Extracurricular activities
79 theses under this subject heading
Okul dışı öğrenme etkinliklerinin ortaokul öğrencilerinin okul dışı öğrenme ortamları algısına, fen bilimleri tutumuna ve yenilenebilir enerji farkındalığına etkisi: Siirt ili örneği
Bu araştırmanın amacı, okul dışı öğrenme ortamlarında gerçekleştirilen etkinliklerin, ortaokul sekizinci sınıf öğrencilerinin bu ortamlara yönelik algılarına, fen bilimleri dersine yönelik tutumlarına ve yenilenebilir enerji kaynaklarına ilişkin farkındalık düzeylerine etkisini incelemektir. Araştırma, Siirt ili Merkez ilçesinde yer alan bir ortaokulda öğrenim gören 33 öğrenci ile yürütülmüştür. Çalışmada, nicel araştırma yaklaşımlarından tek gruplu ön test-son test desenine dayalı zayıf deneysel model kullanılmıştır. Uygulama sürecinde, çalışma grubundaki öğrencilerle dört hafta boyunca sırasıyla güneş enerji santrali, okul bahçesi v biyogaz tesisine ziyaretler düzenlenmiştir. Etkinliklerin ardından veri toplama süreci gerçekleştirilmiştir. Veri toplama araçları olarak Okul Dışı Öğrenme Ortamları Algı Ölçeği (ODAÖ), Fen Bilimleri Tutum Ölçeği (FBTÖ) ve Yenilenebilir Enerji Kaynakları Farkındalık Ölçeği (YEFÖ) kullanılmıştır. Elde edilen verilerin normallik dağılımı Shapiro-Wilks testi ile değerlendirilmiş ve verilerin normal dağılım göstermediği belirlenmiştir. Bu doğrultuda, verilerin analizinde parametrik olmayan test tekniklerinden Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi, Mann-Whitney U Testi ve Spearman's rho korelasyon analizi tercih edilmiştir. Araştırma bulguları, gerçekleştirilen okul dışı öğrenme etkinliklerinin öğrencilerin okul dışı öğrenme ortamlarına yönelik algıları, fen bilimleri dersine yönelik tutumları ve yenilenebilir enerji kaynaklarına ilişkin farkındalık düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık oluşturmadığını ortaya koymuştur. Bu sonuç, uygulamanın kısa süreli olması ve katılımcı sayısının sınırlı olmasıyla ilişkilendirilmiştir. Öte yandan, Okul Dışı Öğrenme Ortamları Algı Ölçeği'nin "entegrasyon" alt boyutunda istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilmiştir. Bu bulgu, öğrencilerin okul dışı ortamlarda edindikleri bilgileri derslerle ilişkilendirme ve bu bilgileri hem akademik hem de günlük yaşamlarında kullanma becerilerinin geliştiğine işaret etmektedir.
Okul sonrası robotik kodlama eğitiminde öğretmenlerin rolleri ve görevlerinin sosyal duygusal öğrenme temelinde incelenmesi
Öğretmenlerin rol ve görevleri mevcut şartlara bağlı olarak değişmektedir. Okullardaki formal eğitimle okul dışında eğitim çeşitlerinden olan okul sonrası yapılan eğitim faaliyetleri kıyaslandığında öğretmenin rol ve görevleri farklılıklar göstermektedir. Bu tez çalışmasında okul sonrası yapılan kodlama ve robotik kodlama üzerine olan eğitim faaliyetleri incelenmiştir. Kodlama ve robotik kodlama üzerine okul dışı olarak resmi (Deneyap atölyeleri vb.) ve özel olarak Türkiye'de ve dünyada birçok faaliyet gerçekleştirilmektedir. Bu faaliyetler öğretmenler ve teknoloji ile ilgili kişiler tarafından yapılabilmektedir. Ayrıca, bu faaliyetlerde öğrenciler sosyal duygusal açıdan desteklenebilmektedir. Fakat, bu ortamlarda eğitim veren kişiler öğrencilerini sosyal duygusal öğrenme (SDÖ) açısından desteklemek istediklerinde beklenen rol ve görevler net değildir. Bu tez çalışmasında okul sonrası yapılan kodlama ve robotik kodlama eğitim faaliyetlerinde öğrencilerin sosyal duygusal öğrenmesini desteklemek amacıyla öğretmenlerin üstlendikleri rol ve görevleri belirlemek amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, Öğretmenlerle 15 birebir ve dört odak grup görüşmesi gerçekleştirilmiştir. Elde edilen verilere içerik analizi ve çerçeve analizi yapıldıktan sonra Nvivo programı kullanılarak kelime sıklığı ve kelime benzerliği analizi yapılmıştır. Öğretmen rol ve görevlerinin akran ilişkileri, özdüzenleme ve görev bilinci temalarında toplandığı görülmüştür. Ortaya çıkan roller; gözlemci, destekleyici, iletişimci, planlayıcı, rehber ve yönetici rollerdir. Kodlamada akran sorunlarını çözme, zorlukları yenme ve duygu kontrolü; robotik kodlamada ise iletişim fırsatlarının artırılması ile mevcut ilerlemesine göre hedeflerini ve planlarını ayarlaması alt temaları ön plana çıkmıştır. Okul sonrası kurslarda formal eğitimden daha fazla rehber ve destekleyici rol için öğretmenlerin imkanının olması ulaşılan sonuçlardandır.
Okul öncesi öğretmenlerinin okul dışı öğrenme etkinliklerine yönelik öz-yeterlilik inançları ve uygulamaları
Araştırmada, okul öncesi öğretmenlerinin okul dışı öğrenme etkinliklerine ilişkin öz yeterlik inançları ve okul dışı öğrenme uygulamaları incelenmiştir. Çalışmada nicel ve nitel desenin bir arada kullanıldığı açıklayıcı karma desen yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın nicel boyutu için, "Okul Öncesi Öğretmeni Kişisel Bilgi Formu" ve "Okul Dışı Öğrenme Faaliyetlerine Yönelik Öğretmen Öz Yeterlik İnançları Ölçeği" kullanılmıştır. Ankara'da bulunan altı merkez ilçede (Çankaya, Etimesgut, Gölbaşı, Yenimahalle, Altındağ ve Keçiören) MEB'e bağlı özel ve resmi okul öncesi kurumlarında görev yapan 241 öğretmenin okul dışı öğrenme faaliyetleri; 1) Hazırlık Öz Yeterliliği 2) Uygulama ve Değerlendirme Öz Yeterliliği 3) Öğrenmeyi Destekleme Öz Yeterliliği 4) Bilgi ve Deneyim Öz Yeterliliği şeklinde dört faktör ile incelenmiştir. Okul öncesi öğretmenlerinin okul dışı öğrenme faaliyetlerine ilişkin öz-yeterlilik inançlarının; eğitim durumu, yaş, mesleki deneyim yılı, çalıştıkları kurum türü ve okul dışı öğrenme uygulamaları ile ilgili eğitim alma durumuna göre farklılık gösterme durumu incelenmiştir. Araştırmanın nitel boyutu için ise; ölçek uygulamasına katılmış, gönüllü 15 öğretmene araştırmacı tarafından geliştirilen "Okul Dışı Öğrenme Uygulamaları Yarı Yapılandırılmış Öğretmen Görüşme Formu" uygulanmıştır. Yapılan görüşmeler ile okul öncesi öğretmenlerinin okul dışı öğrenme uygulamaları ve görüşleri kapsamlı bir şekilde ortaya konulmuştur. Bulgular incelendiğinde, okul öncesi öğretmenlerinin okul dışı öğrenme faaliyetlerine ilişkin öz yeterlilik inançları puanları ile okul dışı öğrenme ile ilgili eğitim alma durumları arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Okul dışı öğrenme uygulamaları ile ilgili olumlu görüş belirten öğretmenler, planlama ve uygulama aşamasında zorluk yaşadıklarını dile getirmiş ve okul dışı öğrenme uygulamalarının kalite ve sıklığının arttırılması için önerilerini belirtmişlerdir.
