Middle East policy

United States of AmericaComparative analysisMiddle East policy+4

Comparative analysis of the politics put into practice by Iran and U.S.A in the Middle East region

Relations between the United States and the Islamic Republic of Iran are influenced by complex historical, geopolitical, and ideological factors. To have a genuine understanding of the relations between the U.S. and Iran requires knowledge of the historical, ideological, and philosophical grounding of the two nations. This report will analyze the history of both the United States and Iran, their geopolitical situation, and the worldview which shapes their foreign policy. Only with this comprehensive level of understanding can American policymakers create a foreign policy towards Iran which is in the national interest of the United States. This report argues that the primary goal of United States foreign policy for the last century is the creation of a liberal world order which respects the rule of law promotes free trade, and respects individual rights. The direction of American foreign policy might be shifting towards a nationalist direction under the leadership of President Trump. Iranian foreign policy is guided by the principle of maintaining its national sovereignty. The primary influence on Iranian philosophical and ideological development is Shia Islam, which serves to re-enforce the independence of Iran from its Sunni neighbors. The tense relationship between the United States and Iran is a product of the Islamic Revolution of 1979, in which a theocratic revolutionary movement overthrew the Shah, an ally of the United States, and took American diplomats hostage. This report recommends a re-examination of Iranian United States relations. The Islamic Republic of Iran and the United States share a common interest in suppressing radical Sunni extremist groups such as ISIS, and Iran's willingness to sign the Iran Deal indicates a desire to deal in good faith with the United States. This report recommends a re-examination of the Bush II/Obama era policy of regime change and instead argues that is in the national interest to have a policy towards Iran, and the Middle East, which emphasizes stability rather than ideology. Keywords: Iran Policy, US Policy, Iran – US relations, Middle East Policy, foreign policy

Hasan Parwez M.sıdıq

İstanbul Aydın University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences

2018

Arap BaharıGüvenlikGüvenlik politikaları+5

Kopenhag okulu teorik yaklaşımları çerçevesinde Arap Baharı olaylarının Orta Doğu güvenliğine etkisi

Tarih sahnesinde siyasal ve sosyal yapıların inşasında toplumsal hareketlerin rolü oldukça büyüktür. Özellikle egemen güçler toplumu baskı altına almaya çalıştığında, toplum içindeki belli kesimlerin ötekileştirilmeye çalışılmasında, özgürlüklerin baskı altına alındığı anti demokratik durumlarda bu kitle hareketleri daha bir önemli hale geldiği söylemek yanlış olmayacaktır. 2010 yılında önce Tunus ardından Mısır'da başlayan Arap Baharı olarak adlandırılan süreç de toplumsal bir hareket olarak doğmuştur. Ortadoğu halkları yıllarca diktatörler tarafından yönetilmiş, baskı ve sömürüye kalmış, insan haklarından mahrum bırakılmış, yolsuzluk eşitsizlik gibi sebeplerle çağdaş bir yaşamdan uzak bir yaşam sürdürmüşlerdir. Böyle şartlarda uzun yıllar yaşamış bir halk kitlesinin böylesi bir isyana kalkışıp diktatör rejimleri yıkması büyük bir tarihsel olay olarak kayıtlara geçiştir. Ancak bir bahar havası yaratmış olmasına rağmen sonuçları bakımından bölge halkı için çok da iç açıcı sonuçlar doğurmamıştır. Arap Baharı öncesi ve sonrası Ortadoğu güvenliği Kopenhag Okulu teorisi çerçevesinde analiz edilecektir. Böylece isyanların bölgede oluşturduğu insani yıkım boyutuyla beraber güvenlik sorunları da analiz edilmiş olunacaktır. Anahtar Kelimeler: Kopenhag Okulu Yaklaşımları, Sektörel Analiz, Güvenlikleştirme, Bölgesel Güvenlik Kompleksi, Ortadoğu Arap Baharı Olayları

Veysi Dilek

İstanbul Arel University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences

2019

Arap BaharıCoğrafi özelliklerDemografik yapı+7

Arap Baharı sonrası Suriye ve Türk dış politikası açısından Türkiye-Suriye ilişkileri

I. Dünya Savaşı sona ererken geriye yıkılmış bir Osmanlı ve parçalanmış bir Ortadoğu coğrafyası kalmıştır. Burada suni sınırlarla oluşturulmuş devletler, günümüze kadar kaos içinde varlığını sürdürmüştür. Savaşlar, darbeler, isyanlar ve entrikalar eksik olmamış ve milyonlarca insan bunlardan etkilenmiştir. Özellikle 2010 yılında başlayıp hala devam eden Arap Baharı, Ortadoğu'nun en sancılı süreci olmuştur. Bölgeyi topyekûn içine alan bu isyan dalgası milyonların ölmesine veya göç etmesine sebep olmuştur. Ancak Arap Baharı'ndan en zararlı çıkan ülke, şüphesiz, Suriye'dir. Diğer Arap ülkelerinde süreç, kısmen ya da tamamen atlatılmış olsa da, Suriye'de protestoların dönüştüğü iç savaş hala devam etmektedir. Kazananın olmadığı bu çok aktörlü savaşta her gün yeni gruplar ortaya çıkmakta ve taraflar Yıpratma Savaşı ile birbirlerinin enerji ve kaynaklarını tüketmeye çalışmaktadır. Bu çalışmada Suriye'nin tarihi, demografik yapısı ve coğrafi özellikleri göz önüne alınarak Arap Baharı'nın; çıkma sebepleri, Suriye'deki genişlemesi ve bunun sonucu başlayan iç savaşın etkileri araştırılmıştır. Savaşın tarafları ele alınarak yaşanan süreçler incelenmiştir. Türk Dış Politikası tarihsel çizgide değerlendirilmiş ve bu perspektiften Suriye savaşının Türkiye'nin güvenliğine olan etkisi ile sosyal, ekonomik ve kültürel etkileri üzerinde durulmuştur. Anahtar Kelimeler: Arap Baharı, Suriye, İç Savaş, Türk Dış Politikası

