Learning environment
155 theses under this subject heading
5E modelinin yüz yüze, ters yüz ve çevrim içi öğrenme ortamlarındaki etkililiğinin incelenmesi
Araştırmada, 5E yapılandırmacı yaklaşım modeline dayalı öğretim uygulamalarının yüz yüze, ters yüz ve çevrim içi öğrenme ortamlarında işlenen fen bilimleri dersleri için geliştirilmesi, uygulanması ve değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Eleştirel düşünebilen, kişilerarası yeterlikleri gelişmiş, yüksek motivasyonlu, gelişen ve değişen dünyaya ayak uydurabilen başarılı öğrencilerin yetiştirilebilmesi için uygulamalar geliştirilmiştir. Çalışmalar 2021-2022 eğitim-öğretim yılının ikinci döneminde Ankara ilinin Gölbaşı ilçesinde bulunan özel okulda okuyan 7. sınıf toplam 60 öğrenciyle, 6 hafta boyunca gerçekleştirilmiştir. 5E modeline dayalı derslerin, öğrencilerin beceri temelli fen bilimleri başarılarına, fen öğrenmeye yönelik motivasyonlarına, eleştirel düşünme eğilimlerine, kişilerarası yeterlik alanlarına olan etkileri ve bu uygulamalara yönelik görüşleri incelenmiştir. Araştırmada nicel ve nitel yöntemlerin birlikte kullanıldığı "Karma Yöntem" ve "Yakınsayan Paralel Desen" tercih edilmiştir. Nicel yöntem boyutunda "Ön-Test Son-Test Kontrol Gruplu Yarı Deneysel Desen", nitel yöntem boyutunda ise "Durum Çalışması Deseni" çalışmanın araştırma yöntemini oluşturmaktadır. Nicel veri toplama araçları Beceri Temelli Fen Bilimleri Başarı Testi, Fen Eğitiminde Motivasyon Ölçeği, Eleştirel Düşünme Eğilimi Ölçeği ve Kişilerarası Yeterlik Ölçeği ön test ve son test olarak uygulanmıştır. Nitel veri toplama araçları ise yarı yapılandırılmış görüşme formu, dokümanlar ve gözlem notlarından oluşmaktadır. Araştırma sonucunda hem nicel hem de nitel bulgulara göre fen bilimleri derslerinde yapılan uygulamaların öğrencilerin bilişsel süreç becerileri temelli fen bilimleri başarılarının, fen öğrenmeye yönelik motivasyonlarının, eleştirel düşünme eğilimlerinin ve kişilerarası yeterliklerinin gelişmesine katkı sağladığı belirlenmiştir. Öğrencilerin görüşlerinden elde edilen veriler, 5E modeline dayalı derslerin yüz yüze, ters yüz ve çevrim içi öğrenme ortamlarına uyarlanabildiğini ve başarılı, motivasyonu yüksek, eleştirel düşünebilme eğilimine sahip ve kişiler arası yeterlikleri gelişmiş öğrenciler yetiştirmekte etkili bir öğretim yöntemi olduğunu göstermektedir. Anahtar sözcükler: 5E yapılandırmacı yaklaşım modeli, yüz yüze öğrenme ortamı, ters yüz sınıf ortamı, çevrim içi öğrenme ortamı, bilişsel süreç becerileri temelli fen bilimleri başarısı, fen öğrenmeye yönelik motivasyon, eleştirel düşünme eğilimi, kişilerarası yeterlik alan
Çevrimiçi öğrenme ortamında çerçeveleme dürtme stratejilerinin kullanılmasının üniversite öğrencilerinin başarı ve motivasyonuna etkisi
Bu çalışmanın amacı, çevrimiçi öğrenme ortamında çerçeveleme dürtme stratejilerinin kullanılmasının üniversite öğrencilerinin başarı ve motivasyonuna etkisini incelemektir. Çalışma, bir devlet üniversitesinin Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Bölümü'nde 2020/2021 öğretim yılı bahar döneminde uzaktan eğitim yoluyla yürütülen "BTE 224 Bilişimde Öğrenme ve Öğretim Yaklaşımları" dersi kapsamında, 54 lisans öğrencisi ile yürütülmüştür. Araştırma, karma araştırma yöntemlerinden yakınsak paralel desene göre desenlenmiştir. Toplamda 10 hafta süren çalışmanın ilk haftasında katılımcılar seçkisiz olarak 2 gruba ayrılmıştır; birinci grup ödülün korunması ve negatif çerçeveleme dürtme stratejisi alan, ikinci grup ise ödülün kazanılması ve pozitif çerçeveleme dürtme stratejisi alan grup olarak belirlenmiştir. Ayrıca tüm öğrenenlere öntest ile birlikte gruplararası farkın olup olmadığını inceleyebilmek için "Öz-kontrol ve Öz-yönetim Ölçeği" uygulanmıştır. İkinci, dördüncü, altıncı ve sekizinci haftalar öğrenenlere yönerge ile birlikte görevler verilmiştir. Üçüncü, beşinci, yedinci ve dokuzuncu haftalar ise öğrenenlerin tamamladıkları görevler değerlendirilip hem ödülün korunması-kazanılması hem de negatif-pozitif çerçeveleme dürtme stratejileri kullanılmıştır. Son hafta ise, sontest ve öğrencilerin motivasyon düzeylerini belirleyebilmek amacıyla "Motivasyon Ölçeği" uygulanmıştır. Nitel verileri toplamak amacıyla tüm öğrencilere "Çerçeveleme Dürtme Stratejilerini Tercih ve Değerlendirme Formu" verilmiş ve 12 öğrenci ile yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Çalışmanın nicel bulguları, ödülün korunması ve negatif çerçeveleme dürtme stratejisi uygulamasının, ödülün kazanılması ve pozitif çerçeveleme dürtme stratejisi uygulamasına göre başarı ve motivasyon üzerinde pozitif ve anlamlı etkisi olduğunu ortaya koymuştur. Bu sonucu destekleyici olarak, çalışmanın nitel bulguları da ödülün korunması ve negatif çerçeveleme dürtme stratejilerinin öğrencilerin derse karşı çaba, motivasyon ve başarılarını arttırması açısından ödülün kazanılması ve pozitif çerçeveleme dürtme stratejisine göre daha avantajlı olduğunu göstermiştir.
Fen bilimleri dersi eğitiminin oyunlaştırılmış e-öğrenme ortamlarıyla desteklenmesinin motivasyon ve başarıya etkisi
Teknolojinin her geçen gün geliştiği ve bilginin katlanarak arttığı günümüz dünyasında fen bilimleri öğretiminde başarılı olabilmek için gelişmeleri yakından takip etmek gerekmektedir. Sorgulayan, araştıran, kendi kendine öğrenebilen bireylerin yetiştirilebilmesi için fen bilimleri öğretiminde öğreneni süreç içinde aktif kılmak daha da önemli hale gelmekte, 'dijital yerliler' olarak adlandırılan günümüz yeni nesil öğrenenlerine yeni öğretim ortamlarının tasarlanması kaçınılmaz görünmektedir. Bu bağlamda çağımızda yaşanan dijital dönüşümlerin bir getirisi olarak hayatımıza giren e-öğrenme, elektronik medya kanallarıyla öğretimin gerçekleştirilmesidir. Bununla birlikte 2010 yılından beri popülerleşmeye başlayan oyunlaştırma kavramı, her ne kadar dijital sistemler ve kullanıcılar arasındaki bağlantıyı güçlendirmeyi ve onları motive etmeyi amaçlayan bir teknik olsa da eğitim alanında da yerini almaya başlamıştır. Bu çalışmada fen bilimleri eğitiminde öğrencilerin oyunlaştırılmış bir e-öğrenme ortamıyla desteklenmesinin öğrenenlerin akademik başarılarına ve motivasyonlarına etkisi araştırılmaktadır. İlköğretim düzeyindeki öğrencilerle gerçekleştirilen bu araştırmanın bulgularının fen bilimleri eğitiminde oyunlaştırmanın öğretim programına entegrasyonunda yol göstereceği düşünülmektedir. Araştırma nicel ve nitel yöntemlerin bir arada kullanıldığı karma yöntemle yürütülmüştür. Nicel veriler ön test – son test yarı deneysel desen kullanılarak akademik başarı testi ve motivasyon ölçeği ile, nitel veriler ise görüşme yöntemiyle toplanmıştır. Araştırma sonucunda öğrencilerin oyunlaştırılmış e-öğrenme ortamıyla desteklenmesinin öğretim programının önerdiği yöntemlere göre akademik başarılarını ve motivasyonlarını artırdığı sonucuna ulaşılmıştır.