The role of extensive reading on vocabulary development
The main purpose of this study is, to reveal whether extensive reading has any role on vocabulary development of elementary level ESL (English as a Second Language) students. To this respect, a small-scale classroom research was carried out at a private university in the fall term of 2010-2011 academic year. 100 elementary level students were chosen and they were divided into experimental and control groups. With experimental group the materials for extensive reading were selected. Those materials were four graded readers. Control group was not exposed to any extensive reading during the fall term whereas students of the experimental group were asked to read those graded until the end of the fall term. However, both groups were responsible from the syllabus which was designed by school administration and it involved studying three units of a main course book until the end of the fall term. Then both groups took a pretest at the beginning of the term to display that they were at elementary level and a posttest at the end of the term to present whether any improvements were observed in their vocabulary or not. Finally the results were analyzed and compared to find out whether any difference occurred between two groups in terms of vocabulary development.
Üstün/özel yetenekli öğrenciler için okul dışı STEM eğitiminin değerlendirilmesi
STEM (Science, Technology, Engineering & Mathematics), fen bilimleri ve matematik gibi temel bilimlerin, mühendislik ve teknolojinin tasarım ve uygulamaları ile entegre edilmesini sağlayan bir yaklaşımdır. STEM eğitimi tüm öğrencilere uygulanabilmektedir ancak üstün/özel yeteneklilere uygulanması ile ilgili araştırmaların yetersiz olduğu tespit edilmiştir. Bu araştırma, üstün/özel yetenekli öğrenciler için yapılan STEM eğitimi ile öğrencilerin elde ettikleri kazanımları değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Araştırma modeli olarak nitel araştırma modellerinden durum çalışması kullanılmıştır. Araştırma, daha önceden STEM eğitimi almamış ve üstün/özel yetenekli tanısı konulmuş 12 erkek ve 13 kız olmak üzere toplam 25 öğrencinin katılımıyla 32 saat olarak gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak Aktivite Değerlendirme Formları ve Öğrenci İzleme Formları kullanılmıştır. Aktivite değerlendirme formunda öğrencilerin neler öğrendiği, hangi becerileri elde ettiği, etkinlikten öğrendiklerini nasıl kullanacağı vb. sorular yöneltilmiştir. Öğrenci izleme formunda ise aldıkları eğitimden sonra okul dışında benzer çalışmalar yapıp yapmadıkları, gelecekte insan hayatını kolaylaştıracak bir icat üretip üretmeyecekleri, eğitimden sonra hangi meslek alanına sahip olmak istedikleri vb. sorular yönlendirilmiştir. Yapılan her aktivitede mühendislik tasarım süreci izlenmiş ve aktivite sonrasında öğrencilerin aktivite formlarını doldurmaları sağlanmıştır. Elde edilen nitel veriler betimsel analiz tekniği ile değerlendirilmiştir. Sonuç olarak üstün/özel yetenekli öğrenciler için yapılan STEM eğitiminin öğrencilerin fen ve matematik kazanımları ile yaratıcılık, eleştirel düşünme, işbirliği yapma ve iletişim kurma gibi 21. Yüzyıl becerileri elde etmesini sağladığı tespit edilmiştir.
Ortaokul öğrencilerinin katıldıkları FeTeMM içerikli okul dışı etkinlikler ve bu etkinlikler sırasında yaptıkları grup çalışmaları ile ilgili düşünceleri
Bu çalışmada, ortaokul öğrencilerinin katıldıkları Fen, Teknoloji, Mühendislik ve Matematik (FeTeMM) içerikli okul dışı etkinlikler ile ilgili düşünceleri ve bu etkinlikler sonrası öğrencilerin yaptıkları grup çalışmaları hakkındaki görüşleri incelenmiştir. Çalışma kapsamında ortaokul öğrencilerine yönelik bir "Bilim Şenliği" düzenlenmiş ve çalışmaya 2015- 2016 eğitim öğretim yılında bir ortaokulda öğrenim gören 20 öğrenci katılmıştır. Katılımcılar şenlik sürecince belirlenen 6 etkinliği gerçekleştirmişlerdir. Etkinlikler başlamadan önce ve tüm etkinlikler bittikten sonra öğrencilere açık uçlu soruların yer aldığı formlar uygulanmıştır. Her etkinlik bitiminde ise öğrencilerin etkinliği grup çalışması bağlamında değerlendirdiği bir üçlü likert tipi ölçek uygulanmıştır. Uygulanan formlardan elde edilen verilerin çözümlenmesinde içerik analizi kullanılmıştır. Likert tipi ölçeğin analizinde ise betimsel analizler yapılmıştır. Yapılan incelemelerin sonucunda, öğrencilerin ölçekteki maddelere verdikleri cevapların ortalamalarının tüm etkinlikler için "çok iyi" düzeyde olduğu ve FeTeMM içerikli okul sonrası etkinliklerin grup çalışmalarına ve öz değerlendirmeye olumlu yönde yansıdığı görülmüştür. Açık uçlu soruların yer aldığı formlar incelendiğinde ise öğrencilerin FeTeMM içerikli etkinlikleri beğendikleri ve bu etkinlikler ile kavramları daha iyi anladıklarını belirtmişlerdir. Ayrıca öğrencilerin çoğunluğu meslek tercihlerini FeTeMM alanlarında yapmak istediklerini belirtmişlerdir.
Okul öncesi eğitimde okul dışı öğrenme ortamlarının kullanımına yönelik bir olgubilim çalışması
Bu çalışmada öğretmen, veli, okul yönetimi ve okul dışı öğrenme ortamı yetkililerinin okul öncesi dönemde okul dışı öğrenme ortamlarına yönelik algılarının incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden olgubilim desenine göre yürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubunu 2021-2022 yılları arasında Ankara il merkezinde bulunan Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı dört okul öncesi eğitim kurumuna devam eden 60-72 ay arası okul öncesi çocukların velileri, öğretmenleri, bu okullarda görev yapmakta olan okul yönetimi ve okul dışı öğrenme ortamları yetkilileri oluşturmuştur. Çalışmanın temel veri toplama aracı 25 katılımcı ile yürütülen yarı yapılandırılmış görüşmeler idi. Görüşmelere ek olarak, okul öncesi eğitim kurumlarında öğrenim gören 60-72 ay çocukları ile okul dışı öğrenme ortamlarında yürütülen alan gezileri gözlemlenmiştir. Ayrıca, Milli Eğitim Bakanlığı 2013 okul öncesi eğitim programında yer alan okul dışı öğrenme ile ilgili kavramlar incelenerek doküman analizi yapılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen veriler NVIVO 12 programı kullanılarak betimsel analiz yöntemiyle analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, yapılan gezi-gözlem etkinlikleri sırasında okul dışı öğrenme ortamlarına yönelik etkinliklerin azlığı ve bu etkinliklerin zenginleştirilerek çeşitlendirilmesi gerekliliği ortaya çıkmıştır. Görüşme, gözlem ve doküman analizi bulgularına göre, MEB 2013 okul öncesi eğitim programında okul dışı öğrenme ortamlarına yönelik vurgunun sınırlı olduğu, okul öncesi eğitim programı ile öğrenme ortamları etkinlikleri arasında dar kapsamda bağlantı olduğu görülmüştür. Son olarak, okullar ve okul dışı öğrenme ortamı yetkilileri arasında etkili iş birliğinin olması gerekliliği ve bu ortamlara yapılacak gezilerin düzenlenmesinde ve desteklenmesinde değişikliklere gidilmesi zorunluluğu tespit edilmiştir. Anahtar sözcükler: okul öncesi eğitimi, okul dışı öğrenme, okul dışı öğrenme ortamları, olgubilim çalışması.
