Uzaktan eğitim sürecinde atölye derslerine ilişkin akademisyen ve görsel sanatlar öğretmen adaylarının görüşlerinin incelenmesi

Teknolojik gelişmeler ile birlikte geleneksel eğitimin yanında farklı eğitim yöntemleri de ortaya çıkmıştır. Uzaktan eğitim zaman ve mekân faktörlerinden bağımsız olarak öğrenen ve öğreten arasında iletişim ve etkileşim kurulmasına imkân veren eğitim yöntemidir. Uzaktan eğitim daha ulaşılabilirdir ve uzaktan eğitim ile eğitimde fırsat eşitliği ve yaşam boyu öğrenme sağlanması hedeflenmiştir. Sanat eğitimi sadece sanatçı yetiştirmek için verilen bir eğitim olmayıp aynı zamanda bir kişilik ve ahlak eğitimi olarak değerlendirilebilir. Teknolojik gelişmelerden görsel sanatlar eğitimi de etkilenmiştir. Görsel sanatlar eğitiminde verimli olabilmek için atölyeye ihtiyaç duyulmaktadır. Pandemi sürecinde uzaktan eğitim uygulamalarının artması teorik derslerin yanı sıra atölye derslerinin de uzaktan eğitim ile yapılmasını olanaklı kılmıştır. Bu eğitim modeli ile yıllardır süre gelen öğrenci eğitmen iletişimini köklü değişikliklere uğratmıştır. Bu kapsamda bu çalışmada uzaktan eğitim sürecinde atölye derslerine ilişkin akademisyenlerin ve görsel sanatlar öğretmen adaylarının görüşlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu bağlamda üniversite öğretim üyelerinin ve görsel sanatlar bölümü öğrencilerinin görüşlerine yönelik yorumlayıcı nitel bir araştırma yapılmıştır. Bu bağlamda hem öğretim üyelerine hem de öğrencilere farklı olarak geliştirilmiş olan yarı yapılandırılmış mülakat formu uygulanmıştır. Görüşme formu cevapları tamamen katılımcıların yorumlamalarına dayanan on sorudan oluşmaktadır. Araştırmanın evrenini Türkiye'deki görsel sanatlar akademisyenleri ve görsel sanatlar eğitimi fakültesi öğrencileri oluştururken, amaçlı örneklemini ise Atatürk Üniversitesi ve Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesinde bulunan 9 görsel sanatlar akademisyeni ve Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesinde eğitim gören 11 görsel sanatlar eğitimi lisans öğrencisi oluşturmaktadır. Bu çalışmada amaçlı ve kolay ulaşılabilir örneklem oluşturularak internet üzerinden görüşme formları iletilmiştir. Görüşme formu e-posta yoluyla iletilirken telefon yoluyla gerekli yönlendirmeler yapılmıştır ve geri dönüşler yine e-posta yoluyla toplanarak analiz edilmiştir. Her soru için edinilen bulgular başlıklar halinde sınıflandırılarak incelenmiş. Edinilen bulgular maalesef atölye dersinin uzaktan eğitime uygun olmadığı ve gelecekte zorunlu olmadığı sürece talep edilmeyeceği yönündedir. Bu olumsuz bakış açısına sistemin henüz uzaktan eğitimin görsel sanat eğitimi ve öğretiminde kullanılabilecek uyumluluğun sağlanamamış olması, atölye derslerinin uzaktan işlenebilirliğine yönelik bilgisayar yazılımlarının hazır olmaması, kullanılan teknolojinin günümüz yaşantısına adapte edilememiş olması, yeniliklerinin ve erişimlerinin sağlanamaması, eşzamanlı ve anında dönütü destekleyen teknolojiyle oluşturulmuş eğitim gibi seçeneklerin sunulamaması etkili olmuştur. Bu ve benzeri olası durumlarda sürece dahil olan bireylerin uzaktan eğitime bakış açılarını olumlu yönde değiştirmenin plan ve geliştirmelerle mümkün olacağı kanısındayım. Olumlu bakış açısıyla derse güdülenmiş ve hazırbulunuşluğu yüksek bireylerin başarılarının artması sistemin de başarısının kanıtı olacaktır. Çalışma sonucunda gerek öğretim üyeleri ve gerekse öğrenciler tarafından atölye dersleri açısından uzaktan eğitimin uygun olmadığı ifade edilmiştir. Özellikle geri besleme yapmak konusunda zorluklar yaşandığı, malzeme tedariğinde problemler yaşandığı gözlenmiştir. Atölye dersleri açısından uzaktan eğitimin bir geleceğinin olmadığı görüşü ileri sürülmüştür.