Recently Added Theses
View AllEpidural sezaryende standart ve planlanmış ameliyat öncesi hasta eğitiminin anksiyete düzeyine etkisinin değerlendirilmesi
Çalışma, epidural sezaryende standart ve planlanmış ameliyat öncesi hasta eğitiminin anksiyete düzeyine etkisini değerlendirmek amacıyla, randomize kontrollü deneysel olarak planlanmıştır. Araştırmanın örneklemini belirtilen tarihler arasında İstanbul' da özel bir hastaneye başvuran, riskli gebeliği bulunmayan, iletişim kurulabilen ve çalışmaya katılmaya gönüllü olan 61 gebe kadın oluşturmuştur. Servise kabul edilen epidural sezaryen olacak gebelerden ayrım yapılmaksızın onam alınarak tanıtıcı bilgi formu doldurulmuş ve her birine standart hasta eğitimi verilmiştir. Bu gebelerden ilk 30' u ayrım yapılmaksızın kontrol grubuna, sonraki 31' i ise deney grubuna alınmıştır. Kontrol grubundaki gebelere standart hasta eğitimi sonrasında durumluk kaygı ölçeği uygulanmıştır. Deney grubuna alınan gebelere ise kontrol grubundan farklı olarak standart eğitime ek planlanmış hasta eğitimi verilmiş ve sonrasında durumluk kaygı ölçeği uygulanmış, eğitim sonunda eğitim dokümanı kitapçığı verilmiştir. Veriler, istatistik uzmanı tarafından bilgisayarda Statistical Package for Social Sciences for Windows, 21.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular %95 güven aralığında %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda grupların, sosyo-demografik ve obstetrik özellikler bakımından benzer olduğu, homojen dağılım gösterdikleri saptanmıştır. Durumluk anksiyete puan ölçeği ortalaması deney grubunda 29,742 iken, kontrol grubunda bu değer 41,767 olarak bulunmuş. İki grup arasında istatistiksel olarak çok ileri düzeyde anlamlı bir fark olduğu belirlenmiştir. Anahtar kelimeler: Sezaryen, epidural anestezi, hemşirelik eğitimi, anksiyete.
Huzurevinde yaşayan yaşlılarda depresyon ve günlük yaşam işlevlerinin değerlendirilmesi
Huzurevinde yaşayan yaşlılarda depresyon ve günlük yaşam işlevlerinin değerlendirilmesi amacıyla tanımlayıcı olarak planlanan ve gerçekleştirilen araştırma, gerekli izinler alınarak 21 Ekim 2013 – 10 Ocak 2014 tarihleri arasında Darülaceze Müessesesinde kalan 176 yaşlı bireyin katılımıyla tamamlandı. Veriler; literatür doğrultusunda araştırmacı tarafından hazırlanan "Bilgi Formu", "Yaşlılar İçin Depresyon Ölçeği" ve "Barthel İndeksi" kullanılarak toplandı. Çalışmada elde edilen verilerin analizi, SPSS for Windows 21.0 lisanslı yazılım programı ile yapıldı. Çalışma verileri değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metotların (Sayı, Yüzde, Ortalama, Standart Sapma) yanı sıra t testi, tek yönlü (One way) Anova testi ve Tukey Post Hoc testi kullanıldı. Sonuçlar %95'lik güven aralığında, anlamlılık p<0,05 düzeyinde değerlendirildi. Araştırmadan elde edilen bulgularda, huzurevinde yaşayan yaşlıların "Yaşlılar İçin Depresyon Ölçeği" puan ortalaması 12,46±5,99 ve "Barthel İndeksi" puan ortalaması 69,29±32,44 olarak bulundu. Huzurevinde yaşayan yaşlı bireylerin depresyon durumu değerlendirildiğinde; cinsiyeti kadın olan, daha önce hiçbir işte çalışmamış, sağlık düzeyini kötü algılayan, huzurevinde yaşıyor olmaktan orta derecede memnun olan, başka bir seçeneği olsa aile bireyleri ile birlikte yaşamak isteyen, ziyaretine en