18-25 yaş arası genç erişkinlerin madde bağımlılığı ile algılanan ebeveyn tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bağımlılığın bir türü olan madde bağımlılığının oluşmasında bir ya da daha fazla unsurdan söz edilebilir. Bu unsurlar; kişisel, çevresel ve ailesel olabilmektedir. Çocuğun ileriki sosyal hayatında yetkinliğini etkileyen en önemli etken çocuğun kendisine rol model aldığı ebeveynlerinin tutumu ve onlarla kurduğu iletişim biçimidir. Bu araştırmada madde bağımlılığının oluşmasında ebeveyn tutumlarının rolü ele alınmıştır. Bu araştırmanın amacı, 18-25 yaş aralığındaki genç erişkinlerin madde bağımlılığını tespit etmek ve bunun ebeveyn tutumları ile ilişkisini incelemektir. Araştırmaya İstanbul'da yaşayan 283 erkek ve 117 kadın olmak üzere toplam kişi katılım sağlamıştır. Araştırmada veri toplamak amacıyla, Bağımlılık Profil İndeksi(BAPİ), Çocuk Yetiştirme Tutumları Ölçeği (ÇYTÖ) ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin istatistik analizinde IBM SPSS 26.0 paket program kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, madde kullanan kişilerin cinsiyet dağılımı %70,3'si, %29,7'si kadındır. Madde bağımlılığı ile anne baba tutumu arasındaki ilişki incelendiğinde sıkı denetimli/kontrol ebeveyn tutumu ile madde bağımlılığı arasında anlamlı bir ilişki bulunamazken, kabul/ilgi tutumu ile istatistiksel olarak anlamlı, negatif yönlü bir ilişki bulunmuştur.