Üniversite öğrencilerinin öğretim programı dışı etkinliklere yönelik deneyimlerinin incelenmesi
Bu çalışmada programlama eğitiminde program dışı etkinliklerin kullanılmasına yönelik öğrenci deneyimleri incelenmiştir. Araştırmada nitel ve nicel tekniklerin birlikte kullanıldığı sıralı dönüşümsel karma yöntemi kullanılmıştır. Nicel veri toplama sürecinde "Program Dışı Etkinliklere Yönelik Tutum Ölçeği", "Katılım Motivasyonu Ölçeği" ve "Program Dışı Etkinliklerin Sağladığı Katkılar Anketi" kullanılırken, nitel kısım için yarı yapılandırılmış görüşme soruları kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubununu, İç Anadolu Bölgesindeki bir devlet üniversitesinde Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Bölümü'ne bağlı "Temel Programlama" dersini alan 2.sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Çalışmaya toplam 37 kişi katılmıştır. Öte yandan nitel araştırma yöntemlerinden amaçsal örneklemeye bağlı tipik örnekleme yönteminin kullanıldığı çalışmada toplam 12 kişi ile gerçekleştirilen görüşmede öğrenci görüşleri derinlemesine incelenmiştir. Verilerin analizinde nicel boyut için istatistiksel analiz programları kullanılırken, nitel boyut için içerik analizi tercih edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre; program dışı etkinliklerin kullanılmasına yönelik öğrenci tutumlarının ve katılım motivasyonlarının (durumsal güdülenme) yüksek olduğu anlaşılmıştır. Öğrenciler program dışı etkinliklerin kullanılmasının, derse karşı ilginin artması, kariyer planlaması, yetkin insanlar ile etkileşim, sosyalleşme ve eğlenme gibi birçok katkıyı kendilerine sağladığını düşünmektedir. Bu durum nitel veriler ile örtüşmektedir.
Teacher to researcher: Reflections on drama as extracurricular activity and speaking anxiety
Foreign language speaking anxiety has been a major obstacle influencing EFL learners' oral communication performance negatively. It is therefore significant to alter the perceived mindset of learners regarding fear of making mistakes that inhibits spoken interactions. Despite proven effectiveness of drama within in-class practices, the effects of language-related drama as extracurricular activity on speaking anxiety remains relatively unmapped territory in Turkey. Taking this into focus, drama converting students' role from passive recipients to active participants as learner-centered approach is the primary use of the current research to shed light on the impact of drama as extracurricular activity on speaking anxiety. Action research is undertaken to develop critical attitude towards use of drama and pinpoint practical drawbacks faced by the researcher in drama sessions. In accordance with shortcomings of drama identified, it offers recommendations to improve the conditions of drama practices with self-critical enquiry. The study adopts a mixed method design including qualitative and quantitative data. The quantitative data results are drawn from validated measure Foreign Language Classroom Anxiety Scale responded by 60 participants while the qualitative data is gathered from analytic memos, one-to-one student interviews and student mini-reports. The study is conducted with control-group (n=30) and experiment-group (n=30) whose participants are in elective English preparatory program at Hacettepe University School of Foreign languages during the 2018-2019 educational year. Results demonstrated prominent position of language-related drama as extracurricular activity in lowering communication apprehension and enhancing confidence to produce and understand authentic language in unpredicted variety of contexts. Keywords: Speaking anxiety, drama, extracurricular activity, preparatory student, action research, active participants
Fen grubu öğretmenlerinin okul dışı öğrenme ortamlarına yönelik kaygı düzeyi değerlendirme ölçeği çalışması
Araştırmanın amacı, fen grubu öğretmenlerinin okul dışı öğrenme ortamlarına yönelik kaygı düzeylerini değerlendiren bir ölçek geliştirmektir. Okul dışı öğrenme, sınıf dışında yer alan çeşitli alanlarda (sokak, okul bahçesi, milli park, müze, bilim merkezi vb.) öğrenmeyi içermektedir. Okul dışı ortamlarda gerçekleştirilen öğrenme hem kalıcı ve eğlenceli hem de başarıyı arttırıcı niteliktedir. Bu niteliklerin sağlanabilmesi için öğretmenlerin yeterli bilgi ve beceriye sahip olması ve bir takım görev ve sorumlulukların bilincinde olması gerekmektedir. Bu nedenle, ölçek geliştirme çalışması yapılan bu araştırmanın katılımcıları, Türkiye genelinde görev yapmakta olan 301 fen grubu (fizik, kimya, biyoloji ve fen bilimleri) öğretmenleridir. Öğretmenlerin okul dışı öğrenme ortamlarına yönelik görüşlerini almak ve ölçek maddelerini oluşturmak için araştırmacı tarafından 12 sorudan oluşan görüşme formu hazırlanmış ve 16 öğretmene uygulanmıştır. Görüşme formundan alınan bilgiler ve literatür incelemesi neticesinde fen grubu öğretmenlerinin okul dışı öğrenme ortamlarına yönelik kaygı düzeylerini değerlendirmek amacıyla "Okul Dışı Öğrenme Kaygı Değerlendirme Ölçeği" (ODÖ-KDÖ) hazırlanmıştır. Hazırlanan ölçeğin kapsam geçerliliği için uzman görüşüne başvurulmuştur. Ölçeğin yapı geçerliliği için ise faktör analizi yapılmıştır. Güvenirliğini test etmek amacıyla da Cronbach Alpha katsayısına bakılmıştır. Faktör analizi ve güvenirlik analizi sonucunda 25 maddelik tek faktörlü, geçerli ve güvenilir bir ölçek geliştirilmiştir. Betimsel istatistikler ve madde-toplam korelasyon katsayılarına bakılarak maddelerin çalışma durumu incelenmiştir. Ayrıca uç değer analizi yapılarak hatalı veri, aykırı değer ve verilerin dağılımına bakılmıştır. Analizler sonucunda elde edilen bulgular sunulmuş, araştırma ve uygulamaya yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Sınıf dışı öğrenme ortamlarında farklılaştırılmış öğretime yönelik bir eylem araştırması
Bu çalışmada, araştırmacı öğretmenin ilkbahar aylarında havaların ısınmasıyla sınıfındaki öğrencilerin matematik dersine yönelik katılımlarının azalmasına, motivasyonlarının ve başarılarının düşmesine çözüm bulunması amaçlanmıştır. Sınıf dışı öğrenme ortamlarında farklılaştırılmış öğretim yaklaşımını kullanmak suretiyle öğrencilerin derse yönelik motivasyonun arttırılması, etkili ve kalıcı öğrenmeler elde edebilmesi amacıyla eylem araştırması modeli tercih edilmiştir. Çalışmada ilkokul 4. sınıf matematik dersi "Uzunluk Ölçme" ve "Çevre Ölçme" konularına yönelik olarak, sınıf dışı öğrenme ortamlarında farklılaştırılmış öğrenme etkinliklerinden oluşan bir eylem planı geliştirilmiştir. Çalışma grubunu, 2016-2017 eğitim-öğretim yılının ikinci döneminde, özel bir ilkokulda 4. sınıf düzeyinde öğrenim gören iki şubedeki 15 kız, 22 erkek olmak üzere toplam 37 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada nicel verileri toplamak için Aktan ve Tezci (2013) tarafından geliştirilen Matematik Motivasyon Ölçeği, araştırmacı tarafından hazırlanan ve geçerlik/güvenirlik çalışmaları yapılan başarı testi, nitel veriler için ise yarı yapılandırılmış görüşmeler ve öğrenci günlükleri kullanılmıştır. Sınıf dışında farklılaştırılmış öğretim yaklaşımına uygun olarak hazırlanan eylem planı yedi hafta süresince uygulanmıştır. Matematik Motivasyon Ölçeği ve matematik başarı testinden elde edilen veriler t testi; yarı yapılandırılmış görüşmelerden ve öğrencilerin çalışma süresince tuttuğu yansıtıcı günlüklerinden elde edilen nitel veriler ise betimsel analiz yöntemiyle çözümlenmiştir. Bulgulara göre, ilkokul 4. sınıf matematik dersine ait "uzunluk ve çevre ölçme" konularında sınıf dışı öğrenme ortamlarındaki farklılaştırılmış öğrenme etkinliklerini içeren eylem planı; öğrencilerin matematiğe yönelik motivasyonlarına ve matematik erişilerine istatistiksel olarak anlamlı katkıda bulunmuştur. Yapılan görüşmelere göre, öğrencilerin derse yönelik düşünceleri olumlu yönde değiştiğini, matematiği sevdiklerini, motive olduklarını ve kaygılarının azaldığını ifade ettikleri görülmektedir. Farklı yönergelerle çalışmanın, öğrencilere farklı yönlerde (problem çözme ve işbirlikli çalışma becerileri) katkı getirdiği söylenebilir. Zaman konusunda yaşanan sınırlılıklar, doğal ortamların getirdiği sorunlar da sınıf dışında öğrenme etkinliklerinin hem avantaj hem dezavantajları olarak ortaya çıkmıştır.
