Timpanoplastilerde greft materyali ve hazırlanış şeklinin postoperatif odyolojik kazanç ve greft tutulum başarısına etkisi

Çalışmamızda kliniğimizde Ekim 2000-Ağustos 2011 tarihleri arasında gerçekleştirilmiş tüm Tip 1 timpanoplasti olguları arasından kayıtlarına ulaşılabilen, ameliyatı yapan cerrah tarafından düzenli progress kunulan, düzenli takip altında olan 130 vaka seçildi. Bu 130 vakanın dosyalarının retrospektif olarak taranması suretiyle klinik notlar, preoperatif ve postoperatif odyogram sonuçları kaydedildi. Kullanılan greft tekniğine göre oluşturulan dört gruptaki hastaların yapılmış odyogram sonuçları (SRT: speech reception treshold ; 500, 1000, 2000, 3000, 4000 Hz'teki ABG: air bone gap kazançları ), anatomik olarak greft tutulum oranları ve başarıyı etkileyen diğer faktörler (yaş, cinsiyet, perforasyonun zar üzerindeki yerleşimi, perforasyonun hangi kulakta olduğu, Diyabetes Mellitus ve Hipertansiyon ile ilişkisi, takip zamanı ve MERI skorları ) karşılaştırıldı.Başarı kriteri olarak; hem anatomik olarak intakt greft tutulumu hem de SRT veya ABG kazanç değerlerinden herhangi birinde sıfırdan farklı müsbet artış olması başarılı olarak kabul edildi.Elde edilen veriler ile SPSS for Windows 15.0 (SPSS Inc. , Chicago, Illinois ) bilgisayar programı kullanılarak bir veri tabanı oluşturuldu. Sonuçlar ile aynı bilgisayar programı kullanılarak istatistiksel analiz yapıldı.Sonuç olarak; kıkırdak timpanoplastilerin, özellikle de ada kartilaj tekniğinin geniş perforasyonlarda ilk seçenek olarak kullanılmasının başarı şansını arttıracağı, timpanoplastilerin 7-9 yaşından sonra mümkün olan en küçük yaşta yapılmasının başarı şansını artırabileceği, postoperatif bakımın ve hekim önerilerine uyumun cerrahi başarısı üzerinde etkili olduğu, posterior bölge perforasyonlarının sonuçlar itibariyle daha iyi prognoza sahip olduğu, postoperatif takipte kontrollere mümkün olduğunca uzun süre devam edilmesi gerektiği, MERI skorlamasının otolojik cerrahide prognoz tahmininde önemli bir yere sahip olduğu, postoperatif greft tutulumu ve odyometrik kazancın bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği, hastalarımıza bu şartlar dahilinde maksimum faydanın sağlanabileceği sonuçlarına varıldı.