Neonatal aritmi: Tek merkez deneyiminin 8 yıllık sonuçları

Amaç: Neonatal aritmiler, yenidoğan döneminde nadir görülmekle birlikte farklı klinik durumlarla birlikte seyrederek mortalite ve morbiditeye sebep olmaktadır. Yenidoğan döneminde %1-5 arasında aritmi görülebilmektedir. Neonatal aritmiler genellikle fetal dönemdeki aritmilerin devamı olarak ortaya çıkarlar. Bu nedenle prenatal tanı, Neonatal aritmilerin erken tanısı ve tedavisi için önem taşımaktadır. Ancak yenidoğan yoğun bakım ünitesinde aritmilerin kesin sıklığı ve türleri bilinmemektedir. Bu hasta bebeklere uygulanan farklı tıbbi durumların, müdahalelerin ve ilaçların aritmilere yatkınlık oluşturup oluşturmayacağı da tam olarak açık değildir. Bu çalışmada yenidoğan yoğun bakım ünitesine aritmi nedeniyle yatırılan veya yatışı sırasında aritmi saptanan bebeklerin demografik verilerinin yanında eşlik eden kardiyak ya da sistemik hastalıkların belirlenmesi hedeflenmektedir. Hastaların klinik ve demografik özellikleri, elektrokardiyografik ve ekokardiyografik bulguları incelenerek sıklıkla görülen aritmi tipleri ve tedaviye yanıtları karşılaştırılacaktır. Yöntem: Bu çalışmanın popülasyonu 1 Ocak 2014 – 31 Aralık 2021 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesi'ne yatırılan antenatal ve yenidoğan döneminde aritmi tanısı alan hastalardan oluşturuldu. Çalışmamızda antenatal ve yenidoğan döneminde aritmi tanısıyla yenidoğan yoğun bakıma yatırılan veya yenidoğan yatışları sırasında kardiyak aritmi saptanan 42 hastanın dosyaları geriye dönük olarak incelendi. Hastaların öykü, fizik muayene, EKG, ekokardiyografi, varsa Holter monitörizasyon kayıtları incelendi. Tüm hastaların hastaneye başvuru gününde postnatal yaşları cinsiyetleri, gestasyonel haftası, maternal hastalık ve ilaç kullanım öyküleri başvuru şikâyetleri ve yatış tanıları, eşlik eden kardiyak ve non-kardiyak hastalıklar, aritmi tipi, uygulanan tedaviler, tedavi yanıtları, yatış süreleri ve taburculuk sonrası tedavi ihtiyaçları değerlendirmeye alındı. Oksijen tedavisi, mekanik ventilasyon, total parenteral nutrisyon, transfüzyon ve inotrop tedavi alıp almadığı kaydedildi. Bulgular: Çalışmaya 42 hasta dâhil edildi. Çalışmadaki hastaların %54,4'ü erkek (n=22), %47,6'sı kız (n=20) olduğu saptandı. Ortalama gebelik haftası 36,83 hafta, ortalama doğum ağırlığı ise 2930 gram olduğu saptandı. Hastaların ortalama başvuru yaşı 4 gün olarak saptandı. Çalışmamızda 42 hastadan 40'nın EKO bulguları incelendiğinde 11 hastanın (%27,5) EKO'su normal olarak değerlendirildi. Çalışmamızda en çok görülen patolojik EKO bulguları şöyleydi: 11 hastada (%27,5) Patent Foramen Ovale (PFO), 9 hastada (%22,5) Atrial Septal Defekt (ASD), 7 hastada (%17,5) Patent Duktus Arteriozus (PDA) ve 2 hastada (%5) Ventriküller Septal Defekt (VSD) saptandı. Hastaların 36'sında tek başına bir aritmi görüldü. Bunların da; 11'inde (%26,19) SVT, 6'sında (%14,28) UQTS, 4'ünde (%9,5) VT, 3'ünde (%7,14) 1.derece AV blok, 3'ünde (%7,14) sinüs taşikardisi, 2'sinde (%4,76) fetal aritmi, 2'sinde (%4,76) VES, 2'sinde (%4,76) WPW, 2'sinde (%4,76) atrial flutter ve 1'inde (%2,38) sinüs bradikardisi (%2,38) saptandı. Çalışmamızda 6 hastada da birden fazla aritmi görüldü. Bu hastaların 3'ünde (%7,14) sinüs bradikardisi –UQTS, 1'sinde (%2,38) sinüs taşikardisi-UQTS ve 1'sinde de (%2,38) fetal aritmi – UQTS olarak saptandı. Hastaların 24'üne (%57,14) hastanede antiaritmik tedavi verilmiş. Hastaların 8'ine propranolol, 7'sine adenozin + amidaron + propranolol, 3'üne amidaron + propranolol, 3'üne adenozin + amidaron + propranolol + kardiyoversiyon, 2'sine adenozin ve 1'sine de adenozin + digoksin + propranolol + amiodaron tedavisi uygulanmıştır. Hastaların 26'sına (%61,9) evde herhangi bir tedavi verilmediği, 16'sına (%38,1) evde antiaritmik tedavi verildiği saptandı. SVT görülen hastaların tamamına evde tedavi verildiği, tedavi olarak en sık tercih edilen antiaritmiğin propranolol olduğu, diğer ajanların da amiodaron ve digoksin olduğu saptandı. Çalışmamızda hastaların ortalama yatış süresi 13 gün olarak saptandı. Sonuç: Neonatal aritmiler yenidoğan yoğun bakım ünitelerinde nadir olarak görülmekle birlikte çeşitli kardiyovasküler, sistemik ve metabolik problemlerin bir sonucu olarak ortaya çıkabilir Yenidoğan döneminde %1-5 arasında aritmi görülebilmektedir. Neonatal aritmiler genellikle fetal dönemdeki aritmilerin devamı olarak ortaya çıkarlar. Bu nedenle prenatal tanı, Neonatal aritmilerin erken tanısı ve tedavisi için önem taşımaktadır. Klinik prezantasyon oldukça değişkendir. Uygun ve zamanında yapılan tedavi uzun vadede çoğu vakada hayat kurtarıcıdır. Anahtar Kelimeler: Neonatal, aritmi, yenidoğan yoğun bakım.