Farklı abutment materyallerinin implant bileşenlerinde ve periferal kemikte oluşturduğu stres dağılımının üç boyutlu sonlu elemanlar analizi ile değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı; maksiller anterior bölgede, implant üstü protezlerde kullanılacak restoratif materyale karar verme aşamasında klinisyene yardımcı olabilmek için farklı malzemelerden üretilmiş olan hibrit abutment ve kron materyallerinin oluşturacağı stres dağılımlarını sonlu elemanlar stres analizi yöntemiyle incelemek ve karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda; sağ maksiller santral diş (11 numaralı diş) bölgesinde 4 mm çapında ve 11 mm boyunda 1 adet bone level implant üzerinde; Poliviniliden Florür (PVDF), BioHPP® (Biocompatible High Performance Polymer), lityum disilikat, monolitik zirkonya, hibrit seramik materyallerinden üretilmiş hibrit abutment materyalleri ile monolitik zirkonya, lityum disilikat ve hibrit seramik materyalleri kullanılarak üretilmiş kron restorasyonlarının bulunduğu 15 adet 3 boyutlu analiz grubu oluşturuldu. Çalışmada kullanılan materyallerin ve kemiğin poisson oranları ve elastik modül değerleri programa yüklendikten sonra palatal yüzeyden kesici kenarın 2 mm altından 178 N ile 45º oblik bir kuvvet uygulanarak analizler yapılmıştır. Analiz sonucunda implant bileşenleri ile kortikal ve spongioz kemikte oluşan von Mises, en yüksek basma ve en yüksek çekme stres değerleri ile dağılımları, birbirleriyle karşılaştırmaları yapılarak incelendi. Bulgular: Kortikal ve spongioz kemikte meydana gelen stres değerlerinin gruplar arasında benzerlik gösterdiği, implantlardaki von Mises stres değerlerinin implant-abutment bağlantısı ile implantın boyun bölgesinde yoğunlaştığı, en yüksek stres değerlerinin BioHPP® abutmentin hibrit seramik kron ile birlikte kullanıldığı grupta oluştuğu ve en düşük stres değerinin zirkonya abutmentin hibrit seramik kron ile birlikte kullanıldığı grupta oluştuğu görülmüştür. Abutmentlerde oluşan stresin daha çok abutmentlerin basamak bölgelerinde yoğunlaştığı ve monolitik zirkonyadan yapılan hibrit abutment modelinin diğer abutment modellerine göre yapısında daha fazla stres biriktirdiği görülmüştür. Kron materyalleri arasında hibrit seramik kron materyali monolitik zirkonya ve lityum disilikat kronlara göre daha düşük von Mises ve minimum principal stres değerlerini göstermiştir. Gruplar arasında vidadaki stres değerleri için biyomekanik farklılık oluşmamış ve sistemin bütününde en yüksek stres değerleri ti base abutmentlerde oluşmuştur. Sonuç: Bu çalışmanın sınırlamaları dahilinde implantlardaki ve kemikteki stres değerlerinin gruplar arasında benzerlik göstermesinin yanı sıra; elastik modülü yüksek abutment materyallerinde elastik modülü düşük abutment materyallerine göre daha fazla stres birikimi görülmüştür. Abutment gruplarında oluşan stres değerleri abutment materyali değişiminden kron materyali değişimine göre daha fazla etkilenmiştir. Anahtar Sözcükler: Sonlu Elemanlar Stres Analizi, Ti Base, Farklı Abutment Materyalleri, PVDF, BioHPP®.