Fen bilimleri öğretmenlerinin eğitimde müze kullanımıyla ilgili görüşlerinin incelenmesi
Eğitim alanında yapılan değişikliklerle birlikte öğrenme faaliyetlerine yeni bir boyut kazandırılmıştır. Artık eğitimde farklı teknikler geliştirilerek sınıf içi öğrenim ortamları geniş çerçeve kazanmıştır. Böylelikle informal eğitim ortamları gündeme gelmiş ve her alanda eğitim bu ortamlarda yapılmaya başlanmıştır. İnformal ortamlardan olan müzelerde de eğitim ve öğrenim faaliyetleri yaygınlaşmış ve özellikle bilim ve teknik müzelerine ziyaretler oldukça sıklaşmıştır. Bu araştırmanın temel amacı da, informal ortamlardan müzelerde fen eğitimininin nasıl olması gerektiği ve fen bilimleri öğretmenlerinin müze ziyaretlerini nasıl deneyimlediklerine ilişkin görüşlerini ortaya koymaktır. Araştırma nitel bir durum çalışmasıdır. Bu tez çalışması kapsamında yapılan mülakatların belirlenmesinde ölçüt örnekleme metoduna başvurulmuştur. Araştırmanın çalışma grubu, 2018-2019 öğretim yılı bahar yarıyılında Manisa'nın Turgutlu ilçesinde görev yapan, daha önce müze ziyareti gerçekleştirmiş ve araştırmaya gönüllü olarak katılan 20 fen bilimleri öğretmeninden oluşmaktadır. Bu araştırmada belirlenen temel ölçüt ise, sadece fen bilimleri öğretmenlerinin değil müze ziyareti yapmış fen bilimleri öğretmenlerinin alınmasıdır. Katılımcılarla bireysel görüşme yapılmıştır. Araştırma verileri yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak toplanmıştır. Araştırma verilerinin analizinde betimsel analiz kullanılmıştır. Araştırmacı ses kayıtlarını yazıya dökerek oluşturduğu veri setini defalarca okuyarak kategori, ana tema, tema ve kodları belirlemiştir. Yapılan analiz bir başka alanında uzman öğretim üyesi tarafından tekrar yapılarak ulaşılan kategori, ana tema, tema ve kodlar karşılaştırma yoluyla teyit edilmiştir. Araştırmanın bulguları ise "müzelere gidilmesine ilişkin görüşler," "müzelerin ziyaretlerinin planlanmasına ilişkin görüşler," "müze ziyaretinde karşılaşılan sorunlara ilişkin görüşler," "müze ziyaretinin gerçekleştirilmesindeki ortam," "müze ziyareti esnasında karşılaşılan sorunlara ilişkin görüşler" ve "müze ziyaretinin değerlendirilmesi" olmak üzere altı başlıktan oluşmaktadır. Bu bulgular doğrultusunda müze ziyaretlerinin öğrencilerin öğrenmelerini pekiştirdiği, nesneleri somutlaştırdığı, bilgiyi kalıcılaştırdığı ve iyi bir sosyalleşme sağladığı sonucuna ulaşılmıştır. Öğrencilerin öğrenme sürecinden keyif aldığı, heyecanladığı ve müze ortamlarını sevdiği tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra öğretmenlerin ziyaret öncesi süreçte yıprandıkları, gezi öncesinde ve gezi sırasında sıkıntı yaşadıkları ve zorlandıkları, tüm öğretmenlerin bu süreci verimli geçirmediği görülmüştür. Yaşanan sıkıntıların müzelerden, müze görevlilerinden, öğretmenlerden, idareden ya da velilerden kaynaklanabildiği ortaya konmuştur. Çalışma sonucunda müzelerin yaygınlaşması gerektiği ve müzelerin eğitim işlevinin ön plana çıkması gerektiği, müze görevlilerinin yetkin ve yeterli sayıda olmaları gerektiği, müze ortamlarının etkileşimli öğrenme ortamları oluşturması yönünde geliştirilmesi gerektiği, müze ziyaretlerinin düzgün bir planlama çerçevesi içinde düzenlenmesi gerektiği, ziyaretler hususunda öğretmenlere destek olunması gerektiği ve müze ziyaretlerinin müfredatta yer edinmesi gerektiği belirtilmiştir. Anahtar Kelimeler: Fen Bilimleri, müze, müzede eğitim.
