Obez ve aşırı kilolu bireylerde prediyabet ve diyabet durumu ve bu durumu etkileyen sosyodemografik,antropometrik ve ailesel risk faktörlerinin belirlenmesi

Diyabet endokrin sistemin dünya genelinde milyonlarca insanı etkiyen en sık rastlanan hastalığıdır. Karbonhidrat, protein ve yağ metabolizmalarında anormalliklerle ve bunlara eşlik eden klinik ve biyokimyasal bulgularla karakterize kronik bir hastalıktır. Tip 2 diyabet tüm diyabet vakalarının %80-90'ını oluşturur. Sık görülen bu hastalık oluşturduğu komplikasyonlar ile de sosyal ve ekonomik bir yük olarak kabul edilebilir. Türk Erişkinlerinde Kalp Hastalıkları ve Risk Faktörleri Çalışması (TEKHARF) çalışması sonuçlarına göre ülkemizde diyabetin 2007/08 yılı prevalansı 35 yaş ve üzeri nüfusta %11,3 (3,3 milyon kişi), prediyabet prevalansı ise %13,9 (4,1 milyon kişi) olarak tahmin edilmiştir. Yine TEKHARF verilerine göre diyabetteki artış hızı yılda %6,7 veya 10–11 yılda ikiye katlanmakta olduğunu vurgulanmıştır. Ülkemizde yapılan diğer bir büyük ölçekli bir çalışmada 20 yaş üzeri hastalarda DM oranı %7,2 olarak, BGT oranı %6,7 olarak bildirilmiştir. Sonuçları yeni açıklanan ve 2010 yılında bu çalışmanın tekrarı niteliğinde yapılmış bir araştırmada DM oranı %13,7, BGT oranı %13,9 olarak saptanmıştır. Aynı çalışmada prediyabetik nüfus yaklaşık 14 milyon kişi olarak açıklanmıştır. Bu iki çalışma karşılaştırıldığında 12 yıllık süre içerisinde DM oranının %90, BGT oranının %110 arttığı dikkati çekmektedir. Bu veriler prediyabetin yaygınlığını ve toplum sağlığı açısından önemini bir kez daha vurgulamaktadır. Bu iki kavram diyabet ve kardiyovasküler hastalıklar için risk faktörleri olarak kabul edilmektedirler. Her ikisinin birlikte bulunması daha kuvvetli bir risk faktörüdür. Çalışmamızda polikliniğimize başvuran hastalardan APG taraması sonuçları ve OGTT endikasyonları dahilinde yapılan tetkiklerle hastalarımızın prediyabet ve diyabet açısından dağılımını görmeyi ve hastaların bulundukları evreleri etkileyebilecek sosyodemografik, antropometrik ve ailesel risk faktörlerini saptamayı amaçladık. Toplamda 507 hastamızla yürüttüğümüz çalışmada, 126 mg/dl altındaki APG değerleri üzerinden değerlendirildiğinde; hastanın APG değeri arttıkça prediyabet ve diyabet görülme riskinin arttığını gördük. Anahtar Kelimeler: Diyabet, Prediyabet, Bozulmuş açlık glikozu, Bozulmuş glikoz toleransı