamlamışlardır. Deney grubu öğrencilerine süreç öncesinde argümantasyonun doğası gereği; soru sorma, soruları test etme, veriler elde etme ve veriler doğrultusunda iddialar öne sürme, iddiaları deliller ile destekleme ve karşı iddiaları çürütme süreçleri hakkında deneyim kazanmaları sağlanmıştır. Çalışmada veriler, başarı ve karar verme becerisine yönelik ön ve son test uygulamaları ile elde edilmiştir. Elde edilen nicel verilere SPSS paket programında Tek Yönlü ANOVA ve ANCOVA analizleri uygulanmıştır. Elde edilen bulguların sonucunda ATBÖ yaklaşımının tercih edildiği gruplarda ünite tabanlı başarılarında ve karar verme becerilerinde daha başarılı oldukları tespit edilmiştir. Bireysel ve grup olarak ödev hazırlayan deney grupları arasındaki etki boyutu incelendiğinde ise, grup olarak ödev hazırlayan bireylerin ünite tabanlı başarı testinde ünite tabanlı başarılarında ve karar verme becerilerinde daha başarılı oldukları belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Argümantasyon Tabanlı Bilim Öğrenme, Karar Verme, Fen Eğitimi
Fen eğitiminde argümantasyon tabanlı bilim öğrenme yaklaşımı ve çoklu modsal betimleme kullanımının öğrencilerin akademik başarılarına ve eleştirel düşünme becerilerine etkisi
Bu çalışmada fen eğitiminde argümantasyon tabanlı bilim öğrenme yaklaşımı (ATBÖ) ve çoklu modsal betimleme (ÇMB) kullanımının 6. sınıf öğrencilerinin akademik başarı ve eleştirel düşünme becerilerine etkisini araştırmak hedeflenmiştir. Çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden yarı deneysel desen kullanılmıştır. Bu kapsamda biri kontrol, üçü deney grubu olmak üzere dört grup çalışmaya dâhil edilmiştir. Gruplar rastgele seçilmiştir. Kontrol grubu herhangi bir deneysel müdahaleye uğramamış, öğretmen merkezli bir öğretim ile dersleri yürütülmüştür. Deney A grubunda ATBÖ yaklaşımıyla beraber ÇMB, Deney B grubunda sadece ATBÖ yaklaşımı, Deney C grubunda ise öğretmen merkezli öğretimle birlikte ÇMB kullanımı, iki farklı ünitede (Ü1 ve Ü2), öğretim uygulamaları olarak gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak uygulamaların başlangıcında ve sonunda her iki ünite için Ünite Tabanlı Akademik Başarı Testi ve Eleştirel Düşünme Beceri Testi (EDT) kullanılmıştır. Ayrıca ATBÖ yaklaşımı ile öğretim yapılan gruplardaki öğrencilerin deney raporları ile ÇMB kullanımının gerçekleştirildiği gruplardaki öğrencilerin poster ödevleri analiz edilmiştir. Pilot uygulamada karşılaşılan sorunlar analiz edilmiş, uzman görüşleri/önerileri doğrultusunda değişiklikler yapılmış ve uygulamaya geçilmiştir. Ön test analizi Ü1 çoktan seçmeli sorular toplam puanı haricinde gruplar arasında anlamlı bir farklılık olmadığını göstermiştir. Son testler analiz edildiğinde Ü1 ünitesinde Deney A grubunun diğer gruplara göre anlamlı farklılaştığı ve daha başarılı olduğu belirlenmiştir. Ü1 ünitesinde Deney B ve Deney C grupları arasında istatistiksel, anlamlı bir farklılık olmazken hem Deney B hem de Deney C grubunun kontrol grubuna göre anlamlı farklılaşarak daha başarılı olduğu belirlenmiştir. Ü2 ünitesinde ise Deney A grubunun kontrol ve Deney C gruplarına göre anlamlı farklılaştığı ve daha başarılı olduğu belirlenmiştir. Eleştirel düşünme becerileri bakımından ATBÖ yaklaşımı yapılan Deney A ve Deney B grupları lehine kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı farklılılık tespit edilmiştir. Deney B ile Deney C grubunda EDT son test puanı bakımından Deney B grubu lehine istatistiksel anlamlı farklılık olduğu belirlenmiştir. ATBÖ ve ÇMB kullanımının ayrı ayrı gerçekleştirildiği grupların kontrol grubuna göre akademik başarıda etkili sonuçlar ortaya çıkardığı; ATBÖ yaklaşımı ve ÇMB birlikte kullanıldığında ise akademik başarıda etkinin daha büyük olduğu görülmektedir. Bununla beraber ATBÖ yaklaşımının eleştirel düşünme becerisini olumlu yönde etkilediği, öğrencilerin ÇMB kullanmalarının eleştirel düşünme becerilerine anlamlı bir etkisinin olmadığı sonucuna varılmıştır. Anahtar Kelimeler: Fen eğitimi, argümantasyon, argümantasyon tabanlı bilim öğrenme, çoklu modsal betimleme, akademik başarı, eleştirel düşünme