Kronik kalp yetmezliği hastalarında semptom limitli merdiven çıkma testinin etkinliğinin değerlendirilmesi

Amaç: Kronik Kalp Yetmezliği (KKY) hastalarında semptom limitli merdiven çıkma testini(SLMÇT), kardiyopulmoner egzersiz testi(KPET) ve 6 dakika yürüme testi(6DKYT) ile karşılaştırarak hastaların egzersiz kapasitelerini belirleme konusunda etkinliğini değerlendirmek ve sonuçları hastaların klinik özelliklerine göre yorumlamak amacıyla planlandı. Yöntem: 50-75 yaş arası, New York Kalp Birliği'nin sınıflamasına göre evre II-III, KKY tanılı, sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu (SVEF) %45 ve altı olan 31 hasta dâhil edildi. Hastaların demografik ve klinik öyküleri sorgulandı. Egzersiz kapasitesi SLMÇT, 6 DKYT, KPET ile değerlendirildi. Hastaların test süreleri, testi sonlandırma nedenleri kaydedildi. Literatürde kullanılan formüller aracılığıyla hastaların beklenen maksimal oksijen tüketimleri (VO2 max) hesaplandı. Hastaların fiziksel aktivite düzeyleri Fiziksel Aktivite Değerlendirme Anketi(FADA), dispne ve efor algıları Modifiye Borg Skalası(MBS) ve Modifiye Medikal Araştırma Kurulu Skalası(mMRC), depresyon düzeyleri Hastane Anksiyete Depresyon Ölçeği (HADÖ), solunum fonksiyonları spirometrik ölçümler, sağlıkla ilgili yaşam kaliteleri(SİYK) Kronik Kalp Yetersizliği Anketi(KKYA) ile değerlendirildi. Bulgular: Testler arasından en yüksek VO2 max değerine sahip olan testin SLMÇT olduğu belirlendi. Diğer testler ile arasında anlamlı farklılık kaydedildi(p<0.05). Test öncesi ve sonrası kalp hızı değişimlerinde SLMÇT'nin 6 DKYT'ne göre kalp hızını daha çok, KPET'ne göre ise daha az arttırdığı tespit edildi. KPET ve SLMÇT'nin tahmini VO2max değerleri arasında güçlü derecede pozitif yönde istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulundu (r=0.52, p=0.003). Ayrıca SLMÇT'nin hastaların klinik özellikleri ile daha çok ilişkili olduğu saptandı(p<0.05). Sonuç: SLMÇT, KKY hastalarında uygulaması ve kullanımı kolay, egzersiz kapasitesinin değerlendirilmesinde etkindir. 6 DKYT'ne göre hastaların klinik özellikleri ve hemodinamik yanıtlarının belirlenmesinde daha iyi sonuçlar vermektedir. KPET'nin gerçekleştirilemediği durumlarda egzersiz kapasitesinin değerlendirilmesine alternatif oluşturmaktadır.