Öğrenme-öğretme ortamlarında durumlu öğrenme yaklaşımının uygulanması ve değerlendirilmesi

Bilimin hızla ilerlediği çağımızda, bireye bilgiyi aktarmaktan ziyade bilgiyi nasıl elde edebileceğinin yolları öğretilmelidir. Kişinin bilgiyi elde edebilmesi, öğrenmeyi öğrenmesiyle gerçekleşir. Kendi öğrenme özelliklerini tanıyarak kendine uygun stratejiyi bilip uygulamasıyla kişi öğrenmeyi öğrenir. Öğrenme stratejileri, kişinin nasıl ve hangi yolla öğreneceği konusunda kullanılan araçlardır. Her geçen gün öğrenmeyi kolaylaştıracak ve aktif katılımı sağlayacak öğrenme modelleri yaşama dahil olmaktadır. Bu çalışma; öğretim elemanları ve öğrencilerin öğrenme-öğretme ortamlarında durumlu öğrenme modelini kullanma düzeylerini belirlemek amacıyla hazırlanmıştır. Betimsel nitelikte olan bu çalışmada tarama (survey) yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; öğretim elemanları ile öğrencilerin kişisel bilgileri ve öğrenme-öğretme ortamlarında durumlu öğrenme modelinin kullanma düzeyleriyle ilgili maddelerden oluşan, araştırmacı tarafından hazırlanarak geçerlik-güvenirlik çalışmaları yapılan ölçek kullanılmıştır. Ölçek, Fırat Üniversitesi Teknik Bilimler Meslek Yüksekokulu ile Tunceli Üniversitesi Tunceli Meslek Yüksekokulundaki 86 öğretim elemanı ve eğitim-öğretime devam eden 581 ikinci sınıf öğrencisi olmak üzere toplam 667 katılımcıya uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 17.0 for Windws Evaluation Version paket programı ile analiz edilmiştir. Yapılan analiz sonuçlarına göre; araştırmaya katılan öğretim elemanları ve öğrencilerin durumlu öğrenme modelini öğrenme-öğretme ortamlarında kullanma düzeyleri açısından, genel olarak bazen kullandıkları tespit edilmiştir. Boyut bazında incelendiğinde ise; öğretim elemanları ve öğrencilerin "Bilişsel Çıraklık" boyutunu diğer boyutlara göre daha fazla kullandıkları tespit edilmiştir. Öğretim elemanları ve öğrenciler arasında durumlu öğrenme modelinin kullanılması açısından alt boyutlarında anlamlı farklılıklar çıkmıştır. Öğretim elemanları öğrencilere göre durumlu öğrenme modelini daha fazla kullandıklarını belirtmişlerdir. Öğrenme-öğretme ortamlarında uygulama alanları ve teknolojik araç-gereçler açısından eksiklikler olduğu öğretim elemanları ve öğrenciler tarafından belirtilen konular arasındadır. Sonuç olarak; elde edilen veriler neticesinde durumlu öğrenme modeli için gerekli şartların, araştırmanın yürütüldüğü üniversitelerde yeterli düzeyde olmadığı sonucuna varılmıştır. Teknolojik cihazların eksik olduğunu ve güncel derslerin yer almadığını belirten katılımcılar gerçek yaşamda kullanabilecekleri bilgilere ulaşamadıklarını belirtmişlerdir. Uygulama alanlarında teknolojik araç-gereçlerin arttırılması, alanında uzman kişilere ulaşımın kolaylaştırılması durumlu öğrenme modelinin kullanım düzeyini arttırabileceği düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Bilişsel çıraklık, Durumlu öğrenme, Yapılandırmacı yaklaşım.