Video-içi biçimlendirici değerlendirme ortamında öğrenen-değerlendirme etkileşimlerinin incelenmesi
Öğretimsel video 20. yüzyılın başlarından itibaren kullanılmaya başlanmış ve elde edilen sonuçlarla öğrenme sürecindeki etkililiği üzerine günümüze kadar birçok araştırma yapılmıştır. Özellikle e-öğrenme ortamlarında video kullanımı gelişen teknoloji ile artmış, zaman ve mekan esnekliği sağlayan e-öğrenme ortamlarına entegre edilmiştir. Kullanılan öğretimsel videolar ortamın sunduğu etkileşim ile öğrenene sunulmuş, öğrenenlerin içerik ile etkileşimleri ortam ve video oynatıcı ile sınırlandırılmıştır. Eğitimde yeni yaklaşımlarla birlikte öğrenen-öğrenme ortamı arasındaki etkileşim öğrenenlerin daha iyi yapılandırılmış ortamlarda, sadece ortam ile sınırlandırılmadan içeriklerle de etkileşime girmelerine olanak sağlamaktadır. Bu etkileşim için içerikler öğrenenlere etkileşimli öğretimsel videolar olarak sunulmaktadır. Yapılan alan yazın taraması sonucunda etkileşimli öğretimsel video kullanımlarının sadece içerik olarak değil de değerlendirme sürecinin bir parçası olarak da kullanıldığı, ancak bu süreçte etkileşimli videonun öğrenene sunulup değerlendirme sürecinin klasik yöntemle yapıldığı görülmüştür. Bu çalışmanın temel amacı, öğretimsel video içeriklerinin etkileşimli olarak öğrenene sunulacağı biçimlendirici değerlendirme ortamının oluşturulması ve bu ortamda öğrenenlerin ortam ve öğretimsel video içerikleriyle etkileşim davranışlarının incelenmesidir.
Başa takılan görüntüleyiciler için geliştirilmiş sanal gerçeklik ortamlarının öğrenme ve buradalık algısı üzerine etkilerinin incelenmesi
Bu çalışmada başa takılı görüntüleyiciler için geliştirilmiş sanal gerçeklik uygulamalarının etkili bir ders destek materyali olma potansiyeli incelenmiştir. Çalışmada biçimlendirici araştırma yönteminin tasarım vakası alt yöntemi kullanılmıştır. Çalışma iki pilot uygulama ve bir nihai uygulama olmak üzere üç aşamada gerçekleştirilmiştir. Birinci pilot uygulamada Oculus Rift DK2, ikinci pilot uygulamada Samsung Gear VR SM-R323, nihai uygulamada ise Oculus Rift DK2 ve VR Box 2.0 sanal gerçeklik gözlükleri kullanılmıştır. Her birine beş olmak üzere pilot uygulamalara toplam 10 öğrenci katılmıştır. İki deney (deney 1 ve deney 2) ve bir karşılaştırma grubunun her birine 32 olmak üzere nihai uygulamaya toplam 96 öğrenci katılmıştır. Bunun yanında ilk pilot uygulamaya bir, nihai uygulamaya üç öğretim elemanı dâhil olmuştur. Deney 1 grubu kuramsal ders anlatımı ve sanal gerçeklik uygulamalarına, deney 2 grubu sadece sanal gerçeklik uygulamalarına, karşılaştırma grubu ise sadece kuramsal ders anlatımına katılmıştır. Uygulama öncesi ve sonrası bütün öğrencilere yangın bilgi testi uygulanmıştır. Uygulama sonrası ise deney gruplarında ek olarak sanal ortamda buradalık ölçeği ve üç boyutlu sanal öğrenme ortamları değerlendirme ölçeği uygulanmıştır. Ayrıca yarı yapılandırılmış görüşme formları aracılığıyla öğrenci ve öğretim elemanlarından sanal gerçeklik uygulamalarına yönelik görüşleri alınmıştır. Uygulama sonrası deney ve karşılaştırma gruplarının ders başarıları istatistiksel olarak anlamlı şekilde artmıştır. En yüksek artış deney 1, en düşük artış ise karşılaştırma grubunda bulunmuştur. Sanal gerçeklik uygulamaları, deney gruplarında bulunan öğrencilerin tamamında yüksek seviyede buradalık algısı yaratmıştır. Katılımcılar genel olarak sanal gerçeklik uygulamalarına yönelik olumlu görüş bildirmiştir. Bulgular incelendiğinde sanal gerçeklik uygulamalarının sınıf ortamında etkili bir ders destek materyali olarak kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.