İbrahim Akkan

İstanbul Arel University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences

2016

Adalet ve Kalkınma PartisiDeğişimEksen kayması+5

Soğuk savaş sonrası dönemde Türk dış politikasında süreklilik ve değişim: Türkiye'nin orta doğu politikası bağlamında bir değerlendirme

Soğuk Savaş'ın sonlanmasının uluslararası politikada yol açtığı gelişmelerin içinde devletlerin dış politikalarındaki değişim dikkate değerdir. Soğuk Savaş süresince iki kutupluluğun ve iç sosyo-ekonomik faktörlerin sınırlamasında belirlenen ve uygulanan Türk dış politikasında da son çeyrek asır, özellikle Ak Parti'nin iktidar olduğu 2002 sonrası 20 yıllık dönem, yaşanan değişimin kapsamı, derecesi ve yönü açısından oldukça tartışmalıdır. Bu bağlamda tez çalışmasında, "Soğuk Savaş sonrası Türk dış politikasında kapsamlı değişim olup olmadığı, varsa içerik ve derecesinin ne olduğu?" sorusu Orta Doğu'ya yönelik bir incelemeyle yanıtlanmaya çalışılmaktadır. Çalışmada dış politika değişim modellerinden "Kontrol Listesi Modeli" esas alınarak toplanan veriler ve literatür incelemesi bulguları analiz edilerek sonuçlar çıkarılmıştır. İncelemenin bulguları; Soğuk Savaş sonrası dönemde Türk dış politikasında süreklilik ve değişimin bir arada bulunduğunu, Ak Parti'nin iktidar dönemlerinden, 2002-2007 arasında ufak ayarlamaların, 2007-2011 arasında program değişikliğinin, 2011 sonrası ise hedef değişikliğinin belirgin olduğunu, tam anlamıyla bir eksen kayması/uluslararası yönelim değişikliğinin ise gerçekleşmediğini desteklemektedir.

Enes Aydın

İstanbul Arel University · Institute of Graduate Studies

2021

World War IFranceColonialism+5

French policy of Ottoman Syria during the Third Republic Era, 1870-1924

In this thesis, the French policy towards Ottoman Syria during the Third Republic Era between 1870-1924 is analysed. This thesis aims to demonstrate the main characteristics of pre and the post-war expectation of France over Ottoman Syria after the break-out of World War I. This thesis focuses on that the post-war expectations of France related to the Ottoman Empire and province of Syria based on its position as the traditional protector of Christians as well as the large-scale economic investment in the Ottoman Empire, France's mission of bringing civilization to Levant and an attempt to reinstate France's prestige and honour were at stake after the defeat of Franco-Prussian War in 1870 were also played a significant role. This thesis emphasized that, with the establishing of Third Republic, France started colonial expansion under the Third Republic extending to Syria. The argument here is that the Parti Colonial was one of the most crucial elements of the French political system leading to the occupation of Mandate system in Syria. The thesis concludes that there was political and public mass opposition against the French Mandate in Syria between the years 1920-1924.

Alican Koyuncu

Ibn Haldun University · Medeniyetler İttifakı Enstitüsü

2020

Sub imperialismImperialismMiddle East+7

Sub-imperialism and the Middle East: Saudi Arabia's regional policy in the post-Cold War period

The sub-imperialism theory refers to the policies of a group of dependent capitalist states which are capable of exporting their capital outside of their borders with their relatively independent policy despite of their strong dependence to and domination by core capitalist states. The strong state structure with the support of the merchant class, super-exploitation of migrant workers, "antagonistic alliance" with USA and other developed states, and the intense motivation to expand Saudi influence in the Middle East are all evidences of a state model compatible with the essential features of sub-imperialism theory. Therefore, this thesis scrutinizes the concept of sub-imperialism in order to analyze Saudi Arabia's foreign policy in the Middle East. Regarding that the structure of global capitalism in general and the Middle East as a region in particuar have been subjected to radical changes with the demise of Soviet Union, this thesis specifically concentrates on the Post-Cold War Period. The Saudi actions during the Gulf War, the U.S. invasion of Iraq and Afghanistan, the Arab Spring and the Yemeni Civil War as well as the efforts to expand the influence of Saudi conglomerates beyond Saudi and Gulf region reveals a Saudi willingness to expand its sphere of influence more intensely after the end of the Cold War with the help of U.S. unipolarity dominating the Middle East region. Both the expansionist and cooperative attitudes of Saudi Arabia in international politics need to be explained more closely with the sub-imperialism theory's explanations about state behaviour.

Mert Emir Yılmaz

Hacettepe University · Sosyal Bilimler Enstitüsü

2022

İstanbul Gelişim University · Institute of Graduate Studies

Türk medyasında Orta Doğu meseleleri: TRT haber'de yayınlanan Irak haberlerin analizi

Bu çalışmada TRT Haber'in Irak'ta yaşanan gelişmeleri ele alma şekli, haber kurgusunda odağa yerleştirdiği unsurların tespiti, haber içeriklerinde hangi bilgi kaynaklarının kullanıldığının ve haberin nasıl çerçevelendiğinin belirlenmesi amaçlanmaktadır. Genel tarama modeline göre yürütülen çalışmada Ocak 2021 - Mart 2022 arasında TRT Haber'in ana haber bülteninde Irak'ı konu alan haber içerikleri haberlerin sunulmasında kullanılan sözcükler, görüntüler, bunların uzunluğu ve vurgusu, olumlu ya da olumsuz değer içerme durumu ve hangi sıralamada verildiği gibi husular açısından iletişim çalışmalarında sıkça uygulanan içerik analizi metodu kullanılarak çözümlenmiştir. Araştırmanın sonunda TRT Haber'in Irakı konu alan haberlerinin Türkiye'nin kuzey Irak'taki operasyonun yeri konularda kamuoyunu bilgilendirici nitelikteki haberler olduğu, bu haberlerin güvenlik, politika ve ekonomi kategorisinde yer alan haberler olduğu ve haberlerin öznesinin siyasal aktörler ve Türk güvenlik güçleri olduğu tespit edilmiştir.