Okul dışı öğretim bağlamında müzelerin rolü: Kapadokya Yaşayan Miras Müzesi örneği
Okul dışı öğrenme alanlarından biri olan müzeler sahip oldukları eğitici potansiyeller ve alışılmışın dışında bir eğitim verme imkanından dolayı son zamanlarda üzerinde çokça durulan bir öğrenme alanı olmaktadır. Ülkemiz doğal, tarihi ve kültürel varlıklarıyla bu alana hizmet sağlayacak büyük bir potansiyele sahiptir. Özellikle son yıllarda dünyada çapında oldukça farklı örneklerini gördüğümüz müze türleri ülkemizde de görülmeye başlanmıştır. Müzelerdeki çeşitliliğin ve farklı uygulamaların temel sebebi müzeleri ziyaretçiler için daha cazip bir hale getirip turizm geliri açısından ülke ekonomisine katkı sağlamanın yanında, ziyaretçi sayısını artırarak toplumu tarihi ve kültürel alanda bilinçlendirmek ve globalleşmenin getirdiği kültürel yozlaşmanın, milli kimlik belirsizliğinin ve özellikle yeni nesiller için zayıflayan milli ve kültürel aidiyet duygusunun güçlenmesini sağlamaktır. Eğitim noktasında bu amaca hizmet eden en önemli ders sosyal bilgiler dersi olup, içerdiği birçok hedef öğrenme alanı için müzeler önemli bir öğrenme alanı oluşturma potansiyeline sahiptir. Ülkemizde yaygın eğitimin güzel örneklerinden biri olan Kapadokya Yaşayan Miras Müzesi özellikle somut olmayan kültürel mirasın korunması ve yaşatılması noktasında örnek teşkil edecek nitelikte olup, UNESCO 2003 Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesi içeriği ile uyumlu bir müzecilik faaliyeti yürütmektedir. Bu bağlamda bu araştırmanın amacı sosyal bilgiler eğitimi alan öğrencilerin müze deneyimlerini değerlendirerek, müzeyi ziyaretlerinin somut olmayan kültürel miras bilincinin oluşturulmasına yönelik katkısını ortaya koymakla birlikte alışılmışın dışında bir müze deneyiminin öğrenciler ve öğretmenler üzerinde bıraktığı etkiyi gözlemlemektir. Bu araştırma nitel yöntemle yapılan bir durum çalışması olup, insan ve sosyal yaşamla ilgili problemleri, gözlem, görüşme, gözlem sırasında yapılan informal görüşmeler sonucu elde edilen görüşme notları ışığında parçadan bütüne doğru açıklamak amaçlanmaktadır. Araştırma Nevşehir il merkezinde eğitim veren 2 okuldan 10'ar adet olmak üzere toplam 20 öğrenci ve 5 öğretmenle yapılmış olup, gözlem ve mülakat yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada katılımcıların belirlenmesinde "Amaçlı örnekleme" yönteminden uygun örneklem seçilerek, göreli olarak küçük bir örneklem oluşturmak ve bu örneklemde çalışılan probleme taraf olabilecek bireylerin çeşitliliğini maksimum derecede yansıtarak, çeşitlilik gösteren durumlar arasında herhangi ortak ya da paylaşılan olguların olup olmadığını belirlemeye çalışmak ve bu çeşitliliğe göre problemin farklı boyutlarını ortaya koymaktır. Anahtar Kelimeler: Okul Dışı Sosyal Bilgiler Eğitimi, Yaşayan Miras Müzeleri, Somut Olmayan Kültürel Miras Bilinci
Okul öncesi eğitimde dış mekan etkinliklerine ilişkin ebeveyn tutumlarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi
Erken çocukluk eğitiminde dış mekânlar, çocukların çok yönlü gelişimini destekleyen kritik bir işleve sahiptir. Doğal ve özgür bir öğrenme ortamı sunarak, çocukların sosyal, duygusal, bilişsel, fiziksel ve psikolojik gelişimlerine katkı sağlamaktadır. Okul öncesi öğretmenleri tarafından hazırlanan eğitim programlarında dış mekân etkinliklerine ne ölçüde yer verileceği, büyük oranda ebeveynlerin konuya ilişkin görüşleriyle şekillenmektedir. Okul öncesinde ebeveyn tutumlarını inceleyen çalışmaların yeterli olmaması veya yapılan çalışmalarda nitel veri toplama yöntemlerinin kullanılmış olması bu konuda kapsamlı araştırmaların yapılmasını zorlaştırmaktadır. Bu çalışma, okul öncesi eğitim kurumlarında uygulanan dış mekân etkinliklerine yönelik ebeveyn tutumlarının çok boyutlu olarak incelenmesi amacıyla nicel araştırma yöntemleri çerçevesinde kesitsel tarama modelinde tasarlanmıştır. Araştırma evrenini okul öncesi eğitime devam eden çocuğu bulunan ebeveynler oluşturmaktadır. Araştırma örneklemini ise Google Formlar aracılığıyla çevrim içi hazırlanan "Genel Bilgi Formu ve DME-ETÖ'yü yanıtlayan 372 ebeveyn oluşturmaktadır. Bu çalışmada kullanılan "Okul Öncesi Eğitimde Dış Mekan Etkinliklerine İlişkin Ebeveyn Tutumları Ölçeği" (α=.90) Güçhan-Özgül ve Avcı (yayımda) tarafından geliştirilmiştir. Ölçek 20 maddeden oluşan, dörtlü likert tipi bir ölçme aracıdır. 36-72 aylık okul öncesine devam eden çocuğu olan ebeveynlerin okul öncesinde dış mekan etkinliklerine yönelik algılarını tutum ve değerlerini sistematik olarak ölçmeyi amaçlayan bu ölçme aracı Gelişimsel-Eğitsel boyut (α=.95) ve Fiziksel Ortam-Güvenlik boyutu (α=.76) olmak üzere iki boyutta değerlendirilmektedir. Çalışma kapsamında elde edilen verilere araştırmanın alt problemlerine yanıt aramak amacıyla Doğrulayıcı Faktör Analizi, Cronbach Alpha iç tutarlılık katsayısı hesaplamaları ve Regresyon Analizi uygulanmıştır. DME-ETÖ'nün DFA sonuçlarına göre, ölçeğin belirtilen yaş (36-72) grupları dışında, 20 aydan 80 aya kadar anaokulu/anasınıfı eğitime devam eden çocukları içeren örneklem için de uygun sonuçlar ürettiğini göstermektedir. Ölçeğe ilişkin güvenirlik katsayısı analizlerinden elde edilen puanlar DME-ETÖ'nün yüksek düzeyde güvenirlik (α=.913) düzeyine sahip olduğunu göstermektedir. Regresyon analizine ilişkin t-testi sonuçları incelendiğinde ise SED, dış mekan oyun alanında zaman geçirme, okul dışı dış mekanda geçirilen süre ve anaokulu/anasınıfı dış mekan için ideal süre, DME-ETÖ toplam puanlarındaki varyansın anlamlı bir açıklayıcısı olduğu görülmektedir (p<.05). Kurulan modelin etki büyüklüğü ise geniş düzeyde etki olarak hesaplanmıştır (Cohen f^2: .293). Bu çalışmada ele alınan değişkenlerin sınırlılıkları dikkate alındığında, farklı değişkenlerin de ebeveynlerin tutumlarını etkileme olasılığı bulunmaktadır. Sonraki çalışmalar farklı değişkenlerin ebeveynlerin okul öncesi eğitimde dış mekan etkinliklerine ilişkin tutumları ile ilişkisini incelemesi önerilmektedir. Aynı zamanda bu çalışmanın sonuçları, ebeveynlerin dış mekan kullanımları arttıkça eğitim ortamındaki dış mekan etkinliklere karşı olumlu tutumlara sahip olabildiklerini göstermiştir. Buradan hareketle, ebeveynlerin okul dışı zamanlarda da çocukları ile birlikte dış mekan kullanımlarını desteklemek, onların okul öncesi eğitimde dış mekan etkinliklerine karşı olumlu tutumlarının gelişmesini sağlayabilir.
The role of mobile assisted language learning (MALL) on learners' speaking skills: Its impacts on learner autonomy and motivation as an extramural English activity
Technological advancements have led to the creation of smaller and more portable devices like smartphones; thus, language education opportunities have significantly increased with these improvements. The use of mobile applications for language practice is called Mobile-Assisted Language Learning (MALL). The current study aims to explore the impact of MALL on motivation, autonomy, and the development of speaking skills in extramural settings. It adopts a mixed-methods approach. To this end, quasi-experimental and case study research designs were used. The participants were 22 10th-grade students studying at a public high school in İstanbul. The quantitative data consisted of speaking test results and questionnaire answers from 22 participants, while the qualitative data consisted of semi-structured interview answers from 14 volunteered interviewees. For the eight-week treatment process, 11 students were assigned to the experimental group, who used ELSA and Praktika applications to improve their speaking skills. The other 11 students were assigned to the control group, who were exposed to the traditional methods for speaking practice. Regarding their speaking achievement, the results suggested no statistically significant differences between the two groups after the treatment, although the experimental group performed slightly better. Regarding the impact of MALL on motivation and learner autonomy, quantitative analysis results showed no significant differences before and after the treatment. On the other hand, six interviewees reported enhanced motivation, and four reported improved learner autonomy following the treatment. When the two groups were compared regarding motivation and learner autonomy, quantitative analysis results showed no statistically significant differences. Regarding participants' opinions, the experimental group had mostly favorable opinions on MALL. In contrast, the control group was averse to favorable towards MALL after the treatment. Overall results indicated that MALL could be a suitable solution for certain obstacles in language learning classrooms. Keywords: Mobile-Assisted Language Learning (MALL), speaking skill, motivation, learner autonomy
Achievement in and attitudes toward science: The combined effects of formal and non-formal learning
The purpose of this study is to investigate the combined effect of formal and non-formal learnings on the fifth -grade students' achievement in and attitude toward science. It compares the effects of formal education with combined effects of formal and non-formal education. An experimental design is implemented for 48 5th -grade students at a private primary school in Istanbul. In the fall term of the 2015-2016 education year, science program objectives were covered in school as formal learning. Students were taught science in the classroom and at the science laboratory. In the spring term of the 2015-2016 education year, a science program was enriched with non-formal science learning. Throughout the spring term, students were taken to the non-formal learning settings and each unit in the 5th -grade curriculum was taught both in school and at non-formal science centers. Students' achievement and attitudes were investigated with the quantitative analysis of test measurement. Wilcoxon Signed Ranks Test analysis showed that there was not a statistically significant difference between fall and spring term achievement scores of the students but that there was a statistically significant difference between their fall and spring term attitude scores. Moreover, the effects on students with varied performance were revealed.
