Keratokonus'un farklı evrelerindeki hastaların kornea endotelyal hücre değişiklikleri, serum D vitamin düzeyi ve serum eozinofil sayısı açısından karşılaştırılması

Çalışmamızda Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Göz Hastalıkları Kliniği'nde Ocak 2021-Aralık 2021 tarihleri arasında keratokonus tanısı ile takip edilen 80 hastanın dosya verileri ve topografi bulguları geriye dönük incelendi. Keratokonuslu hastalarda evrelere göre kornea endotel hücrelerinde yapısal ve kantitatif değişiklikleri ve serum D vitamin düzeyi ile serum eozinofil sayılarındaki değişiklikleri karşılaştırmayı amaçladık. Bu hastalardan daha önce herhangi bir nedenle kan vermiş ve sistemde serum D vitamin düzeyi ve serum eozinofil sayısı olan hastalar çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmada hastaların otorefraktometreden elde edilen verileri, düzeltilmemiş ve düzeltilmiş görme keskinlik değerleri, Scheimpflug kamera ve Plasido disk teknolojisinin kombine edildiği Sirius topografi cihazı ile korneal topografik özellikleri, Nidek CEM 530 cihazı ile elde edilen speküler mikroskopi sonuçları kaydedildi. Speküler mikroskopi ölçümünden çalışmada değerlendirilen parametreler endotel hücre yoğunluğu (EHY), endotel ortalama hücre alanı (EOHA), varyasyon katsayısı (VK) ve altıgen hücre yüzdesi (AHY) olarak belirlendi. Hastalar Amsler Krumeich Sınıflamasına göre 4 evreye ayrıldı. Evre 4 hastalar, korneal opasitelerinden kaynaklı optimal bir speküler mikroskopi ve korneal topografi ölçümü alınamadığı için çalışma dışı bırakılmıştır. Çalışmaya dahil edilen hastaların ortalama yaşı 23 ± 4,15'dir (aralık 18-35 yıl). Çalışmaya toplam 47 (%58,7) erkek ve 33 (%41,3) kadın dahil edilmiştir. Keratokonus'un farklı evrelerinde gruplar arasında EHY (p=0,144), ortalama hücre alanı (p=0,594), VK (p=0,199) ve AHY (p=0,195) açısından istatistiksel anlamlı bir fark saptanmadı. Keratokonuslu hastalarda evre ilerledikçe EHY'de azalma, VK'de artma ve AHY'de azalma saptanmasına rağmen bu farklılık istatistiksel olarak anlamlı saptanmadı. AHY hafif-orta keratokonus (evre 1 ve evre 2) grubunda (n=60) şiddetli keratokonus (evre 3) grubuna (n=20) göre istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük saptandı (p=0,048). Serum vitamin D düzeyinde evre ilerledikçe düşüş saptanmasına rağmen serum D vitamini açısından evrelere göre istatistiksel anlamlı bir farklılık saptanmadı (p=0,486). Serum vitamin D düzeyinin dağılımı (eksik, yetersiz ve optimal) açısından eksiklik (≤10 ng/mL) en fazla evre 3'te saptanmasına rağmen serum vitamin D düzeyinin dağılımı açısından da evreler arasında anlamlı bir fark saptanmadı (p=0,571). Serum eozinofil sayısı açısından keratokonus'un farklı evreleri arasında anlamlı bir fark saptanmadı (p=0,535). Sonuç olarak speküler mikroskopi kullanılarak yapılan bu çalışmamızda keratokonus'un farklı evrelerinde kornea endotelinde yapısal ve kantitatif değişiklikler olduğu saptanmıştır. Ayrıca keratokonusta evre ilerledikçe serum D vitamin düzeyinde istatistiksel olarak anlamlı olmasa dahi azalma saptadık; ancak serum D vitamin düzeyi ile keratokonus patofizyolojisi ve D vitamin takviyesinin keratokonus tedavisinde kullanılabilirliği açısından daha fazla hastanın olduğu daha ileri çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler: Keratokonus, Vitamin D, Speküler Mikroskopi, Eozinofil