Diyarbakır bölgesinde diyareli kedilerde tritrichomonas foetus'un insidansının araştırılması

Amaç: Bu çalışmada; Diyarbakır Bölgesinde kronik ve tekrarlayan diyareli kedilerde T. foetus'un insidasının ortaya konularak; hastalığın bölgedeki durumunun belirlenmesi, hasta kedilerin tedavilerinin yapılması ve hastalığın profilaksisine katkıda bulunulması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda Diyarbakır bölgesinde diyareli kedilerde Tritrichomonas foetus'un (T. foetus) insidansının araştırılması amaçlanmış olup çalışmanın materyalini ise Dicle Üniversitesi Veteriner Fakültesi Prof. Dr. Servet SEKİN Polikliniği'ne getirilen ve klinik olarak tekrarlayan kronik diyare, anal bölgede ağrı, iltahaplanma ve topaklanma tespit edilen ve hibir tedavi uygulanmayan 30 kedi oluşturdu. Gelen hastaların rutin klinik muayeneleri yapıldıktan sonra kan ve dışkı numuneleri alındı. Kan numuneleri ise bekletilmeden hematolojik ve biyokimyasal analizleri yapıldı. Alınan dışkı numunelerinin tanı amacıyla Inpouch TF Feline kültürü ve PZR analizleri yapıldı. Bulgular: Çalışmanın materyalini oluşturan kedilerde, klinik olarak tekrarlayan kronik diyare, anal bölgede ağrı, iltahaplanma ve topaklanma olduğu tespit edildi. Hematolojik olarak kontrol gurubu ile karşılaştırıldığında WBC, granülosit, PLT, HCT, RDW, PCT, eozonofil yüzde miktarındaki artış ile lenfosit, PDW ve MCH değerlerindeki düşüş kontrol gurubu ile karşılaştırıldığında istatistiksel önemli bulunmadı. Biyokimyasal olarak amilaz ve lipaz değerlerine bakıldı. Serum amilaz değerindeki artış ile lipaz değerinde ise düşüş istatiksel tespit edildi ancak kontrol gurubu ile karşılaştırıldığında istatistiksel olarak önemli bulunmadı (p>0.005). Diyarbakır bölgesinde söz konusu 30 kediden alınan dışkı örnekleri Inpouch TF Feline kültür test ve polimeraz zincir reaksiyonun (PZR) yöntemleriyle incelendi ve örneklerin hiçbirinde T. foetus yönünden pozitiflik saptanmadı. Sonuç: Sonuç olarak kronik ve tekrarlayan diyare olgularında T. foetus'un rolünün varlığı ile ilgili bir bulgu elde edilmemiş olup daha verimli sonuç alınabilmesi için örnek sayısının artırılarak yeni çalışmaların yapılmasının faydalı olabileceği kanaatine varıldı.