FeTeMM yaklaşımına dayalı okul dışı etkinliklerin öğretmen adaylarının bitkiler konusu ile ilgili akademik başarı ve okul dışı öğretime yönelik görüşleri üzerine etkileri
Bu araştırmada; Genel Biyoloji Laboratuvarı II dersinde, Fen Bilgisi 2. Sınıf öğretmen adayları (n=32) ile yürütülen deneysel bir uygulama ile okul dışı FeTeMM yaklaşımıyla oluşturulmuş etkinliklerin, öğretmen adaylarının akademik başarılarına ve okul dışı FeTeMM anlayışına yönelik görüşlerine etkisinin araştırılması hedeflenmiştir. Deney grubundaki öğretmen adayları (n=16) okul dışı FeTeMM öğretim planına uygun şekilde hazırlanmış çalışma yaprakları ile, kampüs bahçesi ve Muğla Akyaka'daki farklı ekosistemlerde etkinlikler gerçekleştirmişlerdir. Bu etkinliklerde öğretmen adayları, bitkileri doğal ekosistemlerinde incelemiş, daha geniş ve ayrıntılı gözlemler yapabilmek için tekne turuna katılarak çalışma yapraklarındaki bilimsel süreçleri takip ederek soruları cevaplamışlardır. Kontrol grubundaki öğretmen adayları ise (n=16) hazırlanan aynı çalışma yaprakları ile aynı konuları laboratuvar FeTeMM etkinlikleri ile laboratuvar ortamında gerçekleştirmişlerdir. 12 haftalık deneysel araştırma sonunda uygulanan son-test sonuçlarına göre okul dışı FeTeMM etkinliklerinin akademik başarıyı olumlu yönde etkileyerek arttırdığı, öğretmen adaylarının araştırma yapma, sorgulama, verileri kaydetme, gözlem yapma ve iletişim vb. bilimsel süreç becerilerine olumlu katkıda bulunduğu gözlemlenmiştir. Öğretmen adayları; okul dışı FeTeMM etkinliklerinin; öğrenmeyi zevkli hale getirdiği, öğrenilen bilgilerin kalıcılığını arttırdığı, bitkilere yönelik farkındalığı arttırdığı, merak duygusunu geliştirdiği, bitkilerle ilgili araştırma yapmaya güdülediği yönünde olumlu görüş belirtmişlerdir.
Farklı okul dışı öğrenme ortamlarının, öğrencilerin fen bilimleri dersine karşı ilgi ve tutumlarına etkisi
Bu çalışmada farklı okul dışı öğrenme ortamlarının öğrencilerin Fen Bilimleri dersine karşı ilgi ve tutumlarına etkisi incelenmiştir. Çalışmanın örneklemini 4 öğrenci (2 kız, 2 erkek) oluşturmaktadır. Çalışmadaki veriler 2016 ve 2017 yılında elde edilmiştir. Bu çalışmada nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Çalışmada veriler, açık uçlu sorular sorularak ve yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılarak elde edilmiştir. Açık uçlu sorulardan 7 tanesi çalışmanın başlangıcında ve çalışmanın sonunda sorulmuştur. Her etkinlikten sonra ise farklı 7 açık uçlu soru sorulmuştur. Fen Bilimleri dersine karşı olumsuz tutuma sahip öğrenciler, çalışmanın başlangıcında sorulan 7 açık uçlu soru yardımıyla tespit edilmiştir. Veriler değerlendirilerek 20 öğrenci arasından 4 öğrenci seçilmiştir. Bu 4 öğrenci ile on beş günde bir okul dışı öğrenme ortamı ziyaret edilerek çeşitli etkinlikler yapılmıştır. Her geziden sonra 7 açık uçlu soru sorulmuş ve bu sorularla ilgili yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılarak ses kaydı alınmıştır. Tüm gezilerden sonra ilk başta sorulan açık uçlu sorular tekrar sorularak ve yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılarak tüm veriler toplanmıştır. Toplanan veriler içerik analizi yöntemiyle incelenerek yorumlanmıştır. Yapılan çalışma sonucunda Fen Bilimleri dersine karşı olumsuz tutuma sahip ve Fen Bilimleri dersini sevmeyen öğrencilerin, Fen Bilimleri dersine karşı olumlu tutum geliştirdiği ve artık dersi sevdiği ortaya çıkmıştır. Öğrenciler Fen Bilimleri dersi ile günlük hayat arasında anlamlı ilişkiler kurmaya, okul dışında da Fen Bilimleri dersi ile ilgili ödevler, araştırmalar, deneyler ve çeşitli etkinlikler yapmaya başlamıştır. Ayrıca etkinliklerden önce Fen Bilimleri dersinden ödev yapmayı sevmeyen öğrenciler, ödev yapmayı sevmeye başlamıştır. Fen Bilimleri dersinin geleceklerine olumlu yönde katkı sağlayacağını belirtmişlerdir. Öğrenciler Fen Bilimleri dersinin eğlenceli olduğunu düşündüklerini açıklamışlardır.
Okulöncesi eğitim kurumlarında uygulanan fen ve doğa etkinliklerinin çocukların problem çözme becerilerine etkisi konusunda öğretmen görüşleri
Bireylerin, özellikle çocukların, problem çözme becerilerini kazanma sürecinin erken baslaması çok önemlidir. Özellikle okulöncesi dönem bu becerilerin kazandırılması için gerekli olan egitimin verilmesine en uygun çagdır. Çünkü, çocuklar bu dönemde, problem çözme becerilerini kazanmaya olanak veren ortamlar ve etkinlikler içerisinde yer almaktadırlar. Bu ortamlar ve etkinlikler içersinde, özellikle okulöncesi egitim kurumları ve bu kurumlarda uygulanan fen ve doga etkinlikleri büyük önem tasımaktadır. Fen ve doga etkinlikleri ile gerçeklestirilen çalısmalar, günlük yasamın kolaylasması ve çocukların problem çözme becerilerini gelistirmesine büyük katkılar saglamaktadır. Fen ve doga etkinliklerinde yapılan çalısmalar, çocuklarda yaratıcılık, hayal gücü, gözlem, inceleme ve düzenleme, uygulama ve sosyal problem çözme becerilerin ögrenilmesini ve gelistirilmesini saglamaktadır. Özellikle probleme karsı olumlu tutum içinde olma, merak duygusu, arastırma ve kesfetme istegi içinde olan çocuklar, uygun biçimde düzenlenmis fen ve doga etkinlikleri çalısmaları ile bu becerileri kazanmak için daha çok güdülenmis olurlar. Bu arastırmada, okulöncesi egitim kurumlarında uygulanan fen ve doga etkinliklerinin çocukların problem çözme becerilerine etkisinin ögretmen görüslerine dayalı olarak belirlenmesi amaçlanmıstır. Tarama modeli kullanılarak gerçeklestirilen arastırma, Eskisehir ilinde yer alan ilkögretim bünyesindeki anasınıfları ve bagımsız anaokullarında görev yapan 200 okulöncesi egitim ögretmeni üzerinde gerçeklestirilmistir. Arastırmada veri toplamak için 11'i kapalı uçlu ve 3'ü açık uçlu olmak üzere 14 sorudan olusan anket formu kullanılmıstır. Arastırma verilerinin çözümlenmesinde, ögretmenlerin kapalı uçlu sorulara verdikleri yanıtlar sayı ve yüzdeler ile ortaya konulmustur. Arastırmada, verilen yanıtların puan ortalamalarının ögretmenlerin çalısmakta oldukları kurumlara göre farklılık olusturup olusturmadıgını belirlemek için bagımsız t testinden, meslek kıdemlerine göre farklılık gösterip göstermedigini belirlemek için ise tek yönlü varyans analizinden (ANOVA) yararlanılmıstır. Varyans analizi sonucunda F degerinin anlamlı çıktıgı durumlarda farklılıgın hangi gruplar arasında olustugunu belirlemek amacıyla Tukey HSD (Tukey's Honestly Singificant Difference Test) çoklu karsılastırmalı testi uygulanmıstır. Ögretmenlerin açık uçlu sorulara verdikleri yanıtların çözümlenmesinde ise betimsel analiz için çerçeve olusturma asamasında açık uçlu soruların dökümü yapılmıstır ve elde edilen veriler tablolastırılarak sunulmustur. Arastırma sonuçlarına göre ögretmenler, fen ve doga etkinliklerinin problem çözme becerilerini kazandırmada çok yeterli oldugu görüsündedirler. Problem çözme becerileri içerisinde inceleme ve düzenleme becerilerinin yeterli, yaratıcılık, hayal gücü, gözlem, sayısal, uygulama, iletisim ve sosyal problem çözme becerilerinin ise çok yeterli olarak kazandırıldıgı anlasılmıstır. Ayrıca, ögretmenlere göre, fen ve doga etkinliklerinin problem çözme becerilerini istenilen ölçüde kazandıramamasının en önemli nedenleri, ögretmenlerin fen ve doga etkinligini planlamada ve uygulamada yetersiz olmaları ve fen ve doga etkinligi için gerekli araç-gereçlerin yetersiz olmasıdır.