HaberlerIrakKamuoyu+6

Buraq Ali Mseher

2022

HizbullahMiddle EastMiddle East policy+4

The role of Iran in construction of Hezbollah's identity as a non-state actor in the Middle East after the 1979 Islamic revolution

Since its establishment throughout the critical period of Lebanese Civil War (1975- 1990) in the Middle East, Hezbollah has performed as both a powerful player within the Lebanese political system and a key regional non-state actor that received considerable international attention. Hezbollah as a Shi'a militia has a history of numerous struggles with Israel. It carries a strong and enduring alliance with the Iranian regime through its constructed Shi'a revolutionary identity. In fact, there is undeniable importance within the International Relations (IR) discipline in thinking about religious incentives and leadership in shaping the political identity of this nonstate actor's in the Middle East. On the other hand, there are little works to suggest that religious incentives for creating political movements are acting as a systematized and documented instrument of the foreign policy of a state. This is the reason for the current study to scrutinize the complex mechanism that Shi'a Islamic tradition, led by Iranian religious leaders in influencing their sympathizers across the region. This study shows how Iran tries to gain stronger partnership with political movements - in the form of a non-state actor especially Hezbollah - to support its revolutionary agenda against the hegemony of the United States in the Middle East. Despite the fact that religious identity construction through Islamic traditions and teachings are neglected in theorizing in the IR discipline, social constructivism as the theoretical approach is progressively being employed in this study by focusing on formation and exchanges of collective borderless identity phenomena such that could be observed in the construction and expansion of Shi'a revolutionary identity in the Middle East by Iran after the 1979 Islamic Revolution. Keywords Iran, Hezbollah, Non-state Actor, Identity, Lebanon, Constructivism, Shi'ism.

Mehdi Ansarı Jovını

Hacettepe University · Sosyal Bilimler Enstitüsü

2019

Arap BirliğiBritanyaDekolonizasyon+4

Dekolonizasyon sürecinde Britanya'nın Orta Doğu politikası

Dekolonizasyon terimi genel bir ifadeyle sömürge toplumlarının, sömürgeci devletlerden bağımsızlıklarını kazanmasıdır. Terim, ilk kez iki dünya savaşı arasında ortaya çıkacak ve II. Dünya Savaşı sonrasında tüm dünyada büyük yankılar uyandıracaktır. Dekolonizasyon süreci, özellikle üzerinde güneş batmayan imparatorluk olarak tanımlanan Britanya imparatorluğu için büyük sonuçlar doğuracaktır. Bu bağlamda öncelikle "imparatorluğun" tanımının yapılması, terimin neleri kapsadığı ve neleri ifade ettiğinin analizinin yapılması gerekmektedir. Nitekim Britanya imparatorluğu dünyanın farklı bölgelerinde farklı şekillerde ve farklı yönetim biçimleri ile varlığını sürdürmüştür. Tek bir özelliğe sahip olmayan sömürge yönetimi ile Britanya imparatorluğunun dekolonizasyon süreci de farklı bölgelerde farklı şekillerde gerçekleşecektir. I. Dünya Savaşı sonrası galip güçler tarafından manda ve himaye ile yönetilmeye başlanan Orta Doğu bölgesinde gerçekleşen dekolonizasyon süreci bu çalışmanın ana konusunu oluşturmaktadır. Britanya imparatorluğu özelinde ele alınacak sürecin başlangıcı, I. Dünya Savaşı öncesine kadar götürülebilmektedir. Nitekim dekolonizasyon sürecinin ana bileşeni olarak kabul edilen milliyetçilik akımı da bu dönemde ortaya çıkacaktır Arap toplumu arasında birlik ve beraberlik hayalleri, II. Dünya Savaşı sonrasında Arap Birliği örgütünün kurulmasına kadar devam edecektir. Dekolonizasyon, dünyanın her bir bölgesinde farklı şekillerde ortaya çıkıp gelişimini sağladığı üzere, Orta Doğu bölgesinde de farklı şekillerde gelişimini sağlamıştır. Her ne kadar bölgesel meselelerde önemli bir aktör konumunda olması amacıyla, Arap toplumunun büyük temennileri doğrultusunda kurulan Arap Birliği örgütü sonrasında dahi Britanya, 1972 yılına kadar Körfez bölgesinde varlığını sürdürecektir.

Fatmanur Başak

Necmettin Erbakan University · Sosyal Bilimler Enstitüsü

LübnanOrta DoğuOrta Doğu politikası+4

2002 sonrası Türkiye-Lübnan ilişkileri

Türkiye-Lübnan ilişkileri tarihsel olarak yoğun gündemli bir seyir izlemiştir. Bu ilişkilerde ticari, kültürel ve dilsel bağlar etkili olmuştur. Osmanlı tarihinin de bir parçasını oluşturan ikili ilişkiler, Türkiye'ye tevarüs edilmiş kurumsal bağları içermektedir. Lübnan'ın 1943'te bağımsızlığını kazanmasından sonra, bazı tarihi ve güvenlik engellerine rağmen, Türkiye ile ekonomik, siyasi ve askeri açıdan iş birliği artış kaydetmiştir. Türkiye, iç çatışmalarda Lübnan'ı destekleyen girişimlerde bulunmuş; bu noktada ilişkilerin gelişmesi noktasında bazı anlaşmalar imzalamıştır. Özellikle sanayi, tarım, gıda, elektronik vb. ürünleri ihraç ederek ekonomik ilişkileri güçlendirmiştir. Bu ilişkiler terörle mücadele, kültürel ve eğitsel değişim programları gibi alanlarda iş birlikleri sağlanarak devam ettirilmiştir. Türkiye, Ak Parti döneminde dış politik olarak Orta Doğu ve Arap dünyasına odaklanmış; Lübnan'la ilişkiler de bundan nasibini almıştır. İkili ilişkilerin genelde bölgesel krizlerden etkilendiği gözlenmiştir. Bu çalışma, 2002 yılı sonrasında Türkiye-Lübnan ilişkilerine odaklanmakta olup, tarihsel anlatım yöntemini benimsemiştir. Osmanlı Döneminden başlayan ilişkiler kronolojik olarak tarihsel arka planıyla sunulmaya çalışılmıştır. Çalışma, tarihsel olarak Türkiye-Lübnan ilişkilerinin hangi düzeylerde seyrettiğini izlemeye dönük bir çabanın ürünü olarak gerçekleşmiştir. Anahtar Kelimeler: Lübnan, Ortadoğu Bölgesi, Osmanlı, Suriye, Türkiye