Farklı öğretim etkinlikleri ile desteklenmiş öğrenme ortamının sürdürülebilir kalkınma konusuna etkisinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı, farklı öğretim etkinlikleri ile desteklenmiş öğrenme ortamının sürdürülebilir kalkınma konusu üzerindeki etkisini araştırmaktır. Çalışmada karma yöntem kullanılmıştır. Çalışma grubu 2018-2019 eğitim-öğretim yılında Van ilinin Edremit ilçesine bağlı bir merkez ortaokulunda öğrenim görmekte olan 32 öğrenciden oluşmaktadır. Çalışmada nicel veriler, "Sürdürülebilir kalkınmaya yönelik tutum ölçeği (SÜKTÖ)" ve "Sürdürülebilir kalkınma ya yönelik başarı testi ile toplanmıştır (SÜKYÖBAT)". Nitel veriler, "Yarı yapılandırılmış mülakat formu" ile toplanmıştır. Çalışmada elde edilen nicel veriler normal dağılım göstermediğinden dolayı non-parametrik (parametrik olmayan) testlerden Wilcoxon Signed Ranks testi uygulanmıştır. Nitel veriler ise içerik ve betimsel analize tabi tutularak analiz edilmiştir. Öğrencilerin sürdürülebilir kalkınmayı benimseyerek günlük yaşamda karşılaştıkları sorunlara çözüm üretmeye başladıkları görülmüştür. Hazırlanan etkinlikler öğrencilerde sürdürülebilir kalkınmaya yönelik olumlu tutum geliştirmiştir. Ayrıca sürdürülebilir kalkınma konusundaki akademik başarılarında artış olduğu tespit edilmiştir. Uygulama esnasında kullanılan etkinliklerde öğrencilerin günlük hayatta karşılaştıkları sorunlara çözüm üretebildikleri görülmüştür. Sürdürülebilir kalkınmanın öğrenciler ve toplum tarafından benimsenip uygulamaya geçirilmesi için, bu konunun öğretilmesinde temel basamak olan ilkokul ve ortaokul düzeyinde çalışmaların yapılması önerilmektedir. Anahtar sözcükler: sürdürülebilir kalkınma, farklı etkinlikler, tutum, başarı
Dijital hikaye destekli örnek olaya dayalı öğrenme ortamlarının fen öğrenme üzerindeki etkisi
Fen öğretiminde üzerinde odaklanılan önemli konulardan birisi de sınıfta öğrenilen bilgilerle gerçek yaşam ilişkisinin kurulması ve öğrenenlerin öğrendikleri bilgileri gerçek yaşama transfer etme becerilerinin gelişmesine katkıda bulunmaktır. Bu bağlamda gerçek yaşamın içerisinde yer alan örnek olayların öğrenme ortamında kullanılması üzerine şekillenmiş örnek olaya dayalı öğrenme yaklaşımı ön plana çıkmıştır. Bu noktada örnek olayların sunum biçimleri, hem öğrencilerin dikkatini çekme ve hem de uygulamanın diğer aşamaları için önem taşımaktadır. Bu çalışmada, örnek olayların sunumu için, dijital resimler, grafikler, ses, müzik ve video gibi multimedya(çoklu ortam) araçlarını kullanarak oluşturulan dijital hikayelerin kullanılması önerilmektedir. Bu araştırmada ortaokul 7. sınıf " Kuvvet ve Hareket" ünitesi kapsamında yer alan basınç konusunun öğretiminde; dijital hikayelerle desteklenmiş örnek olaya dayalı öğrenme yaklaşımı ile oluşturulan öğrenme ortamlarının öğrencilerin akademik başarılarına, fen bilimleri dersine yönelik motivasyonlarına etkisini belirlemek ve öğrencilerin oluşturulan öğrenme ortamına dair görüşlerini ortaya çıkarmak amaçlanmaktadır. Bu kapsamda araştırmanın çalışma grubunu Manisa ili Kula ilçesindeki bir ortaokulda iki farklı şubede öğrenim gören 42 öğrenci oluşturmaktadır. Bu kapsamda, araştırma ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel desen çerçevesinde gerçekleşmiştir. Araştırma sonunda 7. sınıf basınç konusunda dijital hikaye destekli örnek olaya dayalı geliştirilen öğrenme ortamının öğrencilerin başarısı üzerinde olumlu bir etkiye sahip olduğu, fen bilimleri dersine yönelik motivasyonu artırmadığı fakat kız öğrencilerin motivasyonu üzerinde erkek öğrencilere göre olumlu etkisi olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca bulgular, çoğu öğrencinin dijital hikaye destekli örnek olaya dayalı öğrenme ortamlarının fen bilimleri derslerinde oluşturulması hakkında olumlu düşüncelere sahip olduğunu göstermektedir.
7. sınıf kuvvet ve enerji ünitesinde Ters Yüz Sınıf Modeli destekli FeTeMM yaklaşımına dayalı tasarlanan öğrenme ortamının başarı ve motivasyona etkisi
Bu çalışmanın amacı, Ters Yüz Sınıf modeli destekli FeTeMM yaklaşımına dayalı 7. sınıf fen bilimleri dersi kapsamında tasarlanan öğrenme ortamının öğrencilerin akademik başarılarına ve fen bilimleri öğrenmeye yönelik motivasyonlarına etkisini ortaya koymaktır. Araştırma yarı deneysel desen kapsamında yürütülmüştür. Öğrenme ortamında gerçekleşen FeTeMM etkinlikleri seçilen bir deney grubunda küçük grup çalışmaları/işbirlikli, diğer bir deney grubunda ise bireysel olarak gerçekleştirilmiştir. Bu araştırma 2019-2020 eğitim öğretim yılında Milli Eğitim Bakanlığına bağlı Uşak ili Ulubey ilçesinde bulunan iki devlet ortaokulunda öğrenim gören 7. sınıf öğrencileriyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, 7/A (deney-1 (işbirlikli) grubu, N=17), 7/B (deney-2 (bireysel) grubu, N=16) ve 7-C (kontrol grubu, N=15) sınıflarında öğrenim gören toplam 48 öğrenci oluşturmaktadır. Deney gruplarında Ters Yüz Sınıf Modeli destekli FeTeMM yaklaşımı ile kontrol grubunda ise fen bilimleri dersi öğretim programı çerçevesinde öğrenme ortamı tasarlanmıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak, Kuvvet ve Enerji Başarı Testi, Fen Öğrenimine Yönelik Motivasyon Ölçeği ve bir görüş formu kullanılmıştır. Elde edilen bulgular, başarı ve fen öğrenme motivasyonu değişkenleri çerçevesinde gruplar arasında deney grupları lehine anlamlı bir fark olduğunu göstermektedir. Sonuç olarak ters yüz sınıf modeli destekli FeTeMM yaklaşımına dayalı tasarlanan öğrenme ortamının başarı ve fen öğrenme motivasyonu üzerinde olumlu etkisi olduğu belirtilebilir. Bununla birlikte deney gruplarının kendi aralarında hem başarı hem de motivasyon değişkeni çerçevesinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark ortaya çıkmamıştır. Katılımcıların çoğu tasarlanan öğrenme ortamının öğrenmeyi kolaylaştırdığını ve derse katılımı teşvik ettiğini belirtmişlerdir. Küçük grup çalışmalarıyla FeTeMM etkinliklerini gerçekleştiren öğrencilerin büyük bir kısmının da işbirlikli çalışmaların daha fazla fikir üretme, yardımlaşma ve hedefe ulaşma gibi olumlu katkılarının olduğunu ifade ettikleri görülmektedir.
Animasyon destekli örnek olaya dayalı tasarlanan fen öğrenme ortamının akademik başarı ve motivasyona etkisi
Fen bilimleri eğitiminde öğretilen içerikle günlük hayat ilişkilerinin kurulması önemlidir. Örnek olay yöntemi de teorik bilgi ile günlük yaşam arasındaki köprüyü kurmayı sağlayan yöntemlerden birisidir. Özellikle bugünün dünyasında öğrencilerin ilgilerini artırmak amacıyla teknoloji destekli öğrenme ortamlarının önemli olduğu bilinmektedir. Bu çalışma kapsamında, örnek olaylara dayalı animasyonlar geliştirilmiş ve geliştirilen bu öğretim materyalleri çerçevesinde bir öğrenme ortamı tasarlanmıştır. Bu çerçevede çalışma, ortaokul 8.sınıf "Kuvvet ve Hareket" ünitesi kapsamında yer alan Basit Makineler konusunun öğretimi sırasında animasyon destekli örnek olaya dayalı tasarlanan fen öğrenme ortamının öğrencilerin akademik başarılarına ve fen bilimlerine yönelik motivasyonlarına etkisini belirlemeyi amaçlamıştır. Araştırmada yarı deneysel desen kullanılmıştır. Bu araştırma, 2019-2020 Eğitim öğretim yılında Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı Kütahya ili Simav ilçesinde bulunan bir devlet ortaokulunda 8. sınıfta öğrenim gören 47 (deney-1, deney-2 ve kontrol grubu) öğrenciyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veri toplama araçları olarak Basit makineler başarı testi ve 5'li Likert tipi fen öğrenmeye yönelik motivasyon ölçeği kullanılmıştır. Ayrıca katılımcılara öğrenme ortamı hakkındaki görüşlerini ortaya çıkaracak sorular sorulmuştur. Araştırmada başarı ve fen öğrenmeye yönelik motivasyon açısından gruplar arasında deney grupları lehine istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur. Sonuç olarak animasyon destekli örnek olaya dayalı öğrenme ortamının başarı ve fen öğrenme motivasyonu üzerinde olumlu etkisi olduğu söylenebilir. Katılımcıların çoğu öğrenme ortamının eğlenceli olduğunu ve öğrenmeyi kolaylaştırdığını vurgulamıştır. Benzer şekilde katılımcıların çoğu, günlük yaşama dayalı sunulan örnek olayların konunun öğrenilmesine katkı sağladığını ifade ettikleri görülmüştür.