İlköğretim I. kademe öğrencileri ile II. kademe öğrencilerinin aynı binada eğitim görmelerinin paydaşlarca değerlendirilmesi
Bu araştırma, İlköğretim I. kademe ile II. kademe öğrencilerinin aynı binada eğitim görmelerinin olumlu ve olumsuz yanlarını öğretmen ve idarecileri görüşlerini ortaya koymak amacı ile yapılmıştır.Betimsel tarama modeli olan bu araştırmanın evrenini, İstanbul ili Ataşehir ilçesindeki 34 resmi ilköğretim okulunda görev yapan 2.619 öğretmen ve 326 idareci oluşturmaktadır. Belirlenen evrenin tümüne ulaşılması güç olduğundan tesadüfi seçim yöntemi ile İstanbul ili, Ataşehir ilçesindeki 22 ilköğretim okulundan 192 öğretmen ve 70 idareci örneklem olarak seçilmiştir.Araştırmacı tarafından geliştirilen ?I. kademe öğrencileri ile II. kademe öğrencilerinin bir arada olmalarının paydaşlarca değerlendirilmesine ilişkin anket? ile veriler toplanmış, elde edilen verilerin analizinde SPSS paket programı kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde frekans, yüzde, aritmetik ortalama, standart sapma ve kay kare kullanılmıştır. Anlamlılık testinde 0.05 düzeyi esas alınmıştır.Araştırmanın sonucunda; I. kademe öğrencileri ile II. kademe öğrencilerinin aynı binada eğitim görmelerinin paydaşlarca değerlendirilmesinde II. kademe öğrencilerinin I. kademe öğrencilerine şiddet uyguladığı, kötü sözler söylediği, bazı işlerinde kullandığı, okul giriş ve çıkış düzenini bozduğu, merdivenlerden iniş çıkışlarda koridorlarda I. kademe öğrencilerinin ezilme tehlikesi geçirdiği ortaya çıkmıştır. Buna karşın II. kademe öğrencilerinin I. kademe öğrencilerine model olduğu, yol gösterdiği, etkileşim içinde olduğu, derslerinde yardımcı olduğu, kaza durumunda I. kademedeki öğrencilere yardımcı olduğu tespit edilmiştir Verilerin analizi sonucunda elde edilen bulgular ışığında öneriler geliştirilmiştir.
Türkiye'de orman okulu yaklaşımını uygulayan okul öncesi kurumlarındaki yetişkinlerin uygulama sürecine dair risk algılarının ve deneyimlerinin incelenmesi
Bu araştırmada, Orman okulu uygulaması gerçekleştiren idarecilerin, öğretmenlerin ve çocukları bu uygulamalara katılan ebeveynlerin Orman okulu uygulama süreçlerine dair risk algılarını içeren görüşlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden 'Durum Çalışması' ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, 'Amaçlı Örnekleme' yöntemlerinden 'Ölçüt Örnekleme' yöntemi ile seçilen; Milli Eğitim Bakanlığına bağlı olarak 7 farklı coğrafik bölgede 16 farklı ilde Orman okulu uygulaması gerçekleştiren idareciler, öğretmenler ve çocukları bu uygulamalara katılan ebeveynler oluşturmaktadır. Çalışma grubunda yer alan katılımcılardan 2'si devlet anasınıfı, 1'i devlet anaokulu ve 15'i özel anaokulda görev yapmakta olan 10 idareci, 20 öğretmen ve çocuğu bu okullardan birine devam eden 10 ebeveyn yer almaktadır. Araştırmanın verileri, araştırmacı tarafından hazırlanan 'Ebeveyn Demografik Bilgi Formu', 'İdareci ve Öğretmen Demografik Bilgi Formu' ve araştırmacı tarafından geliştirilip, uzman görüşü alınarak hazırlanmış olan 'Orman Okulu Uygulama Süreçlerinde Karşılaşılabilecek Riskli Durumlar Hakkında Öğretmenlerin, İdarecilerin ve Ebeveynlerin Görüşleri' isimli yarı yapılandırılmış görüşme formu ile elde edilmiştir. Araştırmanın verileri katılımcılar ile çevrimiçi ve yüz yüze (karma) görüşmeler yapılarak elde edilmiştir. Elde edilen verilerden oluşan temalar; riskin tanımı, Orman okulu uygulamalarında karşılaşılan riskler, Orman okullarında karşılaşılabilecek risklerin bağlı olduğu sebepler, risk kaynaklarının çeşitliliğinin etkisi, riskler karşısındaki oluşan deneyimler ve bu deneyimlerin orman okulundaki uygulamalara etkisi, Orman okulu uygulamaları sırasında sık yaşanılan riskli durum örnekleri, çocuğun risk alabilmesini olumlu/olumsuz etkileyen faktörler olarak yer almıştır. Temalara ilişkin görüşler doğrudan alıntılarla yansıtılarak betimsel analiz ve tematik analizin birlikte kullanılmasıyla analiz süreci tamamlanmıştır. Elde edilen bulgulardan bir kaçına değinecek olursak; yetişkinlerin çoğunlukla riskli durumları tehlike olarak değerlendirdiği, yetişkinlerin çocuğa ve çocukluğa atfettiği değerin kültürel yaklaşımlar doğrultusunda erken çocuk eğitiminden beklentilerine göre şekillendirmeye çalışmasının Orman okulu uygulamalarına yansımaları, yetişkinlerin risk algısının olumlu/olumsuz yönde olmasının çocuğun risk yönetim becerisini olumlu/olumsuz yönde etkilediği, yetişkinin doğayla kurduğu ilişkinin temelinin türcülük üzerinden kurgulanıyor olmasının çocukların doğa ilişkisine etkileri bulgular arasında yer almaktadır. Araştırmada elde edilen bulgular arasında özellikle risk algısının kültürel normlarla şekillendiği bulgusu üzerine, Orman okulu eğitim yaklaşımının her ülkede kendi kültürel normlarına göre eğitici eğitiminin tasarlanması gerektiği vurgulanmıştır. Eğitim modelinin bu normlara göre uyarlanması sayesinde, Orman okulu eğitiminin felsefesini koruyarak ülkemizde anlamlı bir yaygınlaşma sağlanabileceği yönünde önerilerde bulunulmuştur. Anahtar kelimeler; Orman okulu, risk algısı, sınıf dışı eğitim, öğretmen, idareci, ebeveyn.