Abed Allah Jahjah

Necmettin Erbakan University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences

Amerika Birleşik DevletleriArşiv belgeleriDemokrat Parti+5

DoctorateOpen AccessTR

Amerika Birleşik Devletleri arşiv belgelerinde 1958 Lübnan Krizi

Sahne olduğu birçok olay ile dünya tarihinin seyrine yön veren Ortadoğu, uluslararası sistemin merkezlerinden biri olmuştur. Türkiye için de Ortadoğu'yu hem tarihsel hem de güncel anlamda yakından takip etmek oldukça önemlidir. Bu çerçevede Ortadoğu'nun siyasi, toplumsal ve kültürel değerlerini odağa alarak bölgenin tarihini geniş bir açıdan tahlil etmek elzemdir. Yapılan tahlillerde, Soğuk Savaş'ın başından bu yana Ortadoğu'ya özel bir önem atfeden Amerika Birleşik Devletleri (ABD) faktörünü de mutlaka gözetmek gerekmektedir. Soğuk Savaş'ın giderek ısındığı 1950'lerden itibaren ABD ve Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği (SSCB) arasında önemli bir rekabet alanı haline gelen Ortadoğu'da 1958, krizler yılı olmuştur. 1955'te ABD'nin SSCB'yi çevreleme stratejisinin Ortadoğu ayağı olan Bağdat Paktı'nın kurulması ile hızlanan bölgesel gerginlikler, 1956 Süveyş ve 1957 Suriye krizleri ile giderek derinleşmiştir. Şubat 1958'de Mısır ve Suriye'nin Birleşik Arap Cumhuriyeti (BAC) çatısı altında birleşmesi, bölgedeki ideolojik kamplaşmanın Lübnan üzerinden çatışmaya dönüşmesine neden olmuştur. ABD ise bu süreçte Merkezi Haberalma Teşkilatı (CIA) kanalı ile bir süredir iç işlerine müdahil olduğu Lübnan'daki krizi yakından takip etmiştir. Ortadoğu'daki tüm krizleri "Sovyet etkisine" bağlayan ABD, sadık müttefiki Irak monarşisinin 14 Temmuz 1958'de kanlı bir darbe ile yıkılmasının ardından Lübnan'ı da kaybetmemek için askeri bir harekata girişmiştir. Tarihe Blue Bat Operasyonu olarak geçen bu operasyon, ABD'nin Ortadoğu topraklarına düzenlediği ilk askerî harekât olmuştur. Temmuz 1958, hem Amerikan tarihi hem de Ortadoğu tarihi açısından sembolik değerde bir milattır. Nitekim, bu tarihten sonra ABD'nin günümüze değin uzanan Ortadoğu'ya yönelik askeri müdahalelerinin arkası kesilmemiştir. Adana'da bulunan İncirlik Hava Üssü'nün ABD tarafından ilk kez kullanıldığı bu operasyon, Türk siyasi tarihi için de ayrıca önem taşımaktadır. 1958 Lübnan Krizi ve Amerikan müdahalesi, Türkiye'deki mevcut iktidar-muhalafet gerginliğine dış politika boyutunu da eklemiştir. Bu süreçte başlayan Türkiye'deki Amerikan üsleri tartışmaları, halen varlığını korumaktadır. Bu çerçevede tez çalışmasının hedefi Soğuk Savaş'ın Ortadoğu'yu etkisi altına almaya başladığı bu kritik dönemi ABD Dışişleri Bakanlığı, CIA, Birleşmiş Milletler (BM) ve Amerikan askeri belgeleri ışığında ele almaktır.

Hatice Miray Vurmay Güzel

Ankara University · Türk İnkılap Tarihi Enstitüsü

IraqLebanonMiddle East policy+3

İran's foreign policy towards shiite groups in the Middle East: The case of Lebanon and Iraq

This thesis discusses Iran's foreign policy against the Shia groups in the Middle East using Iraq and Lebanon as a base. The study analyzes the post-revolutionary regional dynamics and the Shia strategy of Iran until now. Iran's politics in Iraq, is supported by Hezbollah from Lebanon, Yemen and Bahrain politics have been emerged in the interest of Iran. Moreover, the effect of the Velayat-e Faqih theory in Iranian foreign policy was examined. As a hypothesis, a question emerges; how does Iran affect the states like Iraq and Lebanon while the majority of the people are Shia? As an argument, we can say Iran's political activity in Iraq and Lebanon and the continuation of penetration into the states of the Arab Gulf States such as Bahrain and Yemen in that majority of the people are Shia. On the other hand, Iran's reconciliation of sectarian cultural richness with the concept of the Velayat-e Faqih and imposing it on Shiites as a norm had created a strong state model (vision) for the Shiites in the region. The distinctive factor of the Khomeini revolution was the impressive power that will evoke the existed Shia groups until the time of revolution. After the process of normalization of domestic politics, the revolution could not stay in its own shell and began to spread. Revolutionary principles and the success due to the power of Khomeini gained recognition by Shia groups which are close to Iran. Revolutionary principles have made itself felt in many places, including the Gulf States. Moreover, Iran uses its foreign political tools perfectly. As forementioned, Iran uses political tools such as military, cultural, religious education, social support, finance and other political instruments. The usage of these political tools depends on the geopolitical and strategic position of the Shia groups. For example; In Azerbaijan, Turkey, Kuwait and other countries, religious education is used as a political tool to influence Shiites. However, in countries such as Lebanon, Yemen, Iraq and Bahrain, Iran uses the power management. In addition, Iran has established tremendous intelligence networks in every country where it has political interest. On the other hand, the Supreme Leader has appointed representatives to the areas where Shiites live. Keywords: Shi' ism, Iranian Shiites, Velayat-e Faqih, Iraqi Shia groups, Lebanese Shia groups

