Bülent ortaçgil müziğinde oyun teması ve simgesel anlamlar

Bir kelimenin, isaretin, anlatımın ya da kavramın tasıdıgı bilissel ya da duygusal içerik olarak anlam, iletisim açısından okur, izleyici ve dinleyici ile mesaj arasındaki dinamik etkilesimi dile getirir. Bu etkilesimin tasıyıcısı olan iletisimin hem ürünü hem de sonucu olarak ortaya çıkan anlam; verili-degismez bir nitelikte degildir. Anlam ?sey?lerin mutlak bir niteligi de degildir. Anlam insanların bu seylere yükledigi bir yapıdır. Dolayısıyla ?sey?lerin dısında bir referans noktası gerektirir. Anlamlandırma ya da anlama, bir nesneyi, bir arlıgı, bir kavramı, bir olayı bellekte canlandırabilecek bir göstergeye baglayan olustur. Dolayısıyla anlamlandırma toplumsal pratigin ürettigi ürünün söylemsel bir nesnesidir. Barthes'e göre anlamlandırmanın iki düzeyi bulunur. Düz Anlam olarak adlandırılan ilk düzey, bir göstergenin göndergesiyle olan yalın ya da fiili iliskisini gösterir. kinci düzey yan anlamsal düzeydir. Burada düz anlamın göstergeyi kullanan kültürce yorumlanması ve kisinin deger sistemini temsil edecek hale getirilmesini vurgular. Türk pop müziginde kendine özgü bir yeri olan Bülent Ortaçgil, sarkı sözlerinde ele aldıgı konuları yarattıgı metaforlar ve simgeler yoluyla aktarmasıyla dikkat çeker. Bu simgeler içinde en çok dikkat çeken ?oyun?, bir simge olarak Ortaçgil'in ilk albümünden baslayarak yarattıgı anlam dünyasında önemli bir yere sahip olmus ve yıllar içerisinde yüklendigi anlamlarda da farklılasmalar göstermistir. Bu çalısmada ?oyun? simgesi ve bununla baglantılı olarak kullanılan diger yan ögelerin Oratçgil müzigi içindeki kullanım biçimleri, sarkı sözlerinden hareketle ele alınacaktır.