Oyunlaştırmayla zenginleştirilmiş bilgi okuryazarlığı hibrit eğitiminin öğrenci başarısına etkisi
Teknolojik gelişmelerle birlikte Z kuşağı öğrencilerinin hızla değişen öğrenme davranışları, öğrenme ortamlarında ve eğitim yöntemlerinde değişikliğe gidilmesini gerekli kılmıştır. Yeni nesil öğrencilerin öğrenme davranışlarına uygun eğitim ve öğretim programları ve yöntemler tasarlamak, öğrencilerin beklentilerinin karşılanması ve motivasyonlarının sağlanması ile mümkün olmaktadır. Dersin öğrenme çıktılarına ulaşılmasında öğrenme etkinliğinin daha verimli ve öğrenci odaklı geçmesini sağlayan yenilikçi yöntemlerden biri oyunlaştırmadır. Bu çalışma kapsamında oyunlaştırmayla zenginleştirilmiş hibrit Bilgi Okuryazarlığı (BOY) Dersinin öğrencilerin başarım durumu üzerindeki etkisini belirlemek ve derslerin oyunlaştırılmasına yönelik algı ve motivasyonlarını ortaya koymak amaçlanmıştır. Literatürdeki mevcut BOY eğitim ve öğretim programları, müfredatlar ve oyunlara dayanarak oyunlaştırılmış BOY programı tasarlanmıştır. BOY programının içeriği yedi farklı modül olarak hazırlanmıştır. Bu kapsamda, ŞARLOT Kütüphanede İşbaşında BOY oyunu ve animasyon videoları hazırlanmıştır. Oyunlaştırılmış BOY programının yanı sıra, geleneksel BOY programı da tasarlanmıştır. Uygulama, 2020-2021 akademik yılının güz döneminde Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Yönetim Bilişim Sistemleri bölümünde ikinci sınıf öğrencileri ile 13 hafta boyunca gerçekleştirilmiştir. Deney grubu kapsamında 21 öğrenci, kontrol grubu kapsamında da 22 öğrenci olmak üzere toplamda 43 öğrenci çalışmaya katılım sağlamıştır. Deney grubuna oyunlaştırma ile zenginleştirilmiş hibrit eğitim yöntemleri uygulanırken, kontrol grubuna geleneksel eğitim yöntemleri uygulanmıştır. Eğitimin başarım üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla eğitim öncesinde ve eğitim sonrasında öğrencilere ön test ve son test uygulanmıştır. Ön test ve son test sonuçları oyunlaştırma ile zenginleştirilmiş hibrit eğitim alan deney grubunun yüksek düzeyde başarım sergilediğini göstermektedir. Bu durumun oyunlaştırılma ile zenginleştirilmiş hibrit program kapsamında oyun ve animasyon videoları ile pekiştirmenin sağlanmasıyla ilgili olduğu düşünülmektedir. Bulgular geleneksel eğitim yöntemlerinin oyunlaştırılmış yöntemlerle harmanlanmasının derslerde alınan verimi artıracağını ortaya koymaktadır. Anahtar Kelimeler: Oyunlaştırma, Oyunlaştırmayla Zenginleştirilmiş Bilgi Okuryazarlığı Hibrit Eğitimi, Bilgi Okuryazarlığı, Öğrenci Başarısı, Geleneksel Yöntemler, Yönetim Bilişim Sistemleri Bölümü.
Okul öncesi eğitimde okul dışı öğrenme ortamlarının kullanımına yönelik bir olgubilim çalışması
Bu çalışmada öğretmen, veli, okul yönetimi ve okul dışı öğrenme ortamı yetkililerinin okul öncesi dönemde okul dışı öğrenme ortamlarına yönelik algılarının incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden olgubilim desenine göre yürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubunu 2021-2022 yılları arasında Ankara il merkezinde bulunan Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı dört okul öncesi eğitim kurumuna devam eden 60-72 ay arası okul öncesi çocukların velileri, öğretmenleri, bu okullarda görev yapmakta olan okul yönetimi ve okul dışı öğrenme ortamları yetkilileri oluşturmuştur. Çalışmanın temel veri toplama aracı 25 katılımcı ile yürütülen yarı yapılandırılmış görüşmeler idi. Görüşmelere ek olarak, okul öncesi eğitim kurumlarında öğrenim gören 60-72 ay çocukları ile okul dışı öğrenme ortamlarında yürütülen alan gezileri gözlemlenmiştir. Ayrıca, Milli Eğitim Bakanlığı 2013 okul öncesi eğitim programında yer alan okul dışı öğrenme ile ilgili kavramlar incelenerek doküman analizi yapılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen veriler NVIVO 12 programı kullanılarak betimsel analiz yöntemiyle analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, yapılan gezi-gözlem etkinlikleri sırasında okul dışı öğrenme ortamlarına yönelik etkinliklerin azlığı ve bu etkinliklerin zenginleştirilerek çeşitlendirilmesi gerekliliği ortaya çıkmıştır. Görüşme, gözlem ve doküman analizi bulgularına göre, MEB 2013 okul öncesi eğitim programında okul dışı öğrenme ortamlarına yönelik vurgunun sınırlı olduğu, okul öncesi eğitim programı ile öğrenme ortamları etkinlikleri arasında dar kapsamda bağlantı olduğu görülmüştür. Son olarak, okullar ve okul dışı öğrenme ortamı yetkilileri arasında etkili iş birliğinin olması gerekliliği ve bu ortamlara yapılacak gezilerin düzenlenmesinde ve desteklenmesinde değişikliklere gidilmesi zorunluluğu tespit edilmiştir. Anahtar sözcükler: okul öncesi eğitimi, okul dışı öğrenme, okul dışı öğrenme ortamları, olgubilim çalışması.