Emın Yolchıyev

Ankara Yıldırım Beyazıt University · Sosyal Bilimler Enstitüsü

2016

United States of AmericaMiddle EastMiddle East policy+3

Changing USA's foreign policies in the Middle East region

Today the terms called "Near East" and "Middle East" have come to be used interchangeably, but generally the term with Middle East ; considered to states consist of the independent countries of Turkey, Iran, Syria, Iraq, Lebanon, Israel, Jordan, Saudi Arabia, Egypt, Yemen, Kuwait, and lying along the coast of Arabian Peninsula. And this area, for American policymakers has often been a headache, sometimes a nightmare, and each president has applied his own policy for the Middle East from Truman to Bush. The United States has five fundamental interest in the Middle east: Oil of the region, especially the Arabian peninsula; The survival and security of the state of Israel; Preventing the other powers from dominating the area; Preventing, or at least managing, the spread of WMD and the fulfillment, so far as possible, of certain principles, including the peaceful settlement of international disputes, the inadmissibility of the acquisition of territory by force, and the right of peoples to self-determination. Each one of these interest, taken alone, gives the United States a vital concern with the future of the Middle East; taken together, and considering as well the extreme volatility of the unresolved Arab-Israel conflict, they make the Middle East the most important single region in the world from the standpoint of American interest- and the most dangerous. This thesis has sought to understand the complex and, at times, bewildering policy of USA on the Middle East, in particular, towards the policy of Israel, oil and The Gulf War. XVIII

İbrahim Erhan Akca

Yeditepe University · Sosyal Bilimler Enstitüsü

2004

Military societyPalestineMiddle East policy+7

Filistin'de ikinci intifada; Sosyal, ekonomik, siyasi, askeri, güvenlikle ilgili sonuçlar 2000-2005

Palestine is an Arab country located in the heart of the Middle East, which links West Asia and North Africa. It is one of the countries that had embraced many civilizations and had been a cradle for various religions during the course of the history. Therefore, Palestine is endowed with an important location and characterized by the beautiful nature and atmosphere of the Mediterranean Sea. These characteristics have always made it an attraction center for occupation forces with an aspiration to control the country. This study dwells upon domestic development of Palestine and particularly the ramifications of the case known as the Second Intifada between 2000 and 2005 in terms of economy, society, politics and military. Due to its nature of complications causing a substantive effect on the Palestinian society, the Second Intifada addresses in this study bears great importance. The study further touches upon the decline of Palestinians' morale during the Second Intifada due to being subject to psychological pressure which caused nervousness. In this regard, the history of the second Intifada in Palestine is a case that cannot bear indifference since it is also a part of the conflict between Palestinians and Israelis. This study sheds light on the compelling humanitarian situation as well as devastated economy in Gaza and West Bank during the Second Intifada showing the severe death toll for Palestinians particularly in Gaza and West Bank. In this context, the study examines the Second Intifada in-dept and focuses on how this incident affected politics towards the Palestinians residing in the region. Nonetheless, the failure of negotiations between Palestinians and Israelis during the Second Intifada led Palestinians to give up hope for their political rights. Moreover, Israeli military oppression on Palestinian people in the West Bank and Gaza has increased along with repression, which has led to serious security concerns. In the light of these developments, the study elaborates on the severe effects imposed by the Second Intifada on the Israeli political reality in terms of social, economic, military and other aspects of life. In addition, the main reasons for Israeli withdrawal from Gaza Strip in September 2005 is also explored in the study as well as its political, economic and security-related implications. Thus, this study is essentially developed within the framework of monitoring and analyzing the political, military and economic implications of the withdrawal. In this thesis, the Second Intifada (uprising) in Palestine and its social, economic, political, military and security effects between the years 2000 and 2005 and the Israeli withdrawal from Gaza in 2005 will be explained in detail under the framework of two hypotheses. My hypotheses are: 1- Along with the increase of violence, Israel's campaign of revenge against civilians is also incrementing and 2-Violence by the Israeli occupation forces against civilians can be referred to a negative effect on high morals during the Second Intifada and the Withdrawal. Furthermore, the following questions are targeted to be answered: What are social, economic, political, military and security effects of the Second Intifada as well as the Israeli withdrawal from Gaza in 2005 in local and global scale? Keywords: Palestine, West Bank, Gaza, Israel, Hamas, Fatah, Intifada, Withdrawal

Islam H.m. Asalya

Yeditepe University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences

2019

Baghdad PactMiddle EastMiddle East policy+3

The nature of the Baghdad Pact and Turkey's Middle East policy

This descriptive dissertation is an attempt to analyze the establishment and the structure of the Baghdad Pact (1955) as a Western effort to contain Soviet expansionism in the Middle East in the critical after-War years until the end of the first decade of the Cold War with careful consideration of Turkish foreign policy towards the Middle East. As the Second World War drew to a close, Turkey's traditional security deficit from the USSR resurrected. While bipolarity was taking shape, Turkey's security considerations overlapped with those of the West. Turkey's alignment with the West was complete with NATO membership in 1952 but was conditional on her participation in Western defense schemes for the region. The subsequent Baghdad Pact was a "Northern Tier" initiative under the tutelage of the US. This research investigates the goals of the Baghdad Pact, its enlargement and its eventual collapse with a view of its weaknesses, the reasons for hostility from non-members as well as the emerging struggle for the Middle East between the superpowers. Turkey as a co-founding member of the Baghdad Pact aimed to be pro-active in the region to enhance her importance to the West. However, she in the end remained alienated in the Middle East as the Pact changed into a weapon that backfired on its own members. The USSR gained a competitive edge, penetrated deeper into the region through exploitation of "anti-imperialism" and "peaceful coexistence" and contributed to its radicalization. Western effort on the other hand was not able to respond to the rapidly changing structure of the elusive politics of the Middle East during the time frame in consideration.

