Bipolar prodromu tanılı olgularda nörobiyolojik özelliklerin incelenmesi

Amaç: Ruhsal hastalıklarda "klinik yüksek risk" kavramının ön plana çıktığı günümüzde, Farklı yüksek risk yaklaşımları arasından, Majör Depresif Bozukluk'a (MDB) eşlik eden karma özellikler (KÖ) çocuk ve ergen psikiyatrisi alanında yeterince incelenmemiştir. Karma özelliklerle beraber, MDB tanılı olguların nörokognitif özelliklerinin araştırılması bu çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır. Yöntem: Katılımcıların değerlendirilmesinde, Okul Çağı Çocukları için Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Çizelgesi – Şimdi ve Yaşam Boyu Versiyonu, Çocuklar için Depresyon Derecelendirme Ölçeği- Revize Formu, Durumluluk ve Sürekli Kaygı Envanteri, Young Mani Derecelendirme Ölçeği, Çocuklar için Genel Derecelendirme Ölçeği kullanılmıştır. Bipolar Prodrom Belirti Ölçeği hastaların prodromal semptomlarının araştırılması için kullanılmıştır. Nörokognitif özellikler Stroop Testi ve İz Sürme Testi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: 127 genç (77 olgu ve 50 kontrol) çalışmaya dahil edildi. Olgu grupları, karma özelliklerin eşlik ettiği MDB (MDB-KÖ) (klinik yüksek risk grubu, n=27) ve karma özelliklerin olmadığı Majör Depresif Bozukluk (MDB-KÖO) (klinik düşük risk grubu, n=50) şeklinde iki ayrı grup olarak oluşturulmuştur. Atipik özellikler ve psikotik özellikler belirteci MDB-KÖ grubuna daha sık eşlik etmektedir. MDB-KÖ grubu, MDB-KÖO grubuna kıyasla daha yüksek oranda duygudurum labilitesi, karşıt olma ve kendine zarar verme davranışı sergilemiştir. Ayrıca MDB-KÖ grubu, Stroop testinde renkli basılmış kelimelerde rengin ismini söyleme kartında diğer çalışma gruplarından daha çok bilişsel hata yapmıştır. Sonuç: Çalışmamızın sonuçları, ergen popülasyonunda MDB-KÖ'nün ayrı bir klinik durum olduğunu desteklemektedir. Gelecek çalışmalarda inhibisyondaki eksikliklerin BB'ye dönüşümü öngördürücü özelliğinin araştırılması önemlidir.