çok çocukları ve akrabaları gelen, nadiren ziyaret edilen, bir sorunla karşılaştığında ibadet eden, yaşlıların depresyon puan ortalamalarının yüksek olduğu saptandı (p<0,05). Günlük yaşam işlevlerini değerlendirmek için "Barthel İndeksi" puanlarına bakıldığında; cinsiyeti erkek olan, daha önce bir işte çalışmış ve ayrılmış olan, sağlığını çok iyi algılayan, bir sorunla karşılaştığında kendi başına çözmeye çalışan yaşlıların Barthel İndeksi" puan ortalamalarının yüksek olduğu saptandı (p<0,05). "Yaşlılar İçin Depresyon Ölçeği" puan ortalamaları ile "Barthel İndeksi" puan ortalamaları arasında negatif yönde ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkinin olduğu saptandı (p<0,05). Anahtar Kelimeler: Huzurevi, yaşlı, depresyon, günlük yaşam işlevleri
Elektif cerrahi planlanan hastaların preoperatif dönemdeki kaygı düzeylerinin belirlenmesi
İnsan yaşamında ameliyatlar, sağlığı doğrudan etkilediği için kaygı verici niteliktedir. Kaygı düzeyinin yüksek olması, hastayı ve ameliyatı etkilemektedir. Bu nedenle bu araştırma; İstanbul ilindeki bir özel hastanenin yatan hasta katında, elektif cerrahi işlem uygulanacak hastalarda preoperatif dönemdeki anksiyete düzeyini belirlemek ve bu anksiyete düzeyini etkileyebilecek faktörleri tespit edebilmek amacıyla yapılmıştır. Çalışma tanımlayıcı bir araştırma olup örneklemine; 1 Haziran – 31 Ekim 2013 tarihleri arasında servise yatan, 20-60 yaş aralığındaki elektif cerrahi işlem uygulanacak preoperatif hastalar alınmıştır. Araştırma, çalışmayı gönüllülük ile kabul eden ve araştırma kriterlerine uygun olan 163 hasta ile yapılmıştır. Servise yatan hastalar ile yüzyüze görüşülüp, gönüllü olur formu ile izin alınmış olup, önce tanıtıcı bilgi formu ardından durumluk kaygı ölçeği doldurtularak bilgi alınmıştır. Veriler, istatistik uzmanı tarafından bilgisayarda SPSS (Statistical Package for Social Sciences) for Windows, 17.0 programı kullanılarak, t-testi, ANOVA; tek yönlü varyans analizi, Tukey Post Hoc Testi, ile analiz edilmiştir. Veriler %95 güven aralığında anlamlılıklar p<0.05 düzeyinde olacak şekilde değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonunda; araştırmaya katılan preoperatif hastaların kaygı düzeylerinin ortalamasının 52,675±11,570 değer aldığı belirlenmiştir. Preoperatif dönemdeki hastaların, kaygı düzeylerini belirlemek için kullanılan durumluk kaygı ölçeği eşik değeri 44-45 olup, bu değere göre; çalışmamızda elektif cerrahi işlem uygulanacak hastaların ameliyat öncesi dönemde kaygı düzeylerinin yüksek olduğu belirlenmiş ve gerekli önerilerde bulunulmuştur. Anahtar Kelimeler: Anksiyete, preoperatif anksiyete, elektif cerrahi, durumluk kaygı ölçeği, cerrahi girişim
Plantar fasiit tanılı hastalarda şok dalga tedavisi ile LOW-DYEbantlama yönteminin etkinliğinin karşılaştırılması