Zafer Yazkan Talu

Yeditepe University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences

2014

United States of AmericaMiddle EastMiddle East policy+4

Cold war in the Middle East: soviet interests in the middle east and the american effect

As a geographically and geo-strategically important oil-rich region, the Middle East witnessed the interest clashes of the great powers from the early times. The Soviet Union and the United States kept their everlasting rivalry going in the Middle East during the Cold War. The Soviet, as a continuation of its centuries old interests, maintained its influence in the Middle East, while endeavouring the containment policy of United States as the most powerful rival in this regard. Both superpowers, engaged in various alliances and wars, directly or indirectly, within the framework of such concepts as ideology, arms sales, energy politics and open market. Most of the alliances in the region were formed on the basis of military and economic assistance and political support. While the Soviet Union preserved its sphere of influence by means of anti-capitalism and Arab nationalism in the region, the United States took its part as the sole guarantor of the State of Israel and an ally of oil rich pro-Western dictatorships. In this regard, the Arab-Israel wars laid the basis for this superpower interest conflicts. As a result of the political polarization, the Soviet Union supported the Arabs, and the United States remains on the side of Israel, in order to preserve and expand their influence in the region. Cold War rivalry in the Middle East came to an end with partial peace between the Arabs and Israel, witnessing the United States as the winner of the rivalry, and the dissolution of the Soviet Union in 1991. Rising from its ashes, the newly established Russian Federation, after a short period of stagnation, continued its old interests with new perspectives to become an influential power within the region and in the world, however this time facing a more proponent United States. Key Words: Cold War, USSR, USA, Middle East, power balance, bipolar world order, Arab-Israel conflict, oil reserves, arms sales

Rahime İğdeci

Yeditepe University · Sosyal Bilimler Enstitüsü

2014

The Arab SpringArabsMiddle East+4

Turkey as a role model for the Arab awakening in The Middle East

Since the beginning of the Arab Spring, whether or not the "Turkish Model" will be the best democratic model for the countries in the Middle East has become one of the crucial discussion issues. However, it has caused misperceptions because of the misinterpretation of the model. The study claims that the full application of the "Turkish Model" to Middle Eastern countries is not possible due to cultural and political differences, however, despite these differences, the "Turkish Model" is a good alternative for several areas such as the state-religion relations, economic development and advanced democracy. In the first part of the thesis, general international theories that form the basis for understanding Turkish Foreign Policy are introduced. In this respect, firstly classical international theories of Alexander Wendt and Kenneth Waltz are analyzed and then, Turkish Arab relations both in the Ottoman and Turkish Republic era are examined. In the second part of the thesis, global, regional, social, economical, political, cultural and religious issues that provoked Arab Awakening in various Arab countries are introduced. The third part of the thesis focuses on the global and regional effects of the Arab Spring in Egypt and particularly in Syria. Furthermore, the main part of the thesis examines the global, regional and local analyses which affect the Arab Spring. This thesis is supported in the last part of the thesis which compares both advantages and disadvantages of the Arab Spring for Turkey. In this respect, it is obvious that the reasons which provoked the Arab Spring must be analyzed in details. This thesis includes important analyses of academic studies in this field.

Hanefi Yazıcı

Yeditepe University · Sosyal Bilimler Enstitüsü

2014

United States of AmericaCongress of United States of AmerikaMiddle East+3

Influence of the Congress on the American foreign policy in the Middle East since the turn of the century

The region which is referred as the Middle East, involves Turkey, Jordan, Lebanon, Iran, Iraq, Israel, Yemen, Kuwait, U.A.E., Egypt, Saudi Arabia and other independent states in the Arab Peninsula. This large region has always been one of the centers of interest in the world due to its strategic importance and rich oil resources.For United States, there is one more reason for the importance given to this area. Middle East plays a crucial role for security and safety of U.S.A.'s primary ally, Israel. Additionally to these primary factors; this area has been given particular attention; especially for the purpose of; preventing other powers from capturing the area; avoiding, or at least, managing the spread of weapons of mass destruction; preserving the borders against any act of power, as well as solution of international disputes by peaceful mediums and the right of self-determination. When all these facts and reasons are taken into consideration as a whole big picture; the importance of the region for the United States can be seen more clearly.This study primarily involves the foreign policy of United States, which has been applied on the Middle East (particularly Iraq and Israel) especially during two consecutive presidency periods of George W. Bush. Additionally, the opposition between the president and the congress is analyzed by also evaluating similar problems which have been witnessed during the times of former presidents. We may assert in advance that, the history of United States has always witnessed problems between the president and the congress involving the authority to exercise power.Additionally, this study intends to indicate and evaluate the effects of the decisions given by the congress or the president as the actors of U.S.A.'s international policy involving Middle East in 21st century. Which methods did the U.S.A. use for its own benefit, was there any dispute between the president and the congress during the application of these policies? If yes, what were the results of this aforesaid dispute? These questions are all tried to be answered under the scope of the study.KEY WORDS: Middle East, USA, International Policy of USA.

Saim Özdeş Türkel

Yeditepe University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences

2011

DoctorateOpen AccessTR

Paylaşım tasarıları çerçevesinde Ortadoğu'nun şekillendirilmesi (1918-1945)