A multiphase study on willingness to communicate in an English as a foreign language learning context
This dissertation explores the willingness to communicate in a foreign language (L2 WTC) of English language (EFL) learners in Turkey. It firstly attempts to elicit the EFL learners' perceptions of L2 WTC in order to identify the variables affecting L2 WTC through a qualitative data collection set. The thematic analysis of the data leads to the construction of a valid and reliable data collection tool based on the direct reflections of EFL learners. This tool is employed to collect data from 933 Turkish EFL learners in different universities. The psychometric analyses suggest that L2 WTC has different components inside and outside the classroom. Following this phase, a mixed methods research study adopting both macro and micro perspective is conducted in order to recruit a fuller understanding of L2 WTC. To represent the macro perspective, 636 Turkish EFL learners taking intensive EFL lessons participated in a quantitative study. The results indicate that Turkish EFL learners have a moderate level of L2 WTC in both settings; yet, their level of L2 WTC inside the classroom is significantly higher than outside the classroom. Additionally, L2 WTC in both settings is observed to be predicted by different underlying variables. Moreover, the micro perspective focuses only on L2 WTC inside the classroom and it suggests that L2 WTC emerges in the classroom both as observable behaviors and as unobservable intentions. The EFL learners posit that their L2 WTC is a combination of individual, contextual and affective variables, which leads to the fluctuations in their level. Keywords: willingness to communicate, trait-like willingness to communicate, state willingness to communicate, underlying variables of willingness to communicate, scale development
Non-formal öğrenme ortamlarının epizodik belleğe ve öğrenci başarısına etkisinin araştırılması: Enerji Parkı
Bu çalışma, non-formal öğrenme ortamlarındaki fen derslerinin öğrencilerin öğrenmeleri üzerindeki etkileri ve bu öğrenmelerin uzun süreli belleğe aktarılmasında epizodik yaşantıların rolünü anlamayı amaçlamıştır. Araştırma deseninin nicel boyutunu ön test-son test kontrol gruplu bir yapı oluşturmaktadır. Nitel boyutunda ise epizodik hafızalarındaki (anısal bellek) yaşantıların ortaya çıkartılması için durum çalışmasından faydalanılmıştır. Çalışma grubunu 2016-2017 eğitim ve öğretim yılında Ankara ilinin Sincan ilçesinde bulunan bir ortaokuldaki 43 öğrenci oluşturmuştur. Deney grubunda 21 öğrenci (12 erkek, 9 kız), kontrol grubunda ise 22 öğrenci (12 erkek, 10 kız) bulunmaktadır. Araştırmanın nicel boyutunda Bozdoğan (2007) tarafından geliştirilmiş 21 çoktan seçmeli ve 8 maddeli eşleştirme sorusundan oluşan "Başarı Testi" kullanılmıştır. Araştırma modelinin nitel boyutundaki veriler için ise araştırmacı tarafından geliştirilen "Epizodik Hafıza Formu" kullanılmıştır. Nicel boyuttaki verilerin analizi için ilişkili örneklemler t-testi ve ANCOVA kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen nitel verilerin analizi için ise içerik analizi yapılmıştır. Araştırmanın nicel boyutu olan başarı ile ilgili analizlerde hem deney hem de kontrol grubunda yapılan uygulamaların öğrenci başarısını arttırmasına rağmen her iki gruptaki uygulamaların etkililiği incelendiğinde istatistiksel olarak anlamlı fark bulunamamıştır. Ancak her iki gruptaki uygulamalar sonucunda oluşan erişinin karşılaştırılmasında ise istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmamıştır. Nitel analizler sonucunda ise non-formal ortamda gerçekleştirilen etkinliklerin öğrencilerde kavramsal, duyuşsal ve araştırma becerileri boyutlarında yaşantı temelli anılar oluşturduğunu göstermiştir. Bu yaşantıların uygulamanın üzerinden bir yıl geçmesine rağmen katılımcılar tarafından hatırlanması epizodik bellekteki yaşantıların ilişkilendirilerek uzun süreli belleğe aktarıldığını göstermektedir. Çalışma sonucunda non-formal ortamdaki epizodik yaşantıların öğrenme üzerindeki etkileri ortaya konulduğunda, fen derslerinin okul dışı öğrenme ortamlarında gerçekleştirilmesinin desteklenmesi önerilmektedir. Anahtar sözcükler: non-formal öğrenme ortamı, epizodik bellek, enerji parkı
Çevrimiçi öğrenme ortamı(moodle) ile harmanlanmış öğretimin hemşirelik süreci öğrenimine etkisi
Hemşirelik süreci yaklaşımı kullanılarak bakımın sunulmasına yönelik çalışmalar 1955'li yıllara dayansa da günümüzde pek çok ülkede halen hemşirelik süreci konusunun öğretiminde ve bu yaklaşım ile bakımın planlanması ve uygulanmasında aşılması gereken güçlükler bulunmaktadır. Bu doğrultuda araştırma hemşirelik birinci sınıf öğrencilerine çevrimiçi öğrenme ortamı(moodle) ile harmanlanmış öğretimin hemşirelik süreci öğrenimine etkisini belirlemek amacıyla yarı deneysel, son test kontrol gruplu olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırma bir üniversitenin hemşirelik bölümünde 20.09.2017 – 28.09.2018 tarihleri arasında, kontrol(n:103) ve müdahale(n:92) olmak üzere 195 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Kontrol grubu öğrencileri hemşirelik süreci konusunun öğrenimini yalnızca sınıf içi yüz yüze öğretim yöntemiyle tamamlamıştır. Müdahale grubunda hemşirelik süreci konusunun öğretimi sınıf içi yüz yüze öğretime paralel çevrimiçi öğrenme platformu (moodle) ile harmanlanmış öğretim yöntemi ile tamamlamıştır. Araştırma kapsamında, Hemşirelik Esasları Dersinin haftalık aktarılan konuları ile eşleştirilmiş farklı vaka örnekleri hazırlanmıştır. Vaka örnekleri senaryolaştırılarak, standart hasta videoları çekilmiştir. Ayrıca hemşirelik süreci kullanılarak, hazırlanan vakaların verileri gözden geçirilip analiz edilmiş, NANDA, NIC, NOC terminolojilerine göre verilerle uyumlu hemşirelik tanıları oluşturulmuş, sonuç kriterleri yapılandırılmış, tanıya özgü hemşirelik girişimleri planlanmış ve ders videoya çekilmiştir. Araştırma kapsamında, hemşirelik süreci konusunun öğretimine ilişkin hazırlanan bu ders videoları moodle platformuna aktarılmış ve sınıf içi yüz yüze öğretim ile eşzamanlı olarak müdahale grubu öğrencilerinin erişimine açılmıştır ve dönem sonunda öğretimin etkililiği değerlendirilmiştir. Veriler, Tanıtıcı Özellikler Formu, Son Test Vaka Bakım Planı, Memnuniyet Formu ve Mobil Öğrenmeye Yönelik Tutum Ölçeği ile toplanmıştır. Araştırma sonucunda müdahale ve kontrol grubunun sosyodemografik özellikler bakımından benzer oldukları belirlenmiştir(p>0,05). Müdahale grubu ve kontrol grubu öğrencilerinin hemşirelik süreci veri toplama, tanı belirleme, girişimleri planlama aşamaları ve toplam puan ortalamaları (¯Xmüdahale=60,14; t (184,1) = -14,48, p<0,05) arasındaki fark istatiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Müdahale grubu öğrencilerinin kontrol grubu öğrencilerine göre vakaya özgü daha fazla sayıda veriyi belirlediği, hemşirelik tanısı oluşturduğu ve girişim planladığı saptanmıştır(p<0,05). Sonuç olarak, harmanlanmış öğrenme yaklaşımının hemşirelik süreci konusunun öğretiminde etkili olduğu belirlenmiştir. Çalışmanın sonuçları doğrultusunda hemşirelik süreci konusunun öğretiminde harmanlanmış öğrenme yaklaşımının kullanımın yaygınlaştırılması ve öğrencilerin öğrenme güçlüğü yaşadığı diğer ders konularının öğretiminde de bu öğrenme yaklaşımının kullanılması önerilmiştir. Anahtar kelimeler: Hemşirelik, öğrenci hemşire, hemşirelik süreci, hemşirelik bakım planı, harmanlanmış öğrenme yaklaşımı, öğrenim yönetim sistemi- moodle
Öğretmenler için bilgi işlemsel düşünmeye özelleşmiş bir çevrimiçi öğrenme ortamının tasarımı
Bu çalışmanın amacı, öğretmenler için bilgi işlemsel düşünmeye özelleşmiş bir çevrimiçi öğrenme ortamının tasarlanmasıdır. Geliştirilen ortam ile farklı alanlardan gelen öğretmenlerin bilgi işlemsel düşünmeye özelleşmiş etkinliklerle çevrimiçi öğrenim ortamında bilgi işlemsel düşünme becerilerini geliştirmeye yönelik bir süreç deneyimlemelerine imkân sağlanmıştır. Araştırmada tasarım ve sınama olmak üzere iki çalışma grubuyla çalışılmıştır. Tasarım grubu, alan yazında bilgi işlemsel düşünme becerisine sahip olduğu belirtilen meslek gruplarında çalışan kişilerden (n=10), sınama grubu ise fen ve teknoloji, matematik, sosyal bilgiler ve bilgisayar bilimleri öğretmenlerinden (n=8) oluşmaktadır. Çalışmanın uygulaması 6 haftalık dönemde gerçekleştirilmiştir. Çalışma kapsamındaki ilk alt problem doğrultusunda bilgi işlemsel düşünmenin tanımı ile bu tanım doğrultusunda bilgi işlemsel düşünmenin bileşenleri verilmiştir. İkinci alt problemde, bilgi işlemsel düşünmenin öğretimi için tasarlanan çevrimiçi öğrenme ortamının özellikleri sunulmuştur. Üçüncü alt problemde, ortamın katılımcı öğretmenlerinin bilgi işlemsel düşünme becerilerindeki gelişimine bakılmıştır. Dördüncü alt problemde, öğretmenlerin geliştirilen ortama ve geçirdikleri deneyime ilişkin görüşleri incelenmiştir. Son alt problemde ise öğretmenlerin geliştirilen ortamın niteliğine ilişkin görüşleri ele alınmıştır. Tasarım tabanlı araştırma yöntemi kullanılan, çevrimiçi öğrenme etkinlikleri geliştirilen ve uygulanarak sınanan ortamın, bilgi işlemsel düşünme becerisinin geliştirilmesinde işlevsel olabileceğine dair bulgular elde edilmiştir. Ayrıca, bilgi işlemsel düşünmenin öğretimine yönelik bazı ilkeler belirlenmiştir. Bulgulara göre; bilgi işlemsel düşünme, kendiliğinden gelişen bir beceri seti değildir. Amaçlı ve belirgin etkinlikler ile geliştirilmesi gerekmektedir. Kullanıcılar için çoğu zaman zorlayıcı ve zaman alıcı bir öğretim süreci gerektirebilmektedir. Bireylerin düşünme süreçlerindeki değişim kısa sürede gerçekleşmediği için uzun süreli öğretici desteği gerekebilmektedir.