Sınıfdışı deneyimsel öğretim: Ekoloji uygulaması
Sınıfdışı Deneyimsel Öğretim: Ekoloji UygulamasıSon yıllarda ülkelerin en çok üzerinde durdukları konulardan birisi, sürdürülebilir kalkınmadır. Sürdürülebilir kalkınmanın gerçekleşebilmesi için ekonomik, sosyal ve çevresel bileşenlerin bir arada irdelenmesine ihtiyaç bulunmaktadır. Sürdürülebilir kalkınma için çevre eğitimine ihtiyaç vardır. Bu araştırmanın amacı, sürdürülebilir kalkınma için çevre eğitimi kapsamında geliştirilmiş olan, sınıfdışı çevre eğitim programının etkililiğini incelemektir. Programda ilköğretim ve ortaöğretim programlarının bilişsel ve duyuşsal kazanımları, ekopedagoji, uygulama topluluğu, Kolb'un Deneyimsel Öğrenme Teorisi temel alınmıştır. Araştırmanın yönteminde, örnek olay bakış açısı çerçevesinde üçleme karma yöntem kullanılmıştır. Veri toplamak için çevre bilgi testi, çevre farkındalık ölçeği, çevre tutum ölçeği, açık uçlu sorular, gözlemci notları ve kamera kayıtları kullanılmıştır.Araştırmada, evren- örneklem seçimine gidilmemiştir. Araştırmanın evrenini, `Çanakkale ve Yakın Çevresinde Ekoloji, 2011' başlıklı TÜBİTAK projesine, sınıfiçi ve geleneksel çevre eğitimine katılan öğretmenler oluşturmuştur. Araştırmanın deneysel modeli, `öntest-sontest-kontrol gruplu model'dir. Her üç grup için de aynı eğitim programı uygulanmıştır. Deney grubunda, konu anlatımı ile birlikte etkinlikler, sınıfdışında uygulanmıştır. Birinci kontrol grubunda, konu anlatımı ile birlikte etkinlikler, sınıfiçinde uygulanmıştır. İkinci kontrol grubunda, geleneksel yöntemler ile konular işlenmiştir. Hazırlanmış olan ölçekler ve sorular, her üç gruba da eğitim öncesinde, eğitim sonrasında ve eğitimden 6 ay sonra (takip) uygulanmıştır.Çevre bilgi testinde en başarılı olan grup, birinci kontrol grubu iken çevre farkındalığı ve olumlu çevre tutumunda en başarılı grup, deney grubu olmuştur. Deney grubuna uygulanan sınıfdışı çevre eğitim programı hem duyuşsal alan hem bütünsel bakış açısı hem de davranış değişikliği üzerine daha etkili olmuştur.Anahtar Kelimeler: Sınıfdışı çevre eğitimi, ekopedagoji, üçleme karma metod, Kolb'un Deneyimsel Öğrenme Teorisi.
Sosyal bilgiler öğretmenlerinin tarihsel çevrenin kullanımına yaklaşımı ve Çanakkale ilindeki tarihsel çevre için öğretim programı temelli bir uygulama kılavuzu
Bu tez çalışmasında, ulusal ve uluslararası literatürden yararlanılarak tarihsel çevre kavramı farklı boyutları ve ilişkili olduğu farklı bağlamlarla bütünlük içersinde irdelenmiş ve gerek okul dışı eğitim uygulamaları gerekse de tarih öğretiminde taşıdığı pedagojik değeri açısından ayrıntılarıyla incelenmiştir. İlgili alanyazında da dile getirilen sayısız didaktik yarar ve katkısına rağmen, öğretimde neden yeterince kullanılmadığının nedenlerini anlamak için Çanakkale ilindeki 6 farklı Ortaokulda görev yapmakta olan 14 Sosyal Bilgiler öğretmeninden hem kapalı uçlu sorular içeren bir anket formu hem de yarı yapılandırılmış görüşme tekniği aracılığıyla veri toplanmıştır. Elde edilen bulgular tezin araştırma soruları çerçevesinde kavramsallaştırılıp kategorize edilmiş ve genel durum betimlendikten sonra, hem konunun muhatabı olan kişi ve kurumların çalışmalarına ışık tutacak öneriler getirilmeye çalışılmış, hem de öğretmenlerin sorunları, engelleri, görüş ve önerileri dikkate alınarak tarihsel çevreden yararlanmaya yönelik bir kılavuz örneği geliştirilmiştir. Kılavuzun geliştirilmesinde, yürürlükteki programların kuramsal temelini oluşturan yapılandırmacılık yaklaşımı referans alınmıştır. Araştırmanın sosyal bilgiler öğretmenleri, program geliştirmeciler ve sosyal bilgiler eğitimi alanında araştırmalar yapan kişi ve kurumlara katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Anahtar Sözcükler: Alan gezileri, kültürel miras, okul dışında eğitim, tarih öğretimi, tarihsel çevre
Okul dışı eğitim ihtiyaçlarının belirlenmesi ve toplumun beklentisi(Ankara ili örneği)
Bu çalışmanın amacı, okul dışı eğitim ihtiyaçlarının ortaya çıkış sebeplerinin ve okul dışı eğitim kurumlarından beklentilerin ne olduğunun tespit edilmesidir. Okul dışı eğitim ihtiyacının ve okul dışı eğitimden beklentilerin tespit edilebilmesi için mevcut sistemin eksikliklerinin, uygulamaya yönelik aksaklıklarının ve öğrencinin eksik kaldığı kısımların tespit edilmesinde karar verici olarak eğitimin temel paydaşlarından olan öğretmenlerin görüşleri önem arz etmektedir. Araştırmada yukarıda belirtilen amaç dâhilinde öğretmen görüşlerini saptamak için anket ve görüşme formları hazırlanmıştır. Anket örneklem gruba uygulanmış ve elde edilen veriler, araştırmanın amacı doğrultusunda nicel ve nitel veri analizi tekniklerinden faydalanılarak, uygun paket programlar yardımıyla analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, öğretmenlerin %55'i okul dışı eğitime ihtiyaç olduğunu , %62,3'ü ise merkezî sınavların kalkmasıyla okul dışı eğitime ihtiyaç olmayacağını belirtmiştir. Nicel ve nitel veri analizi sonuçlarına göre merkezi sınav sisteminin okul dışı eğitimde önemli bir etkisi olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte sınavların test tekniğiyle yapılması ve okullarda test tekniği eğitiminin yetersiz olması, okullarda yeterli sayıda deneme sınavı yapılmaması, ders tekrarlarının az olması, sınıfların kalabalık olması, müfredatın yoğun olması, okullardaki fiziksel ortamın yetersiz olması ve öğretmenlerin alan bilgilerinin yeterli olmaması gibi durumlar okul dışı eğitim ihtiyacını yükselten önemli sebepler olarak tespit edilmiştir. Ayrıca öğretmenler okul dışı eğitimden, kaliteli eğitim, kaliteli öğretmen, öğrencilerin yeteneklerine göre geliştirilmesi, öğrencilerin okul ile ilgili eksiklerinin giderilmesi, öğrencilerin temellerinin sağlamlaştırılması, öğretmenlerin her öğrenciye adil davranması, okul dışı eğitimin daha uygun fiyatlarla yapılması, öğrencilere kariyer ve iş imkânı sağlanması gibi beklentilerinin olduğunu belirtmişlerdir. Anahtar Kelimeler: Eğitim, okul dışı eğitim, öğretmen görüşleri