Ortadoğu kelimesi tıpkı Şark ve Yakındoğu gibi Avrupalıların ürettiği bir kavramdır. 20. yüzyılın ilk çeyreğinde en çok kullanılan kavramlardan biri olan Ortadoğu kelimesi önceden kullanılan Yakındoğu teriminin yerini almıştır. Bu kavramın çok sık zikredilmesinin en önemli nedenlerinden biri de İngiltere'nin Hindistan ve Çin coğrafyasında etkin hale gelmesidir. Bu ifadenin tanımladığı topraklar İlkçağ'dan günümüze kadar tüm insanlık için farklı sebeplerle önemini korumuştur. Avrupalı devletler ve ABD için önemli bir sömürü merkezi olarak görülen bu topraklar Osmanlı Devleti'nin Birinci Dünya Savaşı'na girmesiyle paylaşım tasarılarının ana konusu olmuştur. Birinci Dünya Savaşı ile başlayan gizli antlaşmalar süreci, paylaşım tasarılarının savaştan sonra hayata geçirildiği manda yönetimlerinin kurulmasıyla devam etmiştir. Bu çalışma ile 1918'den 1945 yılına kadar paylaşım tasarıları ile Ortadoğu'nun büyük güçler tarafından nasıl şekillendirildiği ve kronolojik olarak bu topraklar üzerindeki paylaşım tasarılarının uygulanma aşamaları izah edilmeye çalışılmıştır. Bu amaçla Türk ve yabancı arşivlerden, gazetelerden, kitap ve makalelerden yararlanılarak farklı bakış açıları ile konu tetkik edilmiştir. Manda yönetimleri kurularak devam eden Ortadoğu'yu şekillendirme gayreti Avrupalı devletleri Ortadoğu'yu masrafsız ve sorunsuz yönetebilmek için hakim oldukları bölgelerde anayasalar ve antlaşmalar yapmaya, yeni krallar atamaya sevk etmiştir. Irak, Suriye, Ürdün, Lübnan, Filistin ve Suudi Arabistan devletleri bu çabanın sonucu olarak ortaya çıkmış olup, mandater devletler bu toprakları yönetirken askeri ve mali yükümlülüklerini azaltmak amacıyla çözümler aramışlardır. İkinci Dünya Savaşı başlamadan önce İngiltere, Irak ve Ürdün ile Fransa, Suriye ve Lübnan ile sözde bağımsızlık antlaşmaları yapmışlardır. Bu antlaşmalar ile askeri, siyasi, kültürel ve ekonomik tüm menfaatlerini garanti altına alan mandater devletler sorumluluklarından kurtularak, Ortadoğu üzerindeki nüfuzlarını devam ettirmişlerdir. İkinci Dünya Savaşı sırasında İngiltere ve Fransa önceki antlaşmaların kendilerine sağladığı garantilerle Ortadoğu'ya yeniden müdahale ederek bölgedeki askeri ve siyasi rollerini arttırmışlardır. Bu süreçte İngiltere, Filistin için ise toprakların Araplar ve Yahudiler arasında paylaşılmasını öneren tasarılar yapmıştır. Avrupalı devletler Ortadoğu'da 1918'den 1945'e kadar uyguladıkları böl, parçala, kolay idare et taktiği ile farklı devletler ve kimlikler oluşturma çabası içerisine girmişlerdir. Bu politika Ortadoğu'ya huzur değil, istikrarsızlık getirmiştir.

AntlaşmalarAvrupa ülkeleriGizli anlaşmalar+6

Melek Yenisu

Fırat University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences

KuveytKörfez SavaşıKörfez politikası+7

I. Körfez Savaşı'nın Türk dış politikasına etkisi

Irak'ın Kuveyt'i 2 Ağustos 1990 tarihinde işgali ile başlayan Körfez Krizi'nin 17 Ocak 1991'de Körfez Savaşı'na dönüşmesiyle birlikte Orta Doğu dengeleri önemli bir kırılma yaşamıştır. Bu savaşla birlikte bölge dengeleri yeniden dizayn edilmiştir. Soğuk Savaş sonrası dönemde ilk ciddi kriz olan I. Körfez Savaşı yalnızca bölge ülkelerini değil başta ABD olmak üzere Batılı birçok devleti ve uluslararası örgütleri de harekete geçirmiştir. Körfez Krizi süresince Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin kuruluşundan itibaren Orta Doğu bölgesinde dış politikada izlemiş olduğu Araplar arası sorunlara müdahil olmama kısacası bölgede izlenen statüko ve denge politikası terk edilmiş ve Türk dış politikasının bölge içi dinamiklere etkisi giderek artmaya başlamıştır. Böylece Türkiye bölgede aktör olma konumuna evrilmeye başlamıştır. Körfez Savaşı'nın hemen ardından Kuzey Irak'ta Saddam Hüseyin'e karşı Kürt grupların gerçekleştirdiği ayaklanmanın başarısız olması sonucunda mülteci krizi ortaya çıkmış ve bu kriz Türkiye'ye sıçramıştır. Savaş sonunda mülteci krizini yaşayan Türkiye, sorunun çözümü için dış politikada yapmış olduğu manevralarla Kuzey Irak'ta güvenli bölgelerin oluşmasına öncülük etmiştir. Bölgede yer alan Kuzey Iraklı Kürtlerin olası özerk bir Kürt devleti kurmalarına karşı Türk dış politikası yapıcıları önlemler almış ve bu oluşuma izin verilmemiştir. Sonuç olarak Körfez Savaşı'nın ardından Türk dış politikası, Orta Doğu açısından büyük bir değişime uğramış ve dış politikada eksen kayması yaşanmıştır. Bölgede Türkiye'nin de içinde bulunduğu siyasi sorunlarda aktör olarak yer aldığı yıllar başlamıştır. Anahtar Kelimeler: Körfez Savaşı, Türk Dış Politikası, Turgut Özal, Orta Doğu, Kuzey Irak.

