Bologna süreci ve Türk Yükseköğretimi'nin Bologna Süreci'ne uyumu

Günümüzde küreselleşme adını verdiğimiz ekonomik yapı ile birlikte ?rekabet? unsuru tüm dünyayı içine almaktadır. Rekabet unsuru, üretim faktörlerinin içerisine yeni bir kavramı daha eklemiştir. Önceden toprak, emek, sermaye, girişimcilik diye sayılan faktörlerin arasına ?beşeri sermaye? adlı bir faktör katılmıştır.Beşeri sermaye hızlı gelişen teknolojide üretim sürecine insanın kattığı beceri ve bilgileri göstermektedir. Sosyal maliyet açısından da fiziki sermayeden daha cazip olan beşeri sermaye rekabet piyasasının yeni gözdesi olmaktadır. Beşeri sermaye, ülkelerin ekonomik büyümesinin ve kalkınmasının anahtarı olarak düşünülmektedir.Bunun için de ?bilgi toplumu? adını verdiğimiz bu çağda Avrupa ülkeleri insan yoğun teknolojiyi tercih etmek istemektedirler. Bu ülkeler rekabet dünyasında fazla üretimi eğitim standartlarını yükselterek gerçekleştireceklerini düşünmektedirler ve Avrupa ülkeleri özellikle de yükseköğretim sistemlerinin kalitesine vurgu yapmaktadırlar.Bu düşünceden hareketle katılımcı sayısı 47 `ye ulaşan Avrupa ülkesi ?Bologna Süreci? isimli bir yükseköğretim projesi ile katılımcı ülkelerdeki üretim faaliyetlerinde ?beşeri sermaye?nin gerçekleştirilmesine çalışmaktadırlar.?Bologna Süreci? adlı bu projede katılımcı ülkeler sosyal refahı artırmak istemektedirler ve öğretmen merkezli yaklaşımdan öğrenci merkezli yaklaşıma geçerek bireyselciliğin yayılmasını hızlandırmak istemektedirler.Bu tezin amacı Bologna Süreci'nin içerisindeki uygulamaları incelemek ve yeni yükseköğretim sisteminin üretim faaliyetlerini nasıl ve hangi kanallarla etkilediğini göstermektir. Ayrıca bu tezde sürece katılan ülkelerden Türkiye'nin süreçteki deneyimlerine daha fazla önem verilmektedir ve Türkiye'nin süreçten nasıl etkilendiği araştırılmaktadır.