Fen bilimleri dersinin yaşamla ilişkilendirilme düzeyi
Bu araştırmada, fen bilimleri dersi öğretim programının, ders kitaplarının ve öğretme-öğrenme ortamlarının fen bilimleri ile yaşam arasında ne düzeyde bağlantı kurmayı sağladığının ve öğrencilerinin fen bilimleri dersindeki kazanımlarını yaşamla ilişkilendirme düzeylerinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Araştırma, Ankara'da 12 ortaokulda öğrenim gören 274 yedinci sınıf öğrencisi ile 2017-2018 öğretim yılında yürütülmüştür. Araştırmanın nitel veri toplama yöntemlerinden yararlanılan kısmında "Fen Bilimleri Dersinin Yaşamla İlişkilendirilmesine Yönelik Tema ve Göstergeler" belirlenmiştir. Nicel verilerinin elde edilmesinde ise öğrencilerinin fen bilimleri dersini yaşamla ilişkilendirme düzeylerini belirlemek amacıyla geliştirilen "Bilimde Yaşam Testi" ve "Yaşamda Bilim Testi" kullanılmıştır. Araştırmada; (1) öğretim programında "Fen Bilimleri Dersinin Yaşamla İlişkilendirilmesi"ne ilişkin olarak en çok "Bilimsel Araştırma", en az ise "Ölçme ve Değerlendirme" temasına vurgu yapıldığı, (2) ders kitaplarında en çok "Temel Kavramlar ve İlkeler", en az "Bilim İletişimi" temasına vurgu yapıldığı, (3) öğretme-öğrenme ortamlarında ise en çok "Temel Kavramlar ve İlkeler", en az "Ölçme ve Değerlendirme" temalarına işaret eden davranışlara yer verildiği, (4) öğrencilerin fen bilimleri dersini yaşamla ilişkilendirme düzeylerinin yetersiz olduğu, (5) öğrencilerin hem fen bilimlerine ilişkin ilkelerin işe koşulduğu yaşam problemlerine çözüm önerme, hem de fen bilimlerine ilişkin yaşam problemlerinin çözümünde işe koşulan ilkeyi belirleme düzeylerinin sosyoekonomik düzeye, anne-baba eğitim düzeyine, fen bilimleri derisinden takviye alma, evde internet erişimi ve okul dışı bilimsel öğrenme ortamlarına katılma durumlarına göre anlamlı fark gösterdiği sonuçlarına ulaşılmıştır.
Les documents authentiques dans l'enseignement du FLE
The authentic document and the French textbook Saison 1 (A1-A2), which we have chosen to analyze these documents, constitute the main focus of our thesis. Documents of any type can be considered as one of the most important components of the foreign language teaching/learning process. These documents can be introduced into the learning environment via the language textbooks or through the teacher, which is another important component of the process. Factors such as age and level play an important role in the choice of documents with functions like facilitating the learning process, helping learners in constructing meaning. In addition to the importance of choosing the documents that fit the intended skill, it is important to emphasize the importance of the quality of the chosen document to the motivation of the learners and the achievement of effective and permanent learning. Therefore, the contributions of authentic document in the learning environment are continued to be discussed and considered to enrich the learning environment. In this thesis, the aim is to analyze the authentic documents and to observe the frequency of their use in the book which was chosen. We analyzed the contribution of the various types of authentic document which were more frequently used.