Anıl Acar

Kütahya Dumlupınar University · Sosyal Bilimler Enstitüsü

2017

Abdülhamid IIHalifelikOrta Doğu+7

II. Abdülhamid'in islamcılık siyasetinin Ortadoğu'da uygulanması

Çalışmada; II. Abdülhamid'in (1876-1909) Ortadoğu'da uyguladığı İslamcılık siyasetini Ortadoğu Müslümanlarına ve Düvel-i Muazzama'ya etkileri ve sonuçları üzerinden değerlendirmek amaçlanmıştır. II. Abdülhamid dönemi ve İslamcılık siyasetiyle ilgili arşiv kaynaklarından, hatıratlar ve farklı dillerde yazılmış eserlerde dahil olmak üzere birçok telif eserlerden elde edilen bilgiler kullanılmıştır. Bu çalışmada araştırma metotlarından kaynak tarama ve mukayeseli tarih yöntemi kullanılmıştır. Çalışmanın yazım sürecinde kaynaklar incelenip okunup not alınarak yazıma uygun görülmüştür. Düvel-i Muazzama'nın değişen politikalarıyla birlikte II. Abdülhamid'de şartların imkân vermesiyle hilafet odaklı İslamcılık siyasetini uygulayarak mali, insani ve askeri gücü zayıf olsa da bu siyasetle tüm Müslümanlara ulaşıp Düvel-i Muazzama'nın nüfuzunu kırabileceğini ve Osmanlı Devleti'nin yeniden söz sahibi olabileceğini göstermeyi hedeflemiştir. Düvel-i Muazzama'ya karşı cihad tehdidinin cihad çağrısından daha etkili olduğuna ve iyi idare edilecek olursa uygun sonuçlar doğurabileceğine karar vermiştir. İslamcılık siyaseti için Ortadoğu, Osmanlı Devleti açısından tüm dünya Müslümanları ile kaynaştığı bir bölge olmuştur. Bu durum Düvel-i Muazzama'yı tedirgin etmiş ve İslamcılık siyasetine karşı hamlelerde bulunmaya başlamıştır. II. Abdülhamid'in yeni konumunu, İslam'ın genel olarak sözcüsü ve savunucusu şeklinde tanıtmak ve yaymak amacıyla Mekke bir merkez durumuna gelmiş ve Hicaz'da ne olursa olsun Osmanlı hakimiyetini korumak büyük önem kazanmıştır. İslamcı siyasetin en başarılı faaliyeti olarak görülen Hicaz Demiryolu, sadece Ortadoğu Müslümanları arasında değil tüm Müslüman aleminde Düvel-i Muazzama'ya karşı bir zafer olarak görülmüş ve Müslümanlar üzerinde onların nüfuzunun sona erdirilebileceğinin düşünülmesini sağlamıştır. Basra Körfezi, Yemen ve Filistin'de de girişilen reform hareketleri, oluşturulmaya çalışılan mali, idari, askeri ve mimari yeniliklerle düzenlemeler de geniş yankı uyandırmıştır. Sınır dışı Ortadoğu coğrafyalarından olan İran ile Mısır'da da İslamcı siyaset uygulanarak halifelik konumuna zarar verici Düvel-i Muazzama kaynaklı faaliyetlere engel olunmak istenmiştir. II. Abdülhamid'in yapmış olduğu faaliyetler ve halifeliğin dünya Müslümanları üzerindeki etkisinin Düvel-i Muazzama tarafından halifeliğin papalık konumuna benzer bir duruma gelmesine yol açtığı kaydedilmiş arşiv belgeleri, hatıratlar ve önceden hazırlanmış çeşitli eserler sayesinde ortaya çıkarılmaktadır. Osmanlı Devleti'nin artık yıkılmasını arzulayan Düvel-i Muazzama'nın İslamcı siyasetle yeri geldiğinde manevra kabiliyeti yavaşlasa da Müslümanların birlik olmasını sömürgelerini ve egemenliğini kaybetmemek amacıyla daima engellemeye çalışarak Ortadoğu'da İslamcı siyasetin uzun soluklu olarak uygulanmasını engellediği görülmüştür. Anahtar Kelimeler: İslamcılık, Ortadoğu, Halifelik, II. Abdülhamid, Düvel-i Muazzama.

Sümeyra Öztürk

Ankara Yıldırım Beyazıt University · Institute of Graduate Studies in Social Sciences

2022

AraplarDemokrat PartiMenderes, Adnan+4

Menderes Dönemi Türkiye'nin Arap Ortadoğu politikası

Bu çalışmamda Menderes'in iktidara gelmesinden sonra Türkiye'nin Arap Ortadoğusuyla olan ilişkilerini incelemeye çalıştım. Menderes Hükümeti, Türkiye'nin kuruluşunun ilk yıllarından beri uzak kaldığı Ortadoğu bölgesine 1950'lerin başından itibaren aktif bir politika izlemeye çalışmıştır. Türkiye NATO'ya girmesinden sonra bölgede İngiltere ve ABD ile aynı çizgide siyaset izlemiştir. Menderes'in amacı bölgede Sovyetler Birliğine ve Komünizme karşı güvenlik elde etmek amacıyla ABD'nin askeri, siyasi ve ekonomik desteğini garanti altına alabilmekti. Bu amaçları taşıyan Menderes Hükümeti önce İngiltere'nin dış politika ürünü olan Ortadoğu Kalkınma Projesine hizmet etmeye çalışmıştır. ODK projesinde aktif bir rol üstlense de Arap devletleri tarafından desteklenmemiştir. Daha sonra İngiltere bu projede isim değişikliğine giderek Ortadoğu Savunma Organizasyonunu kurmuş ancak bu projede Türkiye'nin desteklemesine rağmen Arap Ortadoğusunda ilgi görmemiştir. İngiltere'nin hazırladığı projeler başarısızlıkla sonuçlanınca Türkiye Ortadoğu'da ABD'nin ürettiği stratejilere yönelmeye başladı. ABD'nin planladığı Bağdat Paktı projesinde etkin bir siyaset izlemesi bunun bir örneğidir. Türkiye bu dönemde bölgede aktif bir politika izlemişse de Arap devletleriyle olan ilişkilerinde bir iyileşme yaşanmamıştır. Bunun birinci sebebi Arapların gözünde emperyalist olan batıyla Türkiye'nin beraber politika izlemeleri ikinci sebep de Türkiye'nin İsrail'i tanımasıdır. Menderes Hükümeti 1956 Süveyş Kanalı krizi, 1957 Suriye Krizi, 1957-58 Lübnan ve Ürdün olayları, 1958 Irak Devrimi gibi tüm krizlerde batı ülkeleriyle birlikte hareket etmiş onların görüşlerini ve operasyonlarını desteklemiştir.Anahtar Kelimeler: Arap Ortadoğusu, Bağdat Paktı, CENTO, Kuzey Kuşağı, Menderes Hükümeti, Ortadoğu Savunması.

Kürşat Nusret Erden

Kütahya Dumlupınar University · Sosyal Bilimler Enstitüsü

2009