Dişi sıçanların over dokusunda deneysel olarak oluşturulmuş iskemi ve reperfüzyon modelinde zamana bağlı moleküler mekanizmaların seyrinin ve strüktürel değişikliklerin araştırılması

Bu çalışmanın amacı over torsiyonu oluşturulduktan sonra detorsiyone edilmiş sıçan overlerinde gelişen iskemi/reperfüzyon hasarının şiddetini, zamanla olan değişimini ve inflamatuar sitokinlerle bağlantısını, histopatolojik, elektron mikroskobik, biyokimyasal ve moleküler düzeyde incelemektir. Materyal ve Metot: Çalışmada 12 haftalık 78 adet Wistar albino cinsi dişi sıçan kullanıldı. Tüm hayvanlar her grupta 6 adet hayvan bulunan 13 gruba ayrıldı. Deney grupları sham, iskemi (I) ve iskemi/reperfüzyon (I/R) grupları olarak ayrıldı. İskemi grupları 30 dk (I/30), 60 dk (I/60), 90 dk (I/90), 120 dk (I/120), 150 dk (I/150) ve 180 dk (I/180) iskemi sürelerinden oluşturuldu. İskemi/reperfüzyon gruplarında ise 180 dk iskemi yapılan tüm hayvanlara sırasıyla 30 dk (IR/30), 60 dk (IR/60), 90 dk (IR/90), 120 dk (IR/120), 150 dk (IR/150) ve 180 dk (IR/180) reperfüzyon uygulandı. Deney sonunda elde edilen ovaryum doku örnekleri ışık mikroskobik, elektron mikroskobik, biyokimyasal ve moleküler yöntemlerle incelendi. Bulgular: Ovaryum doku örneklerinin ışık mikroskobik incelenmesinde I/90, I/180, IR/60 ve IR/90 gruplarında yoğun hemoraji ve vasküler konjesyon izlendi. İmmünohistokimyasal değerlendirmede I/180, IR/60 ve IR/90 gruplarında şiddetli immünreaktivite gözlendi. IL-1β, IL-6,TNF-α, NF-κB ve iNOS ekspresyonlarının kontrol grubuna göre I/180, IR/30, IR/60 gruplarında anlamlı derecede arttığı gözlenirken, eNOS ekspresyonlarının I/120, I/150, I/180 gruplarında anlamlı derecede azaldığı görüldü. Ultrastrüktürel incelemelerde ise I/120 ve IR/150 gruplarında bazal membranda kalınlaşmalar, I/150 ve IR/90 gruplarında da endotel hücrelerinde değişimler tespit edildi. Sonuç: Çalışmanın sonuçları ovaryum dokusunun iskemi ve reperfüzyon süreçlerinden anlamlı derecede etkilendiğini göstermektedir. Özellikle I/90, I/120, I/150, I/180 gruplarında doku hasarı iskemi süresine bağlı şiddetle artarken, IR/180, IR/150 ve IR/120 gruplarında ise oluşan hasarın diğer gruplarla kıyaslandığında ileri derecede azaldığı görüldü.