Güncel sanatta seramiğin yeri ve sergileme

Türkiye'de güncel sanat kavramı 1990'lı yılların başından itibaren ortaya çıkmaya başlamıştır. 1970'li yıllarda Avrupa'da ortaya çıkan küratörlük kavramının Türkiye'ye girmiş olmasıyla beraber sergilerin geleneksel anlamda değerlendirilmesinden ziyade, kavramsal sergiler ve karma sergiler önemsenmiştir. Türkiye'de evrensel sanat anlayışının gerçekleşmeye başladığı bu dönem aynı zamanda Türkiye'li sanatçıların uluslararası sanat ortamında yer almasına yol açmıştır. 2000'li yılların ortasına kadar gelişen güncel sanat ortamı dünyadaki gelişmeler ile birlikte başka bir yola girmiş, piyasanın hâkim olduğu, dolayısıyla güncel sanatın amacını değiştiren bir süreç işlemeye başlamıştır. Bu doğrultuda küratörlerin yerini sanat galerileri almış, sanat fuarları ise bienallerin önüne geçmiştir. "Güncel Sanatta Seramiğin Yeri ve Sergilenmesi" başlıklı bu tez çalışması, güncel sanat da seramiğin nasıl konumlandığını sorgulamaktadır. İçeriğinden ziyade satılabilirliğinin önemsendiği bu ortamda galeriler, fuarlar ve küratörlerin seramik disiplinine nasıl baktığı ve tercih edip etmedikleri ve nasıl bir dönüşüm geçirdiğini ortaya koymaktadır. Bu kapsamda güncel sanat kavramının anlamı, nasıl gündeme geldiği, geçirdiği değişimler, Türkiye'de bu alanı şekillendiren bienaller, sergiler, sanat kurumları, galeriler, müzayede şirketleri ve müzeler imkanlar ölçüsünde incelenmiştir. Türkiye'deki güncel sanat ortamında seramik sanatının yeri araştırılırken 1990'lı yıllardan günümüze yayınlanan teorik kitaplar, eleştiri yazıları, sergi katalogları, çeşitli yayın organlarında yayınlanan makaleler taranmış, 23-19 Haziran 2015 tarihleri arasında İzmir' de Ahmet Adnan Saygun Kültür Merkezi'nde bu konuyu ele alan, içerisinde farklı disiplinlerde üretim yapan sanatçılarında olduğu "Fotokopiler" sergisi gerçekleştirilmiştir.