Timoma ve timik karsinom tanılı hastalarının klinik ve patolojik özelliklerinin retrospektif değerlendirilmesi

Amaç: Merkezimize başvuran timoma ve timik karsinom hastalarının demografik verileri, biyokimyasal parametreleri, tümörün patolojik özellikleri, aldığı tedaviler, metastaz varlığı, nüks durumu ve bunların sağ kalıma etkisi ile birbirleri arasındaki ilişkiyi analiz edip bir merkezin deneyimi olarak sunmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Ocak 2010-Aralık 2019 tarihleri arasında Gaziantep Üniversitesi Onkoloji Hastanesi'ne başvuran, timoma ve timik karsinom tanılı 50 hasta retrospektif değerlendirildi. Sağkalım analizleri için Kaplan-Meier yöntemi kullanıldı, P <0,05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Hastaların ortanca yaşı 47.5 ve % 34'ü kadındı, 11'inde ( %22) Myastenia Gravis (MG) saptandı. Patolojik alt tiplere göre analiz edildiğinde % 6'sı Tip A, % 8'i Tip AB, % 26'sı Tip B1, % 22'si Tip B2, % 16'sı Tip B3, % 18'i timik karsinomdu. Kadın cinsiyet, yalnızca kemoterapi almış olmak, tanı anında metastaz varlığı, tanı anında alkalen fosfataz (ALP) > 62 U/L ve sodyum < 140 mmol/L olması düşük genel sağ kalım (GS) süresi ile ilişkili bulundu. Hastaların opere olmaması, ikinci, üçüncü ve dördüncü sıra kemoterapiler almış olması düşük hastalıksız sağkalım (HS) ile ilişkili bulundu. Hastaların ortanca GS süresi 111.8±22.6 ay (67.4-156.2), ortanca HS süresi ise 111.6±16.7 ay (78.8-144.4) olarak bulundu. Sonuç: İkinci, üçüncü, dördüncü sıra KT alıyor olmak artmış nüks riski ile ilişkili bulundu. Tanıda metastazı olan, düşük sodyum ve yüksek ALP düzeyleri olan, ilk sıra tedaviye dirençli ve cinsiyeti kadın olan hastalar düşük sağkalım süreleri açısından riskli olduğu göz önünde bulundurulup tedavi sürecinde dikkate alınmalıdır. Anahtar Kelimeler: Timoma; Timik karsinom; Timik epitalyal tümörler; Evreleme; Genel sağkalım