Plantar fasiit, klinikte sık karşılaşılan ağrılı bir durumdur. Birçok konservatif tedavi yöntemi olmakla birlikte Low-Dye bantlama ve şok dalga tedavisi en çok tercih edilenlerdendir. Bu çalışma plantar fasiitli hastalarda Low-Dye bantlama ile şok dalga tedavilerinin etkinliğini karşılaştırmak amacıyla yapılmıştır. 88 olgu çalışmaya dahil edildi. Bu olgulardan 72'si çalışmayı tamamladı. Bu olgular cinsiyet ve fiziksel özellikler göz önünde bulundurularak sayı bakımından 2 eşit gruba ayrıldı. Olgulardan genel tıbbi ve demografik bilgileri alındıktan sonra bir gruba şok dalga tedavisi diğer gruba ise sahte şok dalga ve Low-Dye bantlama tedavisi uygulandı. Tedaviler haftada bir olacak şekilde toplam 3 seans uygulandı. Olguların tedavi öncesi, bitimi ve 6 haftalık takip süresi sonunda genel ağrı ve fonksiyon düzeyleri değerlendirildi. Toplam 16 erkek ve 56 kadın olgu çalışmayı tamamladı. Tüm olguların yaş ortalaması 48,23±9,44 yıldı. Her 2 çalışma grubunda da hem 3. hemde 9. haftanın sonunda ağrı düzeylerinde anlamlı derecede azalma olduğu tesbit edilmiştir (p<0,005). Fonksiyonellik düzeylerinde de benzer gelişmeler elde edilmiştir. Bununla birlikte tedavinin hemen bitiminde gruplar arası karşılaştırmada ise fonksiyonel durumun alt unsurları olan ağrı, iş-günlük yaşam ve sporda şok dalga grubu lehine bir fark vardı (p<0.05). Tedavi bitiminde gözlenen bu farklar, 6 haftalık takip süresi sonunda anlamlılığını yitiriyordu. . Sonuç olarak şok dalga tedavisi ile Low-Dye Bantlama tedavi yöntemlerinin her ikisinin de plantar fasiit tedavisinde etkili olduğu, tedavinin erken döneminde şok dalga tedavisinin fonksiyon kazanımı açısından daha etkili olduğu sonucuna ulaştık. Bu çalışmadan elde edilen bulgular, klinikte sık karşılaşılan bir sorun olan plantar fassit tedavisinde uygun tedavi yönteminin ve protokolün belirlenmesinde yararlı olabilir.
Özel eğitim merkezinde tedavi edilen çocukların anne ve babalarında depresyon ve yaşam kalitesinin analizi
Bu çalışmanın amacı, özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinde tedavi edilen çocukların anne ve babalarının depresyon ve yaşam kalitesinin analiz edilmesidir. Çalışma İstanbul Bilim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bölümü'nde yürütülmüştür. Çalışmanın olguları Özel Bölge Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinden alınmıştır. Bu çalışmada rehabilitasyon merkezinde tedavi gören 39 serebral paralizili (SP) ve 6 spina bifidalı (SB) çocuğun anne ve babası yer almıştır. Çocukların fonksiyonel bağımsızlık düzeyini belirlemek için WeeFIM kullanılmıştır. Çocuğun tıbbi öyküsü ve hastalığı ile ilgili özellikler sorgulanmış ve ailenin sosyodemografik özellikleri kayıt edilmiştir. Anne ve babanın depresyon düzeyi, yaşam kalitesi, anksiyete ve stres seviyeleri ölçülmüştür. Depresyon düzeyi için Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ), yaşam kalitesini belirlemek için Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalitesi Ölçeği Kısa Formu Türkçe Versiyonu (WHOQOL-BREF-TR), anksiyete seviyesini belirlemek amacıyla Beck Anksiyete Ölçeği (BAÖ), ve stres seviyesini ölçmek için Algılanan Stres Ölçeği (ASÖ) kullanılmıştır. Çalışmanın veri analizinde, SPSS Version 18.0 (Statistical Package for Social Sciences) kullanıldı. Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinde tedavi gören olguların, demografik özellikleri ile ilgili verilerin dağılımlarının normal olup olmadığının değerlendirilmesinde Kolmogorov-Smirnov testi kullanıldı. Olguların yaşı, tanısı, cinsiyeti, ambulasyon durumu gibi özellikleri one sample t-test ile değerlendirildi. Olguların anne ve babalarının yaşam kalitesi, depresyon düzeyi, anksiyete düzeyi, stres düzeyi ve olguların fonksiyonel bağımsızlık düzeylerinin değerlendirilmesinde kullanılan ölçeklerin sonuçlarıyla elde ettiğimiz veriler Wilcoxon Signed-Rank test ile karşılaştırıldı. Değerlendirilen parametreler arasındaki ilişki spearman testi ile analiz edildi. Çalışma sonucunda annelerin babalara kıyasla, depresyon, stres ve anksiyete düzeyi daha yüksek bulunmuştur. Sosyodemografik verilerin analizi sonucunda babanın eğitim seviyesinin artmasıyla yaşam kalitesinin azaldığı görülmüştür. Annelerin günlük yaşamda sosyal ilişkileri geliştikçe, anksiyete oranının da arttığı görülmüştür. Bu çalışma sonucunda engelli çocukların tedavisine anne ve babanında dahil olduğu daha geniş bir perspektiften bakılması gerektiği ve gerekirse anne ve babanında yaşam rolleri ve psikolojik durumları bakımından tedavi ve desteğe dahil edilmeleri gerektiği sonucu çıkmaktadır. Anahtar kelimeler: Depresyon, Yaşam Kalitesi, Özel Eğitim, Serebral Paralizi, Spina Bifida
Embriyo morfolojik seçim kriterlerinin preimplantasyon genetik tanı sonuçlarıyla karşılaştırılması ve 5. gün embriyolarındaki blastomer fragmantasyonunun incelenmesi
Yardımcı üreme tekniklerinde kullanılan embriyo erken seçim parametreleri, iyi kalitede embriyo transferinde önemli bir yer tutmaktadır. Biz de bu çalışmamızda embriyo morfolojik seçim kriterleri ile genetik analizlerden elde edilen sonuçların karşılaştırmasını yapmayı amaçladık. Aynı zamanda geç dönem embriyolorda 5. Günde blastomerlerdeki fragmentasyonu göstermeyi hedefledik. Çalışmamızda erkek faktörü bulunmamasına rağmen çocuk sahibi olamayan çiftlere, yardımcı üreme tedavi yöntemlerinden in vitro fertilizasyon yöntemi uygulandı. Ultrason ile yapılan yumurta takibinin ardından, yumurtalar istenen büyüklüğe eriştiğinde, folikül sıvıları içinde bulunan yumurtalar, anestezi eşliğinde sıvı ile beraber çekilip mikroskop altından yumurtalar toplandı. Eş zamanlı olarak erkekten sperm örneği alındıktan sonra hareketli olan spermleri seçebilmek adına bir seri işlemden geçirildi. Yumurta hücreleri de etraflarındaki granüloza hücrelerinden mekanik ve kimyasal olarak ayıklanarak, sperm hücreleri ile birleştirildi. Mikroenjeksiyonun ardından oluşan embriyolar erken seçim kriterlerine göre biyopsi gününe kadar gruplara ayrıldı. Embriyolardan 3.günü 5 ve daha az blastomere sahip olanlar yavaş gelişen embriyo olarak değerlendirilerek çalışmamıza katıldı. Bu embriyoların zonalarına lazer ile atış yapılarak birer blastomerlerinin alınması sağlandı. Alınan bu blastomerlere genetik analiz için 5 problu Floresan İn-Situ Hibridizasyon (FISH) yöntemi uygulandı. Biyopsi sonrası embriyolar 5.güne kadar kültüre edildi. FISH sonucu normal çıkan embriyolar kontrol grubumuzu oluşturdu. FISH sonrası normal ve anormal çıkan embriyoların her biri lamlara yapıştırıldı ve apoptozu göstermek için TUNEL (Terminal deoxynucleotidyl transferase mediated dUTP Nick End Labeling) metodu uygulandı. Erken seçim kriterlerine göre kaliteli embriyo olarak değerledirdiğimiz 149 embriyonun genetik analiz sonrasında %42 oranında anöploidili olduğu bulundu. Aynı zamanda, yavaş gelişen ve genetik analiz sonucu anöploidi tespit edilen embriyolardaki apoptoz oranlarının, yavaş gelişen ancak anöpoidi olmayan embriyolardaki apoptoza göre daha fazla olduğu gözlemlendi.