İnformal öğrenme ortamının ortaokul öğrencilerinin fen bilimleri dersinde akademik başarılarına etkisi ve öğrencilerin öğrenme ortamı hakkındaki görüşleri: Sasalı Doğal Yaşam Parkı örneği
Bilgiye hızla ulaşmanın kolaylaştığı günümüzde, öğrenme hayatımızın bir parçası haline gelmekte ve her an kendimizi bir öğrenme eylemi içinde bulduğumuzu söylemek mümkündür. Öğrenme, yalnızca okul/sınıf ortamında önceden planlanmış bir program dahilinde öğretmen ve öğrenci ile gerçekleştirilen bir süreç olarak görülmemelidir. Ayrıca okul/sınıf ortamı dışında herhangi bir plan yapılmadan beklenmedik bir anda gerçekleşen öğrenme şekli informal öğrenme ve bu öğrenmenin gerçekleştiği ortamlar da informal öğrenme ortamları olarak tanımlanmaktadır. Çocukların fen dersine yönelik başarılarını arttırmak için izlenebilecek en önemli yol fen dersine karşı olan ilgilerini canlı tutmaktan geçmektedir. İşte bu sebeple informal öğrenme ortamları giderek önem kazanmaktadır. Bu çalışmada; informal öğrenme ortamlarından hayvanat bahçelerinin eğitsel amaçlı kullanımının ortaokul düzeyindeki öğrencilerin fen bilimleri dersi "Canlılar Dünyası", "İnsan ve Çevre", "Canlılar ve Enerji İlişkileri" ünitelerine yönelik akademik başarılarına etkisinin belirlenmesi ve bu ortamın fen öğretiminde kullanılması ve ortaokul öğrencilerinin bu ortam hakkındaki görüşlerinin araştırılması amaçlanmıştır. Bu amaçla; araştırmada karma araştırma modeli kullanılmıştır. Böylece nicel ve nitel yaklaşımlar bir arada kullanılarak daha güvenilir bir analiz sonucu elde edilmiştir. Araştırmanın nicel kısmı; yarı deneysel (Quasi Experimental Designs) desenlerden ön test-son test eşitlenmemiş kontrol gruplu modeline göre tasarlanmış ve çalışma grubunu 2017-2018 eğitim öğretim yılında İzmir ilinde bulunan Sasalı Doğal Yaşam Parkı ortamını ziyarete gelen ve gelmeyen ortaokul (5., 6., 7. ve 8. Sınıf) seviyesindeki 2774 öğrenci oluşturmuştur. Deney grubundaki 1394 öğrenci Sasalı Doğal Yaşam Parkına ziyarete gelen öğrencilerden, kontrol grubunda bulunan 1380 öğrenci ise okullarda mevcut fen bilimleri öğretim programı uygulanan öğrenciler arasından seçilerek araştırma yürütülmüştür. Her iki gruba da araştırmacı tarafından geliştirilen akademik başarı testleri ön-test son-test olarak uygulanmıştır. Elde edilen veriler analiz edildiğinde; deney ve kontrol grubunun ön-test başarı puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuyorken son-test başarı puanları arasında deney grubu lehinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur. Bu sonuç, deney grubunda bulunan öğrencilerin kontrol grubunda bulunan öğrencilerden daha başarılı olduğunu göstermektedir. Araştırmanın nitel kısmı; deney grubundaki öğrencilerden gönüllü olanların katılımıyla, Sasalı Doğal Yaşam Parkının fen öğretiminde kullanılması ve bir informal öğrenme ortamı olarak Sasalı Doğal Yaşam Parkı hakkındaki görüşlerini belirlemek için yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Görüşmelere Sasalı Doğal Yaşam Parkını ziyarete gelen deney grubundaki 1394 öğrenciden 1099'u katılmıştır. Öğrencilerle yapılan görüşmeler sonucunda; öğrencilerin hayvanat bahçelerini bir eğitim öğretim ortamı olarak gördüklerini, hayvanat bahçelerinde eğlenirken aynı zamanda bir şeyler öğrenmeyi öğrendiklerini ve sınıf ortamı dışında da fen bilimleri dersine yönelik konularının öğrenilebileceğini düşündükleri görülmüştür. Anahtar Kelimeler: İnformal Öğrenme, İnformal Öğrenme Ortamları, Hayvanat Bahçesi, Akademik Başarı, Öğrenci Görüşleri
Harmanlanmış öğrenme ortamlarının etkileşim değeri ölçeğinin geliştirilmesi
Yüz yüze ve çevrimiçi öğrenme ortamlarının üstün yönlerinin bütünleştirildiği harmanlanmış öğrenme uygulamalarının etkin biçimde gerçekleşmesi için çeşitli harmanlanmış öğrenme ortamları kullanılmaktadır. Bununla birlikte, harmanlanmış öğrenme ortamlarının sağladığı etkileşimin öğrenen algısı açısından düzeyi diğer bir deyişle harmanlanmış öğrenme ortamlarının etkileşim değerinin belirlenmesine yönelik ölçme araçlarıyla ilgili alanyazında eksiklik saptanmıştır. Bu nedenle çalışmanın amacı; öğretmen adaylarına göre harmanlanmış öğrenme ortamlarının etkileşim değerini ölçmeyi hedefleyen geçerli ve güvenilir bir ölçek geliştirmektir. Alanyazından ve uzman görüşlerinden yararlanılarak ilk hali 36 madde olan aday ölçek, ön uygulamanın ardından 266 Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi bölümü öğrencisine uygulanmıştır. Açımlayıcı faktör analiziyle son şekli 27 madde olan ölçek; Çaba beklentisi, Kullanma niyeti, Sosyal etki, Performans beklentisi şeklinde dört faktörlüdür. Ölçeğin Cronbach Alpha iç tutarlılık katsayısı ise 0,97 olarak bulunmuştur. İstatistiksel analizlerle, Harmanlanmış Öğrenme Ortamlarının Etkileşim Değeri Ölçeği'nin geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Harmanlanmış ve/veya uzaktan öğrenme-öğretme uygulamalarıyla ilgilenen araştırmacılar ve uygulayıcılar açısından kullanışlı ve yararlı olacağı düşünülmektedir.
İnformal öğrenme ortamının sorgulama yaklaşımının akademik başarıya etkileri: Ege Üniversitesi Botanik Bahçesi ve Herbaryum Uygulama ve Araştırma Merkezi örneği
Bu çalışmada, informal öğrenme ortamlarından biri olan botanik bahçelerinin eğitim amacıyla kullanımının ortaöğretim öğrencilerinin fen bilimleri akademik başarılarına etkisi ve informal öğrenme ortamlarına yönelik fen bilimleri öğretmenleri ve ortaöğretim öğrencilerinin görüşlerinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Bu amaca yönelik çalışma verilerinin toplanmasında hem nitel hem de nicel yöntemlerden faydalanılarak karma araştırma deseni (mixed research design) kullanılmıştır. Çalışmanın nicel bölümü; yarı deneysel desenlerden ön-test son-test ayrı örnek gruplu model olarak tasarlanmıştır. Çalışmanın deney gruplarını İzmir ili Ege Üniversitesi Botanik Bahçesi ve Herbaryum Uygulama ve Araştırma Merkezi'ne gezi düzenleyen 118 beşinci sınıf ve 106 yedinci sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Deney grupları botanik bahçesinde bilimsel bilgiyi öğretmek için sorgulama yaklaşımı kullanılmış, deneysel işlem alan araştırma katılımcılarıdır. Kontrol gruplarını bir ortaokulda eğitim gören 101 beşinci sınıf ve 98 yedinci sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Kontrol gruplarına mevcut öğretim programı uygulanmıştır. Beşinci sınıf deney ve kontrol gruplarına araştırmacı tarafından geliştirilen akademik başarı testi, yedinci sınıf deney ve kontrol gruplarına da yine araştırmacı tarafından geliştirilen akademik başarı testi, ön-test son-test olarak uygulanmıştır. Ulaşılan sonuçlar neticesinde deney ve kontrol grupları ön-test puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmazken son-test puanları arasında bulunmuştur. Çalışmanın nitel bölümü ise; öğrencilerin informal öğrenme ortamında öğrenme ve ortama dair düşünceleri ve informal öğrenme ortamlarına yönelik öğretmenlerin bakış açıları belirlenmek istenmiş ve nitel veri toplama araçlarından yarı yapılandırılmış görüşme kullanılmıştır. Veriler içerik analizi ile incelenmiştir. Öğretmenlerle yapılan görüşmeler sonucunda, botanik bahçelerinin fen bilimleri öğretiminde kolaylık sağladığını belirtilmiş, ortamların belirli eksiklikleri olduğunu ve giderilmesi gerektiği ifade edilmiştir. Öğrencilerle yapılan görüşmeler sonucunda, ortamda öğrenme sağlanabildiği, sınıf ortamından daha keyifli olduğu ve öğrenilenlerin daha kalıcı olduğu sonucuna varılmıştır. Sonuç olarak bu çalışmada öğretmen ve öğrenci görüşleri ile yarı deneysel bir çalışma bulguları birlikte sunulmuştur. Ulaşılan sonuçlar ülkemizde fen bilimleri eğitiminde botanik bahçelerinin yeri ve önemiyle ilgili bulgular ortaya koymuştur. Anahtar Kelimeler: İnformal öğrenme ortamı, botanik bahçesi, fen öğrenimi.
Sınıf dışı öğrenme ortamlarında farklılaştırılmış öğretime yönelik bir eylem araştırması
Bu çalışmada, araştırmacı öğretmenin ilkbahar aylarında havaların ısınmasıyla sınıfındaki öğrencilerin matematik dersine yönelik katılımlarının azalmasına, motivasyonlarının ve başarılarının düşmesine çözüm bulunması amaçlanmıştır. Sınıf dışı öğrenme ortamlarında farklılaştırılmış öğretim yaklaşımını kullanmak suretiyle öğrencilerin derse yönelik motivasyonun arttırılması, etkili ve kalıcı öğrenmeler elde edebilmesi amacıyla eylem araştırması modeli tercih edilmiştir. Çalışmada ilkokul 4. sınıf matematik dersi "Uzunluk Ölçme" ve "Çevre Ölçme" konularına yönelik olarak, sınıf dışı öğrenme ortamlarında farklılaştırılmış öğrenme etkinliklerinden oluşan bir eylem planı geliştirilmiştir. Çalışma grubunu, 2016-2017 eğitim-öğretim yılının ikinci döneminde, özel bir ilkokulda 4. sınıf düzeyinde öğrenim gören iki şubedeki 15 kız, 22 erkek olmak üzere toplam 37 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada nicel verileri toplamak için Aktan ve Tezci (2013) tarafından geliştirilen Matematik Motivasyon Ölçeği, araştırmacı tarafından hazırlanan ve geçerlik/güvenirlik çalışmaları yapılan başarı testi, nitel veriler için ise yarı yapılandırılmış görüşmeler ve öğrenci günlükleri kullanılmıştır. Sınıf dışında farklılaştırılmış öğretim yaklaşımına uygun olarak hazırlanan eylem planı yedi hafta süresince uygulanmıştır. Matematik Motivasyon Ölçeği ve matematik başarı testinden elde edilen veriler t testi; yarı yapılandırılmış görüşmelerden ve öğrencilerin çalışma süresince tuttuğu yansıtıcı günlüklerinden elde edilen nitel veriler ise betimsel analiz yöntemiyle çözümlenmiştir. Bulgulara göre, ilkokul 4. sınıf matematik dersine ait "uzunluk ve çevre ölçme" konularında sınıf dışı öğrenme ortamlarındaki farklılaştırılmış öğrenme etkinliklerini içeren eylem planı; öğrencilerin matematiğe yönelik motivasyonlarına ve matematik erişilerine istatistiksel olarak anlamlı katkıda bulunmuştur. Yapılan görüşmelere göre, öğrencilerin derse yönelik düşünceleri olumlu yönde değiştiğini, matematiği sevdiklerini, motive olduklarını ve kaygılarının azaldığını ifade ettikleri görülmektedir. Farklı yönergelerle çalışmanın, öğrencilere farklı yönlerde (problem çözme ve işbirlikli çalışma becerileri) katkı getirdiği söylenebilir. Zaman konusunda yaşanan sınırlılıklar, doğal ortamların getirdiği sorunlar da sınıf dışında öğrenme etkinliklerinin hem avantaj hem dezavantajları olarak ortaya çıkmıştır.
An investigation of modality, redundancy and signaling effects in multimedia learning with abstract and concrete representation
This study aimed to explore the effects of modality, redundancy, and signaling principles in multimedia learning with abstract and concrete representations of an animation on learning in real middle school settings. Based on these principles of the cognitive theory of multimedia learning, ten types of treatment conditions were tested. The study was conducted with a pre-test and post-test quasi-experimental design. Data were collected from 855 fifth and sixth graders with low prior electricity knowledge in four public middle schools. Each student, who are assigned to an experimental group with one type of intervention in each, took pre and post-test. Analyses showed that all treatments helped students to develop knowledge of the topic to some extent. However, while the modality effect holds true for middle school students' studying electricity units with a multimedia instruction in real school settings, the signaling and redundancy principles do not hold true. Analysis also showed that there were no significant two-way or three-way interactions among prior science scores, prior knowledge about the topic, and multimedia treatments on students' conceptual and procedural knowledge. However, while these three independent variables independently influenced learning of conceptual knowledge; only students' prior science scores and prior knowledge about the topic independently influenced students' learning procedural knowledge. The treatment did not significantly affect learning procedural knowledge.
Discourse content and patterns of science center educators
The aim of this study is to investigate the content and discourse patterns of science center educators with the interaction of student groups as well as their ideas about their roles as a museum educator. A case study was conducted with 4 educators working at a science center located in Istanbul. The discourses of the educators while accompanying student groups through the exhibition setups were observed. Discourses of museum educators were classified as descriptive, explanatory, analytical, and synthesizing according to their content; and as closed, closed to open, and open discourse according to the interaction pattern. Subsequently, individual interviews were conducted with the educators to gather their perspectives on their professional roles and the verbal interactions with students. The findings showed that the educators predominantly used descriptive and explanatory content with closed and closed-to-open discourse patterns. The educators had substantial scientific knowledge about the exhibition setups and could establish verbal communication with student groups using descriptive and explanatory content and mostly using closed discourse pattern, leaving out analytical and synthesizing content in their talks and open discourse. The findings indicated that educators need to develop their educational skills for better discourse with students. Museum educators' perceptions of their professional roles generally involve providing scientific insights to visitors and facilitating their science center experience through scientific explanations. To perform these roles effectively, educators believe they need to have content knowledge, communication skills, and the ability to engage with a wide range of audiences. Additionally, the educators' ideas about student interaction are based on their professional roles. Implications for professional skills and identity development for museum educators are discussed.
5. sınıf sosyal bilgiler dersi üretim, dağıtım ve tüketim öğrenme alanının öğretiminde okul dışı öğrenme ortamlarının kullanılmasının öğrenci başarısına etkisi
Bu çalışmanın amacı, İlkokul 5.Sınıf Sosyal Bilgiler dersi üretim, dağıtım ve tüketim öğrenme alanının öğretiminde okul dışı öğrenme ortamlarının kullanılmasının öğrencilerin akademik başarılarına etkisini belirlemektir. Bu araştırmada, ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel desen uygulanmıştır. Araştırmanın verisi, 'Üretim, Dağıtım ve Tüketim' öğrenme alanı başarı testi, ön test ve son test olarak uygulanmış ve toplanmıştır. Araştırmanın deneysel çalışması, 2021-2022 eğitim ve öğretim yılı bahar yarıyılında gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmanın çalışma grubunu bir devlet okulunda 5.sınıfta öğrenim görmekte olan 32 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada kontrol grubunda anlatım ve soru-cevap yöntemleri kullanılmış, deney grubunda ise okul dışı öğrenme ortamları kullanılmıştır. Araştırmada deney grubunda, okul dışı alan gezisinde Afyonkarahisar ili Dazkırı ilçesinde belirlenen üç tane fabrikaya gidilerek makinalar ve ürünler gözlemlenmiştir. Kontrol grubunda ise mevcut öğretim programına uygun olarak sınıf ortamında öğretim yapılmıştır. Deney ve kontrol gruplarının başarı ön test puanları kontrol altına alındığında son test ortalama puanlarındaki farklılığın tespiti için ANCOVA analizi yapılmıştır. ANCOVA analizinin mantığı bağımlı değişkenden, ortak değişkenden kaynaklı değişmeleri çekip çıkarmak ve sonra da bağımlı değişkendeki değişmenin bağımsız değişkenden kaynaklanıp kaynaklanmadığını anlamaktır (Punch, 2005). Analiz sonuçlarına göre öğrencilerin bulundukları gruba göre ön test puanları kontrol edilerek hesaplanan düzeltilmiş başarı testi ortalama puanları arasında anlamlı bir farklılığın olduğu bulunmuş ve okul dışı öğrenme ortamlarının kullanıldığı deney grubu öğrencilerinin akademik başarılarının, düz anlatım yönteminin uygulandığı kontrol grubu öğrencilerinden daha yüksek olduğu saptanmıştır.